ငါ့ကိုရှုံးတဲ့သူတွေကို ဘယ်တော့မှ ငါ့ရဲ့ပြိုင်ဘက်တွေလို့ မှတ်ယူမထားဘူး…
Vol. 3 Ch. 29
တစ်ချက်နားထောင်လိုက်တော့၊
လျိုကျင်းခန်းမ အတွင်း လေထုက အနည်းငယ် ထူးဆန်းလာသည်။
စုန့်ဒါရန်နှင့် သူ့အဖွဲ့က အစ်ကိုကြီး ကျီ ကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်၊ လုံးရှိုးတောင်ထိပ် ရဲ့ အစ်ကိုကြီး ကျီ ဟာ တကယ်ပဲ ဒီလိုအတွေးတွေ ရှိနေတာလား?!
လင်ကျင်ရှု ကို အမှားလုပ်စေဖို့ လမ်းညွှန်ပေးတာ?
ပြီးတော့ တကျူးတောင်ထိပ် ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို မကြိုက်အောင် လုပ်တာ?
အစ်ကိုကြီး ကျီ ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ? လင်ကျင်ရှုက သူ့ကို စော်ကားထားမိလို့လား?
ဒါမှမဟုတ်…
လုံးရှိုးတောင်ထိပ် ရဲ့ အစ်ကိုကြီး ကျီ က လင်ကျင်ရှုဆီကနေ အန္တရာယ် အငွေ့အသက် ခံစားရတာလား?!
ဟားဟား~
အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်။
အစ်ကိုကြီး ကျီ က နှစ်တစ်ရာနီးပါး လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး၊ အခုထိ ယူကျင်း အဆင့်ကိုး ပဲ ရှိေသးတယ်၊ ဒါပေမယ့် လင်ကျင်ရှု ကရော?
သူက ငါးနှစ် လျော့ပြီးလေ့ကျင့်ခဲ့ပေမယ့်
ယူကျင်း အဆင့်ငါး ကိုရောက်ပြီ။
ဖြစ်နိုင်တာက သူ့ကို နောက်ထပ် ဆယ်နှစ် ပေးရင်? သူက အစ်ကိုကြီး ကျီ နဲ့ အဆင့်တူသွားနိုင်မလား?
ထိုအချိန်မှာ၊
လင်ကျင်ရှု က လုံးရှိုးတောင်ထိပ် ရဲ့ နောက်ခေါင်းဆောင် အတွက် အားကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်၏…
အစ်ကိုကြီး ကျီ က ရှောင်လွှဲလို့မရဘဲ သတိထားရ ပေမည်။
ကျန့်ပူယီ က အစ်ကိုကြီး ကျီ ကို နက်နက်နဲနဲ ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီလူက လွန်စွာ ပါးနပ်သည်။
သူက တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ကို ပင် ကြံစည်အသုံးချရဲ ပေ၏?
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ချန်စုန့် ရဲ့ တပည့် ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ။
…
ထိုအချိန်မှာ၊
အစ်ကိုကြီး ကျီ က ဂျိချန်းဖန် ပြောတာကို ကြားတဲ့အခါ၊ သူ့မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းသွားသည်။ သူက တစ်ခုခု ရှင်းပြဖို့ လုပ်နေတုန်း၊ လင်ကျင်ရှု မျက် မှောင်ကြုတ်ပြီး ရှေ့တိုးလာတာ မြင်လိုက်ရသည်။
“ဂျိချန်းဖန်၊ မင်း ဘာပြောနေတာလဲ?”
“အစ်ကိုကြီး ကျီ က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ကို ထိခိုက်နိုင်မှာလဲ? အကြောင်းမရှိဘဲ သူ့ကို မစွပ်စွဲနဲ့!
လင်ကျင်ရှု အနည်းငယ် မဆင်ခြင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
အဆုံးမှာတော့၊ သူက ရိုးရှင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်၊ တစ်လမ်းသွားပင်၊ သူ့ကို ဘယ်အချိန်မှာ ကြံစည်နေတယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ေပ။
ဂျိချန်းဖန် သူနဲ့ အလုပ်မရှုပ်ချင်ပါ။
ဒါပေမယ့်၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းတစ်ခုတော့ လိုအပ်ဆဲပင်
“ဘုံး—“
ဂျိချန်းဖန် နူးညံ့စွာ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင် တစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ တိုက်ရိုက် လင်ကျင်ရှုကို ဖိနှိပ်သွားသည်။
“ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ဆရာနဲ့ ဆရာမကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ေတာင်းပန်ပါ။”
ဂျိချန်းဖန် ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။
“မင်း…” လင်ကျင်ရှု မျက်နှာ နီရဲသွားသည်။
သူက မူလက တစ်ခုခု ပြောချင်ခဲ့သည်၊ ဒါပေမယ့် ရုတ်တရက် ဓားစွမ်းအင်က မညှာမတာ သူ့အပေါ် ဖိနှိပ်သွားသည်။
သူ့ကို တိုက်ရိုက် နေရာမှာပင် ဒူးထောက်စေ၏။
“ထမ်း—“
လင်ကျင်ရှု မြေပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်နှာက နီရဲနေသည်။ သူက ဓားစွမ်းအင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး အားဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်၊ ဒါပေမယ့်ဖြစ်နိုင်သလား?
“ရွစ်—“
ချွန်ထက်သော ဓားစွမ်းအင်က သူ့အရေပြားကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။
တိုက်ရိုက်ပင် သူ့ကို ဘယ်လိုအားကမှ မထစေနိုင်တော့ ပေ။
ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ခေါင်းလှည့်ပြီး၊ အစ်ကိုကြီး ကျီ ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်-
“ပြီးတော့ မင်း?”
“မင်း ပြောစရာ တစ်ခုခု ရှိသေးလား?”
ဒါကို ကြားရသောအခါ၊ အစ်ကိုကြီး ကျီ ရပ်တန့်သွားသည်
ဒီအဆင့် စွမ်းအား…
အနည်းဆုံး ယူကျင်း အဆင့်ကိုး !
ဂျိချန်းဖန် က ကလန်ထဲဝင်တာ ငါးနှစ်သာရှိ သေးပြီး၊ ယူကျင်း အဆင့်ကိုး ရဲ့ စွမ်းအားရှိနေပြီဆိုသည်မှာ ယုံကြည်ဖို့ ခက်ခဲလှသည်?
ဟိစ်—
ကြောက်စရာကောင်းတယ်!
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း တစ်ညတည်းနဲ့ ယူကျင်း အဆင့်တစ် ရောက်သွားတဲ့ ထူးချွန်ပါရမီရှင် ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ!
အစ်ကိုကြီး ကျီ ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး၊ ကျန့်ပူယီ နဲ့ သူ့ဇနီး ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ကာ ပြောလိုက်သည်-
“တပည့်အစ်ကိုကြီးတစ်ေယာက်အေနနဲ့ လမ်းညွှန်မှု မှားယွင်းခဲ့ပါတယ်၊ ညီလေး လင် ကို တကျူးတောင်ထိပ် စည်းကမ်းချိုးဖောက်စေခဲ့ပါတယ်။ ဦးကြီး ကျန့် နဲ့ ဦးကြီး စူး တို့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
ဒါကို ပြောပြီးတဲ့နောက်၊
အစ်ကိုကြီး ကျီ က သူ့ဘေးက လင်ကျင်ရှု ကို မြန်မြန်ကြည့်ပြီး၊ သူ့ကို အမှားအမြန်ဝန်ခံဖို့ မျက်လုံးဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်…
ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါ။
စွမ်းအားရှိသူက မှန်ေပသည်။
သူပြောတာ မဟုတ်ပါ၊ သူ့ရဲ့ လှည့်ကွက်ငယ်တချို့ကို ဂျိချန်းဖန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရ၏။
“ငါ မလုပ်ဘူး! ဘာကြောင့် ငါ ခွင့်လွှတ်ရမှာလဲ? ငါ ဒီဖက်တီးကို ခွင့်မလွှတ်ချင်ဘူး!”
လင်ကျင်ရှု မျက်နှာ နီရဲရင်း ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ့ကို မြေပြင်ပေါ် ဖိထားသော်လည်း၊
သူက ပြောနိုင်ဆဲပါ!
ဒါကို ကြားရသောအခါ၊ အစ်ကိုကြီး ကျီ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းသွားသည်။
သူ့မှာ လှည့်ကွက်ငယ်တချို့ ရှိတာက တစ်ခုပါ။
ဒါတွေက အသေးအဖွဲ့ အရာတွေပါ။
ဒါပေမယ့် လင်ကျင်ရှု က ကျန့်ပူယီကို ဖက်တီး လို့ခေါ်တာက သေးငယ်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး…
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း။
တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ကျန့်ပူယီ က လင်ကျင်ရှု ရဲ့ ‘ဖက်တီး’ ဆိုတဲ့စကား ကြားတဲ့အခါ၊ သူ့မျက်နှာ ချက်ချင်းနက် မှောင်သွားသည်။
ဒါပေမယ့် သူ မပြောခင်မှာ၊
ဂျိချန်းဖန် မျက်နှာ အေးစက်သွားပြီး၊ ဆူပူလိုက်သည်-
“ရဲတင်းလှချည်လား!”
သူ့အသံ ထွက်သည်နဲ့
“ဘုံးးး—း
ဂျိချန်းဖန် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဓားစွမ်းအင်မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ လင်ကျင်ရှုကို လျိုကျင်းခန်းမ ကနေ တိုက်ရိုက် ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။
“ညီငယ်လင်…”
အစ်ကိုကြီး ကျီ မျက်နှာ ပြောင်းသွားသည်။
သူက ချက်ချင်းပဲ ယဉ်ကျေးမှုကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး၊ လင်ကျင်ရှု နောက်ကို မြန်မြန်လိုက်ဖို့ ထရပ်လိုက်သည်။
သူက ဒီတစ်ခါ တကျူးတောင်ထိပ်ကို လာတာ သူ့ဆရာရဲ့ အမိန့်အရ လင်ကျင်ရှု ကို မိတ်ဆွေတစ်ယောက် လာလည်ဖို့ လိုက်လာတာ။ လင်ကျင်ရှု မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင်၊ သူလည်း ကောင်းကောင်း အကျိုးခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး…
“ဆွစ်!”
အစ်ကိုကြီး ကျီ ရဲ့ ပုံရိပ်က လှုပ်ရှားလာသည်။
သူက ချက်ချင်းပဲ လင်ကျင်ရှု နောက်မှာ ရောက်လာပြီး၊ သူ့ကို ထောက်ပံ့လိုက်သည်။
“ဘုံ—“
ဒါပေမယ့် ဤအချိန်မှာ၊ လင်ကျင်ရှု နဲ့ ကပ်နေတဲ့ ဓားစွမ်းအင်တန်ခိုးက ရွေ့သွားပြီး တိုက်ရိုက် အစ်ကိုကြီး ကျီ ဆီကို ပြေးလာသည်။
“အင်?”
ဒါကို မြင်တွေ့ရသော အခါ၊ အစ်ကိုကြီး ကျီ မျက်နှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။
“ဆွစ်!”
သူက မြန်မြန်ပဲ သူ့လက်ထဲက ရေခဲဓား ကို မြှောက်ပြီး၊ ဂါထာ တစ်ခု ရွတ်ကာ၊ သူ့ရှေ့မှာ ရေခဲနံရံတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
“ဂျမ်း!”
ဓားစွမ်းအင်တန်ခိုးက ရေခဲနံရံကို ရိုက်မိပြီး၊ တိုက်ရိုက်ပင် ချေမှုန်းလိုက်သည်…
အစ်ကိုကြီး ကျီ က လင်ကျင်ရှု ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ကံကောင်းတာက၊ လင်ကျင်ရှု ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာ၊ အစ်ကိုကြီး ကျီ က လင်ကျင်ရှု ကို မထောက်ပံ့ခဲ့ရင်တောင်၊ သူ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဂျိချန်းဖန် က အားမသုံးခဲ့ပါဘူး။ ယခင်က ဓားစွမ်းအင်က လင်ကျင်ရှု ကို ပျံသန်းစေရုံပဲ…
“ဂျိချန်းဖန်! မင်း ငါ့ကို အရမ်းနှိပ်စက်တယ်!” လင်ကျင်ရှု မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲနေသည်။
သူက သူ့မှော်လက်နက် ကို ကိုင်ပြီး၊ တိုက်ရိုက် ဂျိချန်းဖန် ဆီကို ပြေးဝင်လာသည်၊ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ချင်သလို ပုံပေါက်နေသည်။
“တပည့် လင်…”
အစ်ကိုကြီး ကျီ က လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ့ကို တားလိုက်သည်။
ဒါပေမယ့် သူက မတော်တဆ လင်ကျင်ရှု ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ဘူး။
“ဟားဟား~” ဂျိချန်းဖန် ပြုံးပြလိုက်ကာ၊ လင်ကျင်ရှု နဲ့ အစ်ကိုကြီး ကျီ ကို ဂရုမစိုက်သလို ကြည့်ကာ၊ သူ့ဟန်က အနည်းငယ် အေးစက်နေပြီး ပြောလိုက်သည်-
“မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ငါ့ဆီ တစ်ပြိုင်တည်း လာကြ။”
ဒါကို ပြောပြီးတဲ့နောက်၊
ဂျိချန်းဖန် ပထမဆုံး သူ့လက်ကို လှုပ်လိုက်ပြီး၊ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ဖန်တီးကာ၊ လင်ကျင်ရှု ကို ချက်ချင်း သတိလစ်စေလိုက်သည်။
“…” လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
ကျန်းရှောင်ဖန် က အနည်းငယ် စိုးရိမ်မှုနဲ့ ပြေးထွက်လာသည်- “ကျင်းရှု…”
တစ်ဖက်က သူ့ကို မကြာခဏ လမ်းညွှန်ပေးတဲ့ သူ့ရဲ့အစ်ကိုကြီး၊ နောက်တစ်ဖက်က သူ့ရဲ့ကလေးဘဝ ကစားဖော်၊ ဒါက ကျန်းရှောင်ဖန် ကို အရမ်း ရှုပ်ထွေးစေသည်။
သူက ဘယ်ဖက်ကို ကူညီရမှန်း မသိခဲ့ပါဘူး။
ထိုအချိန်မှာ၊အစ်ကိုကြီး ကျီ မျက်နှာ အနည်းငယ် လေးနက်နေသည်။
သူက လျိုကျင်းခန်းမ အတွင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ချိန်၊ ကျန့်ပူယီ ရဲ့ ဂရုမစိုက်တဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည်၊ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်မှာ ပေါ်လွင်နေသည်။
အစ်ကိုကြီး ကျီ အံကို ကြိတ်ကာ။
သူက သူ့ရေခဲဓား ကို ကိုင်ပြီး၊ ဂျိချန်းဖန် ဆီကို လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်- “ဒါဆို ကျွန်တော် တပည့်ကျီ ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။”
နှစ်ယောက်စလုံး ယူကျင်း အဆင့်ကိုး
သူက သူ့ရဲ့ပြိုင်ဘက်ကို မနိုင်နိုင်ဘူးလို့ မယုံချင်ဘူး…
ထူးချွန်ပါရမီရှင် ဖြစ်နေရင်တောင် ဘာလဲ?
သူက ငါးနှစ်ပဲ လေ့ကျင့်ခဲ့တာပင်။
အစ်ကိုကြီး ကျီ နဲ့ ဘယ်လို နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ?
ဂျိချန်းဖန် က နတ်ဘုရားဓားနှစ်ချောင်း၊ မိုရှူးဓား နဲ့ နဂါးသတ်ဓား တို့ကို သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ ကိုင်ထားပြီး၊ပြံုးရံုပြံုးလိုက်သည်။
ယူကျင်း အဆင့်ကိုး?
ဒါက သူ့ဓားဆွဲဖို့တောင် အရည်အချင်း မမီပါဘူး။
“တပည့်ကျီ ဘာကြောင့် ဓားမထုတ်တာလဲ?” အစ်ကိုကြီး ကျီ မျက် မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ဂျိချန်းဖန် ပြုံးကာ၊ မဖြေဘဲ၊ ပြန်ပြောလိုက်သည်- “အစ်ကိုကြီး ကျီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းရဲ့ တိုက်ကွက်ကို အရင်ထုတ် ပါ။”
ဘာကြောင့် ဓားမဆွဲတာလဲ?
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မင်း မထိုက်တန်ဘူး!
အစ်ကိုကြီး ကျီ မျက်နှာ ချက်ချင်း အလွန်အမင်း မဲပြာသွားသည်။ သူက ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်- “ဒါဆိုရင်၊ တပည့် ကျီ၊ သတိထားပါ။”
သူ့အသံ ကျဆင်းသွားတာနဲ့၊
သူက သူ့ရေခဲဓား ကို မြ�ှောက်ပြီး၊ စာလုံးတစ်ခု ရွတ်လိုက်သည်။ ရေခဲကုံးတွေ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး၊ ပြီးတော့ မြန်မြန် ဂျိချန်းဖန် ဆီကို ပစ်လိုက်သည်။
“ဆွစ်—“
ဂျိချန်းဖန် နူးညံ့စွာ သူ့လက်ကို လှုပ်လိုက်ပြီး၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသက်ရှူထုတ်လိုက်ကာပြောလိုက်သည်
“ဝတ်ရုံထဲကမြွေစိမ်းဓား!”
သူ့အသံ ကျဆင်းသွားတာနဲ့၊
အလွန်ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
တိုက်ရိုက် လာနေတဲ့ ရေခဲတွေကို နေရာမှာပဲ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ချေမှုန်းလိုက်သည်။
“ဂျိမ်း!”
ဓားစွမ်းအင်က ရှင်းလင်းစွာ ဟိန်းသံထွက်လာသည်။
မြွေစိမ်းဓား က ကျက်သရေရှိစွာ ကနေတဲ့ မြွေစိမ်းတစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားရသည်။
ချက်ချင်း အစ်ကိုကြီး ကျီ ဆီကို လှည့်ပတ်သွားသည်။
“မကောင်းဘူး…” အစ်ကိုကြီး ကျီ မျက်နှာ ပြောင်းသွားသည်။
သူက မြန်မြန်ပဲ သူ့ရေခဲဓား ကို မြ�ှောက်ပြီး၊ ကာကွယ်ချင်ခဲ့သည်၊ ဒါပေမယ့်…
ဒီဓားစွမ်းအင် က အရမ်းမြန်ေနသည်
မျက်တောင်တစ်ချက်အတွင်း သူ့ရှေ့ကို ရောက်လာပြီး၊ တိုက်ရိုက် သူ့ကို လွင့်စင်သွားစေ၏။
ထိတော့မထိခိုက်စေပေ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒါက ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုပါ
ဂျိချန်းဖန် က အားမသုံးခဲ့ပါဘူး။
ထို့အပြင်၊ အစ်ကိုကြီး ကျီ က ချန်စုန့်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်သည်။ သူ အမှားတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့ရင်တောင်၊ ဂျိချန်းဖန် က အလေးအနက် မထားနိုင်ပါ
သူ့ဆရာဦးလေး ချန်စုန့် ကို မျက်နှာသာပေးရဦးမယ်။
အဆုံးမှာတော့…
ဒီနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး၊ ချန်စုန့် ရဲ့ ဂျိချန်းဖန် အပေါ် သဘောထားက ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ကောင်းခဲ့သည်၊ သူ့ကို ‘ဂျိချန်းဖန်’ လို့ ခေါ်တိုင်း၊ သူ့ကိုယ်ပိုင်တပည့်တွေထက်တောင် ပိုရင်းနှီးသည်။
“တပည့် ကျီ…”
“ကောင်းလိုက်တဲ့ဓားသိုင်း။”
အစ်ကိုကြီး ကျီ အနည်းငယ် မတည်ငြိမ်စွာ ထရပ်လိုက်သည်။
သူက ဂျိချန်းဖန် ကို အနည်းငယ် ထိတ်လန့်မှုနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ့စွမ်းအားက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းမှန်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့?
ဖြစ်နိုင်တာက…
သူက ရှန်ကျင်း နယ်ပယ် ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသား ဖြစ်နေမလား?
မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?
အစ်ကိုကြီး ကျီ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်နေသည်။
အနည်းငယ် မဲပြာ နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာနဲ့၊ သူက ဂျိချန်းဖန် ဆီကို လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်- “ဒီပြိုင်ပွဲ၊ ကျွန်တော် ရှုံးသွားပါပြီ။ နောက်တစ်ခါ၊ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု ပြိုင်ပွဲ မှာ၊ ကျွန်တော် တပည့် ကျီ နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”
ဒါကို ကြားရသောအခါ၊ ဂျိချန်းဖန် ပြုံးပြလိုက်သည်။
သူက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ လှည့်ထွက်သွားပြီး၊ အစ်ကိုကြီး ကျီ ကို မာန်ထောင်လွှားတဲ့ ကျောပြင်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်၊ သူ့ရဲ့အေးစက်တဲ့ အသံက လူတိုင်းရဲ့နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
“ပြိုင်ပွဲ? ဟားဟား~”
“ငါ့ကိုရှုံးတဲ့သူတွေကို ငါ့ရဲ့ပြိုင်ဘက်တွေလို့ မှတ်ယူမထားဘူး။ ငါ မင်းကို မီအောင် အချိန်ပေးမယ်…
“