← Chapters

ငွေကို လက်လွတ်စပယ် သုံးစွဲခြင်း

Vol. 3 Ch. 23

ငွေကို လက်လွတ်စပယ် သုံးစွဲခြင်း

Vol. 3 Ch. 23

"ဒါကို လက်တွေ့ကျတယ်လို့ ခေါ်တယ်၊ မင်းသိတယ်မလား။ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်းက စိတ်ခံစားမှုမရှိတဲ့ စနစ်တစ်ခုပဲ၊ ငါအခု ဘယ်လိုခံစားနေရလဲဆိုတာ မင်းနားမလည်နိုင်ပါဘူး။"

"ဒင်း! သုံးစွဲမှုတာဝန် စတင်ပါပြီ- ၁၂ နာရီအတွင်း ၁၀ သန်းသုံးစွဲပြီး၊ ငွေသားပြန်အမ်းငွေ ၃ ဆ၊ ထီဘူး ၁၀ ဘူးနှင့် ယူနီဗာဆယ် အရည်အချင်းအမှတ် ၁၀ ခု။"

တန်ယန် တံတွေးတွေ မျိုချမိတော့မလို့ပါပဲ။ အရမ်းကောင်းတယ်၊ အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်။ သူက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ငွေသုံးနိုင်တယ်။ အမွေဆက်ခံသူ အစစ်အမှန်ပဲ။

စနစ်- ဟုတ်ပါတယ်! ငါက အစွမ်းထက်ဆုံးနဲ့ အနိုင်မခံနိုင်ဆုံး စနစ်ပဲ။

ယန်ရိုးလင်က တန်ယန် ချောင်းဆိုးတာကို နှစ်ခါမြင်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါမင်းကို နှစ်ခါလောက် ချီးကျူးပြီးတာနဲ့ အသက်ရှူမဝတော့ဘူး။ တံတွေးတွေတောင် မျိုချမိနေပြီလား။"

ပြီးတော့ စတီယာရင်ဘီးပေါ်မှာ လက်တစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားပြီး နောက်တစ်ဖက်ကို လွတ်ထားကာ နောက်ခုံကြမ်းခင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "အိတ်ထဲမှာ သောက်စရာတွေရှိတယ်၊ ယူသောက်လိုက်"

တန်ယန်က ဒိန်ချဉ်ပုလင်းတစ်လုံးကို ဆွဲယူပြီး ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ "အမေက သမီးကို အချစ်ဆုံးပဲ၊ ဟီးဟီး~ အမေ၊ အပြင်ထွက်စားရအောင်၊ ပြီးရင် ဈေးဝယ်ထွက်ကြမယ်!"

ယန်ရိုးလင်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေပုံရသည်။ ရုတ်တရက် မစ်ရှင်တစ်ခု လုပ်ရလို့လား။

သမီးရဲ့ စိတ်ကူးယဉ် တွေ့ဆုံမှုတွေနဲ့ မကြာခဏ ကြီးမားတဲ့ ငွေကုန်ကြေးကျတွေကို လက်ခံထားပေမယ့် ဒီလိုဖြစ်တာ မကြာခဏ ဖြစ်တတ်တယ် မဟုတ်လား။ ငွေကုန်တာက သမီးရဲ့မစ်ရှင်လို့ ထင်ရပြီး သမီးရတဲ့ငွေက တရားဝင်လား ဆိုတာတောင် သူတို့မသိကြဘူး။

ဒါပေမယ့် အရင်အတွေ့အကြုံအရ ဘယ်ကလာလဲ ဆိုတာက ပြဿနာကြီးတစ်ခု မဟုတ်ပါ၊ ဒါမှမဟုတ်လျှင် မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အရင်ကတည်းက မေးခွန်းတွေ ခေါ်မေးခံနေရပြီးပြီ မဟုတ်လား။

စဉ်းစားနေတုန်း ယန်ရိုးလင်က ဘာမှမပြောဘဲ ကားကိုလှည့်ပြီး S မြို့တော်မှာ လက်ခံနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဈေးဝယ်စင်တာဖြစ်သည့် Times ဈေးဝယ်စင်တာကို မောင်းသွားသည်။

နေ့လည်စာ စားပြီးတဲ့နောက် အမေနဲ့သမီးဟာ မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ဈေးဝယ်ထွက်ပြီး စိတ်မဝင်စားတော့ပါ။ မကြာသေးခင်က ဈေးဝယ်တာတွေ အရမ်းများနေပြီး ဈေးဝယ်စင်တာရဲ့ ပစ္စည်းတွေကလည်း သူတို့ရဲ့ ဈေးဝယ်နှုန်းနဲ့ မလိုက်နိုင်တော့ပါ။ ထို့အပြင်၊ ကြည့်စရာများစွာ မရှိခဲ့ပါ။

ဘာကြောင့် နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်က ချမ်းသာတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဟာ နာမည်ကြီး ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ရွေးချယ်ပြီး အိမ်ကနေ တံခါးဝအထိ ပို့ပေးသည့် ဝန်ဆောင်မှုမျိုးကို ရွေးချယ်လာခြင်း၏ အခြေခံအကြောင်းရင်းက ဒါလား။

"အမေ၊ ကားပါကင်နေရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဒီနေ့ ကားနည်းနည်းလောက် ထပ်ဝယ်ရင် ကောင်းမလား" တန်ယန်က သူ့အမေကို လှည့်ပြီး သူ့အမြင်ကိုမေးသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့ ဘယ်လောက်သုံးချင်လဲ" ယန်ရိုးလင်က ဈေးဝယ်စင်တာထဲက ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းက အများကြီး ကွာခြားမယ်လို့ထင်ပြီး သူ့သမီး ဒီနေ့ ဘယ်လောက်သုံးမလဲ ဆိုတာကိုလည်း သိချင်နေသည်။

"အနည်းဆုံး ဆယ်သန်း၊ နည်းနည်းပိုသုံးရင်လည်း အဆင်ပြေတယ်။" တန်ယန်က ဒေါသတကြီးနဲ့ သူ့အိတ်လေးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "ငါ့မှာ ပိုက်ဆံရှိတယ်! ဝယ်လိုက်!" လို့ ပြောသလိုပေါ့။

နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ ချီချန်ထျန်းရှား မော်တော်ယာဉ် အရောင်းကုမ္ပဏီက အရင်အတိုင်းပဲ။

တန်ယန်ရဲ့ မိသားစုက ကားကိုဝယ်တာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးလို့ အရောင်းစင်တာ ဝန်ထမ်းတွေက သူတို့ကို အထင်ကြီးသွားပုံရသည်။ အမေနဲ့သမီး အရောင်းစင်တာထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေက အနားယူရာနေရာကို နွေးထွေးစွာ ခေါ်သွားပြီး လက်ဖက်ရည်နဲ့မုန့်တွေ ကျွေးတာကြောင့် အရမ်းပျော်စရာကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

"မစ္စစ်တန်၊ မစ္စစ်တန်၊ ဒီနေ့ ဘယ်လိုကားမျိုး ကြည့်ချင်လဲ" ဝမ်ဒုံသည် ဖောက်သည်တစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်ပြီး ရက်အနည်းငယ်က ဤနေရာတွင် ကားဝယ်ရန် သန်းပေါင်းများစွာ အကုန်အကျခံခဲ့သော မိန်းကလေးသည် သူမ၏မိခင်နှင့်အတူ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အခြေအနေကောင်း တစ်ခုတွင် ရှိနေသောကြောင့် သူသည် ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် ရှေ့မှပြေးသွားခဲ့သည်။ ဤသူသည် သူ၏ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်သည်ဟု သူခံစားရသည်။ ဤအော်ဒါကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် သူ၏ မင်္ဂလာအိမ်အတွက် ကနဦးပေးချေမှုကို ကာမိမည်ဖြစ်သည်။

"အိမ်မှာ ကားပါကင်နေရာတွေ အများကြီးလွတ်နေတယ်။ ဒီနေ့ ကြည့်လိုက်ရအောင်။ အဲဒီမှာ ဘယ်ကားတွေ ရပ်နားလို့ရလဲဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်။" သူမ၏မိခင်က စကားပြောချင်စိတ် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ တန်ယန်က ဝင်ရောက်ပြီး သူမ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

"ကျွန်မအဒေါ်က ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် ရတော့မှာဖြစ်လို့ မောင်းနှင်လေ့ကျင့်ဖို့ ယွမ်တစ်သန်း ဒါမှမဟုတ် နှစ်သန်းတန် ကားတစ်စီး ဝယ်ပေးဖို့ စဉ်းစားနေပါတယ်။ ဘာကားကို အကြံပြုချင်ပါသလဲ"

ဝမ်တုန်က မှာယူမှုကို ပယ်ဖျက်လိုက်တဲ့ ဝယ်သူအလိုကျ အထူးပြုလုပ်ထားသည့် ကားအကြောင်း ချက်ချင်း တွေးမိသွားသည်။ "မစ္စတန်၊ ကျွန်မတို့ဆိုင်မှာ ပေါ့ချ်ရှ်ကားတစ်စီးရှိတယ်။ ဒီကားကို မှာယူခဲ့တဲ့ပိုင်ရှင်က မကြာသေးခင်က ငွေကြေးပြဿနာကြောင့် မှာယူမှုကို ပယ်ဖျက်လိုက်တယ်။"

ကားက ထိပ်တန်းမော်ဒယ် ဖြစ်တာကြောင့် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံထားပြီး အရောင်ကလည်း အမျိုးသမီး တစ်ယောက်အတွက် သင့်တော်ပါတယ်။ ကြည့်ချင်လား။

တန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကားကိုသွားကြည့်ဖို့ သူ့အမေရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။

"မစ္စတန်၊ ဒါက Porsche Panamera ပါ။ မီးခိုးပန်းရောင်ဖြစ်ပြီး ပြည့်ဝမှုနည်းသည်။ S မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ဒီလိုကားမျိုး နောက်တစ်စီးကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး။"

ဒီပန်းရောင်က အတော်လေးလှတယ်၊ မီးခိုးရောင်ပန်းရောင်၊ အရမ်းခေတ်မီတယ်။ တန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဒီကားကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပဲ၊ သူမလည်းကြိုက်သည့် အပြာရောင် Maybach ကားတစ်စီးကို ဘေးမှာရပ်ထားသည်။

ကျန်တဲ့ ယွမ်တစ်သန်းနဲ့ တန်ရဲ့အမေ ကားအဖြစ်သုံးဖို့ Porsche Cayenne ကားတစ်စီး ဝယ်ပေးလိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာ မစ်ရှင်ပြီးပြီဆိုတဲ့ အသိပေးချက်တစ်ခု စိတ်ထဲမှာပေါ်လာသည်။

"ငွေသားပြန်အမ်းငွေ သန်း ၃၀၊ ထီဘူး ၁၀ ဘူးနဲ့ ယူနီဗာဆယ် အရည်အချင်းအမှတ် ၁၀ မှတ် ရယူဖို့ သုံးစွဲမှုတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ပါ။"

တန်ယန်က ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ကားကို မှတ်ပုံတင်ဖို့နဲ့ အာမခံအတွက် ဆိုင်မှာထားခဲ့ရမယ်။ နောက်တစ်နေ့မှ ပို့ပေးမှာ။ သူ့ကတ်ကို ပွတ်ဆွဲပြီး လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ပြီးအောင် လုပ်ပြီးတဲ့နောက် ဝမ်တုန်က အမေနဲ့သမီးကို လေးစားစွာ လိုက်ပို့လိုက်သည်။

နှစ်ပတ်ခန့်အကြာတွင် အဒေါ်တန်ချင်းရွှဲ့သည် သူမ၏ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိခဲ့ပါသည်။ မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စားသောက်ပွဲတစ်ခုကို ကျင်းပခဲ့ကြသည်။

တန်၏ဖခင်၏ အိမ်တွင်းဒီဇိုင်း ကုမ္ပဏီသည်လည်း လကုန်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး Ansheng ဆိုသည်မှာ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

တန်ယန်သည် သူဌေး၏သမီးဖြစ်ပြီး စတားလိုက်အဆောက်အဦး၏ ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ကုမ္ပဏီအသစ်အတွက် ဖဲကြိုးဖြတ်ပွဲသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ အန်ရှန်းအလှဆင် ဒီဇိုင်းကုမ္ပဏီ၏ ပထမဆုံးမှာယူမှုသည် ဇူးယုန်းတောင်ဗီလာရှိ ဗီလာခြောက်လုံးကို ဒီဇိုင်းဆွဲခြင်းနှင့် အလှဆင်ခြင်းအတွက် တာဝန်ပေးအပ်ခံရသော ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင်သူဌေး၏ သမီးထံမှ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းတို့အနက် ဗီလာအမှတ် ၉၊ အမှတ် ၁၁ နှင့် အမှတ် ၁၂ တို့သည် ၅၀၀ စတုရန်းမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။ သူမ၏ လက်ရှိအိမ်ဖြစ်သော ဗီလာအမှတ် ၁၀ ၏ဘေးတွင် တန်ယန်သည် သူမ၏အဒေါ်၊ သူမ၏မိခင်အဒေါ်နှင့် သူမ၏မိခင်ဦးလေးတို့အား တစ်ခုစီပေးအပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ အနာဂတ်တွင် မိသားစုသည် ဘေးချင်းယှဉ် နေထိုင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သွားရောက်လည်ပတ်ရန် အဆင်ပြေစေမည်ဖြစ်သည်။

ဤအကြံဥာဏ်ကို သူမ၏မိဘများနှင့် မျှဝေပြီးနောက် သူမသည် ၎င်းတို့၏ တညီတညွတ်တည်း ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် သူမဟာ ပြန်လည်ပြုပြင်မွမ်းမံမှုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးပုံစံက ဘယ်လိုဖြစ်သင့်လဲ ဆိုတာကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမှာပါ။ သူမရဲ့ဖခင်က ဆက်သွယ်မှုကို ကိုင်တွယ်မှာဖြစ်ပြီး သူမက ငွေပေးချေမှုတာဝန် ရှိပါသည်။

သူမမှာ စတုရန်းမီတာ ၆၀၀ ရှိတဲ့ ဗီလာအိမ်တွေ ကျန်ပါသေးသည်။ နံပါတ် ၁၇ နှင့် ၁၉ ပါ။ သူမဟာ တန်ယွီအတွက် တစ်အိမ် ကြိုတင်မှာယူဖို့ စီစဉ်ထားပြီး ဗီလာနံပါတ် ၁၆ မှာ ပရိဘောဂအပြည့်အစုံ ပါဝင်ပြီး မိဘတွေက ကိုယ်တိုင် အလှဆင်နိုင်ပါသည်။ ကျန်တဲ့ ဗီလာနှစ်လုံးကို သူမကိုယ်တိုင် ဒီဇိုင်းဆွဲမှာဖြစ်ပြီး အလှဆင်ဝန်ဆောင်မှုတွေကို သူမရဲ့ဖခင်ကို လုပ်ပေးခိုင်းမှာပါ၊ အလျင်စလိုလုပ်စရာ မလိုတဲ့အတွက် အဆုံးထိ ထားလို့ရပါသည်။

ဗီလာတစ်လုံးချင်းစီကို ပြန်လည်ပြုပြင်မွမ်းမံဖို့ ယွမ် ၅ သန်း ကြိုတင် ပေးချေပြီးနောက်မှာ သူမဟာ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လွှတ်ချလိုက်ပါသည်။

လက်လွတ်မခံတဲ့ မန်နေဂျာတစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ ပိုကောင်းတယ် မဟုတ်လား။

သူမရဲ့အလုပ် ပြီးသွားတဲ့အခါ တန်ယန်က ကြာကြာမနေခဲ့ပါဘူး။ မိဘတွေကို နှုတ်ဆက်ပြီး စတားလိုက်အဆောက်အဦးကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။ မီကိုရဲ့အိမ်ကို စန္ဒယားသင်တန်းတက်ဖို့ သွားမှာပါ။ ဒီနေ့ သူမအဖေရဲ့ ကုမ္ပဏီဖွင့်ပွဲကြောင့် တစ်နာရီလောက်ပဲ ခွင့်ယူထားတာ။ မီကိုရဲ့မိဘတွေက ဖွင့်ပွဲအထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ပန်းခြင်းတောင်းတောင် ပို့ပေးလိုက်သေးသည်။

တန်ယန်ထွက်သွားတာနဲ့ ယန်ရိုးလင်က တန်ယန်ရဲ့အဒေါ်နဲ့ ဦးလေးရဲ့မိသားစုကို ဖုန်းဆက်ပြီး ညစာလာစားဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါသည်။

*

အဲဒီညနေမှာ မိသားစုသုံးစုက အဒေါ်တန်နဲ့အတူ ဇူးယုန်းတောင်ဗီလာမှာရှိတဲ့ ဗီလာနံပါတ် ၁၀ မှာ စုဝေးခဲ့ကြသည်။ တန်ယန်က မိသားစုတစ်စုချင်းစီကို ဗီလာတစ်လုံးစီပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဒါက ယွမ်အနည်းငယ် မဟုတ်ဘဲ ယွမ်လေးသန်းတန်ကြေးပဲ။

တစ်ဖက်မှာတော့ တန်ယွီက အရူးလို ရယ်မောနေသည်။ အရွယ်မရောက်ခင်မှာတောင် ဇိမ်ခံအိမ်တစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ယောက် အတွက်ကတော့ ဒါဟာ တစ်သက်တာ အောင်မြင်မှုအတွက် ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခုပါပဲ။ သူ့အစ်မကို အားကိုးရတယ်။ သူ့အစ်မရဲ့ လက်ပါးစေဖြစ်ရမယ်။ သူ့အစ်မက အရှေ့ကိုညွှန်ပြရင် အနောက်ကို ဘယ်တော့မှ မသွားဘူး။

သုံးယောက်ရှိတဲ့ တန်မိသားစုရဲ့ ဖျောင်းဖျမှုအပြီးမှာ အဒေါ်၊ ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်ကြီးတွေက နောက်ဆုံးတော့ ဒီကိစ္စကို လက်ခံလိုက်ကြသည်။ လေးယောက်အစား သုံးယောက်ပဲ ဘာလို့ဖြစ်တာလဲဟု မမေးနှင့်။ အဖြေကတော့ တန်ယွီက သူ့ရဲ့ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ရယ်သံတွေကို စွဲလန်းနေတာကြောင့် သူ့ကို အားကိုးလို့မရတော့ပါ။

သူတို့ရဲ့တူမက သူတို့ကို ဗီလာလက်ဆောင် ပေးတယ်ဆိုတာ စိတ်ထဲကနေ လက်ခံပြီးတဲ့နောက် တန်ရဲ့အဖေက မိသားစုတစ်စုချင်းစီကို ပြန်လည်ပြုပြင် မွမ်းမံမှုအတွက် ယွမ် ၅ သန်း ကြိုတင်ပေးချေပြီးပြီလို့ ပြောတာကို ကြားတဲ့အခါ သူတို့ အံ့အားသင့်သွားပေမယ့် အံ့သြစရာကောင်းတာက သူတို့ သိပ်မအံ့သြကြပါဘူး။

တစ်ညတည်းမှာပဲ ဒီမိသားစုတွေဟာ ပိုင်ဆိုင်မှု ၁၀ ​​သန်းနီးပါးကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်မှာ ဒီလိုဟာမျိုး ရေးရဲမှာတောင် မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။

All Chapters