ငွေသားသုံးဆပြန်အမ်းပေးခြင်း

"ဟဲလို၊ ကျွန်မ လိုအပ်လို့ပါ...." တန်ယန်က သူမရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ဘေလ်ကို ကူညီပေးနိုင်မလား။ အလျင်လိုနေလို့ပါ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ခဏစောင့်ပေးပါ။" အရောင်းဝန်ထမ်းမှာ တစ်ယောက်ယောက်က နောက်ဆုံးပေါ် မော်ဒယ်ဖုန်းသုံးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝယ်ယူနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ အံ့အားသင့်သွားပေမယ့် သူမရဲ့ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်မှုက ဖောက်သည်၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ချက်ချင်းပဲ အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာစေခဲ့ပါသည်။

iPhone 4 ရဲ့ စံသတ်မှတ်ချက်က ယွမ် ၃၉၉၉ ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်ဗားရှင်းက ယွမ် ၄၉၉၉ ဖြစ်ပါသည်။ အဆင့်မြင့်သုံးလုံးက စုစုပေါင်း ယွမ် ၁၄၉၉၇ ရှိပါသည်။ တစ်နေ့တည်းမှာ ဖုန်းအတော်များများ ရောင်းရပေမယ့် အဆင့်မြင့်သုံးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝယ်ယူတဲ့သူကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါ။ ဒီနေ့ဟာ သူမရဲ့ ကံကောင်းတဲ့နေ့ပါပဲ။ သူမဟာ ချမ်းသာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရပါသည်။

ပုံမှန်ဖုန်းတစ်လုံး ရောင်းချခြင်းက ၁% ကော်မရှင်ရပြီး အဆင့်မြင့် ဖုန်းတစ်လုံးကတော့ ၂% ကော်မရှင်ရရှိပါသည်။ ဒီအော်ဒါတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူမဟာ ယွမ် ၃၀၀ ကော်မရှင်ရရှိပါသည်။ သူတို့ရဲ့ အခြေခံလစာက မပြောပလောက်ပေမယ့် လစဉ်ရောင်းအား ကော်မရှင်မှာတော့ အများကြီးဖြစ်သည်။

နာရီဝက်လောက်အကြာမှာ တန်ယန်ဟာ Orange ကောင်တာကနေ ဖုန်းသုံးလုံးယူလာပြီး ထွက်လာခဲ့ပါသည်။ သူမရဲ့နောက်ကွယ်မှာ မနာလိုတဲ့အကြည့်တွေ အများကြီးရှိနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူမနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။

ဖုန်းတွေဝယ်ပြီးသည့်နောက် သူမမှာ သုံးစွဲမှုခရက်ဒစ် ၈၂၈၁၅ ယွမ် ကျန်ရှိပါသေးသည်။ ထို့နောက် တန်ယန်ဟာ အမျိုးသမီးအဝတ်အစားဌာနကို ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့ပါသည်။ အဲဒီအချိန် Xingguang Plaza မှာ နိုင်ငံတကာ ဇိမ်ခံအမှတ်တံဆိပ်တွေ မရှိတာကြောင့် အနာဂတ်မှာ ထောင်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် သောင်းနဲ့ချီတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို မရနိုင်တော့ပါဘူး။

သူမရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရိုးရှင်းပြီး ထူးခြားသည့် ဒီဇိုင်းပုံစံရှိသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့လိုက်ရပါသည်။ သူမဝင်ခါနီးတွင် ဖုန်းမြည်လာခဲ့သည်။

မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် တန်ယန်သည် ဖုန်းချလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းမှ အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယွမ် ၁ သန်း သုံးစွဲမှု ကန့်သတ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် အပြီးသတ်လိုက်ပါပြီ။

တစ်ဖက်တွင် ပေကျင်း၏ ဝေးလံသောနေရာတွင် ချန်ဒုံသည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိလိုက်ပြီး သူ့နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်ဆန်လာမှု၊ စိတ်ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးလာမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ထံတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည့်သူသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။ သို့သော် အရေးကြီးသည်မှာ သူ ကယ်တင်ခံရခြင်းဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် တန်ယန်သည် သူမ၏ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ရွေးချယ်ထားသော ဆိုင်ထဲသို့ လျှောက်သွားသည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းသည် မျက်လုံးများ စူးရှထက်မြက်နေသည်။ သူမသည် ဈေးကြီးသော ဖုန်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လျှောက်လာခဲ့ပါသည်။

တန်ယန်ဟာ စိတ်အားထက်သန်သော ဝန်ဆောင်မှုမျိုးကို ကြိုက်နှစ်သက်ပါသည်။ သူမဟာ စင်တွေတစ်လျှောက် လျှောက်ကြည့်ပြီး သူမကြိုက်တဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ရွေးထုတ်၊ တိုင်းတာကာ ဝန်ထမ်းကို ကတ်နဲ့ပေးချေဖို့ ဘေလ်ပြင်ဆင်ခိုင်းပါသည်။ ဆိုင်ထဲဝင်သောအချိန်ကနေ ထွက်သွားသည်အထိ မိနစ် ၂၀ အောက်သာ ကြာမြင့်ပါသည်။

သူမလက်ထဲတွင် ဈေးဝယ်အိတ်တွေ ပြည့်သွားမှ ရူးသွပ်သော ဈေးဝယ်တာကို ရပ်တန့်လိုက်ပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမဟာ အနည်းဆုံး အဝတ်အစား အစုံ ၃၀ လောက် ဝယ်ထားပြီးပြီဖြစ်ပြီး အတော်လေး လေးပါသည်။ ပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှု မရှိရင် ဘယ်လိုပြန်သယ်မလဲလို့ သူမ တွေးနေမိပါသည်။

သူမဟာ ပထမထပ်က ဝန်ဆောင်မှုကောင်တာကို ရှာပြီး ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မလားလို့ မေးကြည့်ပါသည်။ ပို့ဆောင်ခ ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့သောအခါ ဝန်ဆောင်မှုကောင်တာက မိန်းကလေးငယ်က အပြုသဘောဆောင်သည့် အဖြေပေးခဲ့တာကြောင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပါသည်။ ဒါပေမယ့် ပို့ဆောင်ချိန်က ညနေ ၆ နာရီလောက်မှ ဖြစ်သည့်အတွက် နည်းနည်းနောက်ကျနိုင်ပါသည်။

တန်ယန်က ပို့ဆောင်ရေးလိပ်စာကို ဖြည့်ပြီးသည့်နောက်မှာ အဝတ်အစား ဈေးဝယ်အိတ်တွေကို ဝန်ဆောင်မှုကောင်တာမှာ ထုပ်ပိုးဖို့ထားခဲ့ပါသည်။ ထို့နောက်တွင် သူမရဲ့ ဖုန်းတွေကိုပဲယူပြီး ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေခဲ့ပါသည်။

ပထမထပ်မှာ ရှိနေတာကြောင့် သူမ၏အမေအတွက် ဝယ်ပေးရန် လှပသော လက်ဝတ်ရတနာများ ရှိမလားဟု ရွှေကောင်တာကို စစ်ဆေးကြည့်နေပါသည်။

တန်ယန်က ရွှေကောင်တာဆီ စိတ်အားထက်သန်စွာ အပြေးအလွှား သွားကြည့်သည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပါသည်။ ၂၀၀၃ ခုနှစ်က ရွှေဈေးက တကယ်ကို ဒီလောက်ဈေးပေါလား။ တစ်ဂရမ်ကို ယွမ် ၂၀၀ ရှိတဲ့ ရွှေက တကယ်လား။ သူမ ကျန်းချန်မှာ ငွေစုပြီး ဝယ်ခဲ့တဲ့ ၂၀ ဂရမ် အလေးချိန်ရှိတဲ့ ရွှေလက်ကောက်လေးကို သတိရမိသွားသည်။ အခုတော့ ယွမ်တစ်သောင်းနဲ့ နှစ်ချောင်းခွဲ ဝယ်လို့ရပြီဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရွှေဈေးကျဆင်းမှုက တန်ယန်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပါသည်။ သူမဟာ အရောင်းဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့သည်။ ဒီလှိုင်းတွန့်ပုံစံ လည်ဆွဲလေးက ကောင်းတယ်။ ငါတစ်ခုယူမယ်။ ဘေးနားက လည်ဆွဲကလည်း ကောင်းတယ်။ ဝယ်လိုက်။ ဒီရွှေဆွဲကြိုးလေးက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ ယူထားရမယ်။

မိနစ်လေးဆယ်အကြာမှာ တန်ယန်က ဒီရွှေကောင်တာမှာ သူမရဲ့ မျက်စိကျစရာ အရာအားလုံးကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ရွှေ ၃၅၀ ဂရမ်နီးပါးကို ယွမ်ခုနစ်သောင်း အကုန်အကျခံကာ ဝယ်ယူခဲ့ပါသည်။ သူမ၏ကတ်ကို ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်နဲ့ Tong Zi ဆီမှ ပျော်ရွှင်စရာ သတင်းတစ်ပုဒ်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သုံးစွဲမှုခရက်ဒစ်မှာ ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ ကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုပြီး ယွမ် ၃၀၀,၀၀၀ ရဲ့ သုံးဆပြန်အမ်းငွေကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ထုတ်ယူချင်ပါသလား။"

"ထုတ်ယူပါ။"

"ယွမ် ၃၀၀,၀၀၀ အောင်မြင်စွာ ထုတ်ယူပြီးပါပြီ။ အကောင့်လက်ကျန်ငွေ- ၁,၃၀၀,၂၀၅.၄၇ ယွမ်။ ကန့်သတ်ချိန် ၃ ဆ သုံးစွဲမှုပြန်အမ်းငွေ ရေတွက်ချိန်- ၂၀:၃၉:၂၉။"

ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ သုံးစွဲမှုခွဲတမ်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် တန်ယန်သည် နှောင့်နှေးခြင်းမရှိပါ။ မကြာသေးမီက ဝယ်ယူခဲ့သော ရွှေလက်ဝတ်ရတနာများနှင့် ဖုန်းများကို သယ်ဆောင်ကာ အနီးဆုံးဘဏ်ကို ရှာဖွေပြီး ချန်းဒုန်ပေးထားသော အကောင့်သို့ ယွမ် ၁ သန်း လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပါသည်။

"သုံးစွဲမှုခရက်ဒစ်တွင် ယွမ် ၁,၀၀၀,၀၀၀ အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုပြီး ယွမ် ၃,၀၀၀,၀၀၀ သုံးစွဲမှုပြန်အမ်းငွေ ၃ ဆ ရရှိခဲ့ပါသည်။ ထုတ်ယူလိုပါသလား။"

"ထုတ်ယူပါ။"

"ယွမ် ၃,၀၀၀,၀၀၀ အောင်မြင်စွာ ထုတ်ယူပြီးပါပြီ။ အကောင့်လက်ကျန်ငွေ- ၃,၃၀၀,၂၀၅.၄၇ ယွမ်။ ကန့်သတ်ချိန် ၃ ဆ သုံးစွဲမှုပြန်အမ်းငွေ ရေတွက်ချိန်- ၁၉:၃၉:၂၉။"

တန်ယန်က လက်ကိုမြှောက်ပြီး အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ညနေ ၄:၂၀ နာရီ။ အချိန်ကန့်သတ်ထားသော သုံးစွဲမှုပြန်ရဖို့ ၁၉ နာရီသာ ကျန်တော့သည်။ မနက်ဖြန်မနက် ၁၁:၃၉ နာရီမတိုင်ခင် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရယူနိုင်မှဖြစ်မည်။ ဈေးဝယ်စင်တာ၏ စနေ၊တနင်္ဂနွေ ဖွင့်ချိန်က မနက် ၉ နာရီကနေ ည ၁၀ နာရီအထိ ဖြစ်သောကြောင့် အချိန်အများကြီးရှိပါသည်။

ဈေးဝယ်ထွက်တာက ခဏတာတော့ ကောင်းပေမယ့် အကြောင်းရင်းတွေကို စဉ်းစားရတာ ခေါင်းကိုက်စရာပဲ။ တန်ယန်က မကြာသေးခင်က ဝယ်ထားသော ရွှေလက်ဝတ်ရတနာတွေကို ကြည့်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိသည်။ မိဘတွေဆီ အခြေအနေကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။ တကယ်ပဲ ပြောပြနိုင်ပါ့မလား။ ခင်ဗျားသမီးက ပြန်လည်မွေးဖွားလာရာကနေ ပြန်လာပြီး မတော်တဆ စနစ်တစ်ခုနဲ့ တွေ့သွားတယ်၊ အဲ့ဒီစနစ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကျွန်တော့်ကို ပိုက်ဆံသုံးဖို့ပါ။

တကယ်ပြောပြရင် မိဘတွေက သူရူးသွားပြီလို့ ထင်ကြလိမ့်မည်။

"Host ဒီစနစ်ရှိနေတာကို ပြောပြလို့မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျား ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။"

"အာ... အိုကေ။ ငါက ဒီအတိုင်း တွေးနေရုံပါ" ဟုတ်ပြီ၊ ဒီလမ်းကြောင်းက လမ်းပိတ်သွားပြီ။ မေ့လိုက်တော့၊ အခုချိန်မှာ သူမ ဒါကို မစဉ်းစားတော့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမရဲ့မိဘတွေ ဒီနေ့ပြန်မလာသေးတာကြောင့် မနက်ဖြန်အထိ စောင့်ရမှာပေါ့။

အဲဒီညနေမှာ တန်ယန်ရဲ့အမေက သူမကို ဖုန်းဆက်ပြီး အကြောင်းကြားခဲ့ပါသည်။

"ဟဲလို တန်ယန်ရေ၊ မင်းအဖေနဲ့ ငါ မင်းအဒေါ်အိမ်မှာ ရှိနေတယ်။ ဒီည ငါတို့ ပြန်မလာတော့ဘူး။ မင်းအိပ်တဲ့အခါ တံခါးတွေနဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေကို သော့ခတ်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်၊ အိုကေလား။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ဘေးအိမ်သွားပြီး အဖွားယွမ်ကို ရှာဖို့မမေ့နဲ့နော်!"

"အိုကေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့ မေမေ။ ဘယ်တော့ပြန်လာမှာလဲ?"

"နောက်အပတ်လောက် ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အိမ်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။ ချက်ပြုတ်ချင်စိတ် မရှိဘူးဆိုရင် အပြင်ထွက်ပြီး စားစရာဝယ်နော်။ တံခါးဘေးက ဗီရိုရဲ့အံဆွဲထဲမှာ ပိုက်ဆံရှိတယ်၊ အိုကေလား?"

"အိုကေ၊ အိုကေ! အိုကေ၊ အပြင်မှာ သတိထားကြနော်။"

"အိုကေ၊ ငါ နောက်ထပ် မပြောတော့ဘူး။ သရေစာတွေ လျှော့စားပြီး ဒီည စောစောအိပ်ရာဝင်အုံး"

ဖုန်းချပြီးနောက် တန်ယန်က သူမရဲ့ အရင်ဘဝက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပြန်သတိရသွားပါသည်။

သူမ၏အဒေါ်နှင့်ခင်ပွန်းဟာ ကောလိပ်က ချစ်သူတွေပါ။ ဘွဲ့ရခါနီးမှာ သူမရဲ့အဒေါ်ဟာ မမျှော်လင့်ဘဲ ကိုယ်ဝန်ရခဲ့ပါသည်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူမရဲ့ အဘိုးအဘွားတွေက သူမဘွဲ့ရပြီးတာနှင့် လက်ထပ်ပြီး ကလေးယူဖို့ကို သဘောမတူခဲ့ပေမယ့် သူမ၏အဒေါ်ကတော့ ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး သူမရဲ့ခင်ပွန်းကို လက်ထပ်ခဲ့ပါသည်။ လက်ထပ်ပြီးနောက် သူမဟာ S မြို့တော်ကနေ ကားနှင့် နှစ်နာရီတောင်မဝေးသည့် မြို့တော် D မှာ နေထိုင်ခဲ့ပါသည်။

သူမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာကြောင့် မင်္ဂလာပွဲတောင် မလုပ်ခဲ့ကြဘဲ မိသားစုနှစ်စု ထမင်းစားပြီး လက်ထပ်စာချုပ်သာ လုပ်ခဲ့ကြပါသည်။ မီးမဖွားခင်မှာ ယောက္ခမတွေက သူမရဲ့အဒေါ်ကို အရမ်းဂရုစိုက်ခဲ့ကြပြီး အရာရာ အဆင်မပြေမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြပါသည်။

သို့သော် အဒေါ်က သမီးတစ်ယောက် မွေးပြီးသည့်နောက်မှာ ယောက္ခမတွေ၏ သဘောထားမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါသည်။ သူ့ယောက္ခမက နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သူ့ကို အပြစ်တင်နေတတ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အရမ်းမဆိုးရွားသော်လည်း မကြာသေးမီ နှစ်တွေမှာတော့ သူ့ဝမ်းကွဲညီမလေး အသက်ကြီးလာပြီး အဒေါ်မှာ ဒုတိယကလေး မရသေးတာကြောင့် သူမဟာ ပိုပြီးကြမ်းတမ်းလာပြီး အပြစ်တင် ဝေဖန်လာခဲ့ပါသည်။

သူမ၏မိဘများက အဒေါ်၏ယောကျ်ား လိမ်ညာနေသည်ကို သိရှိသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုများ အထိပါ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါသည်။ ထို့နောက်တွင် အဒေါ့်ယောကျ်ား၏ မယားငယ်မမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး ယောက္ခမက အမေနဲ့သမီးကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မောင်းထုတ်ပစ်ချင်လာခဲ့သည်။