ကျန်းစူရှင်း၏ ရွေးချယ်မှု
Vol. 2 Ch. 11
လုအန်းကျီသည် ကျန်းစူရှင်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာကိုကြည့်ကာ စိတ်ဝင်စားစွာ မေးလိုက်သည်– “ခင်ဗျား သီချင်းတွေအတွက် အော်ဒါ မကြာခဏ လက်ခံရလား?”
ကျန်းစူရှင်းက “သိပ်တော့ မများပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရင်ကထက်တော့ များလာတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခု ကျွန်မ ပိုက်ဆံရှာဖို့ ဒီအပေါ်မှာ မှီခိုနေရတာကိုး” ဟုဆိုသည်။
လုအန်းကျီက “အနုပညာလောကထဲပြန်ဝင်ဖို့ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား?”
ကျန်းစူရှင်းသည် ခဏမျှ ကြောင်သွားပုံရပြီးနောက် “စဉ်းစားဖူးတာပေါ့။ တစ်ခါ စင်ပေါ်မှာ ရပ်ဖူးရင် အဲဒီခံစားချက်ကို လွမ်းနေမိတာပဲ။ ပရိသတ် ထောင်ချီက ကိုယ့်ကို အရမ်းချစ်ခင်မြတ်နိုးနေတဲ့၊ ကိုယ့်အသံကြောင့် ရစ်မူးနေကြတဲ့ အဲဒီခံစားချက်မျိုးပေါ့” ဟုဆိုသည်။
“ဒါပေမဲ့… ကျွန်မ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လို့ မရဘူးဖြစ်နေတယ်။ စင်ပေါ်က ခံစားချက်က ကောင်းပေမဲ့ ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းမှာ ကျွန်မ မကြိုက်တဲ့ ကဏ္ဍတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ အဲဒါတွေကို ကျွန်မကို တော်တော်လေး တွန့်ဆုတ်စေသည်။ ”
“ဒီလိုလား?”လုအန်းကျီက ပြောသည်။
ကျန်းစူရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြသည်– “ကျွန်မ ပထမဆုံး စတင်ခဲ့တုန်းကအချိန်ကို သတိရတယ်။ ပထမဆုံး အယ်လ်ဘမ် ထွက်လာတော့ မမျှော်လင့်ဘဲ နာမည်ကြီးသွားတယ်”
“ကုမ္ပဏီက စီစဉ်ပေးလို့ ကြေညာချက်တစ်ခု လက်ခံလိုက်ပြီး ဂီတရုပ်သံအစီအစဉ်တစ်ခုကို သွားရောက် ပါဝင်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒါက ‘အဆိုတော် ပျံသန်းခြင်း’ ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ၊ ခင်ဗျား ကြည့်ဖူးလားမသိဘူး?”
လုအန်းကျီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “မကြည့်ဖူးပါဘူး” ဟုဆိုသည်။ သူ၏ အရင်ဘဝက ရုပ်သံအစီအစဉ် ကြည့်ရတာ ကြိုက်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီဘဝ ရောက်လာပြီးကတည်းက စာအုပ်ရေးရင်း၊ ခရီးသွားရင်း အလုပ်ရှုပ်နေတာ။
ရုပ်သံအစီအစဉ်တွေ ကြည့်ဖို့ အချိန် ဘယ်ရှိမလဲ။
ကျန်းစူရှင်းက “မကြည့်ဖူးတာ ကောင်းပါတယ်။ ရုပ်သံအစီအစဉ်တွေ အကုန်လုံးမှာ ဇာတ်ညွှန်းတွေ ရှိတယ်” ဟုဆိုသည်။
လုအန်းကျီသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး “အဲဒါကို ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်” ဟုဆိုသည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝက အွန်လိုင်းပေါ်မှ လူအများကလည်း ထိုသို့ပင် ပြောကြသည်။
ကျန်းစူရှင်းက “အစတုန်းက အဲဒီပရိယာယ်တွေအကြောင်း ကျွန်မ နားမလည်ခဲ့ဘူး။ အားအပြည့်နဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ အများကြီးလုပ်ပြီး ရုပ်သံအစီအစဉ်မှာ ပါဝင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အပိုင်းတိုင်း၊ အသေးစိတ်တိုင်းက ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်း လိုက်နာရပြီး ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လုပ်လို့မရဘူးဆိုတာ မမျှော်လင့်မိခဲ့ဘူး”
လုအန်းကျီက “အဲဒါ တော်တော် စိတ်ပျက်စရာပဲ” ဟုဆိုသည်။
ကျန်းစူရှင်းက “ဟုတ်တယ်။ အဲဒီအချိန်က နာမည်ကြီး ဝါရင့်အဆိုတော်တွေတောင်မှ စီစဉ်မှုတွေကို လိုက်နာရတာကို ကျွန်မ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မလို အယ်လ်ဘမ်တစ်ခုပဲ ထွက်သေးတဲ့ အဆိုတော်လေးဆို ပိုလို့တောင် စဉ်းစားစရာမလိုဘူးပေါ့”
“စင်ပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး တခြားအရာတွေကို ထိန်းချုပ်လို့ မရတဲ့အခါ၊ ကိုယ့်သီချင်းကို ကောင်းကောင်းဆိုမယ်၊ တခြားကိစ္စတွေကို စိတ်မပူတော့ဘူးလို့ပဲ စဉ်းစားခဲ့တယ်။ စိတ်ရောကိုယ်ပါ အားစိုက်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အကောင်းဆုံး စွမ်းရည်နဲ့ ဖျော်ဖြေခဲ့တယ်”
“ဒါပေမဲ့ သီချင်းဆိုပြီးတဲ့နောက်၊ ဒါရိုက်တာရဲ့ အမိန့်တွေကို နားထောင်ရင်း၊ ကြိုးဆွဲရာ ကခဲ့ရတဲ့ဘဝပါ၊ အကုန်လုံးက အတုအယောင်တွေပဲ”
“အောက်က ပရိသတ်တွေက ကျွန်မကို အားပေးနေပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် ‘မဲမပေးကြနဲ့’ လို့ တစ်ယောက်ယောက် အော်ပြောတာကို ကျွန်မ ကြားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ခံစားချက် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားတယ်”
ကျန်းစူရှင်း၏ စကားများသည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို အသက်ဝင်စေသကဲ့သို့ ရှိပြီး လုအန်းကျီကို ရုပ်သံအစီအစဉ် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ လုအန်းကျီက “အဲဒါ တကယ် စိတ်ပျက်စရာပဲ” ဟုဆိုသည်။
ကျန်းစူရှင်းက
“ဒီကိစ္စတွေသက်သက်ဆိုရင်တော့ အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်မက အဆိုတော်တစ်ယောက်၊ အဲဒီစင်ပေါ်မှာ ရပ်နေတဲ့အခါ အဲဒီစင်ရဲ့ သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်ပဲ။ မကြိုက်ရင်တောင် ရုပ်သံအစီအစဉ်ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေကို လက်ခံရမယ်”
“ဒါ့အပြင် တိတိကျကျပြောရရင်၊ ဒီလို မမျှတတဲ့ ဖျော်ဖြေမှုလှိုင်းကြောင့် ကျွန်မတောင်မှ အကျိုးခံစားခဲ့ရသေးတယ်။ အွန်လိုင်းပေါ်က လူအများက ကျွန်မအတွက် စကားပြောပေးခဲ့ကြပြီး ကျွန်မရဲ့ လူကြိုက်များမှု ပိုတိုးလာခဲ့တယ်”
“ဒါပေမဲ့ ဒါက ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုပဲ။ အဲဒီအသိုင်းအဝိုင်းက အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ်၊ တစ်ခါတလေ ကြောက်စရာတောင် ကောင်းတယ်။ တခြား ဘာမှ မပြောတော့ပါဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်တုန်းကဆို…”
ဒီနေရာရောက်တော့ သူမ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
လုအန်းကျီ၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး “လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?” ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းစူရှင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး…” ဟုဆိုသည်။
လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်သည် လုအန်းကျီ ဒီလောကထဲသို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့် အချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသည်။ ထိုအချိန်က သူသည် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေပြီး ကျန်းစူရှင်းနှင့် တစ်ညတာ ပေါင်းသင်းခဲ့မှုမှာလည်း ဝိုးတဝါး အထင်အမြင်တစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။
ဒီနှစ်ရက်တာ ကာလအတွင်း အတူနေထိုင်ပြီးနောက်၊ ကျန်းစူရှင်းသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လူတစ်ယောက်နှင့် မတူကြောင်းကို လုအန်းကျီ ခံစားရသည်။ ကျန်းစူရှင်း ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လျှို့ဝှက်ဇာတ်လမ်းတစ်ခုခု ရှိနိုင်သည်ဟု သူ ချက်ချင်း ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။
ဒီအချက်က သူ့ကို နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားသွားစေသည်။
သို့သော် ကျန်းစူရှင်းက ဆက်မပြောချင်ပုံရသဖြင့် လုအန်းကျီသည် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ထပ်မမေးတော့ပေ။
အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ကျန်းစူရှင်းသည် ယခု ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းကို ကြောက်ရွံ့သွားပြီး နောက်ကွယ်မှ ဖန်တီးသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ချင်နေသည်။
ထို့အပြင် လွတ်လပ်သော ဖန်တီးသူတစ်ဦး ဖြစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လုအန်းကျီသည် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်ပြီး “ခင်ဗျား လက်ခံထားတဲ့ သီချင်းက ဘယ်လိုမျိုးလဲ? အဲဒီလောက်တောင် ခက်ခဲလို့လား?” ဟုဆိုသည်။
ကျန်းစူရှင်းက “အဲဒါက ဂီတနယ်ပယ်က သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ကျွန်မကို ကူညီပြီး ရအောင်ယူပေးထားတဲ့ အလုပ်—ကျုံပေါ်ဆိုတဲ့သရုပ်ဆောင်
သရုပ်ဆောင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲအသစ်အတွက် ဇာတ်သိမ်းသီချင်း ရေးပေးရမှာ။ ကျုံ့ပေါ်က သီဆိုမှာပါ။ ကျွန်မ မရေးနိုင်ရင် ဒီအလုပ်က တခြားသူဆီ ရောက်သွားလိမ့်မယ်” ဟုဆိုသည်။
လုအန်းကျီက “ဘယ်ဇာတ်လမ်းတွဲလဲ?” ဟု မေးသည်။
ကျန်းစူရှင်းက “‘မင်း ထွက်သွားတာကို မလိုချင်ဘူး’ ဆိုတဲ့ မြို့ပြအချစ်ဒရာမာ ဇာတ်လမ်းတွဲပါ။ ဒီဇာတ်လမ်းတွဲကို တီဗီမှာ ကြော်ငြာပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ခရီးထွက်နေတာဆိုတော့ မြင်ဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး”
“သူတို့က ဇာတ်သိမ်းသီချင်း နှစ်ပုဒ် လိုအပ်တယ်။ ကျွန်မအတွက်က နောက်တစ်ဝက်မှာ ထည့်ဖို့ဖြစ်ပြီး ဇာတ်လမ်းအရဆိုရင် အဓိကအကြောင်းအရာက ဝမ်းနည်းဖွယ် ခွဲခွာခြင်း ဖြစ်သင့်တယ်”
လုအန်းကျီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်ကာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် “ဒါဆိုရင်၊ ကံကောင်းပါစေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဒေါက်၊ ဒေါက်၊ ဒေါက်”
တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးခေါက်သဖြင့် လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းစူရှင်းတို့၏ စကားဝိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
ကျန်းစူရှင်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာထားကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး တံခါးဖွင့်ရန် ထသွားသည်။
လုအန်းကျီသည် အလွန်ခင်မင်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ခဏမျှ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချန်းချန်းက ‘အဘွား’ ဟု ခေါ်လိုက်မည်ကို ကြောက်နေသည်။
ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက သူ့ကို အရမ်း ထိခိုက်ခဲ့ပြီးပြီ။
သမီးတစ်ယောက်ကို လက်ခံတာက လုံလောက်ပြီ၊ သူ၏သမီး၏ အဘွားနှင့် တွေ့ဆုံရန်အတွက် သူ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပါ။
ဒါ့အပြင် ကျန်းစူရှင်းနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးအရ၊ လူကြီးတစ်ဦးရှေ့မှာ ဘယ်လို ပြုမူရမှန်း သူ တကယ် မသိပါ။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ချန်းချန်းက “ကူးတီတီ!” ဟု ခေါ်လိုက်သဖြင့် လုအန်းကျီ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
ကျန်းစူရှင်းက မိတ်ဆက်ပေးသည်– “ဒါက ကူးအန်တီပါ။ ကျွန်မ ကိုယ်ဝန်ရှိတုန်းက ငှားထားတဲ့ သားဖွားပြီးစ စောင့်ရှောက်သူပါ”
“ကူးအန်တီက အရမ်းကျွမ်းကျင်တယ်။ ချန်းချန်းငယ်ငယ်တုန်းက ကူးအန်တီကပဲ ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မ သားဖွားပြီးစ ကာလ ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာလည်း ကူးအန်တီကို ဆက်ငှားထားခဲ့တယ်”
“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အချိန်ပြည့်မဟုတ်တော့ပါဘူး၊ ချန်းချန်းကို ဂရုစိုက်ပေးဖို့နဲ့ ထမင်းချက်ဖို့ နေ့တိုင်း လာကူပေးတာပါ”
လုအန်းကျီက “ကူးအန်တီ၊ မင်္ဂလာပါ” ဟုဆိုသည်။
ကျန်းစူရှင်းက ဒီလောက် ချီးကျူးခံရတာဆိုတော့ ကူးအန်တီဟာ အလုပ်လုပ်တဲ့နေရာမှာတော်မှာ သေချာပါသည်။ ပြီးတော့ သူမက ကျန်းစူရှင်းရဲ့ အထောက်အထားကို မဖော်ထုတ်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူမရဲ့ ပညာရှင်ပီသမှုလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။
ကူးအန်တီက ပြုံးပြပြီး လုအန်းကျီကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ “မင်္ဂလာပါ” ဟုဆိုသည်။
ကျန်းစူရှင်းက “ဒါက လုအန်းကျီ၊ ချန်းချန်းရဲ့ ဖေဖေပါ။ သူက အရင်က နိုင်ငံခြားမှာ နေခဲ့တာပါ” ဟုဆိုသည်။
ဒီစကားက မှန်သော်လည်း အချို့အချက်အလက်များကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။
ကူးအန်တီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ချန်းချန်းသည် လုအန်းကျီ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ပြီး “ဒါက ဖေဖေပါ! ချန်းချန်းရဲ့ ဖေဖေ!” ဟု ကြွားဝါသည်။
ကူးအန်တီသည် ချန်းချန်း၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး “အန်တီ သိပါတယ်။ ချန်းချန်းရဲ့ ဖေဖေ ပြန်လာပြီပေါ့။ ချန်းချန်း၊ ဖေဖေနဲ့ သွားဆော့နော်၊ အန်တီ ထမင်းသွားချက်တော့မယ်” ဟုဆိုသည်။
သူမသည် လုအန်းကျီနှင့် အနည်းငယ် စကားပြောပြီးနောက် နေ့လယ်စာ ချက်ပြုတ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ သွားသည်။
ကျန်းစူရှင်းသည် လုအန်းကျီကို နေ့လယ်စာအတူ စားရန် တောင်းဆိုရာ သူက သဘောတူသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကူးအန်တီကို ကူညီရန် မီးဖိုချောင်သို့ သွားသည်။
လုအန်းကျီသည် ချန်းချန်းနှင့် ဆော့ကစားနေသည်။
နေ့လယ်စာသည် ရိုးရှင်းသော အိမ်ချက်ဟင်းလျာများ ဖြစ်သည်။ လုအန်းကျီ ရောက်လာခြင်းကြောင့် အထူးတလည် ချက်ပြုတ်ထားခြင်း မရှိပေ။
စားသောက်ပြီးနောက် ကူးအန်တီသည် ပန်းကန်များကို ရှင်းလင်းပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ ချန်းချန်းသည် အနည်းငယ် ငိုက်မျဉ်းနေပြီး နေ့ခင်းအိပ်ရန် ခေါ်သွားသည်။
ကျန်းစူရှင်းသည် ချန်းချန်းကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် ဘောပင်နှင့် စက္ကူကို ကိုင်ပြီး ပုံကြမ်းများဆွဲကာ စာများရေးနေပြီး သူမ၏ သီချင်းအသစ်ကို သူမ၏နည်းလမ်းဖြင့် ဖန်တီးနေသည်။
လုအန်းကျီကမူ သူ၏ လက်ပ်တော့ပ်ကို ထုတ်ယူပြီး စာမူကို ဆက်လက် ရေးသားနေသည်။
ဇာတ်သိမ်းပိုင်းသာ ကျန်တော့သည်။ သူသည် ဟာဇော့ဂ်(Herzog) ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသည့် အပိုင်းအထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး မှတ်ဉာဏ်မှ စကားလုံးများကို ကူးယူရန်သာ လိုတော့သဖြင့် ဇာတ်သိမ်းပိုင်းက မြန်မြန် ပြီးစီးမည်ဖြစ်သည်။
ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် တစ်နာရီကြာ “တောက်..တောက်” မြည်အောင် ရိုက်ပြီးနောက် ဇာတ်သိမ်းပိုင်း လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားသည်။
သူသည် အိပ်ခန်းနားတွင် သွားစစ်ဆေးကြည့်တော့ ချန်းချန်းက အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကျန်းစူရှင်းသည် ဘောပင်၏အဖျားကို သူမ၏ နီရဲနေသော နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် ဖိထားကာ စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်ခုံးအစုံဖြင့် တွေးတောနေသည်။
လုအန်းကျီက “စိတ်ကူးတွေ မရသေးဘူးလား?” ဟုဆိုသည်။
ကျန်းစူရှင်းသည် သက်ပြင်းချပြီး
“ဟုတ်တယ်။ ခံစားချက်ကို ရှာမတွေ့ဘူး” ဟုဆိုသည်။ သူမသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိကာ လုအန်းကျီကို မေးလိုက်သည်– “ခင်ဗျားလည်း ဂီတ ဖန်တီးတယ်လေ၊ ပြီးတော့ အချစ်ဇာတ်လမ်းဆိုး ရေးရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ ဒီလိုမျိုး သီချင်းအတွက် ခင်ဗျားမှာ စိတ်ကူးတွေ ဒါမှမဟုတ် အကြံပြုချက်တွေများ ရှိမလား?”