လုရွှယ်ချီ ၊ လကြည့်မျှော်စင်ပေါ်က ဓားသမား
Vol. 2 Ch. 14
“ဂျိချန်းဖန် ညီလေး၊ မင်း ဘယ်လို ကျင့်ကြံလဲ ပြောပြလို့ရမလား?”
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ လှည့်ကွက်တစ်ခုခု ရှိလား?”
“ကျွန်မတို့ကို မျှဝေပေးလို့ရမလား?”
မိန်းကလေးအလှတွေတစ်စုက ဂျိချန်းဖန်ကို ဝိုင်းထားကြသည်။
ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်က မိန်းကလေးတပည့်တွေအားလုံးက အတော်လေးလှ ပေသည်၊ သူတို့ထဲမှ ဆွဲဆောင်မှုမရှိပါဘူး ဆိုသူတွေတောင် သူရဲ့ အရင် ဘဝက အင်တာနက် ဆယ်လီတွေရဲ့ အဆင့်မှာ ရှိသည်။
သူတို့ရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ...
ဂျိချန်းဖန် လန့်မသွားခဲ့ပါ။
ဒါပေမယ့် နည်းနည်းတော့ မတတ်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့မှာ ကျင့်ကြံခြင်း လျှို့ဝှက်ချက် ဘာရှိနိုင်မှာလဲ?
ထူးကဲတဲ့ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ရှိတာက ထူးခြားတဲ့ ပါရမီလား?
ဒါပေမယ့် မင်းကို ဒီအကြောင်း ပြောပြလိုက်ရင် ဒါက လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ဘူး လေ။
ဒါက ဟိတ်ဟန်ပြတာပဲ...
ကံကောင်းစွာပဲ၊ ဝမ်မင် က ဝင်ရောက်ပြီး သူ့ကို ဒုက္ခကနေ ကယ်တင်ပေးခဲ့ပါသည်။
“ဟုတ်ပြီ ဟုတ်ပြီ “
“ဂျိချန်းဖန် မောင်လေးက လကြည့်မျှော်စင်ကို သွားကြည့်မှာ၊ မင်းတို့ သူ့ကို နှောင့်ယှက်စရာ မလိုပါဘူး။ သူပြန်လာတဲ့အခါ သူ့ကိုမေး ပေါ့”
ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်ရဲ့ အကြီးတန်းတပည့်ဖြစ်တဲ့ ဝမ်မင် က နူးညံ့ပေမယ့် သူမရဲ့ အာဏာကို စိန်ခေါ်မယ့်သူ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး...
ဒါကြောင့်...
ဝမ်မင်ပါးစပ်ဖွင့်တဲ့အချိန်မှာ...
ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်က မိန်းကလေးတပည့်တွေ အားလုံး အသံတိတ်ကုန်ကြသည်။
ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ...
သူတို့က ပြန်ပြီး စကားစလာကြပြန်သည်။
“လကြည့်မျှော်စင်?”
“ဂျိချန်းဖန် မောင်လေး၊ ငါတို့ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်က လကြည့်မျှော်စင်ကို စိတ်ဝင်စားလို့လား?”
“ညီမ လေးလုရွှယ်ချီက လကြည့်မျှော်စင်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်နေတယ်ဆိုတာ ငါအခုမှသတိရတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?”
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ညီမ လေးလုရွှယ်ချီက အေးေဆးပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့ စရိုက်ရှိတယ်။ တစ်နေကုန် လကြည့်မျှော်စင်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်တာကလွဲပြီး အခြားဘာမှ မလုပ်ဘူး...”
ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်က မိန်းကလေးတပည့်တွေရဲ့ စကားပြောဆိုမှုကို နားထောင်ရင်း...
ဂျိချန်းဖန် မနှစ်သက်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ ပေ။
လုရွှယ်ချီ လား?
ဒါက လုရွှယ်ချီ ဖြစ်နိုင်သလား?
ဒီအချိန်မှာ၊ ဝမ်မင် က ဂျိချန်းဖန်ကို ဦးဆောင်ပြီး ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်တပည့်တွေရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်၊ သူမက ညင်သာစွာ ရှင်းပြခဲ့သည်-
“လုရွှယ်ချီက ဆရာမရဲ့ အချစ်ဆုံး တပည့်ပါ”
“ကျင့်ကြံခြင်း နှစ်နှစ်ခွဲမပြည့်ခင်မှာ သူမဟာ ယူကျင်း နယ်ပယ်ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့ပြီ၊ ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမရဲ့ဆရာဆီက ကိုးကောင်းကင် နတ်လက်နက် ထျန်းယာ နတ်ဓားကို ရရှိခဲ့တယ်!”
ဝမ်မင်ပြောနေတုန်းမှာ...
သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အားကျမှုအရိပ်အယောင် တစ်ခု ရှိနေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမြင့်မားတာ၊ ဆရာမရဲ့ နှစ်သက်မှုကို ခံရတာ၊ နတ်လက်နက်ကို ပေးအပ်ခံရတာ—ဒီလုပ်ရပ်တွေက သဘောထားတစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။
လုရွှယ်ချီ က ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို အနာဂတ်မှာ ဆက်ခံမည့်သူ ဖြစ်လာမည်။
ဝမ်မင် က ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်ရဲ့ စီနီယာတပည့်ပါ။
သူမက မနာလိုဘူးလို့ ပြောရင် လိမ်နေတာပဲဖြစ်မှာပါ။
ဒါပေမယ့် ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ?
ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာ။
နောက်ဆုံးမှာ အားလုံးက ကိုယ့်ရဲ့စွမ်းအားပေါ်မှာ မူတည်နေသည်။
စွမ်းအားမရှိရင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရင်တောင် အောက်က လူတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...
ဒါကြောင့်...
ဝမ်မင် က အားကျမှုကိုပဲ ခံစားနိုင်သည်။
သူ့မကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်တွေကို သူမကောင်းကောင်းသိလို့ မနာလိုစိတ် မရှိခဲ့ပါ။
ဂျိချန်းဖန်က ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည် “ဝမ်မင် အစ်မက အတော်လေး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှိတယ်”
“အိုး? မင်းသတိထားမိလား?”
ဝမ်မင်က အံ့အားသင့်စွာနဲ့ ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ ဒီလို မျှော်လင့်မထားမိဘူး။
သူ့ရဲ့အတွေးတွေကို ဘယ်လို မြင်နိုင်မှာလဲ?
ဂျိချန်းဖန်က နူးညံ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဒါက ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်ရဲ့ ကိစ္စတွေပါ။ ထို့နောက်သူက ပြောလိုက်သည်-
“ အစ်မဝမ်မင် ၊ တကျူးတောင်ထိပ်က စုန့်ဒါရန်အစ်ကိုကို သိလား?”
ဒီစကားကို ကြားတော့ ဝမ်မင်းအ နည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ...
သူ့ရဲ့ လှပသော မျက်နှာပေါ်မှာ နီမြန်းမှု တစ်ခုချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။
“သေချာကို သိပါတယ်”
ဝမ်မင် က အနည်းငယ် ပိုပျော့တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
ဒါကို မြင်တော့ ဂျိချန်းဖန်က ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်မင်အစ်မနဲ့ ဒါရန်အစ်ကိုကြား အချစ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီဟု ထင်ရ ပေသည်။
“ကျွန်တော် ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်ကို မလာခင်က ဒါရန်အစ်ကိုက ဝမ်မင် အစ်မကို စကားလက်ဆင့်ကမ်းခိုင်းတယ်...”
ဂျိချန်းဖန် ပြောလိုက်သည်။
ဒီစကားကို ကြားတော့ ဝမ်မင်က မသိစိတ်မှ မေးလိုက်မိသည်-
“ဘာပြောလိုက်တာလဲ?”
ဂျိချန်းဖန်က ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး စုန့်ဒါရန်ရဲ့ စကားလုံးတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး တုပပြီး ဝမ်မင် ကို ပြောလိုက်၏-
“ဝမ်မင် ညီမ၊ မင်းခုကော ဘယ်လိုနေလဲ?”
စကားလုံးတွေ မဆုံးခင်မှာပဲ...
ဝမ်မင် ရဲ့ လှပသော မျက်နှာက ချက်ချင်း နီမြန်းမှုတွေ ဖုံးအုပ်သွားခဲ့တယ်။
“ဘာကြီးလဲ!”
ဝမ်မင် က စကားလုံးတစ်ခုကို ထုတ်ပြောရင်း မပြုံးပဲ မေနနိုင်ခဲ့ပါေပ။
ဒါပေမယ့် သူမစကားပြီးတာနဲ့ သူမရုတ်တရက် ဂျိချန်းဖန် ရပ်နေသေးတယ်ဆိုတာ သတိရလိုက်သည်...
ဝမ်မင် က ထိတ်လန့်စွာနဲ့ ဘေးတစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဂျိချန်းဖန်က ပြုံးပြုံးလေးဖြစ်ေန၏ အတင်းစကားပြောတာကို စိတ်ဝင်စားမှု မပြခဲ့ပါ။
ဒါကို မြင်တော့ ဝမ်မင် က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူမက သူ့ရဲ့ ရှက်ရွံ့မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်
“ဂျိချန်းဖန်ေမာင်လေး၊ လကြည့်မျှော်စင်ကရှေ့မှာပဲ”
“ငါ မင်းကို ခေါ်သွားမယ်”
ဒါပါပဲ။
ဝမ်မင် က မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှေ့ကို လျှောက်သွား၏။ဂျိချန်းဖန်က သူ့မမျက်နှာပေါ်က ရှက်ရွံ့မှုကို မြင်သွားမှာ ကြောက်နေလို့ပါ။
ဂျိချန်းဖန်က ခပ်တည်တည်နဲ့ လိုက်သွား ပေသည်။
…
လကြည့်မျှော်စင်မှာ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ တည်ရှိေနပါသည်။
အနီးအနားမှာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ လွင်ပြင်တစ်ခုရှိ၏၊ ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ဖို့ရာ သင့်တော် ပေသည်၊ မဝေးလှတဲ့နေရာတစ်ခုမှာ စင်္ကြံတစ်ခု တည်ဆောက်ထား၏၊ အတော် ကြည့်ကောင်းသည့် ရှုခင်းတစ်ခုပင်။
သေချာတာပေါ့၊ ညအချိန်မှာ အလှဆုံးပါ။
အဆုံးစွန်အားဖြင့် “လကြည့်မျှော်စင်” ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုယ်တိုင်ကနေ ပြောနိုင်သည်။ လကို ကြည့်ရှုတာ၊ လပြည့်ဝန်းမပါရင် ဘယ်လို ပြည့်စုံနိုင်မှာလဲ?
“ဟူး---“
လကြည့်မျှော်စင်ကို နီးကပ်လာသည်နှင့်...
ဂျိချန်းဖန်က ဓားရဲ့ လှုပ်ရှားမှုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုတော့ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က နက်မှောင်တဲ့ အပြာရောင် နတ်ဓားကို ကိုင်ထားပြီး ဆက်တိုက် လှုပ်ရှားနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမရဲ့ လှပသော မျက်နှာက သန့်ရှင်းပြီး လေထဲမှာ လွင့်နေသလိုပါပဲ၊ အဝတ်အစားတွေက နှင်းလိုဖြူေန၏၊ ကျောက်စိမ်းလို လှပ ပေသည်။ အသားရေက ဖြူဖွေးပြီး ဝါဂွမ်းလို နူးညံ့လှ ပေသည်၊ နေရောင်ခြည်အောက်မှာ မှုန်ဝါးဝါးနဲ့ လှပနေသည်မှာ...
မိန်းကလေးက ငယ်ရွယ်ပေမယ့် သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အလွန်အေးစက်တဲ့ သဘောကို ဖော်ပြနေပြီး ချဉ်းကပ်လို့မရဘူးဆိုတာ ဖော်ပြနေ၏
ဒါကို မြင်တော့ ဂျိချန်းဖန် မိန်းကလေးကဘယ်သူဆိုသည် ကို သဘောပေါက်သွား ပေသည်။
လုရွှယ်ချီ၊ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်ရဲ့ ၁၈ ယောက်မြောက် မျိုးဆက်တပည့်!
“ဟူး!”
ဒီအချိန်မှာပဲ အသံတစ်ခုဟာ ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ စိတ်ထဲက နက်ရှိုင်းသည့်တစ်နေရာမှ တစ်ခုခုထွက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
【လက်ခံသူက လှပသော မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဓားသိုင်းကျင့်ေနတာကြည့်ရင်း၊ ဘဝရဲ့ တိုတောင်းမှုနဲ့ ဘဝကို ခံစားဖို့ အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့ အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်ပြီး၊ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်ပြီး စိတ်ချမ်းသာစွာေနထိုင်ခြင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်—မင်းရဲ့ စိတ်အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း မြင့်တက်သွားပါပြီ】
“ဟူး---“
တဒင်္ဂအတွင်းမှာ ဆန်းကြယ်ပြီး နက်နဲတဲ့ လေသံတစ်ခု ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ပေါ်လာ၏။
ချက်ချင်းပဲ၊ သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအားက မသိစိတ်မှ စတင် လည်ပတ်လာခဲ့သည်။
“ဟူး!”
ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေက သူ့ဆီကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် စုဝေးလာ၏။
သူ အဆင့်တက် ပေတော့မည်။
ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုက ဝမ်မင် နဲ့ မဝေးလှတဲ့နေရာမှာ ဓားပညာ လေ့ကျင့်နေသည့် လုရွှယ်ချီကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေက ချက်ချင်း ဂျိချန်းဖန်ဆီကို လှည့်သွား၏။
မယုံနိုင်မှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုတစ်ခု သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ပေါ်လာသည်။
သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ...?
သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ချိုးဖျက်သွားပြီလား?!
“ဟူး---“
ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ မှော်စွမ်းအားက အနည်းငယ် တုန်ရီသွားသည်။
ယူကျင်း အဆင့် ၅၊ ချိုးဖျက်သွားပြီ!
ဝမ်မင် က အံ့အားသင့်စွာနဲ့ ပါးစပ်ကို အုပ်ပြီး ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ အဆင့်တက်မှုကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။
လုရွှယ်ချီက နည်းနည်းလေး မျက်ေမှာသ်ကြုတ်သွားသည်။
ယူကျင်း ပဉ္စမအဆင့်လား?
သူဘယ်သူလဲ?
“ဟူး---“
ဒီအချိန်မှာ၊ ဂျိချန်းဖန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်ပြီး လေညစ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒီချိုးဖြတ်မှုက သဘာဝအတိုင်းပါ။
ဒီအတွက် အချိန်အများကြီး မယူခဲ့ရ ပေ။
“ဂျိချန်းဖန် မောင်လေး၊ မင်း... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တိုးတက်သွားပြီလား?”
ဝမ်မင်ရဲ့ အံ့အားသင့်တဲ့ အသံက နားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဂျိချန်းဖန်က ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည်- “ဒါက ကံကောင်းလို့ပါ”
တခဏ လောက် ဆွံ့အသွားသည်။
ဒီမှာ ထပ်ပြီး လာပြန်ပြီ၊ ထပ်ပြီး လာပြန်ပြီ။
ကံကောင်းတဲ့ကောင် တစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ!
မင်းက လူလား?!
ဓားကျင့်တာကို ကြည့်ရုံနဲ့ တစ်နေရာတည်းမှာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ချိုးဖျက်သွားတယ်လား?
ဒါကို အရင်က လုရွှယ်ချီ ညီမရဲ့ ဓားသိုင်းကျင့်တာမှာ ဒီလိုအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိတယ်ဆိုတာ သူမဘာကြောင့် မသိခဲ့တာလဲ?
အခုအချိန်မှာ...
လုရွှယ်ချီက သူ့ရဲ့ဓားကို ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
သူမရဲ့ အေးမြပြီး ကြည်လင်တဲ့ မျက်လုံးတွေက ဂျိချန်းဖန်ကို အတော်လေး စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ ကြည့်နေသည်။
ဂျိချန်းဖန် မောင်လေးလား?
တစ်ညတည်းနဲ့ ယူကျင်း ပထမအဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး နှစ်ပတ်အတွင်း ဒုတိယအဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ ဂျိချန်းဖန်လား?!