ဒီနေ့ကစပြီး ငါ၊ ရှီဟောင်၊ ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဂျိ ညီငယ်ကိုပဲ ခေါင်းဆောင်ကြီးအဖြစ် ထားရှိမယ်!!

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ ဂျိချန်းဖန် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဒီ နံရံအောက်မှာ ဘာတွေ ဝှက်ထားလဲဆိုတာ သူ သိနေပါပြီ။

ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ စွဲမက်ဖွယ် ကျိန်စာ —မိမိကိုယ်ကိုရော သူတစ်ပါးကိုပါ ထိခိုက်စေသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ စွဲမက်ဖွယ် ကျိန်စာ ဖြစ်မည်ပင်။

ဂျိချန်းဖန် သူ၏ ခါးက ပျော်ရွှင်ဖွယ် ပေါင်းစည်းခြင်း ခေါင်းလောင်း ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့က ခလုတ်ပေါ် ဖိလိုက်သည်။

“ကလစ်—“

သူ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ပေါင်းစည်းခြင်း ခေါင်းလောင်း ကို ညင်သာစွာ လှည့်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် နံရံအတွင်းက ယန္တရား လှုပ်ရှားလာကာ စာလုံးများ တစ်လုံးချင်းစီ နံရံပေါ်မှာ ပေါ်လာသည်။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း (တစ်မျိုးလား?!

“ငရဲပြည်၏ ယန်ဝိဉာဏ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများ၏...” လုရွှယ်ချီ ညင်သာစွာ ဖတ်လိုက်သည်နှင့်

“ဒုန်း—“

ထိုအချိန်မှာပဲ ပြင်းထန်သော ဓားဆန္ဒ တစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လုရွှယ်ချီနှင့် အခြားသူများ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

သူတို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဂျိချန်းဖန် ရုတ်တရက် သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ခုတ်ချလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း တစ်မျိုးမျိုး ရေးထိုးထားသော နံရံကို ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားစေသည်...

“ဟွန့်!” ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ နှာမှုတ်လိုက်ကာ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း သူ၏ ဓားကို အိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် “မိမိကိုယ်ကိုရော သူတစ်ပါးကိုပါ ထိခိုက်စေတဲ့ ဒီလို မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်စဉ် မျိုးက ပျံ့နှံ့မသွားတာ ပိုကောင်းတယ်။”

လုရွှယ်ချီ သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

ဂျိချန်းဖန် ဘာလို့ ဒီလို လုပ်တာလဲဆိုတာ သူမ နားမလည်ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

အားလုံးက ရှင့်ကိုယုံကြည်ပါတယ် ~

ရှီဟောင် နှင့် တခြားသူများလည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။

“သွားကြစို့” ဂျိချန်းဖန် ပြောလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သွေးစက် ဂူ မှာ ကြည့်သင့်တဲ့ အခွင့်အရေး အားလုံးကို ကြည့်ပြီးပြီ၊ ယူသင့်တဲ့ အရာအားလုံးကို ယူခဲ့ပြီးပြီ။

ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။

“ကောင်းပြီ။” ရှီဟောင်နှင့် အခြားသူများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

လူလေးယောက် အဖွဲ့ သူတို့ လာခဲ့တဲ့ လမ်းအတိုင်း ပြန်သွားကြသည်။ သွေးစက် ဂူကနေ ထွက်ခွာပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ပင်လယ် ပေါ်သို့ ပြန်ပေါ်လာသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် ရေမြွေနက် နဲ့ ထပ်မကြုံတွေ့ဖို့ ရှောင်ရှားဖို့ ဂျိချန်းဖန်နှင့် အခြားသူများ သူတို့၏ မှော် ရတနာများ ကို ထုတ်ပြီး လင်းနို့ဂူ ဆီသို့ ပျံသန်း ပြန်သွားကြသည်။

လင်းနို့များစွာ ရှေးဟောင်း ဂူ ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် သူတို့ ထျန်းရင် ဘုရားကျောင်း နှင့် ဖန်ရှန်း တောင်ကြား က တပည့်တွေနဲ့ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပါ‌ ချေ။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်က သူတို့ သူတို့၏ ဂိုဏ်းများသို့ ပြန်ပြီး အစီရင်ခံနေကြပြီ။

“ဂျိ ညီငယ်၊ ငါတို့ရဲ့ နောက် အစီအစဉ်က ဘာလဲ?” ရှီဟောင် မေးလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ဂျိချန်းဖန် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်၏ “ပထမဆုံး၊ နားဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာမယ်၊ ပြီးရင် ကျိရှီ တောင် ကို သွားမယ်!”

“ကျိရှီ တောင်?” ရှီဟောင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ဟုတ်တယ်။”

ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်သူက သူ၏ ခါးက တောင်နှင့် မြစ်ယပ်တောင် ကို ယူလိုက်သည်။ ညင်သာစွာ ခါလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် “ဖုန်းယွဲ့ ဘိုး‌ဘေးကနတ်ဆိုး ဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားတယ်လို့ စွပ်စွဲခံထားရတယ် မဟုတ်လား? ငါတို့ သွားစုံစမ်းမယ်၊ သူ တကယ် နတ်ဆိုး ဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားတာလားဆိုတာ ကြည့်မယ်။”

သူ စုံစမ်းမယ်လို့ ပြောပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာ ဂျိချန်းဖန်က ဖုန်းယွဲ့ ဘိုးဘေး ကို သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ သေဒဏ် စီရင်ထားပြီးပြီ။

“အာ၊ ဒီ...” ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ရှီဟောင် ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်သည်။ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

စုံစမ်းမလား?

ငါတို့ချည်းပဲလား?

“ညီငယ်၊ ငါတို့ ပြန်သွားပြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် နဲ့ တခြားသူတွေနဲ့ ဆွေးနွေးသင့်တယ် မဟုတ်လား?” ရှီဟောင် သိမ်မွေ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကာ သူ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် “ရှီ အစ်ကိုကြီး၊ လူတစ်ယောက်ဟာ ကြီးမားတဲ့ အရာတွေကို အောင်မြင်နိုင်ရမယ်။ စကားပုံက ပြောသလိုပဲ”

“စွမ်းအားကြီးလာတဲ့အခါ ကြီးမားတဲ့ တာဝန်များက ရှိလာတတ်တယ်။”

“ဒါပေမယ့်၊ ပထမဆုံး တစ်ခုခုကို အောင်မြင်ဖို့ လိုအပ်တယ် မဟုတ်လား?”

“ တစ်ခုခုကို အောင်မြင်ရင် အရည်အချင်း လုံလောက်တယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ အရည်အချင်း လုံလောက်ရင်တာဝန်လည်း ကြီးမားလာလိမ့်မယ်...”

စကားပြောပြီးနောက် ဂျိချန်းဖန် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ်မထားတော့ပေ။ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည် “ရှီ အစ်ကိုကြီး၊ မင်းမှာ တောင်ထိပ်သခင် ဖြစ်ဖို့ အလားအလာကို ငါ မြင်တယ်။ ငါနဲ့အတူ ကြီးကျယ်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို အောင်မြင်ဖို့ အတူတူ လုပ်ဆောင်ဖို့ ဆန္ဒ ရှိလား?!”

“ဟစ်—“ ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ရှီဟောင် ချက်ချင်း အသက်ရှူသွင်းလိုက်ကာ လေးနက် စွာ ပြောလိုက်သည် “ဂျိ ညီငယ်၊ မကောင်းမှုကို ဖယ်ရှားပြီး လမ်းစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့က အကိုတို့ မျိုးဆက်ရဲ့ မလွဲမသွေ တာဝန်ပါ!”

“ကောင်းတယ်!” ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် တကယ် လူရွေး မမှားခဲ့ပါဘူး။ ရှီ အစ်ကိုကြီးက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးပါ!”

“ဪ၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဂျိ ညီငယ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်းမှာ တစ်ဦးတည်းသော တည်ရှိမှုပါ...” ရှီဟောင် ရွှင်မြူးစွာ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ကစပြီး ငါ၊ ရှီဟောင်၊ ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဂျိ ညီငယ်ကိုပဲ ခေါင်းဆောင်ကြီးအဖြစ် ထားရှိမယ်!!”

ရှောင်ယီချိုင်?

သူ ဘယ်သူလဲ?

တောင်းပန်ပါတယ်၊ သူ့ကို မသိဘူး၊ မရင်းနှီးဘူး။

ငါ့ကို မရှာပါနဲ့၊ ဂျိ ညီလေး နားလည်မှု လွဲမှာကို ငါ ကြောက်တယ်~

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ လုရွှယ်ချီနှင့် ကျန်းရှောင်ဖန် နှစ်ဦးစလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ?

ဘာလို့ နားမလည်နိုင်သလို ခံစားရတာလဲ?

ကျန်းရှောင်ဖန် အနည်းငယ် ဆွံ့အ နေ၏။

လုရွှယ်ချီ ဂျိချန်းဖန်နှင့် အခြားသူများကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှ ဝင်မပြောပေ။

သူမ အေးစက်တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား ရှိပေမယ့် သူမ ဘာမှ နားမလည်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂျိချန်းဖန်အတွက် သူမ စကားလုံး သုံးလုံးသာ ရှိသည်-

“ကျွန်မ ရှင့်ကို ယုံကြည်တယ်”

…

…

လူလေးယောက် အဖွဲ့သည် ဓား ထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ် ဖြင့် ခုန်စန်း တောင်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့ ကန်ငယ် မြို့ လို့ ခေါ်တဲ့ အနီးအနား နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး ကျိရှီ တောင် ဆီသို့ မသွားမီ အဲဒီမှာ အရင် နားဖို့ စီစဉ်လိုက်ကြသည်။

“ရွှယ်ချီ၊ နောက်မှ ငါ မင်းကို ဓား ထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ် သင်ပေးမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းက အရမ်း နှေးလွန်းတယ်” ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ လုရွှယ်ချီ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ ဂျိချန်းဖန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓား ထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ် အရှိန်ကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုဖြင့် မကျယ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူမ အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည် “ဓား ထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ်? ဒါကိုလည်း ရှင် နားလည်ခဲ့တာလား?”

ရှီဟောင်နှင့် တခြားသူများလည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဟုတ်တယ်” ဂျိချန်းဖန် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ပြောလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ လုရွှယ်ချီနှင့် အခြားသူများ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ကျန်းရှောင်ဖန် ကတော့အဆင်ပြေသည်။ သူက ဒါကို အသားကျနေပြီ။

သတ္တမမြောက် အစ်ကိုကြီးက ဒီလောက် အံ့သြစရာ ကောင်းတာပဲလေ!

အဖွဲ့ ကန်ငယ် မြို့ သို့ ရောက်လာကြကာ တည်းခိုခန်းတစ်ခု ရှာပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ ညစာ စားပြီးနောက် ဂျိချန်းဖန်က ဓား ထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ် ကို လုရွှယ်ချီနှင့် အခြားသူများကို သင်ပေးလိုက်သည်။

“ဂျိ ညီငယ်၊ နည်းစနစ် ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!” ရှီဟောင် ဂျိချန်းဖန်ကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်း ကွဲပြားမှုများကို လျစ်လျူရှုတဲ့ ဂျိချန်းဖန်၏ အပြုအမူကို သူ အရမ်း ချီးကျူးသည်။

သူတို့ အားလုံး ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း တပည့်တွေ ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့က မတူညီတဲ့ တောင်ထွတ်တွေက ဖြစ်ပြီး အငြင်းပွားမှုတချို့ ရှိသည်။

ဒါပေမယ့် ဂျိချန်းဖန်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

လုရွှယ်ချီလည်း သူ့ကို နူးညံ့တဲ့ မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်ဖန် သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်၏။

သတ္တမမြောက် အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကြီးမြတ်မှုက နောက်ထပ် စကားလုံးတွေ လိုအပ်မှာ မဟုတ်ပါချေ။

“ရပါတယ်။” ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည် “ဓား ထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ် ကို မြန်မြန် အသားကျအောင် လုပ်ပါ။ မနက်ဖြန်၊ ငါတို့ ကျိရှီ တောင် ကို ထွက်ခွာမယ်။”

ကျိရှီ တောင် ဆီသို့ ခရီးက မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါး ရှိ၏။

ဓား ထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ် မပါဘဲ သူတို့ရဲ့ မှော်ရတနာ တွေပေါ်မှာပဲ မှီခိုနေရင် ရှီဟောင်နှင့် အခြားသူများ အချိန် ဘယ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ မသိနိုင်ပေ။

“ကောင်းပြီ။”

ရှီဟောင်နှင့် အခြားသူများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြကာသူတို့ တစ်ဦးချင်းစီ သူတို့၏ အခန်းများသို့ ပြန်သွားကြသည်။ထို့နောက် ဓား ထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ် ကို အသားကျအောင် လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြသည်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတော့ ဂျိချန်းဖန်ကတော့ တည်းခိုခန်းမှာ မနေခဲ့ဘူး။

ထိုအစား သူ လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူ ကန်ငယ် မြို့ မှကို ထွက်ခွာပြီး သေးငယ်သော သစ်တောတစ်ခုဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာသည်။

အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သစ်တောတစ်ခုလုံး မြူခိုးတွေ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ တစ်မီတာ ဒါမှမဟုတ် နှစ်မီတာသာ ခန့်သာ မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ မှိန်ဖျော့သော နတ်ဆိုး ချီ များကလည်း ဖျပ်ခနဲ ဖျပ်ခနဲ ထွက်ပေါ်နေ၏။

“ကန်ငယ် မြို့၊ မြေခွေးနတ်ဆိုး ၊မီးတောက် မှော်ကြေးမုံ” ဂျိချန်းဖန် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ သစ်တောထဲက သီးခြား ပုံရိပ်တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် တိုက်ရိုက် မဝင်ဘဲ သူ့နောက်က သီးခြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် “မင်း ဒီလောက်ကြာအောင် လိုက်နေတာ၊ ထွက်မလာတော့ဘူးလား?”

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် အစိမ်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထောင့်တစ်နေရာကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ဘေးမှာ အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိကာ သူမ၏ မျက်နှာကို ကာထားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများကကြယ်များကဲ့သို့ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် တောက်ပနေ၏။