← Chapters

အစ်ကိုကြီး ရှီ- ငါ ပေါ့ဆသွားတယ်! ငါ မရှောင်လိုက်မိလိုက်ဘူး

Vol. 5 Ch. 44

အစ်ကိုကြီး ရှီ- ငါ ပေါ့ဆသွားတယ်! ငါ မရှောင်လိုက်မိလိုက်ဘူး

Vol. 5 Ch. 44

ဂျိချန်းဖန်သည် လုရွှယ်ချီကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်ထိပ်သခင်များ ရှိရာသို့ သွားလိုက်သည်။

“ရှစ်—“

ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့၏ ပုံရိပ် လျှပ်ခနဲ ပျောက်သွားသည်။ဂရန်းမာစတာ ရွှေယွဲ့၏ ပုံရိပ် လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူမ လျင်မြန်စွာ ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး၊ အားနည်းနေသော လုရွှယ်ချီကို ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်ကာ စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ်ဖြင့် “ချီအာ၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?” ဟု မေးလိုက်သည်။

လုရွှယ်ချီ ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ဆရာ၊ ဒီတပည့် အဆင်ပြေပါတယ်...” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

တာ့ဟွမ် ဆေးလုံး သည် အနာကျက်မြန်သော နတ်ဆေးအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။

တစ်လုံး သောက်လိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏ ဒဏ်ရာ အများစုကို ချက်ချင်း သက်သာစေသည်။

သို့သော်

အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့်။

လုရွှယ်ချီသည် သူမဆရာ၏ ရင်ခွင်သည် အရင်ကလို မနွေးထွေးတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အင်း...

ဂျိချန်းဖန်၏ ရင်ခွင်လောက် မကောင်းဘူး။

ဒီအကြောင်းကို တွေးမိတော့ လုရွှယ်ချီ ညင်သာစွာ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ဂျိချန်းဖန်ကို သတိထား ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ပြုံးပြီး သူမကို ပြန်ကြည့်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

လုရွှယ်ချီ၏ လှပသော မျက်နှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်။

သူမ တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ကလေးမလေး တစ်ယောက်လို သူမဆရာ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မျက်နှာအပ်လိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန်က ပေါ့ပါးသော ရယ်မောသံဖြင့် “ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့၊ စိတ်ချပါ။ ဒီတပည့် အစ်မကြီး လုကို တာဟွမ် ဆေးလုံး ပေးထားပြီးပါပြီ။ သူမ နည်းနည်း နားနားနေနေဖို့ပဲ လိုပါတယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမ ဂျိချန်းဖန်ကို ညင်သာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး “ချန်းဖန်၊ ဪကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး” ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျန့်ပူယီ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။

တာဟွမ် ဆေးလုံးလား?

သတ္တမမြောက် တပည့်လေးက တကယ်ကို ရက်ရောလိုက်တာ!

ဒီလို အနာကျက်စေတဲ့ နတ်ဆေးကို အလွယ်တကူ ပေးလိုက်တာလား?

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျန့်ပူယီ တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ လုရွှယ်ချီကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်း‌ေမြာင်းသွားသည်...

သူ၏ ဝဖြီး‌သော မျက်နှာပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဟဲဟဲဟဲ။

ရက်ရောတာ ကောင်းတယ်!

ယောက်ျားတစ်ယောက်က နည်းနည်း ပို ရက်ရောသင့်တယ်!

ဝတရုံထဲကမြွေစိမ်းဓား နဲ့ တာဟွမ် ဆေးလုံးဆိုတာ ဘာလဲ?

ပေးလိုက်။

ရက်ရက်ရောရောသာ ပေးပစ်လိုက်!

…

…

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင်။

ရှီဟောင်နှင့် ကျန်းရှောင်ဖန်တို့၏ ပွဲက မစသေးပေ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုက ဂျိချန်းဖန်ဆီ ရောက်နေလို့ပါ။

သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။

ရှီဟောင် သူ၏ လက်သီးများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုပ်ကိုင်မိသည်။

သူ ဒီခံစားချက်ကို တကယ် မကြိုက်ဘူး။

အရင်က သူက အာရုံစိုက်ခံရသူ ဖြစ်ပေမယ့် အခုတော့...

ဘယ်သူက မင်းကို ဂရုစိုက်မှာလဲ?

ရှီဟောင် အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် သူ့မှာလည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဂျိချန်းဖန်က ရိုးရိုးလေးပဲ အရမ်း အားကြီးလွန်းလို့ပါ။

“သူ တကယ်ပဲ ရှန်ကျင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး...”

ရှီဟောင် အားအင်မရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ကျန်းရှောင်ဖန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ညီလေး ကျန်း၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဟွန့်!”

“ငါ ဂျိချန်းဖန်ကို မနိုင်ရင်တောင် မင်းကျန်းရှောင်ဖန်ကို မနိုင်နိုင်ဘူးလား?”

ရှီဟောင် သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို ပြန်လည် ရရှိသွားသည်။

လူတွေက ဒီလိုပဲ။

သူတို့ဟာ အားနည်းသူတွေဆီကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ရှိမှု ခံစားချက်ကို ရှာဖွေချင်ကြတယ်။

ဒါပေမယ့်...

ရှီဟောင် မသိတာက သူ မှားတဲ့သူကို ရွေးလိုက်မိပြီဆိုတာပါပဲ။

“အဟမ်း” ကွင်းပြင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော အကြီးအကဲ ညင်သာစွာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ သူ နောက်ဆုံးတော့ ဂျိချန်းဖန်၏ ဓားချက် အံ့မခန်း မြင်ကွင်းမှ သက်သာရာ ရခဲ့သည်။

ကွင်းပြင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော အကြီးအကဲသည် ကျန်းရှောင်ဖန်နှင့် ရှီဟောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘေးရှိ ကြေးနီ ခေါင်းလောင်းကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်-

“ပွဲစဉ် တရားဝင် စတင်ပါပြီ!”

သူ၏ အသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်။

ကျန်းရှောင်ဖန်လည်း လျင်မြန်စွာ အသိပြန်ဝင်လာပြီး ရှီဟောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည် “အစ်ကိုကြီး ရှီ၊ နောက်ကျရင် ကျွန်တော့်ကို သက်ညှာပေးပါဦး...”

ကျန်းရှောင်ဖန် သူ ရှီဟောင်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားမိသည်။

ရှီဟောင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ခံစားမိသည်။

“ညီလေး ကျန်း၊ စပါ~” ရှီဟောင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ အနိုင်ရရှိမှုသည် သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“ကောင်းပါပြီ။” ကျန်းရှောင်ဖန်၏ မျက်နှာထား တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လာသည်။

သူ ရှီဟောင်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားမိရင်တောင် ဘာအရေးလဲ?!

လူတွေ!

ကြိုးစားကြည့်ပြီးမှ အဖြေကို သိရလိမ့်မယ်။

ဒါက သူ့ရဲ့ သတ္တမမြောက် အစ်ကိုကြီး သင်ပေးခဲ့တဲ့ နိယာမပဲ။

“ဘုန်း—“

ကျန်းရှောင်ဖန် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိဉာဏ်ဝါးမြိုတောင်ဝှေး ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရှီဟောင်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

သူ တောင်ဝှေးကို မြှောက်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း!”

ရှီဟောင် သူ၏ ရေခဲဓား ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်လိုက်သည်။

သူ မူလက ဂျိချန်းဖန်၏ အားထုတ်မှုမရှိသော ကိုယ်ဟန်ကို အတုယူချင်သော်လည်း...

ရုတ်တရက် ကြီးမားသော အားကြောင့် သူ လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံထွက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

???

ရှီဟောင် ရေခဲဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထိန်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ကျန်းရှောင်ဖန်ကို တွေဝေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။

မင်း တကယ်ပဲ ယူကျင်း ပဉ္စမအဆင့်လား?!

ဒါက အတု ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?

“ဘုန်း—“

တောင်ဝှေးနှင့် ရေခဲဓားတို့ အဆက်မပြတ် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံနေကြသည်။

ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု တစ်ခုစီတိုင်းတွင်။

ရှီဟောင် သည် လေးလံသော တူဖြင့် ထုရိုက်ခံရသလို ခံစားရသည်။

ဘုရားရေ!

မင်း လိမ်ခဲ့တာလား?!

ရှီဟောင် ကျန်းရှောင်ဖန်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထား တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လာပြီး ရေခဲဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကာ အရင်လို လျှော့ပေါ့ခြင်း မရှိတော့ပေ...

ငါ ပေါ့ဆသွားတယ်! ငါ မရှောင်လိုက်မိဘူး!

တကယ်တော့ ကျန်းရှောင်ဖန်က သူ ဘယ်လောက် အားကြီးတယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ပေ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဗုဒ္ဓနှင့် တာအို နှစ်မျိုးလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်း ၏ အဓိပ္ပာယ်က ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ သူ မရှင်းလင်းခဲ့ပေ။

သူ့လက်ထဲရှိ တောင်ဝှေးက ဘယ်လို နတ်လက်နက် အမျိုးအစားလဲဆိုတာလည်း သူ မသိခဲ့ပေ။

ယူကျင်း ပဉ္စမအဆင့် ကျင့်ကြံမှု၊ ဗုဒ္ဓနှင့် တာအို ကျင့်ကြံမှု ယူကျင်း စတုတ္ထအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သောအဆင့်၊ ပြီးလျှင် ကောင်းကင် နတ်လက်နက်ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော သွေးသန့်စင်ရေး မှော်ရတနာ ဖြစ်သည့် ဝိဉာဏ်ဝါးမြိုတောင်ဝှေး...

ကျန်းရှောင်ဖန်၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသည် ယွီချင်း အဋ္ဌမအဆင့်ထက် လုံးဝ မနိမ့်ပေ။

သူသည် ယွီချင်း ကိုးဆင့်မြောက် ကျင့်ကြံသူကိုတောင် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးစေနိုင်ခဲ့သည်။

ရှီဟောင် ကျန်းရှောင်ဖန်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူချင်လား?

မဖြစ်နိုင်ဘူး!

“ဘုန်း—“

တောင်ဝှေးသည် မှိန်ဖျော့သော သရဲချီ ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိမ်မွေ့သော၊ သွေးစုပ်ယူနိုင်သော ဆွဲအားတစ်ခု ရှိနေသည်...

ရှီဟောင်သည် ခေါင်းမူးပြီး ကိုက်ခဲခြင်းကိုသာ ခံစားရသည်။

အထူးသဖြင့် တောင်ဝှေးသည် သူ့ကို ချဉ်းကပ်လာတိုင်း သူ သွေးတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးနေသလို ခံစားရသည်။

ဘာဖြစ်နေတာလဲ?

ဒီ တောင်ဝှေးသည် သွေးကို စုပ်ယူနိုင်တာလား?

ရှီဟောင် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကြပ် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

သူ ရေခဲဓားကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်ပြီး ကျန်းရှောင်ဖန်နှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေသည်...

ထိုသို့သော မြင်ကွင်းကကြည့်ရှုနေသော ကျင်းယွမ် တပည့်များကို ချက်ချင်း အံ့အားသင့်စေသည်။

“ဒီ ကျန်းရှောင်ဖန်က ဘယ် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ ရှိနေတာလဲ? သူ အစ်ကိုကြီး ရှီဟောင်နဲ့ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်?”

“သူ ယူကျင်း ပဉ္စမအဆင့်လို့ ငါ ကြားတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?”

“ဟူး—ယူကျင်း ပဉ္စမအဆင့်လား? ငါ မှန်မှတ်မိတယ်ဆိုရင် ဒီ ကျန်းရှောင်ဖန်က ချောင်‌ေမြာင်‌ေကျးရွာ က မိဘမဲ့တစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးတယ် မဟုတ်လား? ငါးနှစ်အတွင်း ယူကျင်း ပဉ္စမအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တာ?!”

“ဒါ ဘယ်လို ပါရမီရှင်အမျိုးအစားလဲ?”

“လင်းကျင်းယွီ တစ်ယောက်၊ ကျန်းရှောင်ဖန် တစ်ယောက်၊ ပါရမီရှင် နှစ်ယောက်၊ ဂျိချန်းဖန်ဆိုတဲ့ ဒီ ထူးချွန်သူ နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင်...”

“ကောင်းကင်! ဒီ ချောင်‌ေမြာင်ရွာရဲ့ မူလဇစ်မြစ်က ဘာလဲ?!”

ကျင်းယွမ် တပည့်များ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

“ဘုန်း—“

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲသည် ပြင်းထန်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းရှောင်ဖန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေရပြီ။

တောင်ဝှေးသည် ရေခဲဓား ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံတိုင်း သူလည်း သိပ်မသက်သာပေ...

မီးလောင်ချောင်းက ရှီဟောင်ရဲ့ ချီနဲ့ သွေးတွေကို နည်းနည်း စုပ်ယူပြီး သူ့ကို ပြန်မပေးခဲ့ဘူးဆိုရင် သူ လဲကျသွားတာ ကြာပြီ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

“ရှစ်—“

ကျန်းရှောင်ဖန် သူ၏ အရာဝတ္ထု ထိန်းချုပ်မှု နည်းပညာကို အသုံးပြုပြီး တောင်ဝှေးကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ကြည်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဘုန်း!”

သူ၏ ပုံရိပ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပျံထွက်သွားသည်။

တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်...

“တောက်!” ရှီဟောင် စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ဒီ ကျန်းရှောင်ဖန်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ခံနိုင်ရည်ရှိနေရတာလဲ သူ မသိပေ။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားကလည်း ဒီလောက် ကြီးမားတယ်။

“မဖြစ်ဘူး၊ ငါ ဒီတိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရမယ်!”

ရှီဟောင် ဆက်လက် ဆွဲဆန့်နေမယ်ဆိုရင် ဒီ ယူကျင်း ပဉ္စမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကျန်းရှောင်ဖန်ကို ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်တယ်ဆိုတာ သူ သိသည်။

ဒီအတွေးနဲ့အတူ သူ ရေခဲဓားကို ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာထား နစ်မြုပ်သွားသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် သူ၏ အဆုံးစွန် လှုပ်ရှားမှုကို ထုတ်လွှတ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်တယ်၊ မှန်တယ်။

ယွီချင်း ကိုးဆင့်မြောက် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ယွီချင်း ပဉ္စမအဆင့်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ရှီဟောင်သည် သူ၏ အဆုံးစွန် လှုပ်ရှားမှုကို ထုတ်လွှတ်ရတော့မည်...

“ကိုးကောင်းကင်ရဲ့ သန့်စင်သော အအေးဓာတ် မိုင်တစ်သောင်းရေခဲ”

All Chapters