နတ်ဓားက မိုးကြိုးကို ဆန့်ကျင်! ရွှယ်ချီ၏ ခေါင်းမာမှု!

“ဓား—လာခဲ့!”

ကြည်လင်သော အသံတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော ဓားဆန္ဒ တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားပြီး မိုးတိမ်များဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တက်သွားသည်!

“ဘုန်း—“

ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ မိုးတိမ်များ ကွဲလွင့်သွားသည်။

မမြင်နိုင်သော ဓားဆန္ဒတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝန်းရံသွားသည်။

လူတိုင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်ကို လျစ်လျူရှုသော အမူအရာဖြင့်၊ လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားကာ၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားကို ခေါ်နေသည်!

“တဝီဝီ တဝီဝီ တဝီဝီ—“

မမြင်နိုင်သော ဓားဆန္ဒတစ်ခုသည် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံသွားသည်။

ခံစားမှုရှိသော ဓားပုံသဏ္ဍာန် မှော်ရတနာများအားလုံးသည် ဤဓားဆန္ဒ၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံရပြီး မကူညီနိုင်ဘဲ တုန်ယင်လာကြသည်။

ထိုသို့သော မြင်ကွင်းသည် လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ဓားတွေက ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ‘ဓား၊ လာခဲ့’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးတစ်လုံးတည်းကို တကယ်ပဲ တုံ့ပြန်နေတာကို တွေ့လိုက်ရလို့ပါ။

“မဖြစ်ဘူး! ဒါ ငါ့ဓားပဲ!”

တပည့်များသည် သူတို့၏ မှော်ရတနာများကို အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ မှော်ရတနာများ သူတို့ကို ထားခဲ့သွားမှာကို ကြောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်။

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် လုရွှယ်ချီသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ထျန်းယာသည်လည်း ဂျိချန်းဖန်၏ “ဓား၊ လာခဲ့” ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထျန်းယာ နတ်ဓားသည် ဆက်တိုက် တုန်ယင်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ဂျိချန်းဖန်ကို သွားရောက် ကစားချင်သည့် စိတ်ကူးကို ဖော်ပြနေသည်။

“မဖြစ်ဘူး!”

လုရွှယ်ချီ ချက်ချင်း ထျန်းယာကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ဂျိချန်းဖန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ အကြည့်တွင် ခေါင်းမာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူမ လက်မခံနိုင်!

သူမသည် ထျန်းယာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြလိုသည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို အနိုင်ယူပြီး သူမသည် ထျန်းယာ၏ သခင်ဖြစ်ကြောင်းကို ထျန်းယာ နတ်ဓားကို သိစေလိုသည်။

“ချလွင်—“

ထိုအချိန်တွင်ပင် ကြည်လင်သော ဓားမြည်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ကွင်းပြင်အောက်တွင် ကျန့်လင်းအာသည် နတ်ဓားနှစ်လက်ကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပိုက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ခုနက ဓားမြည်သံသည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်လက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟူး—“

လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်-

“လာခဲ့။”

နောက်တစ်ခဏတွင်။

ကျန့်လင်းအာ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ နဂါးသတ်ဓား သည် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“ချလွင်—“

ဓားမြည်သံသည် ကောင်းကင်ယံကို ဟိန်းထွက်သွားသည်။

ဓားအလင်းတန်း ပေါ်လာပြီး သက်တံရောင်ခြည် တစ်ခုသည် ဂျိချန်းဖန်ထံသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားသည်။

လူတိုင်းသည် ထိုနတ်ဓား၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ချင်သဖြင့် မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့်...

ဓားအလင်းတန်းသည် သက်တံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်သည် နတ်ဓားတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဝန်းရံသွားသဖြင့် လူများ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မမြင်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

“ဟူး—“

ဓားအလင်းတန်းသည် လေကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဂျိချန်းဖန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဤနတ်ဓား၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်လိုက်ရသည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရာ။

သူတို့သည် နတ်ဓားသည် ကောင်းကင်ပြာရောင်ဖြစ်ပြီး အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေကာ ဆောင်းဦး ရေကန်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် နဂါးပုံသဏ္ဍာန် ပုံစံတစ်ခု မှိန်ဖျော့စွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နဂါးဝိညာဉ်တစ်ခု ချိတ်ပိတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်...

မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် တောင်ထိပ်သခင် အများအပြား မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်၏ လက်ထဲရှိ နတ်ဓားကို သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ မျက်နှာထားများ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်—

“နဂါးသတ်ဓား ?!”

“ ကောင်းကင်ကိုးခု နတ်လက်နက် နဂါးသတ်ဓား? ဘာလို့ သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေရတာလဲ!?”

ရှန်ကျန့်လျန်၊ ကျန့်ယွမ်နှင့်ဆရာဦးလေး ဇန် တို့အားလုံး အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့အားလုံး ချန်စုန့် ရှိရာဘက်သို့ အကြည့်များ လှည့်သွားကြသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့အားလုံး သိသည်။

နဂါးသတ်ဓားကို ချန်စုန့်က အမြဲ သိမ်းထားခဲ့သည်။

၎င်းကို ဘယ်တုန်းကမှ မပေးအပ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဘာကြောင့် ယနေ့ ဂျိချန်းဖန်၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာရတာလဲ?

ချန်စုန့်သည် သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူသည် ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသော ကောင်လေး ကို ငေးကြည့်နေပြီး၊ သူ နဂါးသတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် အရှုံးမပေးသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်ကို ကြည့်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာက အစ်ကိုကြီး ဝမ်နှင့် အတူတူပင်...

“ဆင်တူလိုက်တာ! အရမ်း တူတယ်!”

“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ...”

စကားလုံးများ သူ၏ နှုတ်ခမ်းဆီ ရောက်လာသော်လည်း ချန်စုန့် ၎င်းတို့ကို ပြန်မျိုချလိုက်ပြီး စကားပြောင်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်-

“တကယ်တော့ နဂါးသတ်ဓားက ဂျိချန်းဖန်နဲ့ပဲ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပါသေးတယ်။”

တာအိုရွှမ်သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ချန်စုန့်ကို မသိမသာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးတွင် နတ်ဆရာမ ရွှေယွဲ့သည် အာရုံလွင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ ပိုင်ယီ ကောင်လေးကို ငေးကြည့်နေပြီး၊ သူမ၏ စိတ်ထဲမှ ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အဆက်မပြတ် ထပ်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်...

သူမ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် နဂါးသတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဂျိချန်းဖန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပမှုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ချန်စုန့်ကို မေးလိုက်သည်-

“အစ်ကိုကြီး ချန်စုန့်၊ တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?”

ချန်စုန့်သည် ရွှယ်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်- “ဒီနှိမ့်ချတဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူက နဂါးသတ်ဓားကို ဂျိချန်းဖန်ကို ပေးခဲ့တာပါ၊ တခြား ဘာဖြစ်နိုင်သေးလို့လဲ?”

ဤစကားကြောင့် တောင်ထိပ်သခင်များ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ လူငယ်လေးထံသို့ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်သည်။

စူးရူသည် ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်- “အစ်မကြီး...”

…

…

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် အခြေအနေသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အေးစက်သော မိန်းမပျိုလေးသည် ထျန်းယာကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို လက်မခံနိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပေါ်လာသည်။

ဂျိချန်းဖန်သည် နဂါးသတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ရှည်လျားဖြောင့်တန်းသော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ရှိသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပါးလွှာသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ သူသည် သူ့ရှေ့မှ အေးစက်သော မိန်းမပျိုလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

“ညီမလေး လု၊ တိုက်ခိုက်ပါ~”

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ လုရွှယ်ချီ၏ မျက်နှာထား မာကျောသွားသည်။

သူမသည် မဆိုင်းမတွ သူမ၏ ဓားကို ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သည်။

“ဟူး—“

ထျန်းယာ နတ်ဓား၏ ထက်မြက်သော အစွန်းသည် အလွန် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်။

ဤပြိုင်ဆိုင်မှု တရားဝင် စတင်ခဲ့သည်။

လေးနှစ်တာက အလောင်းအစား၊ ယနေ့တွင် အဖြေကို ထုတ်ဖော်ရန် အချိန်ရောက်ပြီ!

“ချလွင်—“

အစိမ်းဖျော့ရောင် ဓားဆန္ဒတစ်ခုသည် ကခုန်နေသော မြစိမ်းရောင်မြွေကဲ့သို့ ထျန်းယာ နတ်ဓားကို ဝန်းရံထားသည်။

လုရွှယ်ချီ၏ မျက်နှာသည် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ အေးခဲနေပြီး သူမ ဓားကို ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့။

ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်နှာထား မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

သူသည် သူ၏ လက်ထဲမှ နဂါးသတ်ဓားကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ဟူး—“

ချက်ချင်းဆိုသလို တောက်ပသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း ပွင့်လာသည်။

“ဝတ်ရုံထဲကမြွေစိမ်းဓား”

သူသည်လည်း လက်အင်္ကျီစ နှစ်ဖက်မှ မြစိမ်းရောင်မြွေကို ပြသလိုက်သည်။

“ဘုန်း—“

နဂါးသတ်နှင့် ထျန်းယာတို့ အချင်းချင်း ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် အားကောင်းသော ချီ လှိုင်းလုံးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တစ်ချက် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်။

ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်နှာထား မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

သို့သော် လုရွှယ်ချီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ချီနှင့် သွေးများ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားရသဖြင့် ညည်းသံ အတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို လက်မခံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲရှိ ချိုမြိန်မှုတစ်ခုကို အတင်းအကြပ် မျိုချလိုက်ပြီးနောက် လက်ဖြင့် ဓားမန္တန် ပုံစံများ ဆက်တိုက် ပြုလုပ်ကာ ထျန်းယာ နတ်ဓားကို တိုက်ခိုက်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့။

ကွင်းပြင်အောက်ရှိ ကျင်းယွမ် တပည့်များ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဘယ်လို ခံစားရသလဲဆိုတော့...

ဒီပြိုင်ဆိုင်မှုက သူတို့ရဲ့ ‘ပျော်စရာ’ ဖြစ်နေသလိုပဲ။

ဟုတ်ပါတယ်။

ဒါက ‘ပျော်စရာ’ ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က လုရွှယ်ချီ သုံးတဲ့ ဓားသိုင်းပညာက ဂျိချန်းဖန် သုံးတဲ့ ဓားသိုင်းပညာနဲ့ အတူတူပဲ ဆိုတာကို ရှာတွေ့ပြီးသား ဖြစ်နေလို့ပါ။

ဝတ်ရုံထဲက မြွေစိမ်းဓား?

သူတို့ ဘယ်လို ဆက်ဆံရေးမျိုး...

သူတို့ ဘယ်လို ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေကြတာလဲ?

လူတိုင်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

အခြား ကွင်းပြင်တစ်ခုပေါ်တွင်။

ရှီဟောင်နှင့် ကျန်းရှောင်ဖန်၏ ပြိုင်ဆိုင်မှု မစသေးပေ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့...

လူတိုင်း၏ အကြည့်သည် ဂျိချန်းဖန် ရှိရာ ကွင်းပြင်ဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။

ရှီဟောင်က လက်မလည်စွာ ပြောလိုက်သည် “ညီလေး ကျန်း၊ ငါတို့ ခဏ မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေရင် ဘယ်လိုလဲ? သူတို့ တိုက်ပြီးမှ စကားပြောကြမလား?”

ရှီဟောင်၏ အမြင်တွင်။

ကျန်းရှောင်ဖန်က သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။

ဘာပဲပြောပြော သူက ယွီချင်း ကိုးဆင့်မြောက် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ ရှိနေတာလေ။

ကျန်းရှောင်ဖန်က ယွီချင်း ပဉ္စမအဆင့်ပဲ ရှိသေးပြီး သူ့ရဲ့ မှော်ရတနာက သူ့လောက် မကောင်းဘူး၊ သူ ဘာကို သုံးပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ?!

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျန်းရှောင်ဖန် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ သူလည်း ရှီဟောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားမိတာကြောင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် အစ်ကိုကြီး ရှီ ပြောတာကို နားထောင်လိုက်မယ်။”

ချက်ချင်းဆိုသလို သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဂျိချန်းဖန် ရှိရာ ကွင်းပြင်ဆီသို့ အကြည့်များ လှည့်လိုက်ကြသည်။

တကယ်တော့ ရှီဟောင်၏ အမြင်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဂျိချန်းဖန်နှင့် လုရွှယ်ချီတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း သူ မြင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပေါ်ယံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်း ရိုးရှင်းတာတော့ မဟုတ်ဘူး။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သေချာပေါက် ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေ၏။

ဟုတ်ပါတယ်။

ရှီဟောင်သည် ဂျိချန်းဖန်၏ ခွန်အားကို ပိုပြီး စပ်စုချင်နေသည်။

လုရွှယ်ချီ၏ ကျင့်ကြံမှုက သူ့နှင့် ဆင်တူသည်၊ နှစ်ဦးစလုံး ယွီချင်း ကိုးဆင့်မြောက်တွင် ရှိနေကြပြီး၊ ကိုးပါးသော ကောင်းကင် နတ်လက်နက် ထျန်းယာ ဓားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်၊ ဂျိချန်းဖန်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးစေနိုင်မလားလို့ သူ တွေးနေသည်။

…

…

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင်။

ကိုးကောင်းကင် နတ်လက်နက် နှစ်ခု အချင်းချင်း အဆက်မပြတ် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံနေကြသည်။

ထက်မြက်သော ဓားအလင်းတန်းနှင့် တောက်ပသော ဓားစွမ်းအင်သည် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ဤပြိုင်ဆိုင်မှုသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ပြင်းထန်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက သာမန် ပြိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်တော့ဘူး။

ဒါပေမယ့်...

အသက်နှင့် သေခြင်း တိုက်ပွဲလား?!

ဟုတ်ပါတယ်၊ လုရွှယ်ချီအတွက်တော့ ဒါက အသက်နှင့် သေခြင်း တိုက်ပွဲ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ဒါပေမယ့် ဂျိချန်းဖန်အတွက်လား?

စိတ်မကောင်းပါဘူး။

သူ သူ၏ ခွန်အား၏ ဆယ်ပုံသုံးပုံကိုတောင် အသုံးမပြုရသေးပေ။

လုရွှယ်ချီသည် ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူမ၏ နှလုံးသားသည် လက်မခံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုက သူမကို နည်းနည်းလေး မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်စေနေပြီ၊ ဒါပေမယ့် ဂျိချန်းဖန်က ဘာမသက်မသာ ဖြစ်မှုမှ မရှိဘူးလား?!

မဖြစ်ဘူး!

ငါ မရှုံးနိုင်ဘူး!

လုရွှယ်ချီ သွားများကို အနည်းငယ် ကြိတ်လိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မှော်စွမ်းအင်ကို အတင်းအကြပ် လည်ပတ်စေပြီး ထျန်းယာ နတ်ဓား၏ ဓားအလင်းတန်းကို ပိုမို တောက်ပလာစေသည်။

“ဟူး—“

နတ်ဓားတွင် ဝိညာဉ်ရှိပြီး အားကောင်းသော ဓားချီ ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပါးလွှာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ နဂါးသတ်ဓားကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း—“

နောက်တစ်ခဏတွင်။

အားကောင်းသော ဓားချီ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အစိမ်းဖျော့ရောင် ဓားဆန္ဒသည် ထျန်းယာ နတ်ဓားပေါ်ရှိ ဓားအလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

“ဖူး—“

ဤအချိန်တွင် လုရွှယ်ချီ နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။

သူမ၏ ချီနှင့် သွေးများ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တိုးပွားလာပြီး ချိုမြိန်သော သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်...

“ချီအာ!” မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင်ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။

စူးရူက သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်- “အစ်မကြီး၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဂျိချန်းဖန်က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သိမှာပါ။”

နတ်ဆရာမ ရွှေယွဲ့ ခါးသီးစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဂျိချန်းဖန်က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သိတယ်ဆိုတာ သူမ သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူမ ကြောက်တာက... ရွှယ်ချီဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက အတိုင်းအတာ မသိမှာကိုပါ။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။

နတ်ဆရာမ ရွှေယွဲ့ ဒီအကြောင်း တွေးမိပြီးတာနဲ့။

ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ လုရွှယ်ချီသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဟူး—“

လုရွှယ်ချီသည် ရင်ဘတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထျန်းယာ နတ်ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးအနည်းငယ် စီးကျလာပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့ကာ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ခေါင်းမာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူမ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးရတော့မှာလား?