အနီရောင်

ဆေးပုလင်းသုံးလုံးသည် မတူညီသော အိပ်မက်သုံးမျိုးကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။ သေတ္တာများပေါ်ရှိ သဲလွန်စများက ကောင်းမင်သည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်လုံးကိုသာ သောက်သုံးနိုင်သည်ဟု ပြောပြနေသည်။ အခြားဧည့်သည်များနှင့် မတူညီဘဲ ကောင်းမင်သည် အလယ်ရှိအဖြူရောင်ဆေးကို လုံးဝလျစ်လျူရှုထားသည်။ သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသော အနက်ရောင်ဆေးကို ဘယ်လက်တွင် ကိုင်ထားပြီး အမှန်တရားကို ကိုယ်စားပြုသော အနီရောင်ဆေးကို ညာလက်တွင် ကိုင်ထားခဲ့သည်။

“ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးနောက် ငါဟာ ကြာရှည်လှပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု မက်ခဲ့ရတယ် ၊ အဲဒါက ငါ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံးသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အတွေ့အကြုံပဲ ၊ ငါ အနက်ရောင်ဆေးကို သောက်လိုက်ရင် အဲဒီအိပ်မက်ဆီ ပြန်ရောက်သွားမလား”

ကောင်းမင်သည် စိတ်ဝင်တစား ရှိနေသည်။

“ဒါပေမယ့် အနီရောင်ဆေးက ငါ့အတွက် အရေးကြီးတယ် ၊ အတိတ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရရင် အမှန်တရားကို ရှာဖွေတာက ပိုအရေးကြီးတယ်”

ကောင်းမင် တုံ့ဆိုင်းနေစဉ် တုန့်ကောမှာ အလွန်အမင်းအလုပ်များနေလေသည်။ သူမသည် အကူအညီတောင်းရန် ထိန်းချုပ်ရေးစင်တာအား ကသုတ်ကရက် မက်ဆေ့ချ်ပို့နေခဲ့သည်။ သူမသည် ကောင်းမင်အား တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထိန်းချုပ်ရေးစင်တာသည်လည်း မည်သို့လုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ ကောင်းမင်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေကြသော ဧည့်သည်များကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် လိုအပ်သည်ဖြစ်သည်။ စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း မပြုရသေးသော ဧရိယာများနှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာအချို့ ရှိနေသည်။ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏သရဲအိမ်အား ပြောင်းလဲထားကြောင်း သူတို့သတိပြုမိသွားခြင်းပင်။ ဒါရိုက်တာရုံးခန်းတွင် ထားရှိသော အိပ်မက်ဆေးမှာ လဲလှယ်ခံထားရသည်။ သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင်ဆေးများသာ ရှိသည်။ အနီရောင်ပုလင်းမှာ ရှိမနေသင့်ပေ။

ထိန်းချုပ်ရေးစင်တာသည် တုန့်ကောအား အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ထားရန်သာ ပြောသည်။ တုန့်ကောသည် ကောင်းမင်ကို မဝံ့မရဲ ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းမင်သည် အနီရောင်ပုလင်းကို ဖွင့်၍ အတွင်းမှ ဆေးရည်ကို တစ်ငုံတည်း အကုန်မော့ချလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း သူမထိတ်လန့်သွားသည်။

“နေဦးလေ”

တုန့်ကော၏ သတိပေးသံမှာ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ ထို ဝန်ထမ်းအသစ်လေးသည် ရှေ့သို့ အလောတကြီး ပြေးသွားလိုက်ပြီး လေထဲမှအရာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမရလိုက်ပေ။ ကောင်းမင်သည် မသေဆေး၏ ဦးနှောက်နယ်ပယ်ဂိမ်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် စမ်းသပ်ခန်းထဲသို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ဝင်ရောက်သွား၏။ သူသည် အကြောက်တရားကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ၏ဦးခေါင်းကို အနက်ရောင်သေတ္တာထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်တော့သည်။

“ဆရာ”

ထိုနေရာတွင် အလုပ်လုပ်ရသော တုန့်ကောသည် ကြောက်ရွံ့သွားသည်။ ကောင်းမင်သည် မည်သို့ ဤမျှ တည်ငြိမ်နေနိုင်သည်ကို သူမ လုံးဝနားမည်ချေ။ အနက်ရောင်သေတ္တာများသည် အတိတ်နိမိတ်မကောင်းပုံရသည်။သူ့ခေါင်းကို ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုထဲသို့ ထိုမျှ လွယ်ကူစွာဖြင့် မည်သို့ ထည့်လိုက်နိုင်သနည်း။

သွေးအရသာသည် သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် စွဲထင်ကျန်နေခဲ့သည်။ ကောင်းမင်သည် အမှန်တရားကို ကိုယ်စားပြုသော အနီရောင်ဆေးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို သောက်ပြီးနောက် ထိုဆေးသည် ပြုပြင်ဖန်တီးထားသော သွေးအရသာနှင့်တူသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။ သွေးအတုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယင်းသည် မျိုချရန် ခက်ခဲသည်။

ကောင်းမင်သည် ပြင်းထန်စွာ မူးဝေလာ၏။ သူ့မျက်လုံးများ မပိတ်သွားမီ တုန့်ကောသည် သူမ၏ လက်များကို စမ်းသပ်ခန်းပေါ်သို့ တဘုန်းဘုန်းဆောင့်ရိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ခု ပြောနေပုံရသည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင်သေတ္တာသည် ယဇ်ပလ္လင်တံခါးများ ပိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်သွားတော့သည်။

သူ၏ ဦးနှောက်နောက်ဘက်မှ စူးရှပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းမင် မသေဆေး၏ ယာဉ်ပေါ်တွင် ခံစားခဲ့ရသောအရာနှင့် ဆင်တူသည်။

ကောင်းမင်၏ နားထဲတွင် ချိန်းကြိုးသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။ သူ မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်သောအခါ သူသည် စမ်းသပ်ခန်းအတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

“မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလား”

ကောင်းမင်သည် စမ်းသပ်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် နံရံပေါ်ရှိ အမြောင်းများကို မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် ပုံစံကွက်များသည် များစွာလျော့နည်းနေလေသည်။

“မဟုတ်သေးဘူး ၊ ကြမ်းပြင်ပေါ် တွားသွားရတာကြိုက်တဲ့ မိန်းကလေး ပျောက်သွားပြီ ၊ ငါ အိပ်မက်ထဲ ရောက်နေတာ ဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမယ့် အိပ်မက်က ဒီသရဲအိမ်နဲ့ ပုံစံတူနေတယ်”

ကောင်းမင်သည် စမ်းသပ်ခန်းမှ ထွက်လာပြီး မညီမညာဖြစ်နေ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် အရိပ်များ တဖျတ်ဖျတ်ဖြစ်နေသည်။ အလွန်အစစ်အမှန်ဆန်လှသော သွေးကြောမျှင်များသည် နံရံရှိ မြောင်းပေါက်များတစ်လျှောက် ရစ်ခွေနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းမင်၏ ထိတွေ့မှုအောက်တွင် တဒိတ်ဒိတ်တုန်ခါနေကြသည်။ အိပ်မက်အပြင်ဘက်ရှိ သရဲအိမ်သည် ကောင်းမင်အား ကြောက်ရွံ့သောခံစားချက်ကို မပေးပေ။ သို့သော် သူအိပ်မက်ထဲ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အခြေအနေသည် လုံးဝကွဲပြားသွားသည်။ စမ်းသပ်ခန်းမှ သူ ထွက်ခွာလာသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းမင်သည် ပြင်းထန်သော စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှု၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။ ထိုနေရာတွင် အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော တစ်စုံတစ်ရာ ပုန်းအောင်နေကြောင်း သိနေသကဲ့သို့ သူ့နှလုံးမှာ တဒိန်းဒိန်းခုန်ပေါက်နေလေသည်။

သူ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ရှန်ဟိုင်းသရဲအိမ်၏ အစွန်းအထင်းများရှိနေသော နံရံသည် သန့်ရှင်းတောက်ပြောင်လာခဲ့ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသော မှန်ချပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာနေသည်။ ကောင်းမင်သည် ကလေးများနှင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက်လူသားနမူနာများကို နံရံများအတွင်း၌ မျောလွှင့်နေကြောင်း မြင်နေရသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် ပြွန်များဖြင့် ထိုးဖောက်ခံထားပြီး သူတို့၏အမူအရာများသည် နာကျင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

“အမှန်တရားက ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာပါလိမ့်”

ကောင်းမင်သည် ဒုတိယထပ်မှ ဒေါက်တာစီကို သတိရလိုက်သည်။ သူသည် ထိုအိမ်သာသို့ ပြန်သွားရန် လမ်းရှာလိုက်သည်။ ဒုတိယထပ်အား အဆပေါင်းများစွာ ချဲ့ထွင်ထားသည်။ ဤနေရာသည် အထူးကုဆေးရုံတစ်ခုကဲ့သို့ သူခံစားရသည်။ လက်တွေ့ဘဝရှိ သရဲအိမ်သည် အရွယ်အစားလျှော့ချထားသော ပုံတူတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤအရာကမှ အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်။

“ဒီမှာ ၊ ရှူး ၊ တိတ်တိတ်နေ အဲဒီအရာတွေကို နိုးအောင် မလုပ်မိစေနဲ့”

တံခါးရှိ အဟထဲမှ ရင်းနှီးသောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းမင်သည် အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး ထောင့်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။

“ဒါ အိမ်သာလား”

ကောင်းမင် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ စတုတ္ထအိမ်သာခန်း ပွင့်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ဆံပင်များအလွန်ကျွတ်နေပြီး ညှပ်ဖိနပ်စီးထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး အိမ်သာပေါ်တွင် ထိုင်နေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ပတ်လည်တွင် လူသတ်မှုများအကြောင်း သတင်းစာဆောင်းပါးများစွာ ရှိနေသည်။

“ဒေါက်တာစီလား”

ကောင်းမင်က မေးလိုက်သည်။

“မင်း နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ဆီ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ ၊ ဒီနေရာက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ် ၊ ငါတို့သူဌေး၊ အဲဒီလူယုတ်မာက ငါ့ကို ဒီမှာပစ်ချထားခဲ့ပြီး သတင်းအချက်အလက်တွေ စုဆောင်းဖို့ ခိုင်းထားတယ်လေ ၊ ငါက လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့နဲ့ သတင်းစာဖတ်ဖို့ပဲ သိတာ ၊ ငါ ဒီလိုအရာမျိုးကို တစ်ခါမှလုပ်ဖူးတာမဟုတ်ဘူး”

ဒေါက်တာစီ၏ အထောက်အထားသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေသည်။ သူသည် အိမ်သာထဲမှ ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် ထွက်ခွာလိုခြင်းမရှိပေ။

“ကျို့ကျန်းသရဲအိမ်ရဲ့ သူဌေးက ခင်ဗျားကို အိပ်မက်ထဲဝင်ဖို့ ဆေးတိုက်ပြီး ထားခဲ့တာလား”

လုပ်ငန်းနှစ်ခုကြားက ပြိုင်ဆိုင်မှုကြောင့် ကောင်းမင် အနည်းငယ် ရယ်ချင်သွားသည်။

“အဓိပ္ပါယ်မရှိတာပဲ၊ အင်အားကြီးသူတွေဆို ဒီကို ဝင်လို့မရဘူး… ထူးသတ်မှတ်ထားတဲ့ လူတွေပဲ ဒီကို လာနိုင်တာ ၊ အဲဒါကြောင့် ငါရွေးချယ်ခံရတာပဲ”

ဒေါက်တာစီက အိမ်သာခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူ ကောင်းမင်အား တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက တံခါးနောက်မှာ ဘာရှိတယ်ဆိုတာ သိနေတယ်ဆိုတော့ မင်းဟာ မဟာမိတ်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ် ၊ ငါမင်းကို ဘာမှ မဖုံးကွယ်ထားတော့ပါဘူး ၊ ဒီသရဲအိမ်က လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားတာကွ ၊ အဲဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ရှင်းလုမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ တားမြစ်ပိတ်ပင်ထားတဲ့ဖြစ်ရပ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာ”

“တားမြစ်ပိတ်ပင်ထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်လား”

ကောင်းမင် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ရှင်းလုမှာ ပြည့်စုံတဲ့ဘဝလို့ခေါ်တဲ့ ဂိမ်းတစ်ခုကို မိတ်ဆက်ခဲ့ဖူးတယ် ၊ မပြောသင့်သူတစ်ယောက်က အဲဒီဂိမ်းကို အသုံးပြုပြီး တံခါးနောက်ကမ္ဘာကြီးဆီကို ဦးတည်နိုင်တဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့တယ် ၊ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူဟာ မပြောသင့်သူ အားလုံးကို အဲဒီကမ္ဘာထဲ ပိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ် ၊ သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနှစ်အကြာမှာတော့ ရှင်းလုမှာ ကြီးမားတဲ့အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာခဲ့တယ် ၊ လမ်းကြောင်းက ပြိုကျသွားပြီး သူနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်အားလုံးဟာ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်လာခဲ့တယ် ၊ လူပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ကို အတင်းအကျပ် ဦးနှောက်ခွဲစိတ်မှုခံယူဖို့ ခိုင်းစေခဲ့တယ် ၊ အဲဒီဂိမ်းကိုလည်း အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးနဲ့ ပိတ်ပင်ပစ်လိုက်တယ်”

ဒေါက်တာစီက လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ဂိမ်းတစ်ခုက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်လို့လား”

“တကယ်လို့ အဲဒီဂိမ်းက လက်တွေ့ဘဝ၊ အိပ်မက်နဲ့ မရဏလောကတွေကို ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်ရင်ကော”

ဒေါက်တာစီသည် ကောင်းမင်အား သတင်းစာပုံကြီး တစ်ပုံကို ပေးလိုက်ပြီး ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“ငါတို့သူဌေးက ကျို့ကျန်းက လာတာဖြစ်ပြီး ရှင်းလုကို တကယ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး ၊ ဒါပေမယ့် သူဟာ ရှင်းလုရဲ့တံခါးနောက်ကမ္ဘာမှာ အရာတွေ ပြိုကွဲနေတာကို တွေ့ရှိခဲ့တယ် ၊ သူ လုပ်ဆောင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေက အမြဲတမ်းနားလည်မှုလွဲခံရတာကြောင့် သူက သတင်းအချက်အလက်တွေ ပိုစုဆောင်းဖို့ လူတွေကို အပြင်လွှတ်နေခဲ့တယ်”

“ခင်ဗျားတို့သူဌေးက တော်တော်သတိတတ်ထားတာပဲ”

“သူ လုပ်ဆောင်တဲ့နည်းလမ်းက တော်တော်တိုက်ရိုက်ကျတဲ့အတွက် သတိတော့ထားရမယ် ၊ အဲဒါကို စကားလုံးတစ်လုံးတည်းနဲ့ အနှစ်ချုပ်နိုင်တယ်- သတ်ပစ်လိုက်တဲ့”

ဒေါက်တာစီ၏သတင်းစာများသည် သွေးများထွက်နေပုံရသည်။

“သူဟာ သွေးနီရောင်မြို့တော်တွေအားလုံး ပြိုကျသွားတဲ့အထိ သတ်ဖြတ်နေလိမ့်မယ်”