ရွှယ်ချီက လွှမ်းမိုးမှုအပြည့်နဲ့ သူမရဲ့ ခင်ပွန်းသည်ကို ကာကွယ်ပေးခြင်း!

“အစ်ကိုကြီး ဂျိ၊ နောက်ဆိုရင် ဒီညီလေးက အစ်ကို့နောက်ပဲ လိုက်တော့မယ်!”

ဇန်ရှုရှုက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူက ဂျိချန်းဖန်သည် သူ့ထက် ပိုချောမောသည်ဟု ခံစားမိပြီး၊ လှည့်ကွက်အချို့ကို လာရောက် ခိုးသင်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အာ...

သူ့လက်ထဲက စာအုပ်ငယ်လေးကို ဖြည့်စွမ်းနိုင်ရင် ပိုကောင်းမှာပေါ့။

ကျန့်လင်းအာက ကိုင်းပြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ဇန်ရှုရှု၏ လက်ထဲရှိ စာအုပ်ငယ်လေးထဲတွင် ‘ဂျိချန်းဖန်၏ လွှမ်းမိုးမှုရှိသော စကားများ’ ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူမ မနေနိုင်ဘဲ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်-

“နင့်စာအုပ်ထဲမှာ ဘာလို့ တစ်ကြောင်းတည်း ရှိနေတာလဲ?”

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ဇန်ရှုရှုက ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး၊ ကျန့်လင်းအာကို အလေးအနက် အကြံဉာဏ် တောင်းလိုက်သည်-

“အစ်မကြီး ကျန့်၊ အစ်ကိုကြီး ဂျိ ပြောဖူးတဲ့ တခြား လွှမ်းမိုးမှုရှိတဲ့ စကားတွေ ရှိသေးလား?”

“ဟင်း... ငါ စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်!”

ကျန့်လင်းအာ သေချာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး “တကယ် တစ်ခု ရှိသေးတယ်!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လား?” ဇန်ရှုရှု အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး “ကျေးဇူးပြုပြီး အစ်မကြီး ကျန့်ရယ်၊ ပြောပြပါဗျာ၊ ကျွန်တော် ချရေးချင်လို့ပါ...” ဟု အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ။”

ဒီလူကြောင်နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ဂျိချန်းဖန် လက်မလည်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူသည် မင်နှင်းဓားနှင့် နဂါးသတ်ဓား နတ်လက်နက်နှစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ထိုနေရာမှ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာလာပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ တိုက်ခိုက်ရေး စင်မြင့်တစ်ခုနားတွင် လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေသည်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

စင်ပေါ်ရှိ လူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

“ရွှယ်ချီ”

စင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော အေးစက်ပြီး အထီးကျန်ဆန်သည့် မိန်းမပျိုလေးသည် ထျန်းယာ နတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လုရွှယ်ချီမှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ‘ဖန်းချောင်’ အမည်ရှိ လုံရှိုး တောင်ထိပ်မှ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဂျိချန်းဖန်သည် အပြင်ဘက်အနားစွန်းတွင် ရပ်လျက် တိုက်ပွဲကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသည်။

…

…

တိုက်ခိုက်ရေး စင်မြင့်ပေါ်တွင်။

ဖန်းချောင်သည် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ လေးထောင့်ကျသော မျက်နှာနှင့် ထူထဲသော မျက်ခုံးမွှေးများ ရှိကာ၊ ငွေရောင်နှင်းခဲ နတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူသည် တော်တော်လေး ကြွားဝါတတ်ပုံရသည်...

တကယ်တော့ လုံရှိုး တောင်ထိပ် တပည့်အားလုံး အတူတူပါပဲ။

သူတို့သည် ရှီဟောင်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံထားရသဖြင့်၊ အပြင်ထွက်တိုင်း အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်လေ့ရှိပြီး၊ ရေခဲဒြပ်စင် ပျံသန်းဓားများကို သူတို့၏ မှော်ရတနာများအဖြစ် သန့်စင်ရန် ပိုနှစ်သက်ကြသည်။

“ညီမလေး လု၊ ကျွန်တော်က လုံရှိုး တောင်ထိပ်က ဖန်းချောင်ပါ!”

ဖန်းချောင်သည် တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာဖြင့် လုရွှယ်ချီကို လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး “ဒီနေ့ ညီမလေးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရတာ တကယ့် ကံကောင်းခြင်းပါပဲ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စင်အောက်ရှိ တပည့်များက ချက်ချင်း လှောင်ပြောင်လိုက်ကြသည်။

“တောက်!”

“တိုက်ချင်ရင် တိုက်လေ။ ဘာတွေ လာရှည်နေတာလဲ?”

“ဟုတ်တယ်! ဟုတ်တယ်!”

လုရွှယ်ချီ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် လျစ်လျူရှုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် သူမရှေ့မှ ဖန်းချောင်ကို လျစ်လျူရှုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ဆုပ်ကာ-

“ရှောင်ကျူး တောင်ထိပ်က လုရွှယ်ချီပါ၊ ပညာပြသပေးပါဦး။”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်။

သူမသည် ပထမဆုံး စတင် လှုပ်ရှားခြင်း မပြုဘဲ၊ မျက်လုံးထောင့်စွန်းဖြင့် စင်မြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

သူမသည် စင်မြင့်၏ အပြင်ဘက်အနားစွန်းတွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လုရွှယ်ချီ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ အကြည့်ကို မသိမသာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် သူမရှေ့မှ ဖန်းချောင်ကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်သည်...

ဒီလူက အထူးသဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။

ဖန်းချောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာဖြင့် လက်ထဲမှ ငွေရောင် နတ်ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး “ညီမလေး လု၊ သတိထားနော်” ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

လုရွှယ်ချီ၏ မျက်နှာထား အေးစက်သွားသည်။

“ရှစ်—“

ဖန်းချောင်သည် လက်ထဲမှ ငွေရောင် နတ်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ လွန်စွာ ခန့်ညားပြီး ကျက်သရေရှိသော ဟန်ပန်ဖြင့် လုရွှယ်ချီထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပါးလွှာသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သကဲ့သို့...

လုရွှယ်ချီမှာမူ မျက်နှာသေ ဖြစ်နေသည်။

“ချလွင်—“

ဖန်းချောင် သူမထံ ရောက်ခါနီးအချိန်တွင်ပင်။

လုရွှယ်ချီသည် လက်ထဲမှ ထျန်းယာ နတ်ဓားကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။ ဓားအိမ်နှင့်တကွ နတ်ဓားမှ တောက်ပသော ကောင်းကင်ပြာရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အစိမ်းရောင် ဓားဆန္ဒ (Sword Intent) အရိပ်အယောင်တစ်ခု ယင်းအထဲတွင် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်...

“ဘုန်း!”

နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားအလင်းတန်းသည် ဖန်းချောင်ကို တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် လုရွှယ်ချီသည် လက်ဖြင့် ဓားမန္တန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ဓားအိမ်နှင့်တကွ ထျန်းယာ နတ်ဓားသည် ဖန်းချောင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဆင်းသွားသည်။

“ရှစ်—“

ကခုန်နေသော မြစိမ်းရောင်မြွေ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အစိမ်းဖျော့ရောင် ဓားဆန္ဒတစ်ခုသည် ဓားအိမ်ကို ဝန်းရံထားသည်။

လက်အင်္ကျီစ နှစ်ဖက်မှ မြစိမ်းရောင်မြွေ! (Two Sleeves Green Snake)

“မကောင်းတော့ဘူး!” ဖန်းချောင်၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ခုခံကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လက်ထဲမှ ငွေရောင် နတ်ဓားကို အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်သည်။

ဒါပေမယ့်...

ဒဏ္ဍာရီလာ ကိုးပါးသော ကောင်းကင် နတ်လက်နက် (Nine Heavens Divine Weapon) ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်။

သူ့ရဲ့ သာမန် မှော်ရတနာက ဘယ်လိုလုပ် တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလဲ?

“ဝုန်း—“

‘လက်အင်္ကျီစ နှစ်ဖက်မှ မြစိမ်းရောင်မြွေ’ စွမ်းအား ဖြည့်တင်းထားသော ထျန်းယာ နတ်ဓားသည် ဖန်းချောင်၏ ငွေရောင် နတ်ဓားနှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက် တွေ့သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

ဖန်းချောင်၏ ငွေရောင် နတ်ဓားသည် နေရာတင် နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားသည်။

“ဖူး—“

သူ၏ ဝိညာဉ်ဆက်နွယ်နေသော နတ်ဓား ပျက်စီးသွားသဖြင့် ဖန်းချောင်သည် လတ်ဆတ်သော သွေးအမြောက်အမြားကို ချက်ချင်း အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လုရွှယ်ချီကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ပြောလိုက်သည်-

“မင်း... မင်း...”

လုရွှယ်ချီသည် တစ်ဖက်လူကို လျစ်လျူရှုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

စကားမပြောဘဲ။

ထိုအစား သူမသည် စင်အောက်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ အကြည့်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ လှည့်ထွက်သွားသည်။

…

စင်အောက်တွင်။

ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

နိုင်ချီက သူ့ကို ဘာလို့ ကြည့်တာလဲ?!

ဖြစ်နိုင်တာက...

ဂျိချန်းဖန်၏ အကြည့်က ဖန်းချောင်အပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။

သူ မှတ်မိတာ မမှားဘူးဆိုရင်။

ဒီ ‘ဖန်းချောင်’ ဆိုတဲ့ လုံရှိုး တောင်ထိပ် တပည့်က စောစောက သူ လင်းကျင်းယွီနဲ့ ပြိုင်တုန်းက စင်အောက်ကနေ အကျယ်လောင်ဆုံး အော်ဟစ်ခဲ့တဲ့ကောင်ပဲ။

အဲဒီတုန်းက သူ ဒီလူကို အာရုံစိုက်ဖို့ စိတ်မပါခဲ့ဘူး။

ဒါဆိုရင်...

နိုင်ချီက သူ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့ ဒီလောက်ထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်လိုက်တာလား?

ဂျိချန်းဖန် တွေးတောလိုက်သည်။

…

…

မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင်။

တောင်ထိပ်သခင် အများအပြားသည် တိုက်ခိုက်ရေး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ပွဲစဉ်များကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူ၏ နတ်ဓား ပျက်စီးသွားသည်ကို နတ်ဆရာ ချန်စုန့် သတိထားမိလိုက်သောအခါ၊ သူ့မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ဓားကို ဖျက်ဆီးလိုက်သူမှာ လုရွှယ်ချီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသောအခါ၊ သူ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့ဘေးရှိ အဘွားကြီး ဆရာမ ရွှေယွဲ့ကို မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ပေ။

ထိုအစား သူ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ထားလိုက်ပါတော့။

ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး၊ သူ ဒီကောင်မလေးကို အရေးလုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းက။

အဘွားကြီး ဆရာမ ရွှေယွဲ့ကို ချန်စုန့်အား အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်မိစေသည်။

ချန်စုန့် ဒီရက်ပိုင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ?

သူ ဒေါသတောင် မထွက်ဘူးလား?

အရင်ကသာဆိုရင်၊ သူ သူမကို အနည်းဆုံးတော့ မေးခွန်းထုတ်မှာ သေချာတယ်...

အဘွားကြီး ဆရာမ ရွှေယွဲ့သည် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် နတ်ဆရာ ချန်စုန့်ထံမှ အသံတစ်စက်ကလေးမျှပင် မထွက်လာသည်ကို သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဘေးဘက်မှ ဒေါသထွက်နေသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်စုန့်က မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ၊ ဝက်ဝံကြီး ကျန့် (Fatty Tian) က ထုတ်လိုက်သည်။

ကျန့်ပူယီသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ လုရွှယ်ချီကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မဲမှောင်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် “မင်းတို့ ရှောင်ကျူး တောင်ထိပ်က တပည့်က ဘာလို့ ငါ့ တာ့ကျူး တောင်ထိပ်ရဲ့ ‘လက်အင်္ကျီစ နှစ်ဖက်မှ မြစိမ်းရောင်မြွေ’ ကို တတ်နေရတာလဲ?!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထိပ်သခင်များအားလုံး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

လက်အင်္ကျီစ နှစ်ဖက်မှ မြစိမ်းရောင်မြွေ?

တာ့ကျူး တောင်ထိပ်မှ ဂျိချန်းဖန် ဖန်တီးခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသိုင်းပညာ?!

ဒီဓားသိုင်းအကြောင်း သူတို့ ကြားဖူးကြသည်။

ဘာပဲပြောပြော ကျန့်ပူယီက သူတို့ဆီလာပြီး ကြွားလုံးထုတ်ဖူးတယ်လေ။

စူးရူသည် ကျန့်ပူယီ၏ လက်အင်္ကျီစကို အနေခက်စွာ ဆွဲလိုက်ပြီး “ပူယီ၊ ‘လက်အင်္ကျီစ နှစ်ဖက်မှ မြစိမ်းရောင်မြွေ’ ကို ရွှယ်ချီဆီ သင်ပေးလိုက်တာက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဂျိချန်းဖန်ပါ” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

အဲဒီတုန်းက ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ကြဘူး။

စူးရူက အဘွားကြီး ဆရာမ ရွှေယွဲ့ဆီကနေမှ သိခဲ့ရတာ။

သူမ နောက်ပိုင်းကျမှ ကျန့်ပူယီကို ပြောပြဖို့ မေ့သွားရုံလေးပါ...

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လုရွှယ်ချီက ‘လက်အင်္ကျီစ နှစ်ဖက်မှ မြစိမ်းရောင်မြွေ’ ကို အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူးလေ?!

တာ့ကျူး တောင်ထိပ် တပည့်တွေထဲက ဘယ်သူမှ အောင်မြင်အောင် မကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ ဓားသိုင်းပညာတစ်ခုကို၊ ရှောင်ကျူး တောင်ထိပ်က အမျိုးသမီး တပည့်တစ်ယောက်က အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့?!

ဒါက ဘယ်လို အခြေအနေကြီးလဲ?

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျန့်ပူယီ၏ ပါးစပ် အနည်းငယ် လှုပ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတော့ပေ။

သိပ်ကို ရှက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်!

အဘွားကြီး ဆရာမ ရွှေယွဲ့သည် ကျန့်ပူယီကို မဲ့ရွဲ့စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ၊ ဤလူရွှင်တော်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်တော့သည်။