အိပ်ရာဝင် စောသွားခြင်း

အဲဒီညမှာ လုအန်းကျီက သစ်တုံးတစ်တုံးလို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်ခဲ့သည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီးနောက် အိပ်ရတာက အမြဲတမ်း ကျေနပ်စရာကောင်းသည်။

သူ ခရီးစထွက်တုန်းက၊ အစပိုင်းမှာ နေ့ခင်းတစ်နေကုန် လည်ပတ်ပြီးနောက် ညနေ ဟိုတယ်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ခြေထောက်တွေ နာပြီး ခါးနာလွန်းလို့ အိပ်ရာပေါ် ချက်ချင်း လဲချလိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းမှာ သူ သင်ခန်းစာယူခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့ ခရီးသွားနှုန်းကို လျှော့ချခဲ့ပြီး အပန်းဖြေဖို့ကို ဦးတည်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူ အပြင်မှာ အချိန်ပိုကြာလာတာနဲ့အမျှ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုက တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာပြီး အရာရာတိုင်း ပိုကောင်းလာသည်။

ဒီလိုမျိုး အလုပ်များတဲ့ နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုလုံး အလုပ်တွေလုပ်ပြီးနောက် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ရတာက သူ့အတွက် နှစ်နှစ်အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

သူ မိုးလင်းတဲ့အထိ အိပ်လိုက်သည်၊ လုအန်းကျီ ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ နာရီ ကိုးနာရီကျော်နေပြီ။ ဒါက သူ့ရဲ့ ပုံမှန် အချိန်ဇယား မဟုတ်ဘူး။

သူ့ဖုန်းပေါ်မှာ စာတိုမက်ဆေ့ချ် သုံးခု ရှိသည်။

ပထမတစ်ခုက ဆက်သွယ်ရေး အော်ပရေတာဆီက- ချစ်ခင်လေးစားရသော ဖောက်သည်၊ 3G ပက်ကေ့ချ် မကြာမီ စတင်ပါတော့မည်၊ ပိုမိုမြန်ဆန်သော အင်တာနက်အမြန်နှုန်း၊ အထူးဈေးနှုန်းများ၊ ပြီးတော့ ပက်ကေ့ချ်မှာ အင်တာနက်မှ အခမဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း၊ အိမ်သုံးအင်တာနက် အမြန်နှုန်းကို အဆတစ်ရာ တိုးမြှင့်ပေးခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။။ အသေးစိတ်ကို ကျေးဇူးပြု၍ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ရာ ဌာနမှာ စုံစမ်းပါ။

ဒုတိယတစ်ခုက ကူးကူးဆီက- ဆရာကြီးဘီရေ၊ အီးမဂ္ဂဇင်း ရဲ့ စာစောင်အသစ် အွန်လိုင်းတက်လာပြီ၊ ပြီးတော့ ကြော်ငြာ နမူနာကိုလည်း ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီ။ သွားကြည့်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်! (ပြုံးနေတဲ့ အီမိုဂျီ)

တတိယတစ်ခုကတော့ ကျန်းစူရှင်းဆီက ဖြစ်သည်- “ဟွားကီ”အက်ပ်ပလီကေးရှင်း မှာ ခင်ဗျားရဲ့ စာအုပ်အသစ် နမူနာကို ငါ တွေ့လိုက်သည်။ ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဒီနေ့ လာဦးမလား?

လုအန်းကျီက စာတိုမက်ဆေ့ချ်တွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခဏတာ အတွေးထဲ နစ်မြောနေခဲ့သည်။

သူ ပုံမှန် လျစ်လျူရှုထားတဲ့ အော်ပရေတာရဲ့ မက်ဆေ့ချ်က ဒီနေ့ သူ့ကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

3G!

2G ကို အစားထိုးတော့မယ်၊ 3G ရောက်လာတော့မယ်။ ခေတ်သစ်တစ်ခု စတင်တော့မယ်!

သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာ အင်တာနက်လုပ်ငန်းတွေ မရှိခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ ကျောင်းတက်တုန်းက သူ့မိသားစုမှာ ကွန်ပျူတာ မရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ အခါအားလျော်စွာ အတန်းဖော်တစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ကို သွားတာ ဒါမှမဟုတ် အင်တာနက်ကဖေးကို သွားတာပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်နေရင်တောင် သူ dial-up အင်တာနက်ကနေ broadband အင်တာနက်ကို ခုန်တက်တာ ဘယ်လောက် ကြီးမားလဲဆိုတာကို သူ သိသည်။

အရာရာတိုင်း ပြောင်းလဲတော့မယ်... သူ ထပြီး ရေမိုးချိုးလိုက်ကာ လန်းဆန်းသွား၏။ လုအန်းကျီက စားပွဲမှာ ထိုင်ပြီး ကွန်ပျူတာဖွင့်ကာ “ဟွားကီ” ကို ဝင်လိုက်သည်။

“ဟွားကီ” က သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝက ဘလော့ဂ်တွေနဲ့ ဆင်တူတဲ့ ဝက်ဘ်ဆိုက်တစ်ခုဖြစ်ပေမဲ့ ဒီခေတ်မှာတော့ သူက ပရိုရမ်တွေရဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာ အများအပြားကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားတုန်းပဲ။ လူအများအပြားက ဒါကို ပရိုရမ်ဝက်ဘ်ဆိုက်အမျိုးအစားအဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်ထားဆဲ။

အတိုချုပ်ပြောရရင်၊ နိုင်ငံအတွင်းရှိ ပရိုရမ်မြောက်များစွာထဲမှာ ဒါက လူကြိုက်အများဆုံး ဆော့ဝဲလ် တစ်ခုဖြစ်သည်။

3G ခေတ် ရောက်လာရင် ဒါလည်း သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။ ဒါမှမဟုတ်... ဒီ ဝက်ဘ်ဆိုက်က အချိန်ကာလာတာနှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်... လုအန်းကျီက စာမျက်နှာကို ပြန်လည်စတင်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

“ဟွားကီ” ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ မကြာမီ ထုတ်ဝေတော့မယ့် “နဂါးဘုရင် ၃” ရဲ့ ကြော်ငြာတစ်ခု ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အကြောင်းအရာပို့စ်တွေထဲမှာ “နဂါးဘုရင် ၃” အကြောင်း ခေါင်းစဉ်တွေကို ထင်ရှားစွာ ထိပ်ဆုံးမှာ တင်ထားသည်။

ဒါက အင်တာနက်ခေတ်ဦးရဲ့ ခေတ်စားနေတဲ့ အကြောင်းအရာတွေနဲ့ အတူတူပဲ။

လုအန်းကျီက “နဂါးဘုရင် ၃” အကြောင်း ထိပ်ဆုံးမှာရှိတဲ့ ပို့စ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

အကြောင်းအရာက မေပယ်လ်ထရီးရဲ့ တရားဝင်အကောင့်က တင်ထားတာဖြစ်ပြီး “နဂါးဘုရင် ၃” ရဲ့ သီးခြားထုတ်ဝေမယ့် ရက်စွဲအပြင် အကျဉ်းချုပ် မိတ်ဆက်နဲ့ တွဲလျက် သရုပ်ဖော်ပုံများ ပါဝင်သည်။

သရုပ်ဖော်ပုံတွေမှာ ပျံတက်နေတဲ့ နဂါးတွေနဲ့ လမ်းမီးအောက်က လူငယ်လေးတွေ ပါဝင်တယ်၊ ပုံများက သေသပ်ပြီး လှပနေသည်။

ဒါတွေက သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝက သရုပ်ဖော်ပုံတွေထက် ပိုပြီး ကြည့်ကောင်းတယ်လို့ လုအန်းကျီက သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

သရုပ်ဖော်ပညာရှင်ရဲ့ နာမည်က ကျိုင်းရှောက် (Zhai Xiao) ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ကလောင်အမည်က “နေသာသောနေ့” ဖြစ်သည်။ သူမက လုအန်းကျီ သုံးနှစ်အတွင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့တဲ့ အကျေနပ်ဆုံး သရုပ်ဖော်ပညာရှင်ဖြစ်ပြီး သူတို့ အခုတော့ မိတ်ဆွေ တွေ ဖြစ်နေပြီ။

သူမက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်တယ်၊ သူ သူ့ရဲ့ မူကြမ်းကို ရက်အနည်းငယ်အကြာကမှ တင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ သူမက ဒီလိုမျိုး သေသပ်တဲ့ သရုပ်ဖော်ပုံ နှစ်ခုကို ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ။ သူမရဲ့ အမြန်နှုန်းက သူ့ကိုယ်ပိုင်ထက် အများကြီး သာလွန် ပေသည်။

သရုပ်ဖော်ပုံတွေ အောက်မှာ လင့်ခ်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါကို နှိပ်လိုက်တဲ့အခါ မေပယ်လ်ထရီး မဂ္ဂဇင်းရဲ့ နောက်ဆုံးစာစောင်ကို ပြန်လည် လမ်းညွှန်ပေး၏။

လုအန်းကျီက ဝင်ကြည့်လိုက်သည်။ “နဂါးဘုရင် ၃” ထဲက အဖွင့်အကြောင်းအရာအားလုံးကို မဂ္ဂဇင်းထဲမှာ နိဒါန်းအဖြစ် ထည့်သွင်းထားသည်။

“ဟွားကီ” ပို့စ်ကို ပြန်လာတော့ စာပြန်မှုတွေက “၉၉+” ကို ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက အင်တာနက်ခေတ်ဦးမှာ ရှိနေတုန်းပဲ၊ ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဒီလောက် ဖန်တီးနိုင်တာက လုအန်းကျီကိုယ်တိုင်တောင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီဒီလောကရဲ့ အသည်းခွဲစာရေးသူက နောက်ဆုံးတော့ စာအုပ်ကို ထုတ်ဝေလိုက်ပြီ!”

“နောက်ထပ် ရင်ကွဲစရာ အပိုင်းတွေ မရှိပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်တယ်၊ ငါ တကယ် မခံနိုင်တော့ဘူး၊ စာရေးသူ!”

“ပထမပိုင်းကို ငါ ဖတ်ပြီးသွားပြီ! စာရေးဆရာက အရာရာကို အဆုံးသတ်နေပြီ။”

“အပေါ်ထပ်ကသူ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဇာတ်သိမ်းကို ကြိုမပြောပါနဲ့၊ ငါ မဖတ်ရသေးဘူး။”

လုအန်းကျီက မက်‌ဆေ့

တစ်မျက်နှာနှစ်မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်တယ်၊ ဟွားကီ ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုက တကယ် တင်းကျပ်တာပဲ၊ အဖျက်ပြောတဲ့သူတွေကိုတောင် အသံပိတ်လိုက်သည်။

အဲဒီနောက် သူ တစ်ယောက်ယောက် မှတ်ချက်ပေးတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်- “ရင်ကွဲစရာ အပိုင်းတွေ မရှိပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ ဓါးသွားတွေ ပို့လိုက်မယ်။”

သူ အတွင်းစိတ်ကနေ ပြုံးရယ်လိုက်ပြီး ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်သည်။

ဟဲဟဲ! နင့်ကို ကြောက်ရမယ်ပေါ့? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဓါးသွားတွေက ငါ့ဆီကို မဟုတ်ဘဲ မေပယ်လ်ထရီးကို ပို့မှာပါ။

ငါ အခုတော့ မကြည့်တော့ဘူး။ ဒီအရာတွေကို ကြည့်နေရတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး၊ စာအုပ် ထုတ်ဝေတဲ့အခါ ရောင်းအားက အရေးအကြီးဆုံးပဲ။

လုအန်းကျီ ထလိုက်တယ်၊ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး ဆိုင်ကို ဦးတည်သွား၏။

ကျုံ့အမ်းဂီတဆိုင်ရဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကို ဖြုတ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်၊ ဒါပေမဲ့ စန်းဝေစာအုပ်ဆိုင် ဆိုင်းဘုတ်ကို မလုပ်ရသေးဘူး၊ အချိန်ယူရဦးမည်။

ဆိုင်းဘုတ် အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုလည်း ပြီးစီးလိမ့်မယ်လို့ လုအန်းကျီ ခန့်မှန်းလိုက်တယ်။

သူ ဆိုင်ထဲမှာ ခဏစောင့်ပြီးတော့ ကျန်းစူရှင်းကို ဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်။

သူမ ဖုန်းကိုင်လိုက်တဲ့အခါ သူ ပထမဆုံး ကြားရတဲ့ အသံက ချန်းချန်းရဲ့ အသံပဲ။

“ဖေဖေ!”

ကလေးငယ်လေးက ဖုန်းကနေ ချိုသာစွာ ခေါ်လိုက်တယ်၊ ဒါကို ကြားရသူက မသိစိတ်နေ ပြုံးမိသည်။

“အင်း!”

လုအန်းကျီက ပြန်ဖြေပြီး ကလေးငယ်နဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောလိုက်သည်။ သူတို့ အများအားဖြင့် သူ နိုးပြီလား၊ မနေ့ညက ဘယ်လို ကောင်းတဲ့ အိပ်မက်တွေ မက်ခဲ့လဲ၊ မနက်စာ ဘာစားခဲ့လဲ စသဖြင့် ပြောကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ကလေးမလေးက စကားဦးသန်းပြီး “ကွမ်းကွမ်း မနေ့က အိပ်ရာထဲမှာ သေးပေါက်တယ်” လို့ ပြော၏။

လုအန်းကျီက “ကွမ်းကွမ်း က ဘယ်သူလဲ? ချန်းချန်း မနေ့က ဖေဖေနဲ့ မရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါဆို သူ ကွမ်းကွမ်း အိပ်ရာထဲ သေးပေါက်

တာကို ဘယ်လို သိတာလဲ?” လို့ မေးလိုက်သည်။

ချန်းချန်းက ခန ငြိမ်သွားပြီး ရှင်းပြဖို့ စဉ်းစားနေသည်၊ နောက်ဆုံးတော့ ကျန်းစူရှင်းက ဖုန်းကို ယူပြီး ရှင်းပြသည်၊ “ကွမ်းကွမ်းက ရပ်ကွက်ထဲက ကလေးတစ်ယောက်၊ သူ ငါတို့နဲ့ တူတဲ့ အဆောက်အအုံမှာ ပထမထပ်မှာ နေတယ်။ သူ ချန်းချန်းနဲ့ မကြာခဏ ဆော့တယ်”

“ချန်းချန်းက ‘မနေ့က’ လို့ အရာအားလုံးကို ပြောတာ၊ ဆိုလိုတာက ‘အရင်က’ လို့ အဓိပ္ပာယ်ရ‌ ပေသည်။ မနေ့က နေ့လယ်ပိုင်းမှာ သူ နိုးပြီးနောက် ငါ သူ့ကို အောက်ထပ်ကို ခဏ ဆင်းဆော့ခိုင်းတယ်၊ ပြီးတော့ ပထမထပ် လသာဆောင်မှာ အိပ်ယာခင်းတစ်ခု ချိတ်ထားတာကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး ဒါ ဘာလဲလို့ ငါ့ကို မေးတယ်။”

“ငါ သူ့ကို ကွမ်းကွမ်းရဲ့ အိပ်ယာခင်းကို လျှော်ပြီး နေလှန်းထားတာလို့ ပြောလိုက်တယ်။ သူက ဘာလို့ လျှော်ဖို့ လိုတာလဲလို့ ငါ့ကို မေးတော့ ငါက ကွမ်းကွမ်းက တစ်နေ့က အိပ်ရာထဲမှာ သေးပေါက် လို့ လို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တယ်။ သူ မှတ်မိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ အခု သူ ဒီအကြောင်းကို ရှင့်ကို ပြန်ပြောပြနေတာ”

လုအန်းကျီက ရယ်လိုက်တယ်၊ “ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ကောလဟာလ ပြောတတ်နေပြီ”

ကျန်းစူရှင်းလည်း ရယ်ပြီး “ကျွန်မလည်း ခုမှ သိတာ။ သူ ကျွန်မကိုတောင် ကောလဟာလ မပြောဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။

လုအန်းကျီက “ခဗျားက သိပြီးသားဆိုတော့ သူက ဘာကောလဟာလ ပြောစရာ ရှိတော့မှာလဲ?” လို့ ပြောလိုက်၏။

ကျန်းစူရှင်းက သာသာယာယာ ရယ်လိုက်တယ်၊ မေးခွန်းကို ဆက်မမေးတော့ဘဲ အဲဒီအစား “ဒီနေ့ အလုပ်များလား? လာချင်သေးလား?” လို့ မေးလိုက်သည်။

လုအန်းကျီက “ဒီနေ့ ဆိုင်မှာ ရောက်နေတယ်၊ ပြုပြင်မွမ်းမံတာကို ကြည့်ရှုနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ထိုင်ကြည့်နေရုံပဲ၊ လုပ်စရာ ဘာမှ မရှိဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။

အတွေးတစ်ခုက သူ့ကို ရုတ်တရက် ဝင်လာ ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျား အလုပ်များလား? ချန်းချန်းနဲ့အတူ လာချင်လား? ခင်ဗျား လာရင် နောက်မှ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ရာ ဌာနကို အတူတူ သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်လို့ရတယ်။”

“ကျွန်တော် မနက်ခင်းက စာတိုမက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ရတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ 3G နဲ့ broadband ကို ပြောင်းလို့ရတယ်တဲ့။ အဆင်ပြေရင် အတူတူ ပြောင်းရအောင်။”