ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် အရေးကြီးဆုံးက ရုပ်ချောဖို့ပဲ

“နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ဖို့ မရှာ၊ သို့သော် နတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ရှာသည်!”

ဂျိချန်းဖန် ၏ ကြည်လင်သော ဟစ်အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်။

ချက်ချင်းပင်!

မယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ဓားဆန္ဒတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ တဟုန်ထိုး တက်သွားကာ တိမ်တိုက်များဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရောက်သွားသည်!

တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားပညာ

ဒါတစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားပညာပဲ

မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်ရှိ တောင်ထိပ်သခင် အများအပြား အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့ထဲမှ ရွှယ်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ ကောင်လေးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ကောင်လေး၏ လက်ထဲရှိ နဂါးသတ်ဓားကို လည်းစိုက်ကြည့်နေသည်...

သူ သည် မှင်တက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည် “နတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ နဂါးသတ်ဓား၊ အစ်ကိုကြီး ဝမ်...”

ခဏတာ မှိန်း‌ေမာနေကြစဉ် ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ ယီ ကောင်လေးသည် သူမ၏ စိတ်ထဲမှ ပုံရိပ်နှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျသွားပြန်သည်။

သူတို့သည် အလွန် ဆင်တူကြသည်။

ဤအချိန်တွင် စူးရူနှင့် ကျန့်ပူယီတို့လည်း အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ကြသည်။

နတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းလား?

သတ္တမမြောက်တပည့်လေး ဘာ်တုန်းက ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ?!

ဖန်ဟွေး တောင်ထိပ်သခင်၊ လျိုရှ တောင်ထိပ်သခင်နှင့် ချောင်ယန် တောင်ထိပ်သခင်တို့နှင့် တာအိုရွှမ်းနှင့် ချန်စုန့်မှအပ ကျန်ရှိသော တောင်ထိပ် သခင်များ အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာများ ပြသကြသည်။

နတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း...

၎င်းသည် နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည် မဟုတ်လား?

ဒီဓားသိုင်းပညာကို နောက်ဆုံး အသုံးပြုခဲ့သူက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဌာနချုပ်ကို သူတို့နဲ့အတူ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တဲ့ အစ်ကိုကြီး ဝမ်ပင်ဖြစ်သည်။

“ဝူးဝူးဝူး...”

ချန်စုန့် က ဂျိချန်းဖန် တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားပညာကို ကျင့်ကြံခဲ့သည်ကို သိထားသော်လည်း ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ ကောင်လေး၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခန့်ညားမှုကို သူ့မျက်စိဖြင့် မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ မျက်ရည်များ မကျဘဲ မနေနိုင်ပေ။

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ၊ နဂါးသတ်ဓား၊ တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားပညာ

“အစ်ကိုကြီး ဝမ်!” ချန်စုန့် ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တခြားသူတွေကတော့ သူသည် ဝမ်ကျန့်ယီကိုလွမ်း၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေတယ်လို့ပဲ ထင်ကြသည်။

ဒါပေမယ့် မဟုတ်ပါဘူး။

သူ ဂျိချန်းဖန် ဘယ်လောက် ရုပ်ချောလဲဆိုတာကို မြင်ပြီး မျက်ရည်ကျနေရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဂျိချန်းဖန်မှာ နတ်အဖြစ် တက်လှမ်းဖို့ အလားအလာ ရှိတယ်!

ရွှယ်ယွဲ့ ညင်သာစွာ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကွင်းပြင်ဆီသို့ လှမ်းလိုက်သည်။ ထိုကောင်လေးကို ပွတ်သပ်ချင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်...

သန့်စင်ပြီး အေးစက်သော သူ၏ မျက်နှာသည် အာရုံစူးစိုက်မှု လုံးဝ ပျောက်ဆုံးနေသည်။ ယ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု ပြိုင်ပွဲ၏ အရေးကြီးဆုံး အချိန်ကာလသာ မဟုတ်ပါက သူမ ထိုကောင်လေးဆီသို့ ပြေးတက်ပြီး သူ့ကို တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားပညာကို ဘယ်က သင်ယူခဲ့လဲလို့ မေးလိမ့်မည်...

“ဝုန်း—“

ကြီးမားသော ဓားချီ က ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားသည်။

ကွင်းပြင်ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကျင်းယွမ် တပည့်များ ချက်ချင်း အကြီးအကျယ် လန့်သွားကြသည်။

“ဒီဓားသိုင်းပညာက ဘယ်လို အမျိုးအစားလဲ? ဒါ အစ်ကိုကြီး ဂျိ နောက်ထပ် ဖန်တီးလိုက်တဲ့ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလား?!”

“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး!”

“တစ္ဆေသတ်နတ်ဘုရားဓားပညာ ဒါက ငါတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဓားသိုင်းပညာကြီး လေးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကျန်းကွေ့ရှန် စစ်မှန်သောဓား အတတ်ပညာပဲ။ နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်...”

“ဒီဓားသိုင်းပညာကို ဒီနေ့ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာတာကို ငါတို့ မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့မိဘူး!”

“ဒါ တကယ်ပဲ ဘဝမှာ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ!”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များ တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

“ဝုန်း—“

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဓားချီသည် နေရာလပ်ကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

ရေခဲချွန်များကို ဖြိုခွဲပစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှီဟောင်ဆီသို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့။

ရှီဟောင် ချက်ချင်း အကြီးအကျယ် လန့်သွားသည်။

သူ သူ၏ လက်ထဲရှိ ရေခဲဓားကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့တွင် ရေခဲနံရံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ဒီဓားချီကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အသုံးပြုဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

“ဘုန်း—“

နောက်ဆုံးတွင် ဓားချီသည် ရေခဲနံရံကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။

ရှီဟောင်ကို ထိုနေရာတွင် တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ဒါက ဂျိချန်းဖန် သူ့ခွန်အားရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းထားခဲ့လို့ ဖြစ်သည်။

သူ သူ၏ ခွန်အားရဲ့ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်သာ သုံးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

မဟုတ်ရင်...

သူ ရှီဟောင်ကို ဓားချက်တစ်ချက်နဲ့ သေအောင် ခွဲပစ်မှာ ကြောက်လို့ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း—“

ရှီဟောင် ကျန်ရှိနေသေးသော ဓားချီကြောင့် လွင့်ထွက်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုနေရာ၌ ကျန်ရှိနေသော အား လှိုင်း အချို့ကြောင့် သတိလစ်သွားသည်။

အလောင်းကောင် တစ်ကောင်လို မြေပြင်ပေါ် လဲလျောင်းနေသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင်။

ဘယ်သူမှ သူ့ကို သတိမထားမိကြပေ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်က ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရလို့ပါ။

တပည့်များက သူ့ကို ကြည့်နေကြပြီး တောင်ထိပ်သခင်များလည်း သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆရာတောင် သူ ထိုနေရာတွင် သူ့ကို ကိုးကွယ်ဖို့ ပြေးတက်သွားချင်နေသည်၊ သူ သူ့တပည့်ကို ဘယ်လို ဂရုစိုက်နိုင်မှာလဲ?!

“ဂျိချန်းဖန်...” ကျန့်လင်းအာ၏ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး သူမကအဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ကျောပြင်ကို ထူးဆန်းသော စိတ် ကြည့်လိုက်သည်။

ထူးခြားသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု သူမ၏ နှလုံးသား နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတွင် အမြဲတမ်း အမြစ်တွယ်နေသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင်။

လုရွှယ်ချီသည် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်ကို မှင်တက်စွာ ငေးကြည့်နေသည်။

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မနေ့က ပွဲစဉ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် တွေးမိသည်၊ ထိုရင်ခွင်သည် အလွန် နွေးထွေးပြီး အလွန် စိတ်ချရသည်...

ဤအချိန်တွင်။

လုရွှယ်ချီ၏ မျက်လုံးနှင့် နှလုံးသားထဲတွင်

ထိုလူတစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ...

ဂျိချန်းဖန် သူ၏ ဓားကို တည်ငြိမ်စွာ အိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

သူ နောက်လှည့်မကြည့်သလို၊ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း မကြည့်ပေ။

အစားထိုးအနေဖြင့် သူ သူ၏ ခေါင်းကို ကောင်းကင်သို့ လေးဆယ့်ငါးဒီဂရီ မြှောက်ထားပြီး သူ၏ လက်များကို နောက်ကျောတွင် ထားကာ တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို ကြေညာမည့် ကွင်းပြင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော အကြီးအကဲကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

အမြဲတမ်း ဆိုရိုးစကားတစ်ခုရှိပါသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် အရေးကြီးဆုံးက ရုပ်ချောဖို့ပဲ!

ယုံကြည်မှုရှိရှိ နောက်လှည့်ကြည့်ခြင်းလား?

မဟုတ်ပါ။

သူက ယုံကြည်မှု ရှိနေတာကြောင့် နောက်လှည့်ကြည့်ဖို့ မလိုအပ်ပါချေ။

…

…

မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင်။

တောင်ထိပ်သခင် အများအပြား သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျန့်ပူယီ ချန်စုန့် ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် “ချန်စုန့်၊ တိတိကျကျ ဘာဖြစ်နေတာလဲ? သတ္တမမြောက် တပည့်လေး ဘယ်လိုလုပ် ကျန်းကွေ့ရှန် စစ်မှန်သော ဓား အတတ်ပညာကို ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ?!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ မူလက ချန်စုန့်က ဂျိချန်းဖန်နဲ့ ဝမ်ကျန့်ယီတို့ကြားက ဆင်တူမှု အချို့ကြောင့် နဂါးသတ်ဓားကို ဂျိချန်းဖန်ကို ပေးခဲ့တာလို့ ထင်ခဲ့သော်လည်း အခုတော့...

တခြား လျှို့ဝှက် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိနေပုံရသလား?!

ရွှယ်ယွဲ့၊ စူးရူနှင့် အခြားသူများ အားလုံး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချန်စုန့် က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူ ကျန့်ပူယီကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည် “ဟဲဟဲ~ မင်းက ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ဆရာ မဟုတ်ဘူးလား? မင်း ဘာမှ မသိဘဲ သလိုဖြစ်နေတာလဲ?”

“မင်း...” ကျန့်ပူယီ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

“တော်ပြီ။” တာအိုရွှမ်းတည်ငြိမ်စွာ သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ပြီး ရှင်းပြသည်-

“ဂျိချန်းဖန်မှာ အလွန်ကောင်းတဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ငါ သူ့ကို ထုန်းထျန်း တောင်ထိပ်ကို လာခိုင်းတုန်းက ငါ သူ့ကို ကျန်းကွေ့ရှန် စစ်မှန်သော ဓားအတတ်ပညာရဲ့ ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းကို ပြသခဲ့တယ်။ သူ တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ခဲ့မိဘူး...”

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ရှန်ကျန့်လျန်၊ ကျန့်ယွင်၊ ဆရာကျန့်နှင့် အခြားသူများ အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းကွေ့ရှန် စစ်မှန်သော ဓား အတတ်ပညာကို ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းကို တစ်ခါ ကြည့်ရုံနဲ့ သင်ယူလို့ မရနိုင်ပါ‌ေချ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ပေးမှသာ ကျင့်ကြံဖို့ ဖြစ်နိုင်သည်...

ဒါပေမယ့် သူတို့ မယုံကြည်ပေမယ့် ကျန့်ပူယီနဲ့ တခြားသူတွေကတော့ ယုံကြည်ကြသည်။

နတ်ဆရာမကြီး ရွှယ်ယွဲ့နှင့် စူးရူတို့သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားသိုင်းပညာ ‘ဓားဖြင့် ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်ခြင်း’(ကောင်းကင်ခွဲဓားပညာ) မွေးဖွားလာခြင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဂျိချန်းဖန်၏ နားလည်နိုင်စွမ်း အဆင့် ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နေပြီဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားကြသည်။

ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းကို တစ်ခါ ကြည့်ရုံနဲ့ ကျန်းကွေ့ရှန် စစ်မှန်သော အဆုံးအဖြတ် အတတ်ပညာကို ကျင့်ကြံနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စလား?!

ဂျိချန်းဖန်အတွက်က

ဒါ တကယ် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။!!

ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့က ဂျိချန်းဖန်ကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ မသိပေမယ့်...

ဤအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သူ၏ ပုံရိပ်သာ ရှိနေသည်!

…

…

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင်။

ဂျိချန်းဖန် သူ၏ လက်များကို နောက်ကျောတွင် ထားသော ကိုယ်ဟန်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

အချိန်အကြာကြီး မှင်တက်နေခဲ့သော ကွင်းပြင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော အကြီးအကဲ နောက်ဆုံးတွင် အသိပြန်ဝင်လာသည်။ သူ လျင်မြန်စွာ ကြေးနီ ခေါင်းလောင်းကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်များကို ပြန်လည် ဆောင်ယူလိုက်သည်-

“ဒေါင်း!!”

“ဒီ တောင်ထိပ် ခုနစ်ခုပြိုင်ပွဲရဲ့ ချန်ပီယံက—“

“တကျူး တောင်ထိပ်၊ ဂျိချန်းဖန်!”

စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ချက်ချင်း အားပေးကြသည်။

“အစ်ကိုကြီး ဂျိ!”

“အစ်ကိုကြီး ဂျိ!!”

လူအုပ်ထဲတွင် ဇူရှုရှုအကျယ်ဆုံး အော်ဟစ်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက ဂျိချန်းဖန်ကို အစွန်းရောက်သော အရူးအမူးစွဲလမ်းမှုဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် အရူးအမူး ပရိသတ်တစ်ဦး၏ ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

အခုကစပြီး အစ်ကိုကြီး ဂျိဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပဲ!

ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီး ဂျိဆီကနေ သင်ယူချင်တယ်!

ကျွန်တော်လည်း အစ်ကိုကြီး ဂျိလို ရုပ်ချောချင်တယ်!