ပိယောင် : ငါ ဒီပုံရိပ်ကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး...
Vol. 6 Ch. 59
“ဒုန်း—“
ဂျိချန်းဖန်၏ ကြည်လင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်။
ချက်ချင်းဆိုသလို ကြီးမားသော ဓားဆန္ဒ တစ်ခုက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ တိမ်များဆီသို့ တည့်တည့် ရောက်ရှိသွားသည်!
“ဒုန်း—“
ဒီအချိန်မှာ။
ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ပင်လယ် တစ်ခုလုံး ဒီ ဓားဆန္ဒကြောင့် လေများ တိုက်ခတ်လာပြီး လှိုင်းများ ပေါ်လာသည်။
“ရှီး—“
ရေမြွေနက် ၏ ကြမ်းတမ်းသော မြွေမျက်လုံးတစ်စုံ ရုတ်တရက် ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ထို့နောက် ၎င်းက ဓားဆန္ဒကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခိုက်အတန့်မှာ ချက်ချင်း သတိထားလာသည်...
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်ကြာအောင် အသက်ရှင်ခဲ့လဲ မသိတဲ့ ရှေးဟောင်း သားရဲဖြစ်၏။
၎င်းမှာ အန္တရာယ်ကို ပြင်းထန်စွာ သိရှိနိုင်သော အာရုံ ရှိကာ
ကြီးမားသော ဓားဆန္ဒကို ခံစားရပြီးနောက် ရေနက်မြွေနက် ချက်ချင်း သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်...
ဒါက သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုပဲ!
“ရှီး—“
ရေမြွေနက်က ဂျိချန်းဖန်ဆီသို့ မြည်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ ကြီးမားသော မြွေခန္ဓာကိုယ်ကို အမြန် ရွှေ့လိုက်သည်။ သူ၏ ဧရာမ မြွေအမြီးက ဂျိချန်းဖန်ဆီသို့ ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်ချလိုက်၏။
“ရှစ်—“
မြွေအမြီး လေထဲမှာ ရိုက်ခတ်သွားကာ
လေထဲမှာ မှိန်ဖျော့သော အသံလှိုင်းများ ကြားလိုက်ရသည်။
ဒီအမြီးက လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်မိလျင်
မင်း ယူကျင်းအဆင့် က ဖြစ်ပါစေ၊ ရှန်ကျင်းအဆင့် က ဖြစ်ပါစေ၊ သေမယ် ဒါမှမဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရမည်ပင်။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျိချန်းဖန် မလှုပ်မယှက် လေထဲမှာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများ လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏ ဓားဆန္ဒက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်၏။
“ဂျိ အစ်ကို၊ ဂရုစိုက်ပါ!”
လုရွှယ်ချီ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ရှီဟောင် နဲ့ ကျန်းရှောင်ဖန် တောင် ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ဟင်း ဒီကောင်...” စိုးရိမ်စိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ယိုဂျီ ၏ မျက်လုံးများတွင် ပေါ်လာသည်။
ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိပါ
ဂျိချန်းဖန်ကို ကယ်တင်ဖို့ အတွေးတစ်ခု သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ထိုအတွေးနဲ့အတူ
ယိုဂျီ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကိုက်လိုက်ကာ ဗာမီလီယံငှက် ဆီလ်းတံဆိပ်ဖြင့် ဂျိချန်းဖန်အတွက် ရေနက်မြွေနက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ဖို့ လေထဲကို ပျံသန်းဖို့ လုပ်နေချိန်မှာ...
“ရှစ်!”
သူမ၏ ၏ ကျောများရုတ်တရက်အေးစက်သွားကာ အမွှေးများထောင်ထသွား၏။
ဒီဓား ရိုက်ခတ်ရင် ငါသေချာပေါက်သေလိမ့်မယ်!!
ယိုဂျီ နောက်ဆုတ်လို၏။ ထိုတစ်ချိန်တည်းမှာပင်
လေထဲမှာ ဂျိချန်းဖန် ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည်။
အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော ဓားဆန္ဒက ထိုအခိုက်အတန့်မှာ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ရေမြွေနက်၏ အသက်အန္တရာယ် နေရာဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်...
“ဒုန်း—“
ဓားဆန္ဒက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်း ဖြစ်ပြီးသား။ ဒီဓားက ဂျိချန်းဖန်၏ အပြည့်အဝ စွမ်းအားဖြင့် ခုတ်ချက် ဖြစ်ကြောင်း ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။
အထွတ်အထိပ် ရောက်ရှိသော ဓားတစ်ချောင်းဖြစ်သည်ပင်။
“ရှစ်—“
ဓားဆန္ဒ၏ အရှိန်က အလွန် မြန်သည်။
ရေနက်မြွေနက်၏ မြွေအမြီးက ဂျိချန်းဖန်ကို မထိမီမှာ ဒီ ဓားဆန္ဒက သူ၏ အားနည်းချက်နေရာကိုထိမှန်ပြီးဖြစ်၏
“ဒုန်း—“
ဓားဆန္ဒ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားချီ က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
ရေမြွေနက်က လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က အဝါရောင် ငှက် နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသက်အန္တရာယ် နေရာမှာ မပျောက်သေးတဲ့ လက်သည်းရာ ရှိသည်။ အခု...
ဂျိချန်းဖန်၏ အထွတ်အထိပ် ရောက်ရှိသော ဓားဆန္ဒက သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ပိုပြီး ဆိုးရွားစေသည်။
“ရှီး—“
ရေမြွေနက်က နာကျင်စွာ မြည်သံ ထုတ်လွှတ်ကာ သူ၏ ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ မြွေမျက်လုံးတစ်စုံမှာ နာကျင်မှုတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာသည်။
သူ၏ အသက်အန္တရာယ် နေရာက လက်သည်းရာ မပျောက်သေးသည့်အပြင် အခု ဓားဒဏ်ရာ အသစ်တစ်ခု ထပ်ပေါင်းလာသည်။ အမည်းရောင် သွေးများ ဒဏ်ရာကနေ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းလာပြီး မကြာခင်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ပင်လယ်ကို သွေးနီရောင် စွန်းထင်းသွားစေသည်။
“ ဝေါင်းးးး—“
ရေနက်မြွေနက်က နာကျင်စွာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်၏ထိုအခါ သူ၏ ဧရာမ မြွေခန္ဓာကိုယ်က ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အဆက်မပြတ် တိုက်မိသည်။ သူ၏ မြွေအမြီး လှည့်ပတ်သွားသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေဘုရင် ဂိုဏ်း၏ ထူးချွန် တပည့် နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း အသားတုံးများအဖြစ် ရိုက်ချေလိုက်သည်...
“ပြေး!”
ယိုဂျီ လေးနက်သော လေသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။
ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လူတိုင်း အမြန် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားကြရာ ကျန်းရှောင်ဖန်နှင့် ပီယောင်းတို့က တခြားသူတွေထက် ခြေတစ်လှမ်း ပိုနှေး နေသည်။
သူတို့ ရေမြွေနက်နဲ့ အရမ်း နီးကပ်နေတာကြောင့် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ...
“ဒုန်း—“
ဧရာမ မြွေအမြီးက နေရာတိုင်းကို ရမ်းသန်း တိုက်ခိုက်သည်။
၎င်းသည် ပီယောင်းနှင့် ကျန်းရှောင်ဖန်တို့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်...
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ နှစ်ဦးလုံး ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားကြချေသည်။
“ယောင်းအာ ပြေး!” ယိုဂျီ၏ နှလုံးသား ဝမ်းနည်းမှုနဲ့ ပြည့်သွားသည်။
သူမ ချက်ချင်း လမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်ပြီး ပီယောင်းဆီသို့ ပျံသန်းဖို့ ကြိုးစား၏ သို့ သော် အချိန်မီရဲ့လား?
အရမ်း နောက်ကျသွားပါပြီ။
ပီယောင်းနဲ့ တခြားသူတွေ ပြေးဖို့တောင် အချိန်မရတာ သူမမြင်လိုက်ပါ၏။
ပီယောင်းက ဧရာမ မြွေအမြီး ရိုက်ချလာတာကို သူမ၏ မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်မှာ သေခြင်းတရား အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ တိတ်ဆိတ်စွာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်...
ဒီလို သေသွားတာ ကောင်းတယ်။
သူမကို ဒီလောကမှာ ဒီလို နာကျင်တဲ့ ဘဝမျိုး နေထိုင်ရတာကနေ ကယ်တင်လိုက်တာပဲ။
အမေ၊ သမီး လိုက်လာပြီ...
ပိယောင် ကိုယ့်ဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ထဲက ဝမ်းနည်းဖွယ် ပန်း က သူမ၏ သခင်မရဲ့ ခံစားချက်တွေကို သိပုံရကာ ပုံဆောင်ခဲ မျက်ရည်တစ်စက် ကျလာသည်။
ဒါက ပန်းရဲ့ မျက်ရည်ဖြစ်သည်ပင်။
“ရွှစ်—“
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်
တောက်ပသော ဓားအလင်းရောင်တစ်ခု ဝိဉာဏ်သန့်စင်ငရဲ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ဂျိချန်းဖန်၊ နဂါးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားကို ကိုင်ဆောင်ပြီး လူနှင့် ဓား တစ်သားတည်း အခြေအနေ ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အသက်ရှူချိန် တစ်ချက်တည်းမှာ...
သူ ပီယောင်းနှင့် တခြားသူ၏ ရှေ့ကို ရောက်နှင့်နေပြီ။
“ကောင်းကင်ခွဲဓားပညာ ကောင်းကင်တံခါးကိုခွဲမယ့်ဓား !”
ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ ရုတ်တရက် သူ၏ ခါးက အမှောင် ဆီးနှင်း ဓား (မိုရှုးဓား)ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို အမှောင် ဆီးနှင်း ဓားက အဆုံးမဲ့ ဓားအလင်းရောင်များဖြင့် ပွင့်လန်းလာကာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို လင်းလက်သွားစေသည်...
အလျင်စလို အခြေအနေတွင် ဂျိချန်းဖန်ဆီမှ
အံ့အားသင့်ဖွယ် ဓားဆန္ဒတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
“ဒုန်း—“
အဆုံးမဲ့ ဓားချီများက ရိုက်ခတ် လာကာ ရေနက်မြွေနက်၏ မြွေအမြီးနဲ့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ရိုက် ထိမှန်၏။
ပတ်ဝန်းကျင်က ဆူညံသံများကို နားထောင်ရင်း ပိယောင် အံ့အားသင့်စွာ သူမ၏ မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ သူမရှေ့က အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း နေရာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်...
အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနဲ့ မိန်းကလေးငယ် “ဝမ်းနည်းဖွယ် ပန်း”ကို ကိုင်ထားကာ သူမ သူမရှေ့က အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနဲ့ ကောင်လေးကို မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ နှလုံးသား ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။
ငယ်စဉ်ကတည်းမှနေ၍ သူမ၏ အမေမှလွဲ၍ တခြား ဘယ်သူမှ သူမအတွက် သူတို့၏ အသက်ကို စွန့်စားခဲ့သူမရှိပါချေ။
တကယ်တမ်း...သူမက အပိုကံကောင်း၍ ဖြစ်နေလျင်တောင် သူ သူမရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။
ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား?
သူမ၏ အမေ ဂူထဲမှာ သူမကို ကယ်တင်ဖို့ အသားများကို လှီးဖြတ်ခဲ့ရသည်ကို သူမ တစ်သက်လုံး မှတ်မိခဲ့သည်။ ယခု ဂျိချန်းဖန်က သူမအတွက် ရေမြွေနက်ကို ပိတ်ဆို့ခဲ့သည့်အတွက်
သူမလည်း ဒါကို တစ်သက်လုံး ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မှာမဟုတ်တော့ပါချေ။
လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ဓားဆွဲထုတ်ပြီး သူမရှေ့မှာ ရပ်နေကာကာကွယ်နေသော ထိုမြင်ကွင်းက ပီယောင်း၏ စိတ်ထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထွင်းထုထားပြီး ဖြစ်၏။
ထာဝရ မမေ့နိုင်စရာ အခိုက်အတန့်ပင်ဖြစ်သည်ဟု သူမရင်ထဲ၌ခံစားရသည်ပင်။
“ဒုန်း—“
ဓားချီက မြွေအမြီးနဲ့ တိုက်မိသောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြင်းထန်သော ချီ လှိုင်းလုံးတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိုက်ခတ်သွား၏။
ဂျိချန်းဖန် ရုတ်တရက် သူ၏ ခေါင်း လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်က သူ့နောက်က တွေဝေနေသော လူနှစ်ယောက်အပေါ် ရောက်ရှိသွားပြီး နောက် ဆူပူလိုက်သည်-
“ဘာလို့ မပြေးတာလဲ?!”
“အိုး၊ အိုး။”
ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျန်းရှောင်ဖန် ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။
ပီယောင်းလည်း အမြန်”ဝမ်းနည်းဖွယ် ပန်း”ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြံလိုက်၏။
သို့သော်
ရေနက်မြွေနက် လုံးဝ အရူးအမူး ဖြစ်သွားပြီပင်။
ဂျိချန်းဖန်၏ ဆက်တိုက် ဓားနှစ်ချက်က သူ့ကို ကြီးမားသော နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့်သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော မြွေမျက်လုံးများ ဂျိချန်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်က မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်...
ထို ခြေနှစ်ချောင်းပါတဲ့ သားရဲကို ကြိတ်ချေ သတ်ပစ်ဖို့သာ သူ လိုချင် နေ၏။
“ရှီး—“
ရေမြွေနက် ဒေါသတကြီး မြည်သံ ထုတ်လွှတ်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ဂျိချန်းဖန်၏အမူအရာက မပြောင်းလဲပေ။
သူ ချက်ချင်း သူ၏ ဓားဖြင့် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရေမြွေနက်က မပျံနိုင်ပါဘူး...
ဒါပေမယ့်၊ သူ ပြေးသွားတဲ့အခါ
ပီယောင်းနဲ့ ကျန်းရှောင်ဖန် ဒုက္ခရောက်ကုန်၏။
“ဘန်း—“
ရေမြွေနက်၏ ဧရာမ မြွေခန္ဓာကိုယ်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ပင်လယ်ရဲ့ လှိုင်းတွေကို လှုပ်ယမ်းလိုက် သောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို ပီယောင်းနဲ့ တခြားသူတွေ ရှိတဲ့ နေရာဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားကာ
ဧရာမ လှိုင်းလုံးများက မြွေအမြီးနဲ့အတူ သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ပင်လယ် နက်နဲရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲခေါ်သွားသည်...
“ပိယောင်!”
စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ယိုဂျီ ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်ပေါ်ပေါက်လာ၏။