ကျူးရှန်း ဓားအောက်က စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မိန်းကလေး

လုရွှယ်ချီသည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း။

တကယ်တော့ သူမ အခု အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

အထူးသဖြင့် ဂျိချန်းဖန်၏ 'အစ်မကြီး၊ ခင်ဗျား အရမ်း မွှေးတာပဲ~' ဆိုတဲ့ စကားကို ကြားပြီးနောက်။

သူမ၏ နောက်မှအငွေ့အသက် ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လုရွှယ်ချီ၏ နှလုံးခုန်သံ မြန်လာသည်။

သူမ၏ ဖြူစင် လှပသော မျက်နှာပေါ်သို့ နီမြန်းမှုတစ်ခု ဖြည်းညှင်းပြန့်နှံ့သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပန်းရောင်သမ်းသွားသည်အထိ ဖြစ်သည်။

"လု အစ်မကြီ?"

ဂျိချန်းဖန် လုရွှယ်ချီ၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်လုရွှယ်ချီ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ထိတွေ့မှုက သူမကို အထူးသဖြင့် မသက်မသာ ခံစားရစေသော်လည်း အဘယ်ကြောင့်ရယ် မသိ...

သူမ ငြင်းဆန်ပုံချင်၍ မရပေ။

"သတ္တမမြောက် အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ကို စောင့်ပါဦး!"

ထိုအချိန်တွင် အော်ဟစ်သံတစ်ခု နောက်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်တော့

ကျန်းရှောင်ဖန်နှင့် ရှီဟောင်တို့ သူတို့၏ မှော်ရတနာများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်ပြီး လိုက်လာကြသည်။

တကယ်တော့ ရှီဟောင် ဂျိချန်းဖန်နှင့် အခြားသူများကို မှီနိုင်သော်လည်း... သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအရ ဒီနှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေး ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မြင်ဖို့ မခက်ခဲပါ။ ဘာလို့ လိုက်မှီ‌ေအာင်သွားရမှာလဲ?

ခွေးစာ လာစားဖို့လား?

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျင်

ရှီဟောင် အခု ဂျိချန်းဖန်ကို အတော်လေး အထင်ကြီးနေပါပြီ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကအစွမ်းထက်သည်။

သူ အထင်မကြီးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"ဟူး—"

နောက်ကနေ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရတော့ လုရွှယ်ချီ ရုတ်တရက် သူ၏ ပျံသန်းနေသော ဓား၏အမြန်နှုန်းကို လျှော့ချလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ခြင်းက ဂျိချန်းဖန်ကို ချက်ချင်း တွေဝေသွားစေသည်။

သူ ချက်ချင်း လုရွှယ်ချီဆီသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ သူမ၏ နူးညံ့ပြီး သိမ်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖိကပ်မိသည်...

"!!!" ချက်ချင်းဆိုသလို လုရွှယ်ချီ တောင့်တင်းသွားသည်။

သူမ တိတ်ဆိတ်စွာ သူမ၏ ပျံသန်းနေသော ဓားကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ စကားတစ်လုံးမှ မပြောပေ။ ဂျိချန်းဖန်ကို လှည့်ကြည့်ဖို့ သတ္တိတောင် မရှိပေ။

"ဖူးဖူးဖူး။" ဂျိချန်းဖန် လုရွှယ်ချီ၏ ဆံပင်များထဲမှ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပါးစပ်ထဲက ဆံပင်များကို ဖယ်ရှားရန် အကြိမ်အနည်းငယ် တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး စနောက်သည်-

"လု အစ်မကြီး၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပြုတ်မကျအောင် တကယ် သတိထားဖို့ လိုတယ်နော်။"

လုရွှယ်ချီ ပြန်မဖြေပေ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူမ ဘာပြောရမှန်း မသိလို့ပါ။

နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ဂျိချန်းဖန်က သူမရဲ့ နီရဲနေတဲ့ မျက်နှာကို ဝိုးတဝါး မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့။

ဂျိချန်းဖန် မကူညီနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ နားလည်သွားပြီ။

လုရွှယ်ချီ သူမ လုံးဝ သူ့ပိုင် ဖြစ်သွားပြီ~

"ဟူး—"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရှောင်ဖန်နှင့် ရှီဟောင်တို့ နောက်ကနေ တဖြည်းဖြည်း လိုက်လာကြသည်။

"ညီလေး ဂျိ၊ ငါတို့ ကုန်းဆန်း တောင်ကို တိုက်ရိုက် သွားသင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် လမ်းကြောင်းလွှဲပြီး အရင် နားဖို့ နေရာ ရှာသင့်လား?" ရှီဟောင်က မေးလိုက်သည်။

ကုန်းဆန်း တောင်က ကျင်းယွမ် တောင်နဲ့ အတော်လေး ဝေးတယ်။

သူတို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားရင် ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ညလုံးဝ မှောင်သွားလိမ့်မယ်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ဂျိချန်းဖန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည် "ဟေယန် မြို့ ကို သွားပြီး တစ်ညတာ အနားယူကြမယ်။ ပြီးတော့ မနက်ဖြန် မနက်စောစော ကုန်းဆန်း တောင်ကို ထွက်ခွာကြမယ်။"

"ကောင်းပြီ။" ရှီဟောင် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူလည်း ဒီလိုပဲ စဉ်းစားနေတာ။

ဟေယန် မြို့ကနေ ကုန်းဆန်း တောင်အထိ လီ သုံးထောင်ကျော်လေးပဲ ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ဆို နေ့တစ်ဝက်လောက်ပဲ လိုအပ်သည်။ မနက်ဖြန် မနက်စောစော ထွက်ခွာရင် ညမမှောင်ခင် သူတို့ရဲ့ ခရီးပန်းတိုင်ကို ရောက်နိုင်တုန်းပါ...

ကျန်းရှောင်ဖန်နှင့် လုရွှယ်ချီတို့ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။

တစ်ယောက်ကတော့ နားမလည်ပါ‌ေချ။နောက်တစ်ယောက်ကတော့...

စကားပြောဖို့တောင် ရှက်နေသည်။

ထို လေးယောက်အဖွဲ့သည် သူတို့၏ ပျံသန်းနေသော ဓားများဖြင့် ဟေယန် မြို့သို့ ရောက်လာကြသည်။

လီတစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်တဲ့ ဟေယန် မြို့မှာ သာမန်လူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် လာရောက်ကြသည်။ ဂျိချန်းဖန်နှင့် အခြား သုံးယောက် မြို့ထဲဝင်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ ချက်ချင်းပဲ ကျန်းဟူ က လူများစွာရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်...

ဟုတ်ပါတယ်၊ အမျက်စိဆုံးက လုရွှယ်ချီပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမရဲ့ အလှက ငြင်းမရနိုင်ဘူး။

တုံ့ပြန်မှုအနေနဲ့ ဂျိချန်းဖန် ဓားဆန္ဒ တစ်ခုကို သိမ်မွေ့စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဟူး—"

ဓားဆန္ဒသည် သူနှင့် လုရွှယ်ချီရဲ့ ဘေးပတ်လည်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

သူတို့ကို ခိုးကြည့်တဲ့သူတိုင်း။

ချက်ချင်း ဓားဆန္ဒရဲ့ စူးရှမှုကို ခံစားတွေ့မြင်ရလိမ့်မယ်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတော့ လုရွှယ်ချီ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်သည်။ သူမ ဂျိချန်းဖန်ဆီကို သိမ်မွေ့စွာ ပိုနီးအောင် ကပ်လိုက်သည်။

ဒါကလည်း သူတို့နှစ်ယောက်ကို အရမ်း နီးကပ်စွာ လျှောက်သွားစေသည်။

သူတို့ အချင်းချင်း ကပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဟေယန် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လေးယောက်အဖွဲ့ မြို့ထဲရှိ အကြီးဆုံး ဧည့်ဂေဟာဖြစ်သည့် တောင်နှင့် ပင်လယ် ဥယျာဉ် သို့ ရောက်လာကြသည်။

ဆိုင်အကူသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် အခြား သုံးယောက်ကို အဝေးကနေ မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့ဟာ သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဒါကြောင့် သူ လျင်မြန်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်-

"ဂုဏ်ယူထိုက်သော ဧည့်သည်များ၊ ခင်ဗျားတို့ အစာစားဖို့ ခဏ ရပ်တာလား ဒါမှမဟုတ် ညအိပ်ဖို့လား?"

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ရှီဟောင် အရင်ဆုံး ဂျိချန်းဖန်ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ စကားပြောဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိတာကို မြင်တော့ သူ ရှေ့သို့ တက်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

"ထိပ်တန်း အဆင့်ရှိ အခန်းလေးခန်း၊ ပြီးတော့ ဝိုင်နဲ့ ဟင်းပွဲအချို့။"

"ကောင်းပါပြီ!" ဆိုင်အကူ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့ကို ဝင်လာပြီး ထိုင်ဖို့ လျင်မြန်စွာ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ အရင် နေရာရှာပြီး ထိုင်ချင်ပါသလား? ကျွန်တော် ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။"

ဂျိချန်းဖန်နှင့် အခြား သုံးယောက် ဧည့်ဂေဟာထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

သူတို့ ထိုင်နေတာ ခဏလေးပဲ ရှိသေးတယ်။ ဆိုင်အကူက ဟင်းပွဲများပါသော ပန်းကန်များကို သယ်လာသည်။ သူတို့ထဲတွင် အသစ် ချက်ထားသော ငါးဟင်းတစ်ပွဲက အမျက်စိဆုံး ဖြစ်သည်။ အလွန် ကြွယ်ဝပြီး လတ်ဆတ်သော ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်...

တကျူး တောင်ထိပ်၏ ထိပ်တန်း စားဖိုမှူး ဖြစ်သည့် ကျန်းရှောင်ဖန်သည် ဒီဟင်းပွဲကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ဆိုင်အကူကို ဆွဲကာ ဆွေးနွေးလိုက်သည်-

"ဆိုင်အကူ၊ ဒီငါးက ဘယ်လို ငါးမျိုးလဲ? ပြီးတော့ ဘယ်လို ချက်ထားတာလဲ?"

ဆိုင်အကူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည် "ဂုဏ်ယူထိုက်သော ဧည့်သည်၊ ခင်ဗျားက အရသာကို တကယ် ကောင်းကောင်း သိတာပဲ။ ဒီငါးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်နှင့် ပင်လယ် ဥယျာဉ်ရဲ့ အထူးဟင်းပွဲ 'နွေဦးရာသီ ငါး' ပါ။ ဒါက မွှေးကြိုင်ပြီး နူးညံ့တယ်၊ ချိုမြိန်ပြီး လတ်ဆတ်တဲ့ အရသာ ရှိတယ်။ လီတစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်က ဟေယန် မြို့တစ်ဝှမ်းမှာ အရမ်း နာမည်ကြီးပါတယ်..."

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျန်းရှောင်ဖန် မခံနိုင်တော့ပေ။

သူ ချက်ချင်း သူ၏ တူများကို ကောက်ယူပြီး အရင် စားတော့သည်။

သူ ငါးတစ်ပိုင်းကို ကောက်ယူပြီး အရသာ မြည်းစမ်းလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး! အသားက ကောင်းတယ်။ ချက်ပြုတ်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ချိုမြိန်မှုအတွက် သကြားအချို့ ထည့်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ ငါးညှီနံ့ကို ဖယ်ရှားဖို့ ဂျင်းများများ ထည့်ထားတယ်..."

ကျန်းရှောင်ဖန် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အရသာ ခံစားလိုက်သည်။ တကျူး တောင်ထိပ်၏ ထိပ်တန်း စားဖိုမှူး ဖြစ်သည့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာက ဒီ 'နွေဦး ငါး' ၏ ချက်ပြုတ်နည်း အများစုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စေခဲ့သည်။

ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးက။

ဆိုင်အကူကို သူ့ကို အမြင်သစ်နဲ့ ကြည့်လာစေခဲ့သည်။

ရှီဟောင်နှင့် လုရွှယ်ချီတို့တောင် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သိက္ခာရှိတဲ့ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု ပြိုင်ပွဲရဲ့ ထိပ်ဆုံး လေးဦး ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်သူကထိပ်တန်း စားဖိုမှူးလည်း ဖြစ်နေတာလား?!

ဂျိချန်းဖန် ပြုံးလျက် သူ၏ တူများကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ငါးတစ်ပိုင်းကို လုရွှယ်ချီ၏ ပန်းကန်ထဲ ထည့်ပေးပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် "ရှောင်ဖန်က ငါတို့ တကျူး တောင်ထိပ်ရဲ့ ထိပ်တန်း စားဖိုမှူးပါ။ သူ ဒီလို ကျွမ်းကျင်မှု ရှိတာ ပုံမှန်ပါပဲ။"

လုရွှယ်ချီ သူမ၏ ပန်းကန်ထဲက ငါးကို ကြည့်လိုက်သည်။ စကားမပြောပေ။

ဒါပေမယ့် သူမ၏ အေးစက်ပြီး ရေခဲလို မျက်နှာပေါ်တွင် နီမြန်းမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရှီဟောင်နှင့် အခြားနှစ်ယောက် မြင်သော်လည်း ဘာမှ မပြောကြပေ။

သူတို့ သူတို့၏ တူများကို ကောက်ယူပြီး ကိုယ့်ဖာသာ စားကြသည်။

သူတို့ ဒီညက ငြိမ်းချမ်းမယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမယ့်...

သူတို့ရဲ့ စားပွဲက ပတ်ဝန်းကျင်က လူအုပ်ရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။

အထူးသဖြင့် ဟင်းပွဲများ ကျွေးမွေးတဲ့ အမြန်နှုန်း။

ပတ်ဝန်းကျင်က လူအများအပြား တစ်နာရီ တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုလောက် စောင့်ခဲ့ကြသော်လည်း ဟင်းပွဲ မချသေး‌ေချ။ သို့သော် ဂျိချန်းဖန်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ ထိုင်ပြီး ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ဟင်းပွဲ ရခဲ့ကြတယ်?!

ဒီလို အပြုအမူက ချက်ချင်းဆိုသလို မကျေနပ်မှု အချို့ကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

ဒါပေမယ့်...

ကျန်းဟူက ဒီလိုပါပဲ။

သူတို့ ဂျိချန်းဖန်နှင့် အခြား သုံးယောက်က မရိုးသားဘူးဆိုတာ ပြောနိုင်ကြသည်။

ဒါကြောင့် သူတို့ သိပ် မပြောရဲကြဘူး။

ဟုတ်ပါတယ်။

သူတို့ မပြောရဲပေမယ့် တခြားသူတွေ မပြောဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။

"ဟေး! ဆိုင်အကူ၊ ငါတို့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အရင် ရောက်ခဲ့တာ၊ မင်း ဘာလို့ သူတို့ကို အရင် ကျွေးတာလဲ?"

ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျိချန်းဖန်နှင့် အခြား သုံးယောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ တခြား စားပွဲတစ်ခုမှာ ထိုင်နေတဲ့ လူ ရှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခြောက်ယောက်က အဝါရောင် ဝတ်စုံနဲ့ နာမည်မသိ လူများ ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် ရှိသည်။

အမျိုးသမီး တစ်ယောက်က အနက်ရောင် ဝတ်စုံရှည် ဝတ်ထားပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံး အုပ်ထားတာကြောင့် သူမရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို တိတိကျကျ မသိနိုင်ပေမယ့် သူမရဲ့ ဖော်ထုတ်ထားတဲ့ ဖြူစင်တဲ့ အသားအရေအရ သူမရဲ့ အလှက မနိမ့်ဘူးဆိုတာ သေချာသည်။

နောက် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကတော့ အစိမ်းဖျော့ရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူမရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က လှပပြီး သူမရဲ့ အသားအရေက နူးညံ့သည်။ သူမရဲ့ တက်ကြွတဲ့ မျက်လုံးများထဲမှာ လှည့်စားတတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်နေသည်။

အလှအပ သီးသန့် ပြောရမယ်ဆိုရင် သူမ လုရွှယ်ချီနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်သည်။