ကျောင်းဖွင့်ပွဲ စာမေးပွဲ

နေ့လည်ခင်းမှာ တန်ယန်က သူ့ရပ်ကွက်ထဲက စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ကနေ အစားအသောက် မှာယူခဲ့ပါသည်။ ဝန်ဆောင်မှုက အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး အစားအစာကလည်း အရသာကောင်းပါသည်။

တန်မိသားစုဟာ နေ့လယ်ခင်းမှာ အိပ်ငိုက်တတ်တဲ့ အကျင့်ရှိပြီး စားပြီးလျှင် ပန်းကန်တွေအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပါ။ စားသောက်ဆိုင် ဝန်ထမ်းတွေက လာယူပေးပါလိမ့်မည်။

တန်ယန်က သူမရဲ့ရှိပြီးသား အရည်အချင်းအမှတ်တွေကို အသုံးပြုဖို့ ပြင်ဆင်ရင်း သူမရဲ့အခန်းထဲကို ပြန်သွားခဲ့ပါသည်။

【ကျေးဇူးပြု၍ ရုပ်ရည်အတွက် ၁၂ မှတ်၊ ဉာဏ်ရည်အတွက် ၃ မှတ်နှင့် ဖွဲ့စည်းပုံအတွက် ၅ မှတ်ပေးပါ】

【ကောင်းတယ် Host။】

Host - တန်ယန်

ရုပ်ရည်ကြံ့ခိုင်မှု - ၅၀ (၀-၁၀၀)

ဉာဏ်ရည် - ၇၀ (၀-၁၀၀)

ဆွဲဆောင်မှု - ၄၁ (၀-၁၀၀)

အသွင်အပြင် - ၉၀ (၁၀၀ တွင်)

ကံကောင်းမှုတန်ဖိုး - ၁၀ (၀-၁၀)

လေးစားမှုအဆင့် - ၀

အထူးကျွမ်းကျင်မှု - အခြေခံကိုယ်ခံပညာ၊ အခြေခံစန္ဒယား၊ ကိုယ်ပိုင်နေရာ

ကျန်ရှိသော အရည်အချင်းအမှတ်များ - ၀

အကောင့်လက်ကျန်ငွေ - ၃၀၉,၃၈၀,၂၀၅.၄၇ ယွမ်】

တန်ယန်သည် မှန်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမ၏ ပိုမိုပြီးပြည့်စုံပြီး ကျက်သရေရှိသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ကာ အလွန်ကျေနပ် အားရနေသည်။ သူမ၏ အနည်းငယ်သော မကျေနပ်မှုမှာ သူမ၏ အရပ်အမောင်းသာ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူမ၏ အရပ်အမြင့်မှာ ၁.၆၄ မီတာရှိပြီး သူမ၏ စံပြအရပ်အမြင့်မှာ ၁.၆၈ မှ ၁.၇ မီတာ ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသွင်အပြင်က ၁၀၀ မှတ်ပြည့်သည့်အခါ အရပ်အမြင့်လည်း တိုးလာဖို့များပါသည်။

နောက်နှစ်ရက်အတွင်းမှာ တန်ယွီနဲ့ တန်ယွဲဂျားတို့ဟာ မှတ်ပုံတင်ဖို့ ကျောင်းကိုသွားကြပါသည်။ တန်ယန်ဟာ မနက်တိုင်း ၇ နာရီမှာထပြီး မနက်စာစားပြီးတော့ နေ့တစ်ဝက်စာ လေ့လာခဲ့ပါသည်။ သူမရဲ့ နေ့လယ်ခင်းတွေကို စန္ဒရားတီး လေ့ကျင့်ရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး သူမရဲ့ စန္ဒရားစွမ်းရည်တွေ မကြာသေးခင်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာတာကို ခံစားခဲ့ရပါသည်။

စနစ်က ဆုချီးမြှင့်တဲ့ စွမ်းရည်တွေဟာ လေ့ကျင့်ခြင်းအားဖြင့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားအကဲဖြတ်မှုကို အမှန်တကယ် တိုးတက်စေနိုင်ပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူမ၏ စန္ဒရားတီးခတ်မှု စွမ်းရည်သည် အစပြုသူအဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း အားလပ်ရက်တစ်ခုတွင် သင်ယူလေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် စန္ဒရားတီးခတ်မှုအပေါ် သူမ၏နားလည်မှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေပြီး အစပြုသူ ဖြစ်လာပြီးနောက် အရေးကြီးသောအချက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဤအရေးကြီးသောအချက်ကို သူမဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် သူမ၏ခွန်အားသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်။

အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်မှု စာအုပ်တစ်အုပ်ကို သူမဆွဲနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူမသည် တစ်နေရာတည်းတွင် ထာဝရမနေနိုင်ပါ။

မီ၏မိခင်သည် ယခုနှစ် အမျိုးသားလူငယ် စန္ဒရားပြိုင်ပွဲအတွက် သူမအား မှတ်ပုံတင်ပြီးဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲတွင် အဆင့်သုံးဆင့် ပါဝင်မည်ဖြစ်ပြီး ပထမဆုရရှိသူသည် နိုင်ငံတကာ စန္ဒရားပြိုင်ပွဲသို့ သွားရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် လက်မှတ်ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ သင်ယူမှု အတွေ့အကြုံအပေါ် အခြေခံ၍ မီ၏မိခင်သည် ပြိုင်ပွဲတစ်ခု၏ လေထုကို ခံစားစေလိုခဲ့သည်။ ဗိုလ်လုပွဲအားလုံးသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အဆင့် ကစားသမားများ ဖြစ်သောကြောင့် ဆီမီးဖိုင်နယ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းက လုံလောက်ပါသည်။

သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် အမြဲတမ်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဤတူရိယာကို သင်ယူရန် ရွေးချယ်ထားသောကြောင့် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ချင်သည်။

ဤပြိုင်ပွဲတွင် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဗိုလ်လုပွဲသို့ ရောက်ရှိရန်ဖြစ်သည်။

*

ကျောင်းဖွင့်ရက် ပထမဆုံးနေ့ ရောက်လာပါပြီ။

မနက်စောစောမှာ တန်ယန်နှင့် မီကိုတို့ ကျောင်းအတူတူ သွားကြသည်။ လမ်းမှာ မီကိုက အဆက်မပြတ် ဆူငေါက်နေပြီး တန်ယန်က မထိန်းနိုင်ဘဲ ကားပေါ်ကနေ ကန်ချလိုက်သည်။

"ယန်ယန်၊ ငါဘာလုပ်သင့်လဲ။ ငါအရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်! ငါပြောချင်တာက အထက်တန်းကျောင်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲမှာတောင် ဒီလောက်စိတ်လှုပ်ရှားတာ တစ်ခါမှ မရှိဖူးဘူး!"

"နင်အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီလို့ ငါ့ကိုမပြောဘူးလား။ ဘာကိုစိုးရိမ်နေမှာလဲ?"

"ဒါပေမယ့် ငါဗဟုသုတအချက်တချို့ လွတ်သွားမှာစိုးလို့ ~ ပြီးတော့ နင်က အထက်တန်း ကျောင်းဝင်ခွင့်စာမေးပွဲအတွက် အဓိကအချက်တွေကို နားလည်အောင် ကူညီပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ ငါတစ်ယောက်တည်း လေ့လာနေရတာ!"

"ငါနင့်ကိုယုံကြည်တယ်၊ သေချာပေါက် လုပ်နိုင်တယ်။"

"ငါလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ချင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါက နင်မဟုတ်ဘူး၊ နင်ကထူးဆန်းတယ်။ အထက်တန်းပထမနှစ် အစမှာပဲ အထက်တန်းကျောင်း သုံးနှစ်စာကို သင်ယူခဲ့ပြီးပြီ။"

ငါဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ပညာရေးမှာ အရည်အချင်းသိပ်မရှိလို့ အနုပညာစာမေးပွဲဖြေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ! ငါသရုပ်ဆောင်ဖြစ်ချင်တယ်! အဲဒါဆိုရင် ငါ့အကြိုက်ဆုံး အနုပညာရှင်တွေကို လိုက်ကြည့်ရတာ အများကြီး ပိုလွယ်သွားလိမ့်မယ်၊ ဟဲဟဲ~”

တန်ယန်: နင့်ရဲ့ အိုင်ဒေါတွေကို လိုက်ရတာ ပိုလွယ်ကူအောင် ဖျော်ဖြေရေး လုပ်ငန်းထဲကို ဝင်ခဲ့တာလား။

"နင် သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား။"

"အင်း၊ ငါစဉ်းစားပြီးပြီ။ လှပပြီး တခြားသူတွေ သတိထားမိတာကို ငါတကယ် သဘောကျတယ်။ အခု နည်းနည်းဝေးနေသလို ဖြစ်နေပေမဲ့ ငါ့အိပ်မက်ကို အောင်မြင်အောင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားချင်တယ်။ ငါကျရှုံးရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ငါနင့်ကို ထောက်ခံတယ်။ နင်ရိုက်ကူးချင်တဲ့ ရုပ်ရှင်တွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်၊ နင်အနိုင်ကျင့်ခံရမှာကို ငါခွင့်မပြုဘူး။"

အခုကစပြီး စူးစမ်းလေ့လာပါ၊ နင့်ကိုကာကွယ်ဖို့ ငါတတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်။ တန်ယန်က သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ တိတ်တိတ်လေး ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

"ယန်ယန်၊ နင်က အရမ်းချိုမြိန်တယ်။ ငါနင့်ကို အနမ်းလေး ပေးပါရစေ~"

တန်ယန်က မီကိုကို ရွံရှာတဲ့အကြည့်နှင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်: "နင် စကားလုံးတွေ ပိုမှတ်မိအောင် အချိန်ကို အသုံးချသင့်တယ်။"

မီကို: !!!

အထက်တန်းကျောင်းက အတန်းချိန်ဇယားက အလယ်တန်းကျောင်းက အချိန်ဇယားနဲ့ မတူပါ။ အရင်က မနက်ပိုင်းမှာ အတန်းသုံးတန်း၊ နေ့လည်ပိုင်းမှာ အတန်းလေးတန်းရှိသည်။ အခုတော့ မနက်ပိုင်းမှာ အတန်းလေးတန်း၊ နေ့လည်ပိုင်းမှာ အတန်းလေးတန်း၊ ညနေပိုင်းမှာ ကိုယ်တိုင်လေ့လာရသည့် ဘာသာရပ်တွေရှိသည်။

ပထမနှစ် အထက်တန်းကျောင်းသား အားလုံးအတွက် ကျောင်းစတက်သည့်နေ့ဟာ တစ်နေ့တည်းမှာ စာမေးပွဲငါးခု ဖြေဆိုရတဲ့အတွက် အိပ်မက်ဆိုး တစ်ခုလိုပါပဲ။

အဓိကစာမေးပွဲ မဟုတ်တဲ့အတွက် အတန်းတာဝန်တွေကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရပါဘူး။ မနက်ပိုင်းမှာ သင်္ချာနဲ့အင်္ဂလိပ်စာ စာမေးပွဲတွေဖြေရပြီး တရုတ်စာ၊ ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒ စာမေးပွဲတွေကို နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ဖြေရပါသည်။

စာမေးပွဲ ပြီးဆုံးချိန်မှာ စာမေးပွဲကို မကြောက်တဲ့ တန်ယန်တောင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်း နွမ်းနယ်နေခဲ့ပါသည်။ ဒီလိုစာမေးပွဲမျိုးအတွက် စာရွက်ကို စောစောမပို့နိုင်ပါဘူး။ တရုတ်စာကလွဲလျှင် ကျန်တဲ့ ဘာသာရပ်တွေကို အများဆုံး မိနစ် ၄၀ နဲ့ ပြီးအောင်လုပ်ရပါသည်။

ပြီးတော့ အဲဒီမှာထိုင်ပြီး နေရာလွတ်ကို ရှာနေမိသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက သူမရဲ့ မှိုင်းညို့နေတဲ့ အမူအရာကို သတိထားမိပြီး သူမကိုစစ်ဆေးဖို့ လာခဲ့သည်။ စာမေးပွဲပြီးတဲ့အခါ ပျင်းရိနေတာကို သူတွေ့လိုက်ရပြီး အံ့သြတဲ့အကြည့်နဲ့ ထွက်သွားခဲ့သည်။

စာမေးပွဲတစ်ရက် ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ ပထမနှစ် အထက်တန်းကျောင်းမှ ဆရာ၊ ဆရာမ အားလုံးနီးပါးသည် ပထမနှစ် အထက်တန်းကျောင်း အတန်း ၇ တွင် စာမေးပွဲတစ်ခုစီကို မိနစ် ၄၀ အတွင်း ပြီးမြောက်နိုင်သော ပါရမီရှင် တစ်ဦးရှိကြောင်း သိရှိကြသည်။

တန်ယန်ရဲ့ စာမေးပွဲစာရွက်ကို ကြည့်ပြီး လုံးဝမှန်ကန်သည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ စာမေးပွဲ ကြီးကြပ်သူကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ဆရာ၊ ဆရာမတွေက စပ်စုချင်စိတ်ကို ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားကြပါသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စမ်းသပ်အထက်တန်းကျောင်းဟာ S မြို့တော်ရဲ့ အဓိက အထက်တန်းကျောင်း တစ်ကျောင်းဖြစ်တာကြောင့် ထိပ်တန်းကျောင်းသား တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးတာဟာ အတော်လေး ပုံမှန်ပါပဲ။

ဆရာ၊ ဆရာမအားလုံး မမျှော်လင့်ထားတာက ဒီကျောင်းသားဟာ ထိပ်တန်း ကျောင်းသားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတာပါပဲ။

စာမေးပွဲတစ်ခုပြီးတိုင်း ဆရာ၊ ဆရာမတွေက စာရွက်တွေကို ချက်ချင်း အမှတ်ပေးကြပါသည်။ အတန်းအဆင့်တစ်ခုလုံးက အတူတကွ လုပ်ဆောင်ကြပြီး စာရွက်တွေကို အမှတ်ပေးတာက တစ်နာရီလောက်ပဲ ကြာပါသည်။

စာရွက်တွေကို အမှတ်ပေးပြီးတာနှင့် ရမှတ်တွေကို ရေတွက်ပါသည်။ မစစ်ဆေးရသေးသည့် ဘာသာရပ်တွေကလွဲရင် အတန်း ၁၊ ၇ တန်းက တန်ယန်က အတန်းတွေထဲမှာ ထူးချွန်ထက်မြက်သော ကျောင်းသူတစ်ယောက်ပါ။

ဒါပေမယ့် အထက်တန်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲမှာ အမှတ်အများဆုံးရသူ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ သိပ်မအံ့သြကြပါဘူး။ စာမေးပွဲမှာ အထက်တန်းအဆင့် အသိပညာဆိုင်ရာ မေးခွန်းတွေ ပါဝင်ခဲ့ပြီး တန်ယန်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဖြေတွေကို ပေးခဲ့ပါသည်။

အတန်း ၇၊ ၁၁ တန်းက ဆရာ၊ ဆရာမတွေက အရမ်းပျော်ခဲ့ကြပါသည်။ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့လျှင် သူမဟာ အတန်းထဲမှာ အမှတ်အများဆုံးရတဲ့ ကျောင်းသူဖြစ်သင့်ပါတယ်။ တန်ယန်က အဆက်မပြတ် အောင်နိုင်ခဲ့လျှင် သုံးနှစ်အကြာ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲမှာ အမှတ်အများဆုံး ရနိုင်ပါသည်။

ရုံးခန်းထဲက ဆရာ၊ ဆရာမတွေနှင့်မတူဘဲ၊ အတန်း ၇၊ ၁၁ က ကျောင်းသားတွေဟာ နောက်ဆုံး ဓာတုဗေဒစာမေးပွဲ ပြီးပြီးနောက် သူတို့ရဲ့စားပွဲပေါ်မှာ လှဲနေကြသည်။

စာမေးပွဲတွေက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အရမ်းပင်ပန်းသည်။ တစ်နေ့လုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုတွေကြောင့် ဗောက်တွေအများကြီး ပိုထွက်လာသလို ခံစားရသည်။

တန်ယန်က သူမရဲ့ စာရေးကိရိယာတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သပ်ရပ်အောင် လုပ်နေတုန်း မီကိုကို စားပွဲပေါ်မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် လှဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အဲဒါက သူမအတွက် ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရသည်။

"လှဲမနေနဲ့၊ မြန်မြန်လုပ်ပြီး ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းလိုက်၊ ကျောင်းပြီးပြီ။"

"ယန်ယန်၊ ငါပင်ပန်းနေပြီ။ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလား။"

တန်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ပစ္စည်းတွေကို ကိုယ့်ဘာသာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးတော့ မီကိုရဲ့ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းပေးဖို့ စလုပ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် ကျောင်းဂိတ်ကနေ ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ကျန်တဲ့သူ အားလုံးနီးပါး ထွက်သွားကြသည်။

ဒီနေ့ တန်ရဲ့အမေက သူတို့ကို လာကြိုပေမယ့် တန်ယန်က သူတို့ထက် ကျောင်းစောစောဆင်းတဲ့ တန်ယွီလည်း အဲဒီမှာရှိတာကြောင့် သိပ်အဆင်မပြေဘူးဟု ခံစားရသည်။

ဒါနဲ့သူမ ယာဉ်မောင်းငှားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အဲဒီနေ့ ညစာစားချိန်မှာ တန်ရဲ့မိဘတွေကို ဒီအကြံဥာဏ်ကို ပြောပြခဲ့ပါသည်။ သူတို့က ကန့်ကွက်တာ မရှိပါဘူး။ ကားတွေအများကြီး ရှိသည့်အတွက် ကလေးတွေကို ကျောင်းကြိုပို့ဖို့ ယာဉ်မောင်းငှားတာက အတော်လေး အဆင်ပြေပါသည်။

ဒါနဲ့ တန်ယန်က ဇူးယုန်းဗီလာ၏ အိမ်ခြံမြေမန်နေဂျာကို ဆက်သွယ်ပြီး ယာဉ်မောင်းတစ်ယောက် အကြံပြုပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပါသည်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အိမ်ခြံမြေမန်နေဂျာက ဗီလာနံပါတ် ၁၀ မှာ ယာဉ်မောင်းတစ်ယောက်ကို အင်တာဗျူးဖို့ ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးခဲ့ပါသည်။

တန်ယန် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုပြီးပြီးချင်း မိနစ် ၃၀ မပြည့်ခင်မှာပဲ အိမ်ခြံမြေမန်နေဂျာက ယာဉ်မောင်းနှစ်ယောက်နှင့်အတူ သူမရဲ့တံခါးဝကို ရောက်လာခဲ့ပါသည်။

အင်တာဗျူးတွေ အပြီးမှာ တန်ယန်က သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးဟာ အတော်လေး တော်တယ်ဟု ခံစားခဲ့ရပါသည်။ တစ်ယောက်က အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က အတွေ့အကြုံ ဆယ်နှစ်ရှိတဲ့ ယာဉ်မောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဒါကြောင့် သူမ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ငှားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။ တစ်ယောက်က တန်အဖေရဲ့ ယာဉ်မောင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က သူမနဲ့ တန်ယွီအတွက်ပါ။