← Chapters

မင်းရဲ့ အမေကို ငါပဲ ဂရုစိုက်လိုက်မယ်!

Vol. 7 Ch. 66

မင်းရဲ့ အမေကို ငါပဲ ဂရုစိုက်လိုက်မယ်!

Vol. 7 Ch. 66

“ဆဋ္ဌမမြောက် အစ်ကိုကြီး...”

ဂူအတွင်းမှ အားနည်းသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီး ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသည့် အမူအရာ ချက်ချင်းက ပေါ်လာ၏။ထို့‌နောက် သူမ ခေါင်းလှည့်ကာ ဂျိချန်းဖန် ကို ကြမ်းတမ်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟူး...”

ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ သူ့ လက်တစ်ဖက်ကို သူ၏ ခါးက ဓားပေါ် တင်ထားသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် သူ့ရှေ့က အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီးကို ကြည့်နေပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်-

“မင်း သိသင့်တယ်။”

“ငါသာ မင်းကို သတ်ချင်ခဲ့ရင်။”

“မင်း...”

“မင်းရဲ့ မှော် ရတနာ ကိုတောင် အသုံးပြုခွင့် ရမှာ မဟုတ်ဘူး။”

သူ၏ အသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စူးရှသော ဓားဆန္ဒတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“ဒုန်းဒုန်း—“

ဓားဆန္ဒ ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များထဲသို့ တည့်တည့် ဖောက်ဝင်သွားသည်!

ထိုစွမ်းအားသည် သစ်တောတစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများကို ဤဓားဆန္ဒကြောင့်

ပျံ့လွင့်သွားစေသည်...

“ရှစ်!”

ဓားဆန္ဒ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေကာ ထို အမျိုးသမီးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်မထားသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာကို ဖြူဖျော့သွားစေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များပေါ်လာ၏။

“ရှောင်ဆန်း၊ သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ။”

“အဟွတ် အဟွတ်... သူတို့က ဖန်ရှန်း တောင်ကြားတပည့်‌တွေမဟုတ်ဘူး”

အားနည်းသော အသံသည် ဂူအတွင်းမှ တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်၊ သို့သော်...

ဤတစ်ကြိမ်တွင် စကားသံသည် အလွန်လေးနက်သွား၏။

သူက ဂျိချန်းဖန်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိခဲ့သည်ပင်။

ဒါကိုကြားလိုက်ရတော့အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသမီးကသူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကိုက်လိုက်သည်။ သူမ ဂျိချန်းဖန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ဘေးကို ရွှေ့ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ လှည့်ကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ခုနက ခဏတာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုအပြီးတွင်သူမ နားလည်သွားခဲ့သည်က သူမရှေ့က လူငယ် သည် ထူးခြားသော အစွမ်းအစများ ပိုင်ဆိုင်ထားကာ မီး‌မှော်ကြေးမုံဖြင့်ပင် သူမသည် သူ့ထံမှ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကိုပင် ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု ကွာခြားချက်သည် အလွန်ကြီးမားကာ မှော် ရတနာများ ဖြင့် ကွာဟချက်ကို ဖာထေးရန် နည်းလမ်းမရှိလောက်အောင် ပင်ဖြစ်၏။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မှော် ရတနာတစ်ခုသည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သည်ဖြစ်စေ၊ လိုက်ဖက်သော ကျင့်ကြံမှု မရှိဘဲ ၎င်း၏ အစွမ်းအပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ပင်။

ဂျိချန်းဖန်သည် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီးနောက်မှ ကျောက်ဂူ ထဲသို့ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် လိုက်ပါသွားသည်။

သူမက လှည့်ကွက်များ ပြုလုပ် မည်ကို သူ မကြောက်ပေ။

မည်သည့် နတ်ဆိုးနှင့် မိစ္ဆာများပင်ဖြစ်စေ၊ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်သူ ခုတ်ပိုင်းပစ်နိုင်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့

ယိုဂျီ နှင့် ပိယောင် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြကာ သိလိုစိတ်ဖြင့် သူတို့လည်း အနက်ရောင် ကျောက်ဂူ ထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားကြသည်...

“ရှစ်—“

ဂူက မည်းမှောင်နေကာ မှိန်ဖျော့သော နတ်ဆိုး ချီ သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်နေ၏။

နတ်ဆိုး သတ္တဝါများစွာသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအသင်းများကို စိုက်ကြည့်နေကြကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်‌ သောအမူအရာ များက ပေါ်လွင်နေသည်။

“ဟွန့်။” ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ နှာမှုတ်လိုက်သောအခါ မှိန်ဖျော့သော ဓားဆန္ဒ တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွား၏။ထိုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချောင်းမြောင်းနေသော နတ်ဆိုး သတ္တဝါများ ထံမှ သနားစရာကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်လာကာ သူတို့ အားလုံး တုန်ယင်ပြီး ပြန်လည် ပုန်းအောင်းသွားကြသည်။ သူတို့၏ အစွယ်များနှင့် ခြေသည်းများကို ဆက်လက် ပြသရဲခြင်း မရှိတော့ပေ...

ကျောက်ဂူ၏ လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ဂူအတွင်းပိုင်းရှိ ပြန့်ပြူးသောနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

“ရှစ်—“

တောက်လောင်နေသော ချီစွမ်းအင် အမျှင်တန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းဆိုသလို ရှေ့တွင် တောက်ပသော မီးအလင်းရောင်တစ်ခုကထွက် ပေါ်လာသည်။ ဤ ကျောက်ဂူအတွင်းပိုင်းတွင် ချော်ရည်ကန်တစ်ခုရှိနေ၏။

ဒါကြောင့် အပူချိန် အရမ်းများနေတာက မထူးဆန်းပါချေ။

ပိယောင်နှင့် ယိုဂျီတို့ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် တွေးလိုက်ကြကာ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မကြာမီ ကျောက်ဂူ ၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်သည် သူတို့၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် လုံးဝ ထင်ရှားလာသည်။

မီးပင်လယ်သည် ဂူတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းထားကာ အလယ်တွင် ပြန့်ပြူးသော နေရာလွတ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ဧရာမ အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး တစ်ကောင် ဝပ်နေ၏။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးခဲသော ချီလှိုင်းများလည်း ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူတို့သည် မီးပင်လယ်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း ဂျိချန်းဖန်နှင့် ယိုဂျီ ၊ ပိယောင်တို့ သည် အဝေးမှပင် ၎င်းကို ခံစားမိနိုင်သည်...

“သူက ဒဏ်ရာရထားတာလား?”

ယိုဂျီ တွေးလိုက်၏။ ပိယောင်ကမူ မလှမ်းမကမ်းက အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မိခင်လည်း မြေခွေး နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သောကြောင့်...

သူမသည် မြေခွေး နတ်ဆိုးများကို သဘာဝအတိုင်း ကောင်းမွန်သော ခံစားချက် ရှိ၏။

“အဟွတ် အဟွတ်...”

အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး က အားနည်းစွာ မျက်လုံးများ ကိုဖွင့်လိုက်ကာ သူ့ရှေ့က ဂျိချန်းဖန်နှင့် မိန်းကလေးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်သူ၏ ဧရာမ မြေခွေးပါးစပ်မှ လူသားစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်-

“လူငယ်သူရဲကောင်းလေး ၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်အရ မင်းက ကျင်းယွမ် ကလန်ကဖြစ်မယ်ထင်တယ်”

“ဟုတ်ပါတယ်။” ဂျိချန်းဖန် တည်ငြိမ်စွာ

ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး ဆက်လက် ပြောလိုက်သည်- “ရှောင်ဆန်းက ကျင့်ကြံခဲ့တာ နှစ်သုံးရာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ သူမ ကသူတစ်ပါးကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ ကန်ငယ် မြို့ က ကြက်ငှက်တွေကိစ္စကတော့... သူက ကျွန်တော့်အတွက် လုပ်ခဲ့တာပါ၊ အဟွတ် အဟွတ်...”

“သူရဲ‌ကောင်းလေးအနေနဲ့ သူမရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးနိုင်မလားလို့ မေးချင်ပါတယ်?”

နတ်ဆိုး သတ္တဝါများအတွက် သက်တမ်း သည် အလွန် ရှည်လျား၏။

ဤ အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေး ၏ နှစ်သုံးရာ ကျင့်ကြံမှုသည် တကယ်တမ်းတွင် စစ်မှန်သော ခွန်အားသည် ယူကျင်း ပဉ္စမ သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမ အဆင့်တွင်သာ ရှိသည်။

တိုးတက်မှုသည် အလွန် နှေးကွေး။

ဒါပေမယ့် ထိုအတွက်ကြောင့် နတ်ဆိုး သတ္တဝါများ၏ သက်တမ်းသည် အလွန် ရှည်လျားသည်။

“ဆဋ္ဌမမြောက် အစ်ကိုကြီး...” အ‌ဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သိမ်မွေ့သောအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမက ပြတ်သားမှုအပြည့်ဖြင့်ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ သေပါ့မယ်!”

“ဟင်းး။” အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ သူ၏ ဧရာမ ခြေသည်းကို မြှောက်ကာ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီးကို ပွတ်သပ်ချင်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် အားနည်းစွာ လက်ကိုချထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

“ရှောင်ဆန်း၊ မင်း ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ?”

“ ကို နဲ့အတူ နှစ်သုံးရာ ပုန်းအောင်း ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး နှစ်သုံးရာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပြီးပြီ။ ထွက်သွားလိုက်ပါ၊ ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံပါ၊ ကလဲ့စားချေဖို့ မတွေးပါနဲ့...”

ဂျိချန်းဖန် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကာ သူ့ရှေ့က မြေခွေး နတ်ဆိုး စုံတွဲကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ဂျိချန်းဖန်က သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေးနေသည်ကို သိချင်နေခြင်းပင်ဖြစ်၏။

သူ့နောက်ရှိ ပိယောင်၏ မျက်နှာတွင် သနားကရုဏာ သက်‌ နေ‌သောအမူအရာ ပေါ်လာသည်။

သူမ တစ်ခုခု ပြောချင်ပုံရ၏။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ပိယောင်သည် ဂျိချန်းဖန်၏ ကျောပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်- “မင်း ဘာလုပ်မလဲ?”

ယိုဂျီ၏ ကြယ်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။

သူမပင် ထိုသို့သော သစ္စာစောင့်သိသော နတ်ဆိုး စုံတွဲကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် သနားကရုဏာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်...

သူမ သေချာသောအရာတစ်ခုက အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေး ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်သည်။

ဤ အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး သာ သေဆုံးသွားပါက သူမသည် သူ့နောက်သို့ အမှန်တကယ် လိုက်ပါ သေဆုံးလိမ့်မည်...

“ဒိန်-လိန်-လိန်—“

ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျိချန်းဖန်၏ ခါးက ပျော်ရွှင်ဖွယ် ပေါင်းစည်းခြင်း ခေါင်းလောင်း သည် တစ်ခုခုကို ခံစားမိပုံရပြီး ၎င်းသည်လည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော ခေါင်းလောင်းသံကို ထုတ်လွှတ်သည်။

“လူငယ်သူရဲကောင်းလေး သူမရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးနိုင်မလား?”

အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး သည် သူ့ရှေ့က လူငယ် ကို အားနည်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျှော်လင့်နေသော အကြည့်အောက်တွင်

ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတော့ မြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး ၏ မျက်လုံးများတွင်ဝမ်းနည်းသောအမူအရာတစ်ခု‌ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်

ဂျိချန်းဖန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်-

“သေဒဏ်ကို လျှော့ပေါ့ပေးနိုင်ပေမယ့် အပြစ်ဒဏ်ပေးမှာကိုတော့ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး”

“ငါက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ အမှားတွေအတွက် ပြစ်ဒဏ် ခံယူဖို့ ဆန္ဒ ရှိလား?”

ဤစကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလာသည်။ သူသည် အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေး ကိုယ်စား လျင်မြန်စွာ သဘောတူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

“ဆန္ဒ ရှိပါတယ်! ဆန္ဒ ရှိပါတယ်!”

“သင့်ရဲ့ သဘောထားကြီးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် မကျင့်ကြံနိုင်ဟု မဆိုလိုပါ။

အချိန်အနည်းငယ်သာ ယူရပေမည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် နတ်ဆိုး သတ္တဝါများအတွက် အချိန်သည် ပိုနေသောအရာဖြစ်၏။..

နတ်ဆိုး သတ္တဝါများသည် ကျင့်ကြံမှုတွင်နှေးကွေးသော်လည်း အချိန် သက်တမ်းကမူ ရှည်လျား၏။

“မင်းကတော့...” ဂျိချန်းဖန်၏ အကြည့်သည် အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး ဆီ လှည့်သွားသည်။ သူ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်-

“မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်။ လက်ခံဖို့ ဆန္ဒ ရှိလား?”

“အခွင့်အရေး?” အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ဟုတ်တယ်။”

ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် “မင်း ငါ့ရဲ့ ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်းကို ဝင်ဖို့ ဆန္ဒ ရှိလား? ငါ့ရဲ့ တကျူး တောင်ရဲ့ အကာအကွယ်သားရဲ ဖြစ်လာမလား?”

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး လန့်သွားကာ သတိထားစွာ ပြောလိုက်သည် “ကျွန်တော့်မှာ ဖန်ရှန်း တောင်ကြားနဲ့ သွေးကြွေး ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင်...”

“ကျွန်တော်က အခု ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး သေခါနီး ဖြစ်နေပါပြီ။”

အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး မိမိကိုယ်ကို အထင်အမြင်သေးသော အပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းနှင့် အကာအကွယ် ရရှိနိုင်ခြင်းသည် သဘာဝအတိုင်း ကောင်းပါ၏။

ဒါပေမယ့်...

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အခု လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံထားရပြီ။

ဂိုဏ်းကိုဝင်ရောက်ခြင်းက ဘယ်အကျိုးရှိမှာလဲ?

ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် “ဖန်ရှန်း တောင်ကြားနဲ့ မင်း ဘယ်လို မကျေနပ်မှုတွေ ရှိနေပါစေ ဂရုမစိုက်ဘူး။ မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အအေး အဆိပ်ကိစ္စလား? အဲ့တာက ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှိတယ်။”

“ဘာ?!”

ဤစကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး ဘာမှ မပြောခင်။

သူ့ဘေးက အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေး ချက်ချင်း ခေါင်းထောင်လိုက်သည်။ သူမ ဂျိချန်းဖန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

“ရှင် ပြောတာ အမှန်လား?”

“ဂျိချန်းဖန်က ဘယ်တော့မှ မလိမ်ဘူး။” ဂျိချန်းဖန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒုန်း—“

အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေး သည် မဆိုင်းမတွ ဂျိချန်းဖန်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်-

“ရှင်ကသာ ဆဋ္ဌမမြောက် အစ်ကိုကြီးကို ကယ်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးတာထားလိုက်ဦး၊ ရှင် ကျွန်မကို သတ်ရင်တောင် ကျွန်မ နည်းနည်းလေးမှ မကျေမနပ် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။သူ အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေး ကို လေထဲ မြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်ကို အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး ဆီ လှည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

“မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ မခက်ခဲဘူး၊ ဒါပေမယ့် ပေးဆပ်ရမှုတချို့ ရှိနိုင်တယ်...”

“ပေးဆပ်ရမှုကဘယ်လိုမျိုးလဲ?” မြီးသုံးချောင်း မြေခွေး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတစ်ခုလုံး ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မယ်!” ဂျိချန်းဖန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အအေး အဆိပ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့၏၊ နှစ်သုံးရာ...

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုတစ်ခုလုံးသည် ၎င်းနှင့်အတူ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ။

အအေးဒဏ် အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုလည်း သဘာဝအတိုင်း ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့

မြေခွေး နတ်ဆိုး နှစ်ကောင် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု ဖျက်ဆီးခံရမှာကို စိုးရိမ်နေကြတာလား?

မဟုတ်ပါချေ။

အခုဆို သူတို့ နားလည်လာခဲ့ကြပါပြီ။

ဂျိချန်းဖန် သူက သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးချင်ပုံရပါသည်

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု ဖျက်ဆီးခံရလျင်တောင် အတူတကွ ပြန်လည် ကျင့်ကြံခြင်းသည် သူတို့အတွက် မကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသော ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်!

ဘယ်လို ပြောရမလဲ?

စုံတွဲ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်အတွက် ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းခြင်းပင်။

တစ်သက်တာလုံး ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူတကွ နေထိုင်နိုင်ခြင်းက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား?

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်ဖြင့် သူတို့ ဘယ်လို အန္တရာယ်ကိုမှ ကြောက်ဖို့ မလိုအပ်တော့ပေ...

“ဘယ်လိုလဲ? မင်း ငါ့ရဲ့ ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်းကို ဝင်ဖို့ ဆန္ဒ ရှိလား?” ဂျိချန်းဖန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့...” နတ်ဆိုးနှစ်ကောင် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ဂျိချန်းဖန်ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်ကြသည်-

“သခင်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်!”

“ကောင်းပြီ။” ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သီးခြား ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချခဲ့ပုံရသည်။ သူ ဂျိချန်းဖန်ကို ပြောလိုက်သည်- “ဆ-ဆရာ? ကျွန်တော် ဆရာ့ကို အကူအညီ တောင်းချင်တာ တစ်ခု ရှိတယ်။”

“ဘာလဲ?”

ဂျိချန်းဖန်၏ စိတ် လှုပ်ရှားသွား၏။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တချို့ ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

“ဆရာ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမေက ဖန်ရှန်း တောင်ကြားရဲ့ ရွှမ်းဟူယို ယဇ်ပလ္လင် မှာ ပိတ်မိနေတာ နှစ်သုံးရာ ရှိပါပြီ။ ကျွန်တော်...”

“ကျွန်တော် သူမကို ကယ်ထုတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။”

မြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး ၏ မျက်နှာတွင် အကူအညီမဲ့မှုတချို့ ပေါ်လာသည်။

သူ ဒီတောင်းဆိုမှုက နည်းနည်း ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိဘူးဆိုတာ သူ သိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ခုမှ လက်ခံ ခံရတာ ဖြစ်ပြီး ဒီလို ခက်ခဲတဲ့ တောင်းဆိုမှုကို လုပ်နေပြီ...

“ကောင်းပြီ။” ဂျိချန်းဖန် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

ဖန်ရှန်း တောင်ကြားက ဒီလူအုပ်စုက ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်!

တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အမေကို နှစ်သုံးရာ ဖမ်းထားတာ?

သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုး လုပ်နိုင်ရတာလဲ!

ဟွန့်!

ငါတို့လို ဓား ကျင့်ကြံသူ‌ တွေက မတရားမှု မြင်တဲ့အခါ သဘာဝအတိုင်း အကူအညီ ပေးရမယ်!

ဂျိချန်းဖန်၊ သူသည် ဒီသားအမိကို ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့။”

“မင်းရဲ့ အမေကို ငါပဲ ဂရုစိုက်မယ်... အဟွတ် အဟွတ် ၊ ငါ သေချာပေါက် ကယ်တင်မယ်!”

ဂျိချန်းဖန် ကတိပေးလိုက်သည်။

သူ ဘာဆိုးရွားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနိုင်မှာလဲ?!

သူ နှစ်သုံးရာ ကွဲကွာနေတဲ့ သားအမိကို ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပေးဖို့ပဲ လိုချင်တာပါ။

သူ ကျိန်ဆိုနိုင်ပါသည်။ သူ တကယ်ကို ဒဏ္ဍာရီလာ အမြီးကိုးချောင်း ကောင်းကင်ဘုံ မြေခွေး ကို မြင်‌ တွေ့ရဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး...

All Chapters