ကောင်လေး၊ ဒီဓားချက်ကိုကြည့်၊ တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက်

"ဟူး---"

အရင်က အေးချမ်းတဲ့ ဘိုးဘေးရဲ့ ခန်းမဟာ ရုတ်တရက် ကြီးမားတဲ့ လေသံနှစ်ခုနဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတယ်။

ဒီလေသံနှစ်ခုထဲမှာ မှော်စွမ်းအား ရောနှောမထားဘူး။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့က ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဓား ရည်ရွယ်ချက် တွေပါဲ!

မကြောက်ရွံ့ဘဲ နတ်ဆိုးတွေကို သတ်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်!

ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်ပေးနိုင်တဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် ဓားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်!

"ဟူး---"

ဓားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နှစ်ခု တိုက်မိပြီး ချွန်ထက် အားကောင်းတဲ့ ရိုက်ခတ်လှိုင်းတွေက အပြင်ဘက်ကို လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်၊ ချက်ချင်းပဲ ဝမ်ကျန်းရီ ခက်ခက်ခဲခဲ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားတဲ့ မြေပြင်ကို သစ်ရွက်ကြွေတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်...

"ဟူး!"

ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေ၏၊ သူက သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ကိုင်ပြီး ဓားနဲ့ အောက်ကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

နောက်တစ်မိနစ်မှာ...

တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက် ရဲ့ မတွန့်ဆုတ်တဲ့ အော်ရာ ဂျိချန်းဖန်ဆီကို ရုတ်တရက် လွှင့်စင်လာ၏။

"ဝတ်ရုံထဲကမြွေစိမ်းဓား!"

ဂျိချန်းဖန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ စကားလေးလုံး ပြောလိုက်သည်။

တဒင်္ဂမှာ...

မြွေပုံစံ ဓားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ဟူး---"

ဓားရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု၊ ရည်ရွယ်ချက်တွေရဲ့ ရောနှောမှု။

ဒါက ဒီဓားသမားနှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ချက်ချင်း ထိပ်ဆုံးအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

"ဝတ်ရုံထဲကမြွေစိမ်း ဓားပညာလား?"

"ငါတို့ ကျင်းယွမ်ကလန်မှာ ဒီဓားပညာ မရှိသလိုပဲ၊ မဟုတ်ဘူးလား?"

ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ အံ့အားသင့်မှုအနည်းငယ် ပြသခဲ့‌ ပေသည်။

သူက ဓားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ စမ်းသပ်နေတုန်းပဲ၊ ဂျိချန်းဖန်ကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန်က အနည်းငယ် ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်- "ဝတ်ရုံထဲက‌ေမြွစိမ်းဓား နည်းပညာက ကျင်းယွမ်ကလန်ရဲ့ ဓားပညာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါနားလည်သဘောပေါက်ခဲ့တဲ့ တစ်ခုပါ..."

"မင်းကိုယ်တိုင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာလား?"

ဝမ်ကျန်းရီအ နည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်- "မင်းက ဓားပညာတစ်မျိုး ဖန်တီးခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား?"

"ဟုတ်ပါတယ်" ဂျိချန်းဖန်က နူးညံ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။"ဟုတ်ပါတယ်" ဂျိချန်းဖန်က နူးညံ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဒီစကားကို ကြားတော့...

ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့အားသင့်မှု လက္ခဏာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ပေါ်လာသည်။

သူက မယုံကြည်နိုင်စွာ ကောင်လေးကို ငေးကြည့်နေသည်၊ သူ ဘယ်လောက်ကြာ ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ပြီးပြီလဲ တွေးမိတယ်။ အများဆုံးအနေနဲ့ ခြောက်လထက်နည်းတယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား? ပြီးတော့…

သူဘယ်လောက် ကြီးပြီလဲ?!

ဒီအသက်အရွယ်မှာ...

သူက သူ့ကိုယ်ပိုင် ဓားပညာဖန်တီးခဲ့တယ်လို့ မင်းပြောနေတာလား?!

ပြီးတော့ တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက် ထက် မယုတ်လျော့တဲ့ ဓားပညာတစ်မျိုးလား?!

ဘယ်လို မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီလဲ!

ဘယ်လို မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းလဲ!

ဝမ်ကျန်းရီက ဂျိချန်းဖန်ကို အာရုံစိုက်ပြီး ကြည့်နေတယ်၊ ပြီးတော့ ရုတ်တရက် စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်-

"ကောင်းတယ်!"

"ဘယ်လို တောင်လှပတဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဓားပညာလဲ!"

"ဘယ်လို လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ အစီအစဉ်လဲ၊ ဝတ်ရုံထဲကမြွေစိမ်း”

"ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ကို ငါ့ကို ပြပါ၊ မင်းရဲ့ ပါရမီက တကယ်ဘယ်လောက်ရှိလဲ ကြည့်ရအောင်!"

စကား မဆုံးခင်မှာပဲ...

ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ အသံ မာကျောသွားတယ်။

"ဟူး---"

သူ့က နေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည် သူ့ခြေထောက်တွေက ပါးကွပုံစံ နဲ့ ခြေလှမ်းလှမ်းပြီး လက်ထဲက သစ်ကိုင်းနဲ့ ဂျိချန်းဖန်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ဒါက ဓားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရဲ့ ပြိုင်ပွဲတောင် မဟုတ်တော့ဘူး။

ဒါက သတ်ဖြတ်မှု နည်းပညာပါ!

"ဝီးး---"

သာမန် သစ်ကိုင်းတစ်ခု၊ ဓားချွန်တစ်ချောင်းလိုပဲ၊ ဂျိချန်းဖန်ကို အနည်းငယ်ထိမိပြီး သူ့ရဲ့ အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီမှာ ဓားရာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်..

ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ဖော်ပြချက်က အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွားတယ်။

သူက ဓားပညာတွေကို သိပ်မလေ့ကျင့်ဘူး။

ဒါကြောင့်...

ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ၊ သူကလည်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသလို ပေါ်လာတယ်။

ကံကောင်းတာက...

သူ့ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းနဲ့ ပါရမီတွေက ထူးခြားခဲ့တယ်၊ တိုက်ပွဲ အနည်းငယ်ပဲ တိုက်ပြီးတဲ့နောက်၊ သူက ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ ဓားလှုပ်ရှားမှုတွေကို အနည်းငယ် ခံနိုင်ရည်ရှိသွားပြီ...

"ဟူး---"

သာမန် သစ်ကိုင်းတွေက သူတို့လက်ထဲမှာ နတ်လက်နက်တွေလို ပြောင်းစတင်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်က အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြတယ်၊ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်၊ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှု စတင်လိုက်သည်။

သေချာတာပေါ့...

တကယ်တော့၊ ဂျိချန်းဖန်ကို သင်ခန်းစာအများစုပေးနေတာ ဝမ်ကျန်းရီပါ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူလှုပ်ရှားတဲ့အချိန်မှာ...

ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ဓားပညာကျွမ်းကျင်မှုက ပြည့်စုံသလိုနဲ့ မပြည့်စုံဘူးလို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့‌၏။

ဘုရားရေ!

ဒါ ဘယ်လို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းလဲ?!

သူတို့ ဓားချက်က အနည်းငယ်ပဲလား?

ဂျိချန်းဖန်က သူ့ရဲ့ ဓားလှုပ်ရှားမှုတွေကို တဖြည်းဖြည်း ထိန်းချုပ်နိုင်မလား?

ဒါတင်မကဘူး။

ဂျိချန်းဖန်က ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အားနည်းချက်အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ ပြီးတော့ ချွန်ထက်တဲ့ သစ်ကိုင်းတွေကို ကြင်နာမှုမရှိဘဲ ထိုးသွင်းခဲ့တယ်...

ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားဒဏ်ရာ အများအပြား ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။

"ကောင်လေး!"

ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့ပါသည်။

သူက ဂျိချန်းဖန်ကို ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုသာ ပေးရမယ်ဆိုပေမယ့်၊ နှစ်များစွာကြာအောင် ဒီလို စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့ပါဘူး။

"ညှာထားတာပြီးပြီ၊ ကောင်လေး၊ အဆင်သင့်ဖြစ်အောင်လုပ်ထား!"

ဝမ်ကျန်းရီက သူ့ရဲ့ဓားကို ဆွဲပြီး ရှေ့ကို ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။

"ရွှီးး---"

ချွန်ထက်တဲ့ 'ဓား'က ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေဆီကို တိုက်ရိုက်ရောက်လာသည်၊ သူက လက်ကို မြှောက်ပြီး မတွန့်ဆုတ်ဘဲ တားဆီးလိုက်သည်။

ပြီးတော့ သူ့လက်ကို ရုတ်တရက် အောက်ကို နောက်ပြန်လှည့်ပြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူက ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ဓားလှုပ်ရှားမှု တစ်ခုစီကို အလွယ်တကူ တွန်းလှန်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ ဓားတစ်ချောင်း ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။

ဒါက ဂျိချန်းဖန်ကို ချက်ချင်းပဲ သူ့မျက်နှာကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့တယ်။

"ဟားဟားဟားဟားဟား!"

"ငါနဲ့ ဆော့မလား? ကောင်လေး၊ မင်း အရမ်းငယ်နေသေးတယ်!"

ဝမ်ကျန်းရီက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ရယ်မောလိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် ပြောရမယ်၊ ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်—မဟုတ်ဘူး၊ သူက ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေတာပါ!

မင်းက အကြိမ်အနည်းငယ်ပဲ ကြည့်ပြီးတော့ သင်ယူနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်တာလား?

ဒီ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါက ဘယ်ကလာတာလဲ?!

နှစ်ယောက်လုံးက အပြန်အလှန် လှုပ်ရှားကြတယ်၊ ဆက်တိုက် ဓားဆွဲပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ကြတယ်၊ နှစ်ယောက်လုံးမှာ ဓားဒဏ်ရာ အများအပြား ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်...

သေချာတာပေါ့...

ဂျိချန်းဖန်က ဆံပင်နှင့်ဝတ်ရုံကရှုပ်ပွနေသည်။

ဝမ်ကျန်းရီက နှစ်များစွာ ဓားလမ်းကြောင်းထဲ နှစ်မြုပ်နေတဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦးပါ...ပို၍သာပါသည်။

"ဟားဟားဟားဟား! ဒါ အရမ်းကောင်းတယ်!"

"ဆန္ဒရှိ!"

ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ မျက်နှာမှာ ကျေနပ်အားရမှု ပေါ်လာ‌ေပသည်။

သူ ရာစုနှစ်များစွာကြာအောင် ဒီလို ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။

အပြည့်အဝ ခံစားဖို့တော့ မလုံလောက်သေးပေမယ့်...

သူက ဂျိချန်းဖန်လို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့၏။

ဝမ်ကျန်းရီရဲ့ ကြည့်ရှုမှုထဲမှာ ကျေနပ်မှုရဲ့ လက္ခဏာတစ်ခု ပေါ်လာသည်၊ သူက ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်နေတယ်၊ သူက ဒီကောင်လေးကို လက်ခံပြီးပါပြီ သူက သူ့ရဲ့ နတ်ဆိုးသတ် နည်းပညာကို ဆက်ခံဖို့ အရည်အချင်းရှိ၏!

မဟုတ်ဘူး!

ဒါ မမှန်ဘူး။

ပြောသင့်တာက...

ဂျိချန်းဖန်က တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက် ကို အဆင့်သစ်တစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သလား?!

နတ်ဆိုးတွေကို သတ်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စစ်မှန်သော နည်းပညာကို ဝမ်ကျန်းရီက ဖန်တီးခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး၊ သူက ကျင့်ကြံခြင်းသမားထောင်ပေါင်းများစွာထဲက တစ်ယောက်ပါပဲ။

ဒါပေမယ့် ကျင့်ကြံခြင်းသမားထောင်ပေါင်းများစွာထဲက သူတစ်ယောက်တည်းက”ဓားပညာတစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက်” ကို ၎င်းရဲ့ နောက်ဆုံးပေါ်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာဆီ ဦးဆောင်သွားခဲ့တယ်!

ဝမ်ကျန်းရီက ဂျိချန်းဖန်က သူ့ထက် ပိုကောင်းအောင်လုပ်နိုင်တယ်လို့ ခံစားရသည်...

သူက တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားအတတ်ပညာကို အဆင့်သစ်တစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်တယ်။

အနာဂတ်မှာ၊ တခြားသူတွေက တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက် ရဲ့ ဓားပညာကို မြင်တဲ့အခါ၊ ပထမဆုံးအတွေးရှိမယ့်သူက ဂျိချန်းဖန် ဖြစ်မယ်၊ ဝမ်ကျန်းရီ မဟုတ်ဘူး...

ဂျိချန်းဖန်က သူလိုဖြစ်လာစေချင်မှတော့ မညှာတော့ပါဘူး။

"ဟူး~"

ဝမ်ကျန်းရီက ဖြည်းဖြည်းချင်းအော်ရာကိုထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ၊ သူ့ရှေ့သို့ တိုးပြီး ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဟူး---"

ဝမ်ကျန်းရီက သူ့မျက်လုံးတွေကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်တယ်၊ သူ့အကြည့်က နက်ရှိုင်းပြီး စူးရှ‌ေနသည်။

"ကောင်လေး၊ ဒါက ငါ့ဓားကွက်!"

"ကြည့်စမ်းပါ!"

ဝမ်ကျန်းရီက လက်ထဲက ဓားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်တယ်။

"အိုး?"

ဂျိချန်းဖန်က ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုကသည်။

"ဘာလို့လဲ?"

"မင်းရဲ့ ဓားချက်က အေးတာကြောင့်လား?"

"ဟမ်?" ဝမ်ကျန်းရီ နည်းနည်းလေး အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဘာကြောင့် မေးခွန်းအများကြီးလဲ? မင်းက ငါ့ကို မယုံရင် ဘယ်လို သင်ပေးမှာလဲ?

ဒါပေမယ့် သူက ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ နောက်စကားလုံးတွေကို ကြားတဲ့အခါ...

သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒါ မှန်တယ်!"

"ဒီဓားချက်က တကယ် အေးမှာပါ!"

…