မီကိုနှင့် ကတိကဝတ်

တန်ယန်ဟာ မီကိုရဲ့ အပြုသဘောဆောင်ပြီး အကောင်းမြင်တတ်တဲ့ သဘောထားကို လေးစားအားကျမိပါသည်။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ ညည်းညူနိုင်ပေမယ့် သူမရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ချိန်ညှိပြီး အပြုသဘောဆောင်တဲ့ နည်းလမ်းနှင့် သူရင်ဆိုင်သည်။

သူမဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ အရည်အသွေးတွေကို ရုပ်ဝတ္ထုပိုင်းဆိုင်ရာ ဆုလာဘ်တွေနှင့် ဆုချရမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။ "ကိုကို၊ ဒီနေရာချထားမှု စာမေးပွဲမှာ နင့်ရဲ့အဆင့် ၁၀၀ မှာရှိရင် အမျိုးသားနေ့ အားလပ်ရက်မှာ နင့်ကို ဘေဂျင်းကို ခရီးထွက်ပြီး ဈေးဝယ်ထွက်ဖို့ ခေါ်သွားပေးရင် ကောင်းမလား။"

ဒါကိုကြားတော့ မီကိုရဲ့မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပါသည်။ "တကယ်ကြီးလား။ အံ့သြစရာပဲ! တားမြစ်ထားတဲ့ မြို့တော်၊ နွေရာသီနန်းတော်နဲ့ မဟာတံတိုင်းတွေကို ငါသွားချင်တယ်။ ဘေဂျင်းဘဲနဲ့ ဟော့ပေါ့လည်း စားချင်တယ်!"

သူမဟာ ကျွန်မရဲ့ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းပါ။ သူတို့ရဲ့ အတွေးတွေက အရမ်းဆင်တူပါသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် ဘေဂျင်းကို သွားတုန်းက ဒီနေရာက သူမသွားခဲ့တဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူးလား။ မဟာတံတိုင်းဆီသွားဖို့ အချိန်မရှိပေမယ့် သွားကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပါပဲ။

ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ် ရှစ်ခုထဲက တစ်ခုအနေနဲ့ မဟာတံတိုင်းဟာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားတဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ခံစားဖို့ သွားရောက် လည်ပတ်သင့်ပါသည်။

မြို့တော်မှာ ချိန်းဆိုပြီးနောက် မီကိုဟာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့် အိမ်ပြန်လာခဲ့ပါသည်။ အဘွားမီဟာ ခြံဝင်းထဲက တဲအောက်မှာ သူမအကြိုက်ဆုံး ဟွမ်မေ့ အော်ပရာဇာတ်ကို အေးအေးဆေးဆေး နားထောင်နေပြီး ထန်းရွက်ယပ်တောင်နှင့် ယပ်ခတ်နေပါသည်။

မီကိုဟာ အဘွားဆီပြေးသွားပြီး "အဘွား၊ သမီးပြန်ရောက်ပြီ။ ဒီနေ့နေ့လည်စာ ဘာစားကြမလဲ။ ဗိုက်ဆာနေပြီ!" ဟု ပြောပါသည်။

အဘွားမီကရယ်ပြီး ရေဒီယိုကို ပိတ်လိုက်ပါသည်။ "မင်းအမေက ဒီနေ့ မင်းအကြိုက်ဆုံး ကိုလာကြက်တောင်ပံ ချက်ကျွေးတယ်။ အပေါ်ထပ်တက်၊ ကျောင်းလွယ်အိတ်ကိုသိမ်း၊ လက်ဆေးပြီး စားလိုက်!"

မီကိုဟာ အဘွားထရပ်နိုင်အောင် ကူညီလိုက်ပြီး တစ်ခုခုနှင့် တိုက်မိမှာစိုးလို့ အိမ်ထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်ပါသည်။

ညစာစားပွဲမှာ မီကိုဟာ အစားအသောက်တွေကို ဝါးစားနေပါသည်။

"ဒီကလေး၊ ဖြည်းဖြည်းစား၊ ဘယ်သူမှ မင်းဆီကနေ လုစားမှာမဟုတ်ဘူး!" အမေမီက ရယ်ရင်းပြောလိုက်သည်။

"အမေ၊ အမေ မသိဘူး၊ သမီး အသက်ရှူဖို့လိုတယ်!" မီကိုက သူ့အမေကို ပါးစပ်ထဲမှာ ထမင်းတွေအပြည့်နဲ့ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"စကားမပြောခင် ပါးစပ်ထဲက အစားအစာကို အရင်မျိုချလိုက်အုံး။ အမေ ဘယ်လိုသင်ပေးထားလဲ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီလိုလုပ်ရင် လူတွေက မင်းကို ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘူးလို့ ပြောကြလိမ့်မယ်။" အမေမီက သူ့သမီးရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းကျောင်းနိုင်မှုကို စိတ်ပျက်နေမိသည်။

မီကိုက အစားအစာကို ပါးစပ်ထဲ မျိုချလိုက်ပြီး ခါးသီးသည့်မျက်နှာနှင့် "သမီးစာလုပ်ဖို့ အလျင်လိုနေတာ။ ဒီနေ့ ဆရာမက ကျောင်းစတက်တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာ စာမေးပွဲရှိမယ်လို့ ပြောထားပြီး အတန်းတစ်ခုလုံးကို အများပြည်သူ အဆင့်သတ်မှတ်မယ်လို့ ပြောထားတယ်"

ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ ယန်ယန်က စာမေးပွဲရဲ့ ၉၀% ဟာ အလယ်တန်းကျောင်း ဗဟုသုတအပေါ် အခြေခံပြီး ၁၀% သာ အထက်တန်းကျောင်း သင်ခန်းစာတွေအပေါ် အခြေခံမယ်လို့ ပြောပြတယ်။ အလယ်တန်းကျောင်း သင်ရိုးညွှန်းတမ်းတွေကို ပြန်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက်၊ ပထမနှစ် အထက်တန်းကျောင်း သင်ရိုးညွှန်းတမ်းတွေကို ပြန်ကြည့်ရဦးမယ်။ အချိန်ကလည်း အရမ်းတိုတာပဲ။

"နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ စာကောင်းကောင်း မသင်ဘဲ တစ်နေကုန်ကစားဖို့ ဘယ်သူက ပြောတာလဲ။ အခုကျ စာမေးပွဲဖြေခါနီးမှ ကြိုးစားမယ်ဆိုတော့ သင်ခန်းစာရဖို့ စာမေးပွဲကို ကောင်းကောင်း ဖြေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

မစ္စစ်မီပြောတာကို အဖွားမီကြားတော့ သူ့သမီးကို ချက်ချင်း ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုအမေမျိုးက သူ့သမီးကို ဒီလိုပြောတာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ကိုကိုက အရမ်းတော်နေပြီ။ သူမတစ်ယောက်တည်း ထိပ်တန်းအထက်တန်းကျောင်း တက်ခဲ့တာ! အားလပ်ရက်တွေမှာ သူကစားတာ ဘာမှားလို့လဲ?"

မီကိုက သူ့အဖွားကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အကြည့်နှင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "အဖွားက ငါ့ကိုအချစ်ဆုံးပဲ၊ အဖွားကိုချစ်တယ်! စိတ်မပူပါနဲ့အဖွား၊ သမီးက ထိပ်တန်းအထက်တန်းကျောင်း တက်ရုံတင်မကဘူး၊ ကောင်းတဲ့ တက္ကသိုလ်ကိုလည်း တက်မှာ။ ဟဲဟဲ~ အဖွားရဲ့ မြေးမလေးအကြောင်း ထွက်သွားပြောရင် ဂုဏ်ယူမှာ သေချာတယ်!"

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်~ ငါ့ရဲ့ချစ်လှစွာသော မြေးမက အကောင်းဆုံးပဲ! အဖွားက အခု အရမ်းဂုဏ်ယူနေပြီ! ဒါပေမယ့် ငါတို့ မာနမကြီးရဘူး၊ အိုကေလား။ မင်းရဲ့အကောင်းဆုံးကို လုပ်ပါ၊ ကျန်းမာရေးကို ဦးစားပေးပါ။" အဖွားမီက သူမကိုယ်သူမ ကျေနပ်နေပြီး မီကိုကို သူမ၏ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ဖို့နှင့် အလုပ်အလွန်အကျွံမလုပ်ဖို့ကို သတိပေးလိုက်ပါသည်။

"အမေ၊ သူ့ကို အလိုမလိုက်စမ်းပါနဲ့။" အမေမီက မထီမဲ့မြင် ပြုသည့်အကြည့်နှင့် ပြောပေမယ့် သူမရဲ့ မျက်နှာကတော့ အပြုံးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါသည်။

"အိုကေ၊ နောက်ထပ်မပြောတော့ဘူး။ စာကျက်ဖို့ အပေါ်ထပ် တက်တော့မယ်။ ယန်ယန်က သမီးရဲ့အဆင့်မှာ ထိပ်ဆုံး ၁၀၀ မှာပါရင် အမျိုးသားနေ့ ရုံးပိတ်ရက်မှာ ဘေကျင်းကို ခေါ်သွားပေးမယ်လို့ ပြောတယ်!" အဲဒီလို ပြောပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမရဲ့ပန်းကန်လုံးနဲ့ တူတွေကို အမြန်ချပြီး အပေါ်ထပ်ကို ပြေးတက်သွားသည်။

"ယန်ယန်တစ်ယောက်တည်းပဲ ဒီကလေးကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်။" အမေမီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမရဲ့ကလေးက အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေမယ့် ဒီအမှန်တရားကိုတော့ လိမ်ညာလို့မရဘူး။

အဖွားမီက သူမရဲ့ ချွေးမကိုကြည့်ပြီး သူမဘာတွေးနေလဲဆိုတာ သိသည်။ သူမ တန်ယန်ကို အရမ်းကျေနပ်သည်။ သူမငယ်ငယ်ကတည်းက ကြီးပြင်းလာတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူမဟာ လူကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ သိသည်။ ဒါပေမယ့် ရင်းနှီးမှုအရ မီကိုနှင့် ယှဉ်လို့မရပါ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တန်ယန် အိမ်ပြန်ရောက်တော့ တန်ယွဲဂျားနှင့် တန်ယွီတို့ဆီက နွေးထွေးတဲ့ ကြိုဆိုမှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ တစ်ယောက်က သူမရဲ့အိတ်နဲ့ စာအုပ်တွေကို သယ်ပေးပြီး နောက်တစ်ယောက်က သူမရဲ့ဖိနပ်တွေကို သယ်ပေးတာကြောင့် သူမ ကျေနပ်သွားသည်။

တန်ယန် ကြောင်အမ်းအမ်းနှင့် ရပ်နေတာကိုမြင်တော့ သူမရဲ့အဒေါ်က ပြုံးပြီး "သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သမီးရဲ့အကူအညီကို လိုအပ်နေတာ" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

(Host, ဒီမေးခွန်းရဲ့အဖြေကို ငါသိတယ်!)

စနစ် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး တန်ဘန်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပါသည်။ နွေရာသီအားလပ်ရက်ရဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်ပတ်အတွင်းမှာ စနစ်က အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်သည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး အရင်ကလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်လာမယ်လို့ သူမထင်ခဲ့ပေမယ့် သူမထင်ထားတာထက် အများကြီးပိုကြာခဲ့ပါသည်။

(မင်း အဆင့်တက်သွားပြီလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အခုပြောပြပါ၊ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ)

(Host ရဲ့ မောင်နဲ့ညီမငယ်က ဒီမနက် အိမ်မှာ တိဆော့ အပန်းဖြေဥယာဉ် ဖွင့်ပွဲဗီဒီယိုကို တွေ့လိုက်တယ်။ သူတို့သွားချင်ရင် မိဘတွေက ငြင်းလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် host က သွားချင်ရင် မိဘတွေက သဘောတူလိမ့်မယ်)

(⊙﹏⊙) ဒီအကြောင်းကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။ သူမ နောက်ဆုံးအကြိမ် အပန်းဖြေဥယျာဉ်ကို ဘယ်တုန်းက သွားခဲ့တာလဲ။ အင်း... မမှတ်မိတော့ဘူး။ အင်း၊ သူမက အသက် ၁၅ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါက အပန်းဖြေဥယျာဉ်ကို သွားဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးအရွယ်ပဲ။ ကလေးနှစ်ယောက်နဲ့ ပျော်ပွဲစားထွက်ရအောင်။

"ငါစဉ်းစားကြည့်မယ်... ဂျားဂျားက ဘာဘီအရုပ် လိုချင်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် တန်ယွီက ဂိမ်းစက်ဝယ်ချင်တာလား။" တန်ယန်က သူတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စနောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်နေတဲ့ အမူအရာတွေက အလွန်ရယ်စရာ ကောင်းတယ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

(Host က ဟာသဉာဏ် အရမ်းမကောင်းဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါကြိုက်တယ်။) စနစ်ရဲ့ ချီးကျူးစကားကြောင့် လဝက်လောက် ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူနေတဲ့ တန်ယန် နည်းနည်း မသက်မသာဖြစ်မိသည်။

"ညစာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ၊ ကလေးတွေ။"

တန်မိသားစုရဲ့ တစ်နေ့သုံးနပ်စာကို အဒေါ်နဲ့အိမ်အကူက ချက်ပြုတ်ပေးသည်။ အိမ်မှာ ကလေးအနည်းငယ်ပဲရှိတဲ့ အပတ်စဉ်ရက်တွေမှာ အိမ်အကူက သန့်ရှင်းရေးပဲ တာဝန်ယူရပြီး အဒေါ်က ချက်ပြုတ်ပါသည်။

ဧည့်သည်တွေလာရင် အိမ်အကူက ချက်ပြုတ်ရာမှာ ကူညီပေးရသည်။ တန်မိသားစုက လစာအရမ်းများသည်။ အိမ်အကူကို အိမ်ခြံမြေစီမံခန့်ခွဲ မှုကုမ္ပဏီက မိတ်ဆက်ပေးထားပြီး သူမက ဇူးယုန်းဗီလာရဲ့ အရောင်းရုံးအနီးမှာရှိတဲ့ အိမ်ခြံမြေစီမံခန့်ခွဲမှု ကုမ္ပဏီက ပံ့ပိုးပေးတဲ့ အဆောင်မှာ နေထိုင်လေ့ ရှိပါသည်။

ဇူးယုန်းဗီလာတွင် နေထိုင်သူတွေ လိုအပ်သည့်အခါတိုင်း ချက်ချင်းလာနိုင်ပါသည်။ အချိန်တိုင်း နာရီအလိုက် အလုပ်သမား အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ အသင့်အမြဲတမ်းရှိသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အိမ်ရှင်နှင့် ရေရှည်စာချုပ်မရှိသော အိမ်အကူများသည် အိမ်ခြံမြေစီမံခန့်ခွဲမှု ကုမ္ပဏီမှ အခြေခံလစာ ရရှိကြသည်။ လစာမြင့်မားခြင်း မရှိသော်လည်း မြို့၏ပျမ်းမျှလုပ်ခနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

အဒေါ် နောက်ဆုံးဟင်းပွဲ ကျွေးပြီးမှသာ သူတို့စားကြသည်။ နေ့လယ်တွင် တန်ယန်နှင့် သူမ၏ကလေးများသာ အဒေါ်နှင့်အတူ အိမ်တွင်ရှိကြသည်။ တန်၏မိဘများမှာ အလုပ်တွင်ရှိသည်။

"အဒေါ်၊ ကျောင်းပြန်တက်တဲ့အခါ အိမ်မှာတစ်ယောက်တည်း ပျင်းနေလိမ့်မယ်။ လုပ်ချင်တာတွေ ရှိလား။"

"ဒီရက်ပိုင်း ငါဘာလုပ်ရမလဲ စဉ်းစားနေတာ။ ငါ့ကိုမရယ်ပါနဲ့နော်၊ အလုပ်ရှာဖို့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်တွေ ပို့ကြည့်ပေမယ့် ဘယ်ကုမ္ပဏီမှ ငါ့ကို မလိုချင်ကြဘူး။"

မင်းတို့အကုန်လုံး ကျောင်းသွားနေရင် ငါအချိန်ပိုင်းအလုပ်တစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ တွေးနေတာ။ လစာနည်းရင်တောင် အရေးမကြီးပါဘူး၊ အဓိကကတော့ ကျောင်းကနေ ဂျားဂျားကို သွားကြိုလို့ ရသေးတာပဲ။

တန်ချင်းရွှဲ့ဟာ အသက်ကြီးသူ တစ်ယောက်အနေနှင့် တန်ယန်လို ဂျူနီယာတစ်ယောက်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတာကို နည်းနည်းရှက်မိပါသည်။ ဒါပေမယ့် တန်ယန်ဟာ သူမအတွက် ရိုးရှင်းတဲ့ ဂျူနီယာတစ်ယောက်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မခံစားခဲ့ရပါဘူး။ သူမရဲ့ စစ်မှန်တဲ့အတွေးတွေကို ဖွင့်ဟပြောဆိုပြီး အကြံဉာဏ်တွေ ရယူနိုင်တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို ခံစားရပါသည်။

ဒါဟာ တန်ယန်ရဲ့စကားနဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့လည်း ဆက်စပ်နေပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ငယ်ရွယ်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူကို ပြသပေမယ့် အများစုကတော့ အသက် ၂၇ နှစ်အရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်ပါ။

တန်ရဲ့ မိဘတွေက လုံးဝစိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီကာလအတွင်း တန်ယန်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက သူတို့ကို အလွန် သည်းခံတတ်စေခဲ့ပါသည်။ ဒါဆို သူမ နည်းနည်း ပိုရင့်ကျက်လာလျှင်ရော?