မင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ မဟုတ်လား?
Vol. 3 Ch. 23
အိမ်ရာ ရဲ့ လုံခြုံရေးအစောင့်တွေက အရင်က ဒီမှာနေခဲ့ဖူးတဲ့ ကျန်းစူရှင်းကို သိနေကြလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျန်းစူရှင်းရဲ့ သူငယ်ချင်း စုန့်ရှောင်ချင်းက အစောင့်တွေကို ကြိုပြောထားလို့လားတော့ မသိ။
လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းစူရှင်းတို့က ချန်းချန်းရဲ့ လက်သေးသေးလေးတွေကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ဆွဲပြီး ခြံဝင်းထဲကနေ ဗီလာထဲကို ဝင်လာတဲ့အခါ စုန့်ရှောက်ချင်က မေးလိုက်သည်။
“အသံသွင်းခန်းထဲက ပစ္စည်းကိရိယာတွေအားလုံး ငါ စီစဉ်ပြီးသား။ အသံမသွင်းခင် ရေလေးသောက်ပြီး ခဏထိုင်ချင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် အခုပဲ သွားချင်လား?”
ကျန်းစူရှင်းက “သီချင်းကို ချက်ချင်း သွားသွင်းလိုက်မယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက သူတို့သုံးယောက်ကို အသံသွင်းခန်းဆီကို ခေါ်သွားသည်။
ချန်းချန်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိတ်အားထက်သန် နေသည်။ လုအန်းကျီ အသံသွင်းခန်းကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တွေးနေခဲ့တာ၊ အခု မျက်စိရှေ့ရောက်လာတော့ ပိုပြီး မစောင့်နိုင်တော့ ပေ။
အဲဒီနောက် စုန့်ရှောင်ချင်းက “နင် ဘယ်သူ့ရဲ့ အော်ဒါကို ယူထားတာလဲ? မနေ့က နင် အရမ်းလေးလေးနက်နက်စဉ်းစားနေတာကို ပြောပြပါဦး” လို့ မေးလိုက်သည်။
ကျန်းစူရှင်းက “ကျုံ့ပေါ်ရဲ့ အော်ဒါ” လို့ ပြန်ဖြေသည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်တဲ့ ပုံစံပြပြီး “ဪ၊ မဆိုးပါဘူး! ကျုံ့ပေါ်
က အခု နာမည်ကြီးနေတဲ့ ကြယ်တစ်ပွင့်ပဲ၊ ‘ဘုရင်လေး’ လို့တောင် ချီးကျူးခံရတော့မှာ၊ နင် အရင်က နာမည်ကြီးခဲ့တာထက် နည်းနည်းပဲ လျော့မယ်။ နင် ဒီလောက် လေးနက်နေတာ အံ့သြစရာမဟုတ်ဘူး။ နင့်ရဲ့ အလုပ်က တကယ်ကို အောင်မြင်နေတာပဲ!”
ကျန်းစူရှင်းက သက်ပြင်းချပြီး “လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး! နင် ငါ့ကို သိတာပဲ၊ ဒီလောက်ကြာအောင် ငါ့သီချင်းတွေကို တခြားသူတွေ သီဆိုဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ဝေဖန်ခံရတာ။ ဒုတိယတန်းနဲ့ တတိယတန်း အဆိုတော်တွေအတွက်တော့ အဆင်ပြေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပထမတန်း အဆိုတော်တွေကတော့ ငါ့ဆီက သီချင်းကို သိပ်မလိုချင်ကြဘူး။”
စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဒါပေမဲ့ အခု နင့်မှာ တစ်ယောက်ရပြီလေ၊ အဲဒါက ကျုံ့ပေါ်! သီချင်းလည်း ဆိုနိုင်၊ သရုပ်ဆောင်လည်း လုပ်နိုင်တဲ့ ‘ဘုရင်လေး’! ငါ အထင်မမှားဘူးဆိုရင် သူ နင့်ကို အပ်တဲ့သီချင်းက သူ့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲအသစ် ‘မင်းကို မထားခဲ့ချင်ဘူး’ ရဲ့ ဇာတ်ဝင်သီချင်း မဟုတ်လား?”
ကျန်းစူရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “နိဂုံးချုပ်သီချင်းပါ” လို့ ပြောလိုက်သည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဒါဆိုရင် မဟုတ်ဘူးလား? ကျုံ့ပေါ်ဆီက သီချင်းအော်ဒါရတာက နင် အသိအမှတ်ပြုခံရတာပဲ မဟုတ်လား? ဒီသီချင်းကောင်းကောင်းရေးပြီးတာနဲ့ အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ အော်ဒါတွေ ဆက်တိုက်ဝင်လာမှာ သေချာတယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းစူရှင်းက ရိုးသားစွာနဲ့ “ဒီအော်ဒါကိုလည်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ကူညီပေးခဲ့တာပါ။ ငါ တကယ်တော့ သိပ်ပြီး စိတ်ကူးမရသေးဘူး၊ ဘာမှ မရေးရသေးဘူး။ ဒါက... ဒါက ချန်းချန်းရဲ့ အဖေက ရေးထားတဲ့ သီချင်း အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေတာကြောင့် ငါ လာပြီး စမ်းကြည့်တာ။”
“သူ?!”
စုန့်ရှောင်ချင်းက လုအန်းကျီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းစူရှင်းက လုအန်းကျီကို “ချန်းချန်းရဲ့ အဖေ” လို့ ရည်ညွှန်းတာကို ကြားတော့ စုန့်ရှောင်ချင်းက တစ်ခုခု မှားနေပြီလို့ ခံစားရပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပေမဲ့ ဘာမှေတာ့မပြော ပေ။
စုန့်ရှောင်ချင်းရဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အမူအရာကို လုအန်းကျီက သဘာဝအတိုင်း မြင်လိုက်ရပေမဲ့ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မပြဘဲ သူမ သူ့ကို ကြည့်တာကို တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက လုအန်းကျီကို လျစ်လျူရှုတဲ့ပုံစံနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လုအန်းကျီကလည်း စုန့်ရှောင်ချင်းကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျန်းစူရှင်းနဲ့ ချန်းချန်းတို့သာ ဆက်စပ်ပေးတဲ့ အချိတ်အဆက် နှစ်ခုအဖြစ် မရှိခဲ့ရင် သူတို့ဟာ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှု လုံးဝမရှိတဲ့ လုံးဝ သူစိမ်းတွေ ဖြစ်နေမှာပါ။
“နင်တို့အားလုံး ဒီလိုင်းထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်...”
စုန့်ရှောက်ချင်က ပြုံးပြီး ပြော၏။
အသံသွင်းခန်းထဲမှာ တူရိယာပစ္စည်းတွေ အားလုံး ဖွင့်ထားတာကို တွေ့ရတယ်။
ချန်းချန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက အရောင်တောက်သွားပြီး သွားကစားချင်နေသည်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်လှမ်းမလှမ်းရသေးခင်မှာပဲ ကျန်းစူရှင်းက သူ့ကို ဆွဲပြန်ခေါ်လိုက်သည်။
“မမ စုန့်ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မဖျက်ဆီးရဘူး!”
ကျန်းစူရှင်းက လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ချန်းချန်း ငြိမ်သွား၏။
ဒါပေမဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းကတော့ လက်ကို ရက်ရက်ရောရော ဝှေ့ယမ်းပြီး “ရပါတယ်၊ ချန်းချန်း သူ ဆော့ချင်သလောက် ဆော့ပါစေ! ပျက်သွားရင် အသစ်လဲလိုက်ရုံ ပေါ့!” လို့ ပြောလိုက်၏။
အရမ်း ရက်ရောလိုက်တာ!
လုအန်းကျီက သူတို့နောက်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက အရမ်းကောင်းတဲ့ မိသားစုက ဆင်းသက်လာမှန်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိသာတယ်၊ ဒါက သူ့ကို ကောင်းမွန်သော စိတ်နေစိတ်ထားကိုလည်း ပေးစွမ်းထားသည်။ သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို မကြိုက်ရင် မျက်နှာပေါ်မှာ ချက်ချင်းပေါ်လာသည်၊ သူ ဟန်ဆောင်တာကို မနှစ်သက်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအမျိုးသမီးက တခြားသူတွေကို ထည့်စဉ်းစားပေးနိုင်ပြီး တစ်ခြားသူကို မသက်မသာဖြစ်အောင် မလုပ် ပေ။ သူ ဘယ်နေရာမှာ ရပ်ရမယ်ဆိုတာ သိ၍ ဘယ်အချိန်မှာ ဘာပြောသင့်တယ်၊ ဘာမပြောသင့်ဘူးဆိုတာကို နားလည်၏။
ဒါလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။
လုအန်းကျီက ဒီအချက်ကို အရမ်းရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိ ပေသည်။
ကျန်းစူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းကို မျက်လုံးလှန်ပြီး “သူ့ကို အလိုမလိုက်နဲ့၊ မင်းက သူ့ကို အကျင့်ဆိုးတွေ သင်ပေးရင် မင်း တာဝန်ယူမှာလား?” လို့ ပြောလိုက်၏။
စုန့်ရှောင်ချင်းကလည်း ကျန်းစူရှင်းကို မျက်လုံးလှန်ပြီး “နင်က မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တကယ်ကို စိုးရိမ်လွန်းနေတာပဲ!” လို့ ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးက ဒီပြဿနာကို နောက်ဆုံးမှာ အချိန်ကြာကြာ ဆက်မဆွေးနွေးကြဘူး။ ကျန်းစူရှင်းက ချန်းချန်းကို စုန့်ရှောင်ချင်း အလုပ်လုပ်တာကို ကြည့်ခိုင်းတယ် ပြီးတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေရှိရင် စုန့်ရှောင်ချင်းက ချန်းချန်းရဲ့ လက်သေးသေးလေးကို ကိုင်ပြီး အလုပ် လုပ်သည်။ ဒီအပေါ်မှာ ကျန်းစူရှင်းက ကန့်ကွက်စရာမရှိ ပေ။
ဒီနှစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာ အရင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူး၍ အခု အတူတူလုပ်ဆောင်တော့ အရမ်းချောမွေ့ နေ၏။
စုန့်ရှောင်ချင်းက ချန်းချန်းကို ကူထိန်းပေး နေချိန်မှာ ကျန်းစူရှင်းက ကွန်ပျူတာဖွင့်ပြီး USB drive ကို ထုတ်ကာ တပ်လိုက်တယ်။ USB drive ကို ဖွင့်လိုက်တော့ အတွင်းထဲမှာ “ပန်းပင်လယ်” ရဲ့ ဂီတရမှတ် ဖိုင်တွဲပါဝင်နေတာကို တွေ့ရသည်။ အဲဒါကို သူမ ထုတ်လိုက်သည်။
ကျန်းစူရှင်းက ဒီအလုပ်တွေလုပ်နေရင်း လုအန်းကျီကို “တကယ်တော့ ငါတို့ အရင်က Music Copyright Website ကနေ ဂီတရမှတ်တွေကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူဖို့ ကြိုးစားဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ website က upload လုပ်တာလည်း နှေးသလို download လုပ်တာလည်း နှေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီ USB drive ကို ပြင်ဆင်ဖို့ပဲ ရွေးချယ်စရာရှိတော့တယ်” လို့ ပြော၏။
လုအန်းကျီက ခေါင်းညိတ်ပြီး သိပ်မပြော။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အသံသွင်းခန်းတွေအကြောင်း သိပ်မသိ ပေ။
သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာ သူ အသံသွင်းခန်း ဒါမှမဟုတ် အလားတူနေရာတွေကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ဂီတပါရမီက ကူးပြောင်းခြင်းနဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းရဲ့ လက်ဆောင်အနေနဲ့ ရလာတာပါ။
သူ စိတ်ကူးထားတဲ့ အထင်အမြင်အရ၊ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို အသံသွင်းဖို့ တီးဝိုင်းတစ်ခု လိုအပ်ပြီး လူတစ်ဦးချင်းစီက တူရိယာတစ်ခုစီကို တီးခတ်ပြီး မှတ်တမ်းတင်ရမယ်လို့ သူထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က အလုပ်အားလုံးကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပုံပေါ်သည်။
သူတို့ကို ကြည့်တဲ့အကြည့်တွေထဲတွင် ချီးကျူးလေးစားမှုတွေ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူ အဆင်သင့်ပဲ၊ အသံသွင်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ သူ ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာရုံပါပဲ။ ဒီအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က သူ့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းပါစေ၊ သူ လုပ်ပေးမယ်၊ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွမ်းကျင်သူတွေဆီ အပ်နှံထား ပေမည်။
“ဂီတရမှတ်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။ ချန်းချန်းရဲ့ ဖေဖေက တူရိယာတီးတတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် တူရိယာတီးခတ်မှုနဲ့ အသံပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်ခုလုံးကို သူ့ဆီ အပ်နှင်းထားလို့ရတယ်”
ကျန်းစူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းကို ပြောလိုက်သည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ငါ အခုပဲ ကြည့်လိုက်မယ်” လို့ ပြော၏။ ပြီးတော့ ချန်းချန်းကို သူ့ကို စောင့်နေဖို့ ပြောပြီး ဂီတရမှတ်ကို သွားကြည့်သည်။
ဒါပေမဲ့ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမ ဖတ်နေရင်း လုအန်းကျီကို လှည့်ကြည့်မိပြီး သူမရဲ့ အကြည့်က သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား?”
ကျန်းစူရှင်းက မေးလိုက်သည်။
“အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ။ စလိုက်ရအောင်။”
စုန့်ရှောင်ချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာကတော့ ကြည့်ရတာ နင်တို့က သံစုံတီးဝိုင်း စီစဉ်မှု ပါတဲ့ အသံသွင်းမှု တစ်ခု လုပ်ချင်နေပုံရတယ်။ ငါ့မှာ ဒီမှာ တူရိယာတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါတွေ အားလုံးကို ဘယ်လိုသုံးရမယ်ဆိုတာ မသိဘူး။ နင်တို့နှစ်ယောက် ကိုင်တွယ်နိုင်မလား? တစ်ယောက်ယောက်ကို လာခိုင်းဖို့ လိုအပ်သလား?”
လုအန်းကျီက “ငါ့အတွက်တော့ ပြဿနာမရှိဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက အံ့အားသင့်စွာနဲ့ ကျယ်လာပြီး လုအန်းကျီကို ကြည့်လိုက်ကာ သူ့ကို အမြင်သစ်နဲ့ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောေတာ့။
အဲဒီနောက် ကျန်းစူရှင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ လုအန်းကျီက အသံသွင်းခန်းထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး တောင်းဆိုထားတဲ့အတိုင်း တူရိယာတစ်ခုကို ကောက်ယူတီးခတ်လိုက်သည်။ ပစ္စည်းတွေက မှတ်တမ်းတင်ဖို့အတွက်ပင်။
ဒီ စုန့်ရှောင်ချင်းက တကယ်ကို ရက်ရက်ရောရော ရှိ ပေသည်၊ အသံသွင်းခန်းထဲမှာ တူရိယာအမျိုးမျိုး ပြည့်နေပြီး အားလုံးက စျေးကြီးပြီး သေသေချာချာ ထိန်းသိမ်းထားပုံရ၏။
ကျန်းစူရှင်းက မပြောခဲ့ရင် လုအန်းကျီက ဒီလို အသံသွင်းခန်းမျိုးရဲ့ ပိုင်ရှင်က ပျော်ရွှင်မှုအတွက်ပဲ လုပ်နေတာလို့ ဘယ်တော့မှ ထင်မှာမဟုတ် ပေ။
သူ တူရိယာတစ်ခုပြီးတစ်ခု အသံသွင်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။ ကျန်းစူရှင်းနဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းတို့ရဲ့ အဆိုအရ မှတ်တမ်းတင်ထားတာတွေ အားလုံးကို နောက်ပိုင်းမှ ရောနှော လိုက်မည်ဟုဆို၏။
စုန့်ရှောင်ချင်းက သူက ကျွမ်းကျင်တဲ့ ရောနှောပညာရှင်( mixing engineer) မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးထုတ်ကုန်မှာ ချို့ယွင်းချက်တွေ အများကြီး ရှိနိုင်တယ်လို့ ပြောလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ အသံသွင်းတာ သက်သက်ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေ ပေလိမ့်မည်။
သူ အထဲမှာ အသံသွင်းနေစဉ်မှာ အပြင်မှာ စုန့်ရှောင်ချင်းက မှတ်တမ်းတင်ခြင်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် နားကြပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ကျန်းစူရှင်းကို “နင်ရဲ့လူက ဒီလို အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုတာ ဘာလို့ ငါ့ကို တစ်ခါမှ မပြောပြခဲ့တာလဲ?”
“ဒီသီချင်းက အရည်အသွေး အရမ်းမြင့်တယ်။ ပျမ်းမျှ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ ရေးနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ သံစုံတီးဝိုင်း စီစဉ်မှု (arrangement) ကလည်း အတော်လေး အထင်ကြီးစရာကောင်းလောက်အောင် ပြည့်စုံနေတယ်။”
“ဒါက နင်က နင့်ရဲ့လူကို ဂုဏ်ပြုပေးချင်လို့ ဒီသီချင်းကို သူ့နာမည်နဲ့ ရေးလိုက်တာများလား?”
ကျန်းစူရှင်းက အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးပြီး “နင် ဒါ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်သလား? ငါ ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ စီစဉ်မှုစွမ်းရည် (arranging skill) ရှိတာကို နင် ဘယ်တုန်းကမြင်ဖူးလို့လဲ?”
စုန့်ရှောက်ချင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး “နင်ပြောတာ မှန်တယ်၊ နင်က နင့်ရဲ့ သီချင်းတွေကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စီစဉ်ခဲ့တာ။ ချန်းချန်းရဲ့ အဖေက ဒီလောက် အရမ်းတော်နေတာတောင် နင် ငါ့ကို တစ်ခါမှ မပြောပြခဲ့ဘူး။ နင် တော်တော် လျှို့ဝှက် တတ်တာပဲ?”