နဂါးသတ်ဓား၏ အမွေအနှစ်! ကျန်းဆောင်း၏ တောင်းဆိုမှု!

တုန်းထျန်းတောင်ထိပ် ၊ ယူကျင်းခန်းမ ။

ဂျိချန်းဖန် ဒီမှာ နာရီဝက်လောက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးမှာ။

တောက်ရွှမ်း က ချန်စုန့် နဲ့အတူ ပေါ်လာသည်။

ချန်စုန့် က တောက်ရွှမ်းရဲ့ နောက်မှာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ရပ်နေကာ၊ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲဘဲ၊ အမှားတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့သလို ပုံပေါက်နေသည်။

သူက ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရှက်ကြောက်မှုရဲ့ အရိပ်အမြွက် လှုပ်ရှားလာသည်…

ဂျိချန်းဖန်က အကို ဝမ် ရဲ့ တပည့်ပါ!

အကို ဝမ်ရဲ့ တပည့်ကို သူ တကယ်ပဲ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိခဲ့တာလား?

သူ တကယ်ပဲ သေထိုက်တယ်!

ချန်စုန့် လမ်းပြရဲ့ ရှုထောင့်အရ၊ ဂျိချန်းဖန်က အကို ဝမ်ဆီကနေ တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက်ကို ဆက်ခံထားတာကြောင့်၊ သူက မလွဲမသွေ ဦးကြီး ဝမ်ရဲ့ တပည့်ပါ…

အဲဒီ ဖက်တီး ကျန့်ပူယီ က ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ တပည့်ကို ဘယ်လို သင်ပေးနိုင်မှာလဲ?!

ဦးကြီး ဝမ်ကသာ သူ့ကို သင်ပေးနိုင်တာ!

ဂျိချန်းဖန် ရှေ့ဆင်းသွားပြီး တောက်ရွှန်းနဲ့ ချန်စုန့် တို့ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်- “တပည့်တော် ဂျိချန်းဖန် ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဦးရီး ချန်စုန့် ကို ကြိုဆိုပါတယ်။”

“အင်…” တောက်ရွှန်း နတ်သား အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်စုန့် အနည်းငယ် ပြုံးပြနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဂျိချန်းဖန်ကို ပံ့ပိုးပေးဖို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်-

“တပည့်၊ ဒီလို ယဉ်ကျေးမှုတွေ မလိုအပ်ပါဘူး။”

တောက်ရွှမ်းက ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်ပြီး၊ နူးညံ့စွာ ဆုံးမလိုက်သည်- “ဂျိချန်းဖန်၊ မင်း ဒီနေ့ အကြောင်းအရာတွေကို ဘယ်တော့မှ မပြောရဘူး၊ မင်းရဲ့ဆရာကိုတောင် မပြောရဘူး…”

ဒီနေ့ အဖြစ်အပျက်တွေမှာ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

တောက်ရွှန်း က ချန်စုန့်ရဲ့ လက်ကို အသုံးပြုပြီး မကောင်းဆိုးဝါးကလန် ရဲ့ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးပစ်လိုက်ကာ၊ သမိုင်းတစ်လျှောက် ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ချင် နေသည်…

ဒီကိစ္စ ပြီးမြောက်သွားရင်။

ဒါဆို လောကကြီးမှာ အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာ ငြိမ်းချမ်းမှု ရရှိမယ်!

ပြီးတော့ ကျင်းယွမ်ကလန် က အငြင်းပွားစရာမရှိတဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းစဉ် ရဲ့ နံပါတ်တစ် ကလန် ဖြစ်လာမယ်!

“ဟုတ်ကဲ့၊ !” ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက တောက်ရွှမ်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို ခန့်မှန်းမိသည်။

ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး

သူက ဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။

အဆုံးမှာတော့၊ သူ့ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားက မခိုင်မာသေးပါဘူး၊ ပြီးတော့ အရာတချို့က သူ့ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိပါဘူး။

အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စကတော့ သူ့စွမ်းအားကို ခိုင်မာစွာ မြှင့်တင်နေဖို့ပါပဲ။

“အင်၊ မင်း အခု ပြန်လို့ရပြီ။” တောက်ရွှန်း နူးညံ့စွာ သူ့လက်ကို လှုပ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ”

ဂျိချန်းဖန် နူးညံ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပဲ၊ သူက လှည့်ထွက်သွားပြီး ယူကျင်းခန်းမကနေ ထွက်ကာ၊ တကျူးတောင်ထိပ် ဆီကို ဓားနဲ့ပျံပြီး ပြန်ဖို့ ရည်ရွယ်သည်။

ဒါပေမယ့် ထိုအချိန်မှာ။

သူ့နောက်ကနေ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။

“ဂျိချန်းဖန်။”

ဂျိချန်းဖန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်စုန့် လည်း ယူကျင်းခန်းမကနေ ထွက်လာတာ မြင်လိုက်ရသည်။

သူက ဂျိချန်းဖန် ဘေးကို ရောက်လာပြီး အတော်အတန် ရှက်ကြောက်တဲ့ ဟန်နဲ့ ပြောလိုက်သည်- “ဒီနေ့ ရှက်စရာပါပဲ၊ တပည့်။”

ဂျိချန်းဖန် ပြုံးပြလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်- “ချန်စုန့် မင်း အရမ်းလေးနက်လွန်းပါတယ်။ အရာတချို့ဆိုရင် ရှင်းလင်းပြီးရင် ကောင်းသွားပါတယ်။”

ချန်စုန့် လမ်းပြ တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အရာတွေကို ရှင်းလင်းပြီးရင် အပြစ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်သလား? ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ!

မှားတာက မှားတာပါပဲ!

မှန်တာက မှန်တာပါပဲ!

နှစ်ခုကို ရောထွေးလို့ မရပါဘူး။

ချန်စုန့် က ဒီအကြောင်းအရာကို ဆက်မတွေးဘဲ၊ ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲက မိုရှူးဓားကို ကြည့်ကာ၊ သူ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်-

“ဂျိချန်းဖန်၊ အခုထိ စောသေးတယ်၊ ဘာလို့ ငါ့လုံရှိုးတောင်ထိပ် ကို မလာလည်တာလဲ”

ဒါကို ကြားရသောအခါ၊ ဂျိချန်းဖန် တစ်ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့၊ သူက သဘောတူပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဦးကြီး ချန်စုန့် ပြောတဲ့အချိန်ကတည်းက၊ တပည့်ငြင်းဆိုရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး…”

ချန်စုန့် ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးပေါ်လာသည်။

သူက ဂျိချန်းဖန်ကို လုံရှိုးတောင်ထိပ် ဧည့်သည်အဖြစ် ဖိတ်ကြားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တကယ်တော့ တစ်ခုခုကို သူ့ရဲ့တရားဝင်ပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်ပေးဖို့ပါ…

ဒါက နဂါးသတ်ဓား ပါ!

သူက မူလက နဂါးသတ်ဓားကို ဝမ်ကျန်းယီဆီ ပြန်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ဝမ်ကျန်းယီက သူ့လက်ကို လှုပ်ပြီး သူအိုသွားပြီ၊ နဂါးသတ်ဓားကို လူငယ်တစ်ယောက်ဆီ လွှဲပြောင်းပေးသင့်တယ်လို့ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ကျန်းယီ ပြောတဲ့အချိန်မှာ။

ချန်စုန့် လမ်းပြ နားလည်သွားသည်။

အကို ဝမ်က မလိုချင်တော့ရင်၊ ဒါဆို နဂါးသတ်ဓားကို သူ့ရဲ့တပည့်ဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်မယ်…

နဂါးသတ်ဓားကို မကောင်းဆိုးဝါးနှင့် နတ်ဘုရားများကို နှိမ်နှင်းခြင်း နဲ့ တွဲဖက်မယ်!

ကျင်းယွမ်ကလန် တစ်ခုလုံးမှာ၊ ဂျိချန်းဖန်တစ်ယောက်တည်းကသာ ဒီအရည်အချင်း ရှိပါတယ်။

“ဝူး—“

တောင်တက်တောင်ထိပ်ကနေ ဓားလင်းနှစ်ခု မြင့်တက်လာသည်။

တိုက်ရိုက် လုံရှိုးတောင်ထိပ်ဆီကို ဦးတည်နေသည်။

ချန်စုန့် က ဂျိချန်းဖန်ကို တိုက်ရိုက် လုံရှိုးတောင်ထိပ်ရဲ့ အဓိက ခန်းမဆီ ခေါ်သွားသည်။ ‘

ချန်စုန့်က ဂျိချန်းဖန်ကို လုံးရှိုးတောင်ထိပ်ရဲ့ အဓိက ခန်းမထဲ ခေါ်သွားပြီး၊ အနီးအနားက တရားထိုင်ခုံကို ညွှန်ပြလိုက်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်-

“တပည့် ထိုင်ပါ။”

“ ပထမဆုံး တစ်ခုခု သွားယူလိုက်ဦးမယ်။”

“ကောင်းပါပြီ။” ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက ချန်စုန့် ထွက်ခွာသွားတာကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ချန်စုန့် ဘာကို ယူမှာလဲဆိုတာ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားနေသည်?

မကြာခင်မှာ၊ ဂျိချန်းဖန် သူ့အဖြေကို ရရှိခဲ့သည်။

ချန်စုန့် လမ်းပြ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခန်းမထဲကို လျှောက်ဝင်လာပြီး၊ သူ့လက်ထဲမှာ နတ်ဓားတစ်ချောင်း ကိုင်ထားတာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဒီဘုရားဓားက ကြည်လင်ပြာလဲ့နေပြီး၊ တောက်ပသော အရောင်တွေနဲ့၊ နှင်းလို ကြည်လင်နေသည်၊ ကိုးကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်နက်—နဂါးသတ်ဓား!

“တပည့်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီနဂါးသတ်ဓားကို ဂရုစိုက်ပါ။”

ချန်စုန့် က သူ့လက်ထဲက နတ်ဓားကို အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်မှုနဲ့ ကြည့်ပြီး၊ နောက်တော့ မတွန့်မဆုတ်ဘဲ ဂျိချန်းဖန်ဆီ လွှဲပေးလိုက်သည်။

သူက နဂါးသတ်ဓားကို ယာယီ သိမ်းထားတာပါ။

အခု အကို ဝမ် မသေတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ ဂျိချန်းဖန်လို အမွေဆက်ခံသူလည်း ရှိနေပြီ၊ သူက နဂါးသတ်ဓားကို သူ့ရဲ့တရားဝင်ပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်ပေးရမှာပါ…

“အင်?” ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။

ချန်စုန့်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကြောင့် သူ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

နဂါးသတ်ဓား? သူ့အတွက်လား?

ချန်စုန့် က ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ အံ့အားသင့်မှုကို သတိထားမိပြီး၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြဖို့ စတင်လိုက်သည်- “တပည့်တော်၊ ဒီနဂါးသတ်ဓားက မူလက အကို ဝမ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဓားပါ။ အခု၊ အကို ဝမ်ရဲ့ တပည့်အဖြစ်…”

“မင်း နဂါးသတ်ဓားကို ဆက်ခံသင့်တယ်!”

“ငါ ဘယ်တုန်းက ဝမ်ကျန်းယီရဲ့ တပည့် ဖြစ်သွားတာလဲ?” ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ ဘယ်တုန်းက ဝမ်ကျန်းယီရဲ့ တပည့် ဖြစ်သွားတာလဲ?

သူ ဘာကြောင့် မသိရတာလဲ?

ဂျိချန်းဖန် ရှင်းပြဖို့ စိတ်ကူးရှိသည်။

ဒါပေမယ့် ချန်စုန့် က ရိုးရိုးလေးပဲ အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေသည်။

“တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက် ကို ဆက်ခံထားတဲ့အချိန်ကတည်းက၊ မင်း နဂါးသတ်ဓားနဲ့ တွဲဖက်ရမယ်!” ချန်စုန့် ရဲ့ ကခိုင်မာစွာ‌ေပြာသည်။

ဘာကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်။

တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက်တွင် နဂါးသတ်ဓား အတွက် သူ့မှာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

နဂါးသတ်ဓား မပါဘဲ တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားကွက် အစစ်အမှန်ကို မခံစားရဘူးလို့ ထင်ရသည်…

ဘယ်လိုမှ မရတော့တဲ့အတွက်။

ဂျိချန်းဖန် နဂါးသတ်ဓားကို လက်ခံရတော့မယ်။

“ဦးရီးတော် ဓားကို ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!”

ချန်စုန့်က သူ့လက်ကို လှုပ်လိုက်ကာ ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်- “ဒါက သူ့ရဲ့တရားဝင်ပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်ပေးရုံပါပဲ။ ‘ဓားပေးခြင်း’ လို့ ခေါ်လို့မရပါဘူး။”

သူက တစ်ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်ပြီး ထပ်ဖြည့်‌ေပြာလိုက်သည်-

“ သေးငယ်တဲ့ ကတိ နှစ်ခု တောင်းချင်တယ်။ ပေးနိုင်ပါ့မလား?”

ဒါကို ကြားရသောအခါ၊ ဂျိချန်းဖန် ပြုံးပြလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်- “ဦးရီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ။”

“ဒါက ဒီလိုပါ…” ချန်စုန့် တစ်ခဏလောက် တွေးတောပြီး၊ နောက်တော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်-

“ တပည့်တစ်ယောက်ရှိတယ်၊ နာမည်က လင်ကျင်းရှု။ မင်းလိုပဲ၊ သူက ချောင်းမြောင်ရွာ က မိဘမဲ့ပါ။ မင်း သူ့ကို သိမှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား?”

“ကျွန်တော် သိပါတယ်။” ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက ဆက်ပြောသည်- “သူ့မှာ ပါရမီအနည်းငယ် ရှိပေမယ့်၊ သူ့အသက်က မင်းလောက်ပဲ၊ တပည့်၊ သူ့စရိုက်က မင်းလောက် တည်ငြိမ်မှု မရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် သူက အလွန်အမင်း မာနကြီးတယ်…”

“ငါ မင်းဆီ မေးချင်တာက၊ တပည့်၊ မင်းက သူ့စရိုက်ကို ထိန်းညှိပေးဖို့၊ သူ့ထက် ပိုကောင်းတဲ့သူတွေ အမြဲရှိတယ်ဆိုတာကို သူသိအောင်၊ ကောင်းကင်အထက်မှာ ကောင်းကင်ရှိတယ်ဆိုတာကို သိအောင်လို့ပါ။”

ဂျိချန်းဖန် စဉ်းစားဟန်နဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်- “တပည့် အခု သွားရမလား?”

ချန်စုန့် က သူ့လက်ကို လှုပ်လိုက်သည်- “မမြန်ပါနဲ့။ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု ပြိုင်ပွဲ က နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ရှိတော့မယ်။ အဲ့အချိန်မှာ၊ ငါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ပထမအဆင့်မှာပဲ တိုက်ရိုက်တွေ့အောင် စီစဉ်ပေးမယ်။”

“ကောင်းပါပြီ။” ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်စုန့် ဆက်ပြောသည်- “ဒုတိယကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး၊ ဒါကငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒပါ။”

“ သူ့လက်ထဲက နဂါးသတ်ဓားကို အသုံးပြုပြီး နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းက ကျင်းပမယ့် တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု ပြိုင်ပွဲမှာ ပထမဆု ရအောင် လုပ်ဖို့ တောင်းခံချင်ပါတယ်၊ အဲ့အချိန်တုန်းက ဦးကြီး ဝမ် လုပ်ခဲ့သလိုပေါ့…”

သူ ပြောနေတုန်းမှာပင်

ချန်စုန့် ပြန်လည် သတိရနေမိသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသော အခါ။

ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားရသည်။

ချန်စုန့်က တကယ်ပဲ ကျင်းယွမ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဝမ်-ကိုးကွယ်သူ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါ၏။

“ဆရာဦးလေး ချန်စုန့်၊ စိတ်ချပါ၊ တပည့် လေးနှစ်အတွင်းက ကျင်းပမယ့် တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု ပြိုင်ပွဲမှာ နဂါးသတ်ဓားကို အသုံးပြုပြီး ပထမဆုကို ရအောင် လုပ်ပါမယ်!”

ထိုအချိန်မှာ၊ သူ့လက်ထဲက နဂါးသတ်ဓားကို အသုံးပြုပြီး ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးနေသည့် တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားသိုင်းဖြင့်၊ ကျင်းယွမ်ကလန် တစ်ခုလုံးကို ချောက်ချားသွားအောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ် လော?

…

…