ဖွံ့ဖြိုးရေးဂိမ်း

အသံသွင်းခန်းထဲမှာ လုအန်းကျီက ဒီလိုနေရာမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် သီချင်းဆိုနေပေမဲ့ သူ အတော်လေး ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူ့ရဲ့ ကနဦး စိတ်လှုပ်ရှားမှုက သီချင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် စတင်မှတ်တမ်းတင်ပြီး တူရိယာတွေ တီးခတ်တဲ့အချိန်မှာပဲ ရှိခဲ့တာ၊ အခု သီချင်းဆိုနေချိန်မှာတော့ သူ KTV မှာ ရောက်နေသလိုမျိုး လွတ်လွတ်လပ်လပ် သီချင်းဆိုနေသလို ခံစားရသည်။

သီချင်းပြီးသွားတော့ သူ မိုက်ခရိုဖုန်းထဲကနေ မေးလိုက်သည်၊ “ဘယ်လိုလဲ? ရရဲ့လား?”

“ရတယ်၊ ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒါ အသံသွင်းတာ သက်သက်ပဲ၊ စိတ်လျှော့ထား”

စုန့်ရှောင်ချင်းက အပြင်ကနေ ပြောလိုက်သည်။

လုအန်းကျီက ပြတင်းပေါက်ကနေ စုန့်ရှောက်ချင် နားကြပ်ချွတ်ပြီး ကျန်းစူရှင်းနဲ့ စကားပြောနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူလည်း နားကြပ်ကို ချွတ်ပြီး အပြင်ထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်၏။

“ဒီယောက်ျားကို ဘယ်ကနေ တူးဖော်လာတာလဲ? သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ထူးချွန်နေတာလဲ?! သူ သီချင်းဆိုတာလည်း အတော်လေး အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်! နင် အနုပညာလောကကို ပြန်ဝင်ပြီး သူ့ကို ပွဲဦးထွက်အောင် ကူညီပေးသင့်လားဆိုတာ စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”

ဒါက စုန့်ရှောင်ချင်းက ကျန်းစူရှင်းကို အပြင်ကနေ ပြောလိုက်တဲ့ စကားဖြစ်သည်။

သူမက လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းစူရှင်းတို့ကြားက အတိတ်ကိစ္စတွေကို သဘာဝအတိုင်း စိတ်ဝင်စားနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ ရင်ထဲမှာ သိချင်စိတ်မီးတွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောက်လောင်နေ၏။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းစူရှင်းက သူ့ကို လုံးဝ အခွင့်အရေးမပေးတာကြောင့် သူမရဲ့မီးက တောက်လောင်လို့ မရဘူးဖြစ်နေသည်။

ဒါကြောင့် သူမက ဇနီးမောင်နှံကိစ္စကို ခေတ္တခဏ ဘေးဖယ်ထားပြီး အခုအချိန်မှာ အပြောချင်ဆုံး အရာကို အရင်ပြောလိုက်သည်။

သူမက ဒီပြီးဆုံးသွားတဲ့ အသံသွင်းမှု ကြောင့် တကယ်ကို အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကျန်းစူရှင်းဟာ တကယ်ကို ကျန်းစူရှင်းပါပဲ ဂီတလောက ကနေ ရုတ်တရက် အနားယူတယ် ပြီးတော့ ရုတ်တရက် သမီးလေးတစ်ယောက် ခေါ်လာတယ်၊ သူက ချစ်စရာကောင်းပြီး လှပတယ်။ အခုတော့ သူက ရုတ်တရက် ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတယ်၊ သူကလည်း အရမ်းချောမောပြီး အရည်အချင်းရှိသည်။

ကျန်းစူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းရဲ့ ပါးစပ်ကနေ “သူမရဲ့ ယောက်ျား” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်နှာက နီမြန်းသွား၏။

စုန့်ရှောင်ချင်းက ချက်ချင်း စနောက်လိုက်သည်၊ “အိုး၊ အိုး၊ အိုး၊ နင် နီမြန်းနေတုန်းပဲ! နင့်မှာ သမီးတောင် ရှိနေပြီ၊ ဘာလို့ နီမြန်းနေတာလဲ? နင် တကယ်ပဲ နင့်ယောက်ျားကို ပွဲဦးထွက်အောင် ကူညီပေးဖို့ စီစဉ်နေတာလား? ပြီးတော့ နင့်ယောက်ျားက ကဏ္ဍတိုင်းလိုလိုမှာ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်”

ချန်းချန်းက စုန့်ရှောင်ချင်းက သူ့ဖေဖေကို ချီးကျူးနေတာကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ချက်ချင်း ရင်ဘတ်ကို ကော့လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ “ဖေဖေ

က တော်တယ်!” လို့ ပြောလိုက်၏။

စုန့်ရှောင်ချင်းက ရယ်ပြီး “ချန်းချန်းကို ကြည့်ပါဦး၊ သူက နင်ထက် အများကြီး ပိုပွင့်လင်းတယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

သူမ ပြောနေတုန်းမှာ လုအန်းကျီက အသံသွင်းခန်းထဲကနေ ထွက်လာပြီး စူးစူးစမ်းစမ်းနဲ့ “ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ?” လို့ မေး၏။

ချန်းချန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ “ဖေဖေက တော်တယ်!” လို့ ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက ချန်းချန်းရဲ့ ပါးကလေးကို ဖျစ်ညှစ်ပြီး “ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ နင့်ဖေဖေက တော်တယ်!” လို့ ပြောလိုက်၏။

သူမ ခေါင်းလှည့်ပြီး လုအန်းကျီကို ပြောလိုက်သည်၊ “နင် ပွဲဦးထွက်ဖို့ စီစဉ်နေလားလို့ ငါ စူရှင်းကို မေးနေတာ။ ဒီသီချင်းကို နင်ကိုယ်တိုင် ဆိုဖို့ ဘာလို့ မထားတာလဲ?”

သူမရဲ့ လုအန်းကျီအပေါ် သဘောထားက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာကြောင့် လုအန်းကျီ ခဏတာ မရင်းနှီးသလို ဖြစ်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ လုအန်းကျီက ဂရုမစိုက်ဘူး။ စုန့်ရှောင်ချင်းက သူ့အတွက် ဖြတ်လျှောက်တစ်ယောက်ပဲ၊ သူမရဲ့ သဘောထားက အစောပိုင်းက သူ့အပေါ် အေးစက်နေတုန်းက သူ ဘာမှ မခံစားရဘူး၊ အခုလည်း သူက သူမကို ဖြတ်လျှောက်

အဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်ထားဆဲ။

လုအန်းကျီက “ကျွန်တော် ပွဲဦးထွက်ဖို့ မစီစဉ်ထားပါဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အခြေအနေတွေ၊ ပြီးတော့ ကျန်းစူရှင်းက သူ့ရဲ့ နောက်ခံအနေနဲ့ ရှိနေတာ၊ သူ ဘယ်လိုလုပ် ပွဲဦးမထွက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ?

ဒါပေမဲ့ လုအန်းကျီက ဒီလိုပြောလိုက်တော့ သူမက ဆက်ပြီး ဖိအားမပေးတော့ ပေ။

“ရှင် ပထမဆုံးရောက်လာတုန်းက ရှင့်အပေါ် ကျွန်မ သဘောထား သေးသိမ်မိခဲ့တယ်။ အဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်”

စုန့်ရှောင်ချင်းက တောင်းပန်လိုက်သည်။ သူမသည် ပြောစရာရှိရင် ပြောလိုက်ပြီး တောင်းပန်ဖို့ လိုအပ်တဲ့အခါလည်း တောင်းပန်လိုက်တယ်၊ ဘာမှ ထပ်ရှင်းပြဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ မခံစားရဘူး။

လုအန်းကျီကလည်း တိုက်ရိုက်ပဲ၊ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ “ရပါတယ်” လို့ ပြောလိုက်၏။

အဲဒီအချိန်က နေ့လယ်စာ စားခါနီးပြီ၊ စုန့်ရှောင်ချင်းရဲ့ အိမ်က အိမ်အကူက နေ့လယ်စာကို ပြင်ဆင်ပြီးပြီ။ စုန့်ရှောင်ချင်းက လုအန်းကျီ၊ ကျန်းစူရှင်းနဲ့ ချန်းချန်း ဒီ “မိသားစုသုံးယောက်” ကို နေ့လယ်စာ စားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီးမှ နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်သွားကြသည်။

နေ့လယ်စာ စားနေစဉ်မှာ စုန့်ရှောင်ချင်းက စတူဒီယိုမှာ ပါဝင်ချင်တဲ့ သူ့ရဲ့ ဆန္ဒကို ထပ်ပြီး ပြောလာသည်။ ကျန်းစူရှင်းက “ဒါဆိုရင် ငါ နင့်ကို လစာပေးရလိမ့်မယ်” လို့ပြောလိုက်၏။

စုန့်ရှောက်ချင်က မျက်လုံးလှန်ပြီး “ဒါဆိုရင် မလုပ်တော့ဘူး။ ဒီစတူဒီယိုကို နင်တို့ စုံတွဲလေးရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဧရိယာလို့ ငါ မြင်တယ်။ ငါ ဝင်မပါတော့ဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းစူရှင်းရဲ့ မျက်နှာက ထပ်ပြီး နီမြန်းသွား ပြီး လုအန်းကျီကို တိတ်တဆိတ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမရဲ့ အမူအရာနဲ့ လှုပ်ရှားမှုသေးသေးလေးတွေကို စုန့်ရှောင်ချင်းက အကုန် မြင်လိုက်ရသည်၊ သူ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ကျန်းစူရှင်းက “ကိုယ်ပိုင် ဧရိယာ ဘာညာ မဟုတ်ပါဘူး! ငါတို့ ငွေကြေးကိစ္စတွေကြောင့်ပါ။ ဒီ ‘ပန်းပင်လယ်’ သီချင်းကနေ ဝင်ငွေက ချန်းချန်းရဲ့ ဖေဖေ ပိုင်တာပါ” လို့ ပြော၏။

စုန့်ရှောင်ချင်းက သူ ဒါကို မျှော်လင့်ထားပြီးသားဆိုတဲ့ အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

လုအန်းကျီက အစောပိုင်းက အသံသွင်းခန်းထဲမှာ စုန့်ရှောင်ချင်းနဲ့ ကျန်းစူရှင်းရဲ့ စကားဝိုင်းကို မကြားလိုက်ရ၊ ဒါကြောင့် သူ ဘာမှ မမှားဘူးလို့ မထင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းက အရမ်း ရက်ရက်ရောရောရှိပြီး အခမဲ့ အလုပ်လုပ်ချင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ သူ ကြားလိုက်သည်။

ကျန်းစူရှင်းရဲ့ စရိုက်ကို ကြည့်ရင် ဒါက သူ့ကို နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစေနိုင်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ စားကြစို့။ ငါ နင့်ကို ဒုက္ခမပေးတော့ဘူး”

စုန့်ရှောင်ချင်းက စကားဝိုင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

နေ့လယ်စာ စားပြီး နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်သွားတဲ့အခါ လုအန်းကျီက ချန်းချန်းနဲ့အတူ ရှေ့ကနေ လျှောက်သွားသည်။ စုန့်ရှောင်ချင်းနဲ့ ကျန်းစူရှင်းက သူတို့နောက်ကနေ လိုက်ပြီး အိမ်ရာဝန်းတံခါးအထိ လိုက်ပို့ပေးလိုက်သည်။

လုအန်းကျီက ချန်းချန်းရဲ့ လက်သေးသေးလေးကို ဆွဲကိုင်ထားပြီး အရှေ့ကို လျှောက်သွားတာကို မြင်တော့ စုန့်ရှောင်ချင်းက ကျန်းစူရှင်းကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ “ငါ ပြောမယ်... နင် တစ်မျိုးမျိုးသော ဖွံ့ဖြိုးရေးဂိမ်းဆော့နေတာ မဟုတ်လား?”

ကျန်းစူရှင်းက ချက်ချင်း ကြောင်သွားတယ်၊ “ဘာ?!” သူမ တကယ် နားမလည်ဘူး။

စုန့်ရှောင်ချင်းက “နင့်ကို ကြည့်ပါဦး၊ နင် သူ့နဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ရထားတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို အသံသွင်းဖို့ အရမ်းကြိုးစားပြီး ကူညီပေးနေတယ်။ ပြီးတော့ ကျုံ့ပေါ်

အတွက် သီချင်းရေးဖို့ အခွင့်အရေးကိုတောင် ပေးလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ နင့်ရဲ့ နာမည်နဲ့ နောက်ခံကို သုံးပြီး သူ ပိုက်ဆံရှာဖို့ ကူညီပေးနေတယ်၊ နင် ကိုယ့်အတွက် ဘာမှ မယူဘူး။ ဘယ်လိုဆက်ဆံရေးမျိုးကမှ လူတစ်ယောက်ကို ဒီလိုမျိုး ကူညီစေနိုင်မှာလဲ?”

ကျန်းစူရှင်းရဲ့ ပါးတွေက ရဲတောက်နေသည်၊ သူမ မသိစိတ်နဲ့ မေးလိုက်မိသည်၊ “ဘယ်လိုဆက်ဆံရေးမျိုးလဲ?”

စုန့်ရှောင်ချင်းက “မိခင်နဲ့ သားဆက်ဆံရေး” လို့ စလိုက်၏။

ကျန်းစူရှင်းရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး “သွား! သေစမ်း!”

“ဟဲဟဲ!”

စုန့်ရှောင်ချင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နင် ဒီလိုမျိုး လုပ်နေတာကို ငါ မြင်တယ်၊ အရမ်းကို စေတနာထားတာ၊ ခွေးကလေးလေးတစ်ကောင်ကို မွေးမြူနေသလိုပဲ။ အခု သူ ပျိုးထောင်ခံရပြီးပြီ မဟုတ်လား? နင် သူ့ကို အရင်က ခေါ်မလာခဲ့တာ အံ့သြစရာမဟုတ်ဘူး။ သူ ပျိုးထောင်ပေးရဖို့ နင် စောင့်နေတာ!”

ကျန်းစူရှင်းက သွားကို ကြိတ်ပြီး “နင် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောတာ ရပ်လို့ရမလား!”

စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဒီလို မဟုတ်ဘူးလား? ဒါဆို ဘာလဲ?”

ကျန်းစူရှင်းက “ငါ နင့်ကို ပြောပြဖို့ အဆင်မပြေတဲ့ အခြေအနေတွေရှိတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နင် သိဖို့ လိုတာက သူက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်၊ မကောင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ချန်းချန်းအပေါ် အရမ်းကောင်းတယ်။”

စုန့်ရှောင်ချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “နင် ကောင်းတယ်လို့ ထင်ရင် ပြီးပြီ။ ငါ အခြေအနေကို အစက မသိခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါ နင့်အတွက် ရပ်တည်ပေးချင်ခဲ့သေးသည်။

“ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက နင့်ကိစ္စပဲ၊ ငါ ဝင်မပါသင့်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ သူ့ကို မကောင်းတဲ့အကြည့်နဲ့ပဲ ကြည့်ခဲ့သည်။

“ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက မဆိုးဘူးဆိုတာ မြင်ရတော့၊ ပြီးတော့ လူတွေကို အကဲဖြတ်တဲ့ နင့်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က အမြဲကောင်းနေတယ်လို့ တွေးမိတယ်။ မဟုတ်ရင် နင် ငါ့ကို သူငယ်ချင်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဒီကိစ္စအတွက် နင့်ကို ဆက်ပြီး စိတ်မပူတော့ဘူး။”

ကျန်းစူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းကို မျက်စောင်းလေးထိုးကာ “နင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း ချစ်နေတာပဲ!” လို့ ဝေဖန်လိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက လျစ်လျူရှုစွာ ပြုံးပြီး “ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိထားပါ။ နင်က အငြိမ်းစား ဂီတဘုရင်မဟောင်းဖြစ်ဖူးတယ်၊ ကလေးလည်း ရှိတယ်၊ အချစ်နဲ့ မျက်စိမကွယ်စေနဲ့။”

ကျန်းစူရှင်းက စိတ်တိုစွာနဲ့ “နင့်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ငါ အဲဒီလောက် အချစ်နဲ့ မျက်စိမကွယ်ဘူး!”

စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နင် ကိုယ့်ဘာသာ သတိထား၊ မျက်စိမှိတ်ပြီး မပေးဆပ်ပါနဲ့။”

ကျန်းစူရှင်းက “နင် အတွင်းရေးဇာတ်လမ်းကို မသိဘူး။ ငါ မျက်စိမှိတ်ပြီး ပေးဆပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ “

သူမ ပြောနေရင်း ကျုံ့ပေါ်

ရဲ့ အော်ဒါသီချင်းနဲ့ စတူဒီယိုရဲ့ အခြေအနေကို စုန့်ရှောင်ချင်းကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက နားထောင်ပြီး ခဏစဉ်းစားပြီး “ဒါဆိုရင် အဲဒီအခြေအနေမှာ နင် အလုံအလောက် မပေးဆပ်သေးဘူး...” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းစူရှင်း- “...”