စန္ဒယားတစ်လုံး ဝယ်ယူခြင်း

တန်ယန်သည် ကားပို့ပေးသော ဝန်ထမ်းထံသို့ လျှောက်သွားပြီး "မင်္ဂလာပါ၊ ကားအတွက် လက်မှတ်ထိုးပေးဖို့ ရောက်လာတာပါ" ဟု ပြောသည်။

ကားပို့ပေးသော ဝန်ထမ်းသည် အလွန်လေးစားစွာဖြင့် "မင်္ဂလာပါ၊ မစ္စတန်၊ ဒီမှာ လက်မှတ်ထိုးပေးပါ" ဟုပြောကာ တန်ယန် လက်မှတ်ထိုးပြီးနောက် ဝန်ထမ်းက အလွန်ဂရုစိုက်စွာ "ခင်ဗျားအတွက် ကားမောင်းပေးလို့ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

တန်ယန်သည် သူမ၏ နဖူးကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူမတွင် ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် မရှိကြောင်း မေ့သွားသည်။ သူမသည် ချက်ချင်းခေါင်းညိတ်ပြီး ကားမောင်းဖို့ ကူညီပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ အိမ်ခြံမြေ မန်နေဂျာသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး "မစ္စတန်၊ ခင်ဗျားရဲ့ကားကို စနစ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးစေချင်ပါသလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

တန်ယန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး တစ်ဖက်လူက အချက်အလက်များကို ထည့်သွင်းပြီးနောက် ကားပို့ပေးသော ယာဉ်မောင်းနှင့်အတူ အိမ်ပြန်သွားသည်။

ပို့ဆောင်သူ ထွက်သွားပြီးနောက် တန်၏ဖခင်နှင့် တန်ယွီချိုင်းတို့သည် တန်ယန်အား ကားအသစ် ရောက်ရှိလာသည်ကို ကြည့်ရှုရန် ဘေးသို့ဆွဲခေါ်သွားပြီး သူမဘယ်တုန်းက ဝယ်ခဲ့သလဲဟု မေးလိုက်သည်။

တန်ယန်က ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် မရှိသေးဘဲ မကြာသေးမီက ဝယ်ခဲ့မိကြောင်းကို ရှင်းပြသည်။ လက်ရှိ သူမမိသားစုတွင် သူမ၏မိဘများသာ မောင်းနှင်နိုင်သည်။ သူမရဲ့အဒေါ်က ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် မရသေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကားသော့တွေကို သူမရဲ့အဖေကို ပေးလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမရဲ့အမေက ကားတွေကို စိတ်မဝင်စားသည့် အတွက်ကြောင့်ပါ။

ပြောင်းရွှေ့ပြီး ပထမဆုံးအပတ်မှာ တန်ယန်ရဲ့မိသားစုက သူမရဲ့ဆရာ၊ ဆရာမတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပခဲ့ပါသည်။ သူမရဲ့ဆရာ၊ ဆရာမအားလုံးက ဖိတ်ကြားချက်စာရင်းမှာ ပါဝင်ခဲ့သလို သူမရဲ့ အတန်းဖော်တွေလည်း ပါဝင်ခဲ့ပါသည်။

မီကိုဟာ မနက်စောစောမှာ တန်ယန်ရဲ့အိမ်ကို ရောက်လာခဲ့ပါသည်။ ဇူးယုန်းဗီလာထဲကို ဝင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမဟာ "ဝါး!" "ဝါး!" လို့ အော်ပြောနေခဲ့ပြီး မီကိုရဲ့ မိဘတွေကလည်း ရုတ်တရက် ဇိမ်ခံအိမ်တစ်လုံး ဝယ်ယူလိုက်သည့်အတွက် အံ့အားသင့်ခဲ့ရပါသည်။

မီကိုရဲ့မိသားစုဟာ အတော်လေး ချမ်းသာပါသည်။ သူမရဲ့အဖေဟာ သွားဆေးခန်းတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ပြီး ဝင်ငွေကောင်းတွေ ရရှိပါသည်။ သူမရဲ့အမေဟာ စန္ဒယားဆရာမတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး အခုအချိန်မှာ အချိန်ပြည့် အိမ်ရှင်မတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ မီကိုရဲ့အရင်ဘဝမှာ ဖျော်ဖြေရေး လုပ်ငန်းထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းဟာ သူမအမေ၏ အနုပညာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

သူမရဲ့ မြေအောက်ခန်းမှာ ဂီတခန်းတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ သိရှိသည့်အတွက် တန်ယန်ဟာ အားလပ်ချိန်တွေမှာ သင်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမဟာ စန္ဒယားတီးတတ်သူတွေရဲ့ အရည်အချင်းကို အမြဲလေးစားခဲ့ပါသည်။

"ဒင်း! သုံးစွဲမှုတာဝန် စတင်ပါပြီ- ၁၂ နာရီအတွင်း ၁၀ သန်းသုံးစွဲပါ၊ ငွေသားပြန်အမ်းငွေ ၃ ဆ၊ ယူနီဗာဆယ် အရည်အချင်းအမှတ် ၁၀ မှတ်နှင့် ထီဘူး ၁၀ ဘူး ဆုလက်ခံယူပါ။"

"ငါ ဒီနေ့ ဈေးဝယ်ဖို့ အချိန်ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ။"

တန်ယန်က အရမ်းကို ဒေါသထွက်နေသည်။ ဒါက အနာဂတ်မဟုတ်ဘူးပဲ။ ပြည်တွင်းပြည်ပ လိုချင်တာ မှန်သမျှကို ဈေးဝယ်အက်ပ်ဖွင့်ပြီး ဝယ်လို့ရနေတာကို။ ပိုက်ဆံသာရှိရင် ချက်ချင်းဝယ်လို့ရတယ်။

ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ သူမ ချန်းဒုံကို အရမ်းမကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး အီလက်ထရွန်းနစ် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ပလက်ဖောင်းကို ဘယ်တော့စဖွင့်မလဲဟု တွေးနေမိသည်။

ဘေကျင်းမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ ချန်းဒုံက ရုတ်တရက် နှာချေလိုက်သည်။ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်က ပုစဉ်းကြွက်တွေက တွန်ကျူးနေကြဆဲဖြစ်ပြီး အပူချိန်ကလည်း ကျဆင်းမသွားဘူး။ ရုံးခန်းထဲက အဲယားကွန်းကို အရမ်းနိမ့်အောင် လုပ်ထားတာလား။ အဲယားကွန်းကို ၂၆ ဒီဂရီအထိ ချိန်ညှိပြီးတဲ့နောက် ပလက်ဖောင်း ပြင်ဆင်မှုကို ဆက်လုပ်နေခဲ့သည်။ အားလုံးအဆင်ပြေရင် အမျိုးသားနေ့ ရုံးပိတ်ရက်မှာ ဖွင့်လို့ရသည်။

တန်ယန်က မီကိုနှင့်အတူ Times ဈေးဝယ်စင်တာမှာ ဈေးဝယ်နေပေမယ့် ဒီမှာ ယွမ် ၁၀ သန်းတန် ကုန်ပစ္စည်းတွေအတွက် သုံးစွဲဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဘေကျင်းက LK ဈေးဝယ်စင်တာလိုတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ H brand ကောင်တာတွေမရှိဘူး။ အိတ်တွေအများကြီးသာ မှာထားလျှင် အလုပ်ပြီးပြီ။

ပိုက်ဆံရှိပေမယ့် မသုံးနိုင်တဲ့ခံစားချက်ကို ဘယ်သူနားလည်နိုင်မှာလဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မီကို နားမလည်ဘူး။ တန်ယန်က Orange အထူးစတိုးမှာ သူမကို ဈေးဝယ်ထွက်ဖို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ "ဈေးဝယ်ထွက်တာ" ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ဆိုင်ထဲဝင်ဝင်လာချင်း ပထမဆုံးမေးခွန်းက နောက်ဆုံးပေါ် iPhone 4 ဆိုင်မှာအသင့်ရှိလားဟု မေးသည့်သူကို မင်းမြင်ဖူးလား။ နောက်ဆုံးပေါ် iPad Pro 2 နဲ့ MacBook Air Pro ကရော ဘယ်လောက်ရှိလဲ။

လူတွေက ခင်ဗျားဒီကို ပြဿနာရှာဖို့ ရောက်လာသည်ဟု ထင်ကြမှာ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် လုံခြုံရေးတွေက နှင်ထုတ်သည်အထိတော့ မဖြစ်လာခဲ့ပါ။ အဲဒီအစား သူမနဲ့တန်ယန်ကို သူတို့ရဲ့ VIP အခန်းထဲကို ကော်ဖီသောက်ဖို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ ပြီးတော့ မန်နေဂျာဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်က iPad ကိုင်ပြီး ပစ္စည်းစာရင်းကိုပြသည်။

မီကိုက အိပ်မက်မက်နေသလို ခံစားရပေမယ့် ပေါင်ကို အနီရောင်ဖြစ်အောင် ညှစ်ပြီးသည့် နောက်မှာတောင် အဲဒီမြင်ကွင်းက ပေါ်လာပြီး အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေသည်။

"မစ္စတန်၊ ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော်တို့ စီစဉ်ပေးရင် ကောင်းမလား။" မန်နေဂျာက မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဒီသဘောတူညီချက် ပြီးသွားရင် သူတို့ရဲ့စတိုးဆိုင်ကို တစ်လလောက် ရပ်နားလို့ရပါသည်။

"အိုကေ၊ ကတ်ကိုပွတ်ဆွဲပါ။ PIN မရှိပါဘူး။" တန်ယန်က သူမရဲ့ဘဏ်ကတ်ကို ပေးလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက သူမ၏ ပစ္စည်းတွေထည့်ဖို့ စောင့်နေပါသည်။

မန်နေဂျာက ဘဏ်ကတ်ကို လက်နှစ်ဖက်နှင့်ယူပြီး စာရေးက သူ့ကိုပေးတဲ့ POS စက်ထဲကို 91W ကတ် ထည့်လိုက်သည့်အခါ ငွေပေးချေမှု အောင်မြင်သွားခဲ့ပါသည်။

ထို့နောက် ဆိုင်ဝန်ထမ်းတွေကို ပစ္စည်းတွေထုပ်ပိုးဖို့ ညွှန်ကြားခဲ့ပါသည်။ အဲဒီထဲမှာ အဆင့်မြင့် iPhone 4s ၁၀၀၊ အဆင့်မြင့် iPad Pro 2s ၆၀ နှင့် အဆင့်မြင့် MacBook Air Pros ၂၀ ပါဝင်ပါသည်။

တန်ယန်က မန်နေဂျာဆီမှ ဘဏ်ကတ်ကို ပြန်ယူပြီး မျက်ခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ ဆိုင်တွင်ရှိသော အရေအတွက်မှာ ဒီလောက်နည်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပါ။ သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏ၏ အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုတောင် မပြည့်မှီပါ။

"ဒီမှာ ကွန်ပျူတာတွေ မှာလို့ရသေးလား။ အမြင့်ဆုံး configuration ကွန်ပျူတာတွေ မှာချင်တယ်။ ၂၀၀ ယူနစ် အရင်မှာရအောင်။ ရောက်လာရင် S မြို့တော်ရဲ့ စမ်းသပ်အလယ်တန်းကျောင်းကို ပို့ပေးရမယ်” တန်ယန်က ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးဆီ ရောက်တာနှင့် ပို့ပေးရန် တစ်ဖက်လူကို ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ဝယ်ထားပေမယ့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က ပစ္စည်းအားလုံးကို သယ်သွားလို့မရနိုင်ပါ။ ကံကောင်းစွာဖြင့် မန်နေဂျာက လိမ္မာပါးနပ်စွာ သူတို့အိမ်တံခါးဝကို ပို့ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့ပါသည်။ တန်ယန်က အဲဒီညနေမှာ သူမရဲ့ ဆရာ/ဆရာမ ကျေးဇူးတင်ပွဲ ကျင်းပမည့်ဟိုတယ်ကို ပို့ပေးရန် ပြောပြီးနောက် သူမရဲ့အမေကို ဖုန်းဆက်ပြီး လက်မှတ်ထိုးခိုင်းသည်။

မီကိုက သူမရဲ့ လိမ္မော်အဖြူရောင် iPhone 4 ကို ကိုင်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ selfie အများကြီး ရိုက်လိုက်သည်။ "ယန်ယန်၊ ဒီည ဆရာ/ဆရာမ ကျေးဇူးတင်ပွဲအတွက် ဒီလောက်အများကြီး ဝယ်ခဲ့တာလား။"

"အင်း၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒါက ဒီလိုတစ်ခုတည်းသော ဆိုင်မျိုးပဲ၊ အရမ်းထူးခြားတယ် မဟုတ်လား?"

"ဟုတ်တယ်! သူ့မှာ ငွေကြေးအင်အား အစစ်အမှန်ရှိတယ်! ငါသူ့ကို ဖက်ထားလို့ရလား?" မီကိုက တန်ယန်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဖက်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ဖြူဖွေးသည့် မျက်နှာနှင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဟေး! ငါမင်းရဲ့လက်မောင်းကို ဖက်မယ်!" အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် Times ဈေးဝယ်စင်တာမှ ရယ်မောနောက်ပြောင်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ စောစောစီးစီး ရှိသေးတာကြောင့် တန်ယန်က ကြာကြာမနေဘဲ မီကိုကို အိမ်နီးချင်းမြို့ N မြို့တော်ကို တက္ကစီနှင့် တိုက်ရိုက်ခေါ်သွားသည်။

N မြို့တော်နဲ့ S မြို့တော် နှစ်ခုစလုံးဟာ J ပြည်နယ်ပိုင်ဖြစ်ပြီး N မြို့တော်ကလည်း J ပြည်နယ်ရဲ့ ပြည်နယ်မြို့တော်လည်း ဖြစ်ပါသည်။ တတိယအဆင့်မြို့ဖြစ်သည့် S မြို့တော်နှင့် မတူဘဲ N မြို့တော်က S မြို့တော်ကနေ ကားနှင့် တစ်နာရီလောက်ပဲ ဝေးပေမယ့် တကယ့်ပထမအဆင့် မြို့တော်ဖြစ်သည်။

တန်ယန်ရဲ့ ဦးတည်ရာက N မြို့တော်က LK ဈေးဝယ်စင်တာပါ။

အဆင့်မြင့်ဇိမ်ခံ ဈေးဝယ်စင်တာ တစ်ခုအနေနှင့် LK ဟာ ပထမအဆင့်မြို့ အားလုံးရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ဈေးဝယ်စင်တာတွေ တည်ဆောက်ထားပြီး ဒုတိယနှင့် တတိယအဆင့် မြို့တွေအဖြစ် တိုးချဲ့နေပါသည်။ ကျွန်မရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက LK ဟာ S မြို့တော်မှာလည်း ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ခဲ့တာကို မှတ်မိပါသည်။ ဒါပေမယ့် ဆယ်နှစ်အကြာမှသာ ဖြစ်သည်။

ဒါက မီကိုအတွက် LK ဈေးဝယ်စင်တာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်တာပါ။ သူ့မိသားစုဟာ S မြို့တော်မှာ အထက်တန်းစားလို့ သတ်မှတ်ခံရပေမယ့် LK ဈေးဝယ်စင်တာမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဈေးဝယ်ရန်အတွက်တော့ လုံလောက်သည့် ခမ်းနားထည်ဝါမှု မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူ့အမေမှာ ဒီဇိုင်နာအိတ် အနည်းငယ် ပိုင်ဆိုင်ပေမယ့် တစ်အိတ်မှ ယွမ် ၅၀,၀၀၀ ထက် မပိုခဲ့ပါ။

သူမက အထဲကိုဝင်တော့မည့် တန်ယန်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ "ယန်ယန်၊ ငါတို့ တကယ်ဝယ်မှာလား။ အရမ်းဈေးကြီးပုံ ရတယ်နော်။"

တန်ယန်က မီကိုရဲ့လက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းရဲ့ချမ်းသာတဲ့ သူငယ်ချင်းက ဝယ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ပဲဝယ်လိုက်၊ ငါ့ကတ်ကို ပေးသုံးမယ်!"

နှစ်ယောက်သား ဈေးဝယ်စင်တာရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကောင်တာကို ရောက်သောအခါ တန်ယန်က ဂီတဆိုင်ကို မြန်မြန်ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ စန္ဒယားတွေက ဈေးကြီးသည့်အတွက် သူမဘတ်ဂျက်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို ယူသွားနိုင်မှာမလို့ စန္ဒယားတစ်လုံးကို သူမ ဝယ်ချင်နေခဲ့သည်။ ကျန်တဲ့ငွေကို အိတ်အနည်းငယ်နှင့် လက်ဝတ်ရတနာတွေဝယ်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်သည်။

သူတို့သွားမည့်နေရာကို သတိရသည့်အခါ တန်ယန်က မီကိုကိုဆွဲပြီး ဈေးဝယ်စင်တာရဲ့ ၇ ထပ်ကို ဦးဆောင်သွားသည်။ သူတို့ရောက်တဲ့အခါ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရတာက ကြမ်းပြင်ကနေ မျက်နှာကြက်အထိ ပြတင်းပေါက်များမှ ခင်းကျင်းပြသထားသော ပုလဲဖြူရောင် စန္ဒယားတစ်လုံးဖြစ်ပြီး နွေးထွေးတဲ့ အဝါရောင် မီးအိမ်အောက်မှာ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ သူတို့ အဲဒီနူးညံ့ပြီး ခရင်မ်ဖြူရောင်ကို အရမ်းသဘောကျနေကြသည်။

တန်ယန်က ဂီတဆိုင်ထဲဝင်ဝင်ချင်း မိန်းကလေးတစ်ယောက် သူမဆီလာပြီး အကူအညီလိုလားဟု မေးသည်။

"စင်ပေါ်မှာပြထားတဲ့ အဖြူရောင် စန္ဒယားကို လိုချင်တယ်!" တန်ယန်က သူမလိုချင်သော စန္ဒယားကို လက်ညှိုးထိုးပြီး မျက်လုံးတွေ တောက်ပနေသည်။