← Chapters

ချမ်းသာသူတို့ အိမ်ဝယ်သည့်အခါ

Vol. 4 Ch. 39

ချမ်းသာသူတို့ အိမ်ဝယ်သည့်အခါ

Vol. 4 Ch. 39

'ဝေ့ယီကော့' မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် တန်ယန်သည် မီကိုအား တိုက်ခန်းတစ်ခန်း ဝယ်ပေးရန် ခေါ်ဆောင်သွားဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ အမှန်တော့ မီကိုက ဘေကျင်းသို့ ကျောင်းတက်ရန် ရောက်လာမည့် အချိန်တွင် S မြေကွက်ပေါ်ရှိ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများ ပြီးစီးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုနေရာမှာ ဘေကျင်းရုပ်ရှင် စတူဒီယိုနှင့် အနည်းငယ် ဝေးကွာနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် စတူဒီယို အနီးအနားတွင် တိုက်ခန်းအချို့ ဝယ်ယူထားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

တိုက်ခန်းသွားဝယ်ရန် မထွက်ခွာမီမှာပင် တန်ယန်ထံသို့ ချန်းဒုန်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တန်ယန် : "ဟယ်လို... မစ္စတာချန်၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲရှင့်။”

ချန်းဒုန် : "ဥက္ကဋ္ဌတန်၊ ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ ပလက်ဖောင်း စတင်လွှင့်တင်တဲ့နေ့ဆိုတာ ခင်ဗျား မေ့မနေပါဘူးနော်”

တန်ယန်မှာ တကယ်ပင် မေ့လျော့နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမ ဝန်ခံပါမည်လော။ အမှန်စင်စစ် မဝန်ခံပေ။

တန်ယန် : "မမေ့ပါဘူးရှင်။ အခု ကျွန်မအပြင်မှာ ထမင်းစားနေတာပါ။ ပလက်ဖောင်း အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။” သူမသည် ပထမဆုံးနေ့၏ ဒေတာအချက်အလက်များ မည်မျှကောင်းမွန်သည်ကို အမှန်တကယ် သိချင်နေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဤလုပ်ငန်းမှာ အခက်အခဲများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးရာ သူမ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကြောင့် 'လိပ်ပြာအတောင်ပံခတ်ခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု' တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာမလား ဆိုသည်ကို သူမ သိလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်းဒုန် "မမလေးကတော့ ထမင်းစားဖို့ အချိန်တောင် ရှိသေးတယ်၊ ကျွန်တော်ဖြင့် အားကျလိုက်တာ။ ကျွန်တော်တို့လို အလုပ်သမားတွေကတော့ ရေတောင်သောက်ဖို့ အချိန်မရှိအောင် အလုပ်ရှုပ်နေကြရတာပါ။”

တန်ယန်သည် တစ်ဖက်လူ၏ လေသံထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ကောက်နေသည့် အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ “အဟမ်း... ရှင်တို့အတွက် ညစာကို ကျွန်မ အပြင်ကနေမှာပြီး ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်။”

ချန်းဒုန်: “ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် မစ္စတန်။ ဒီနေ့ လွှင့်တင်ပြီးနောက်ပိုင်း ဒေတာတွေကတော့ မျှော်မှန်းထားတဲ့ အတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ကြော်ငြာတွေနဲ့ ပူးပေါင်းစျေးကွက် ရှာဖွေရေးတွေ အများကြီး လုပ်ထားလို့ မကြာခင်မှာ ပိုပြီး ထိရောက်လာမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်က ကျွန်တော်တို့ ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့တဲ့ အိမ်ခြံမြေ ကဏ္ဍကတော့ ဘယ်သူမှ စိတ်မဝင်စားတဲ့ အခြေအနေမှာပဲ ရှိနေပါသေးတယ်။”

မူလက အဖွဲ့သားများသည် ဤအဆင့်တွင် အွန်လိုင်းမှတစ်ဆင့် အိမ်ခြံမြေ ရောင်းချမှုကို ထည့်သွင်းရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် တန်ယန်က မတော်တဆ ပြောမိရာမှ သူက အလေးအနက်ထားကာ နည်းပညာအဖွဲ့ကို ထည့်သွင်းခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြှင့်တင်ရေး အဖွဲ့သည်လည်း အိမ်ခြံမြေ အကျိုးဆောင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ ဤအစီအစဉ်အပေါ် အကောင်းမမြင်ခဲ့ကြပေ။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်မဖြစ်နိုင်သည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တန်ယန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အိမ်ခြံမြေ အကျိုးဆောင်နှင့် မသွားတော့ဘဲ JD.com ဝဘ်ဆိုက်ကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် အိမ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်ခဲ့တော့သည်။ လမ်းတွင် သူမသည် JD.com ရုံးခန်းသို့ အစားအသောက်များ ပို့ဆောင်ပေးရန် ရွမ်ဝေထံသို့ ဖုန်းဆက်၍ မှာကြားပေးခဲ့သေးသည်။

တန်ယန်သည် အွန်လိုင်းစျေးဝယ် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ မီကိုသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားပြီး JD.com တွင် အသုံးပြုသူ အသစ်အဖြစ် ချက်ချင်း စာရင်းသွင်းလိုက်လေသည်။

"ဝါး... ယန်ယန်၊ အခုဆိုရင် ကိုယ်လိုချင်တာကို ဝယ်ရတာ တကယ်လွယ်ကူသွားပြီပဲ။ အိမ်မှာနေရင်းနဲ့တင် လိုချင်တာကို ဝယ်လို့ရနိုင်တာ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းလိုက်တာ!”

"ဟုတ်တယ်! အခုလောလောဆယ်တော့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး မရှိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ပိုပြီး တိုးတက်လာပြီး လူတိုင်းက အွန်လိုင်းကနေ စျေးဝယ်ရတာကို သဘောကျလာတဲ့ အခါကျရင် အွန်လိုင်းကနေ ဝယ်လို့မရတာ ဘာမှမရှိဘူးဆိုတာ နင်သိလာလိမ့်မယ်။”

လူတို့၏ ဈေးဝယ်မှု အလေ့အထမှာ ပြင်ပဆိုင်များမှသည် အွန်လိုင်းသို့ ကူးပြောင်းလာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့် ရောင်းချခြင်း လုပ်ငန်းမှာလည်း ထွန်းကားလာခဲ့ပြီး သာမန်လူငယ် လုပ်ငန်းရှင် အများအပြားကို ကြွယ်ဝ ချမ်းသာစေခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမအနေဖြင့် ထိုမျှ ကာလရှည်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ အနည်းငယ်မျှ ကူညီပေးရုံဖြင့် JD.com ကို အထွတ်အထိပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိအောင် တွန်းပို့နိုင်ပြီး အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများကိုလည်း ပိုမို ဖန်တီးပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

JD.com ၏ အိမ်ခြံမြေကဏ္ဍကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ တန်ယန်သည် လက်ရှိတွင် ဘေကျင်းဧရိယာရှိ အိမ်ခြံမြေများကိုသာ ဝယ်ယူနိုင်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ တစ်ခုတည်းသော အကြံပြုထားသည့် အိမ်ခြံမြေ အကျိုးဆောင် စာရင်းထဲမှ သူမ၏လိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသော အိမ်ခြံမြေကို ရွေးချယ်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် အော်ဒါတင်လိုက်လေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ၏ဘဏ်ကတ်မှာ အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမအနေဖြင့် ငွေပေးချေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ တန်ယန်သည် အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးအတွက် အော်ဒါတင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဆောက်အအုံမှာ ကျင်းရင်းအနီးရှိ အသစ်တည်ဆောက်ထားသော လူနေရပ်ကွက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိုက်ခန်းများမှာ တစ်ခန်းလျှင် စတုရန်းမီတာ ၁၀၀ ကျယ်ဝန်းကာ အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းတစ်ခန်း ပါဝင်ပါသည်။

အဆောက်အအုံမှာ မြေအောက်ထပ် နှစ်ထပ်အပါအဝင် စုစုပေါင်း ၂၆ ထပ်ရှိပြီး တိုက်ခန်းပေါင်း ၉၆ ခန်း ရှိသည်။ လုံလောက်သော ကားပါကင်နှင့် ဂိုဒေါင်များ ပါဝင်ကာ စုစုပေါင်း ကုန်ကျစရိတ်မှာ ၃၄၆ သန်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် မီကိုအတွက် တိုက်ခန်းနှစ်ခန်း ချန်ထားပေးရန် စဉ်းစားထားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုနှစ်ခန်းကို ပေါင်းလိုက်ပါက သူမအတွက် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။ ကျန်ရှိသော အခန်းများကိုမူ စံနှုန်းအတိုင်း ပရိဘောဂများ ထည့်သွင်းကာ ဖျော်ဖြေရေး ကုမ္ပဏီနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသော အနုပညာရှင်များအတွက် အဆောင်များအဖြစ် အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။

တန်ယန်သည် တိုက်ခန်းများကို ဝယ်ယူပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပလက်ဖောင်း၏ အခြားကဏ္ဍများသို့ သွားရောက်ကာ သူမ၏အမြင်များကို ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။ JD.com ၏ နောက်ကွယ်မှ ဒေတာများကို စောင့်ကြည့်နေသော ဝန်ထမ်းမှာမူ မျက်လုံးအပြူးသား၊ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။

နည်းပညာဌာန အကြီးအကဲဖြစ်သူ လျိုရွှမ်သည် သူဌေးရုံးခန်းရှိ အစည်းအဝေးမှ ထွက်လာစဉ် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားမှာ ကွန်ပျူတာကို ကြောင်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

“ရှောင်ဟွမ်၊ ဒီနေ့ မင်း အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေဖို့ လိုတယ်နော်။ သူဌေးနဲ့ တခြားလူတွေ အားလုံးက ပထမဆုံးနေ့ရဲ့ ဒေတာတွေကို စောင့်နေကြတာ။ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင် ဒီလအတွက် ငါတို့ရဲ့ အပိုဆုကြေးတွေ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား”

ဟွမ်ဝေသည် သူပြုစုထားသော ဒေတာများကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “မန်နေဂျာ၊ ကျွန်တော်တို့ ပလက်ဖောင်းတော့ ပေါက်ကွဲတော့မယ်! ဖောက်သည်တစ်ယောက်က အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးကို ၃၄၅ သန်းနဲ့ အခုလေးတင် ဝယ်လိုက်တယ်ဗျ!” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘာပြောတယ်!” လျိုရွှမ်မှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တံတွေးပင် သီးသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဟွမ်ဝေကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ - “ဒါတကယ်ပဲလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“တကယ်ပါ မန်နေဂျာ! တကယ်ပါ! အရောင်းဒေတာတွေထဲမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပြောင်းအလဲကို သတိထားမိလို့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တာပါ။ ဒါဟာ တကယ့်အသုံးပြုသူ တစ်ယောက်က အော်ဒါတင်လိုက်တာ အစစ်အမှန်ပါပဲ” ဟု ပြောပြီးနောက် ဟွမ်ဝေသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်မိသည်။ ဤသူမှာ မည်သို့သော သူဌေးကြီးပါနည်း။ အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးကို ဝယ်ယူလိုက်သည်တဲ့လေ! နေ့တိုင်း အလုပ်ပင်ပန်းနေရသော သူ၏ဘဝမှာမူ အိမ်သာတစ်လုံးတောင် မဝယ်နိုင်သေးပေ။ တကယ်ကို မတရားလိုက်တာ!

“မြန်မြန်! ဒေတာတွေကို ထုတ်ပေးစမ်း၊ ငါအခုချက်ချင်း သူဌေးဆီ သွားရမယ်!” လျိုရွှမ်သည် ချန်းဒုန်ထံသို့ အစီရင်ခံရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

*

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ 'ဟယ်မေ့ကျား' အိမ်ခြံမြေ အကျိုးဆောင်လုပ်ငန်း၌ ဖြစ်သည်။

"ဟေ့ ချန်ချန်း... မင်းဘာတွေတွေးပြီး အခုမှ အသစ်ထွက်တဲ့ အွန်လိုင်းစျေးဝယ် ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာ အိမ်ခြံမြေတွေ သွားတင်ထားတာလဲ။ အရောင်းအဝယ်တွေ အရမ်းအေးနေလို့ စိတ်များ လွတ်သွားတာလား ဟားဟား..." ရှောင်ကျဲဝေသည် ဟယ်မေ့ကျား၏ ထိပ်တန်း အရောင်းဝန်ထမ်း တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လစဉ် အရောင်းအဆင့် ၁ သို့မဟုတ် ၂ နေရာတွင် အမြဲရှိနေသူဖြစ်ရာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ဘယ်သောအခါမှ အလေးမထားတတ်ပေ။

“ဟုတ်ပရှင်! ဒါကသာ တကယ် အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဘေးနားက ဝမ်ကျားကုမ္ပဏီက ဘာလို့ အဲဒီတုန်းက ငြင်းပယ်ခဲ့မလဲ” ဟု ဝူချန်းချန်းက ရှောင်ကျဲဝေအား ဖားသည့်အနေဖြင့် ဝိုင်းဝန်း ပြောဆိုလေသည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ တောက်လျှောက် ပြောဆိုနေမှုများကို ကြည့်ရင်း ချန်ချန်းသည် ရုတ်တရက် ရွံရှာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည်လည်း အွန်လိုင်း ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် အိမ်ရောင်းရမည်ကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ မရှိသဖြင့် ဒေါသကိုသာ အောင့်အီး မျိုသိပ်ထားခဲ့ရသည်။

"ဟဲဟဲ~ ချန်ချန်း၊ မင်းဆွံ့အသွားတာလား။ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိသွားလို့ ထွက်စာကို ဘယ်လိုရေးရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်” ရှောင်ကျဲဝေသည် ချန်ချန်းကို အထူးတလည် မုန်းတီးနေသူ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ချန်ချန်းသည် ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်သည့် အရှိန်အဝါ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူခဲရာခဲဆစ် ချိတ်ဆက်ထားရသော ချမ်းသာသည့် အမျိုးသမီးကြီး တစ်ဦးသည် ချန်ချန်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရာ၌ သူ့ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြသခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် ဤအရှက်ရမှုကို မျိုမသိပ်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သူက ထိုအမျိုးသမီးကြီးထံမှ တစ်ခုခုရရန် ဖားယားအလုပ်အကျွေး ပြုနေရချိန်တွင် ချန်ချန်းမှာမူ ဘာမှမလုပ်ဘဲနှင့် ထိုသူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မကြာသေးမီကပင် သူသည် ချန်ချန်း အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိ၍ ဟယ်မေ့ကျား မိသားစုမှ ထွက်သွားစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဝါး!” အိမ်ခြံမြေစာရင်းများကို စစ်ဆေးနေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည် -

“ချန်ချန်း! မင်းတော့ သူဌေးဖြစ်ပြီဟေ့! မင်းရဲ့ အဆောက်အအုံကြီး ရောင်းထွက်သွားပြီ!”

“ဘာပြောတယ်” ချန်ချန်းမှာ လုံးဝကို ကြောင်အသွားခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...? ချန်ချန်းသည် အရောင်းအဝယ် အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးရန် သူ၏အကောင့်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံး ရောင်းထွက်သွားခြင်းနှင့် သူ၏အကောင့်ထဲသို့ ငွေအပြည့်အဝ ဝင်လာခြင်းကို ကြည့်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် မှင်တက်၍ ရပ်နေမိတော့သည်။ သူ၏ လောင်းကစားမှုမှာ အောင်မြင်သွားခဲ့လေပြီ! သူသည် အသစ်အဆန်းကို ပထမဆုံး စမ်းသပ်သူအဖြစ် အွန်လိုင်း ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးကို အရောင်းတင်ခဲ့ရာ နာရီဝက် အတွင်းမှာပင် အကုန် ရောင်းထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ငွေအားလုံးမှာလည်း သူ၏အကောင့်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အရောင်းဝန်ထမ်း အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အကောင့်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အိမ်ခြံမြေ စာရင်းများကို စစ်ဆေးကြတော့သည်။ ချန်ချန်း၏ အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးမှာ 'ရောင်းထွက်ပြီး' ဟု ပြနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင် ရုံးတစ်ခုလုံးမှာ ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့လေပြီ!

သူတို့သည် ချန်ချန်းအား ဝိုင်းအုံလာကြပြီး လက်ဖက်ရည်၊ ရေနွေးများ တိုက်ကျွေးကာ မြှောက်ပင့် ပြောဆိုကြတော့သည်။ အားလုံးက ယခုမှ ရုတ်တရက် သူ့အပေါ် မှီခိုပြီး အခွင့်အရေးကို ရလိုကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်ကျဲဝေသည် ချန်ချန်းအား ဝိုင်းအုံကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စကားဖောင်ဖွဲ့နေကြသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့သွားပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်လည် နီမြန်းလာခဲ့သည်။ သူယခင်က ခံစားခဲ့ရသော အခွင့်ထူးများကို ယခုအခါ ချန်ချန်းက လုယူသွားပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူသည် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေမိသည်။ သို့သော် သူသည် နံနက်ခင်း တစ်ခုတည်းနှင့် အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးကို မရောင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုမျှမက ကားပါကင် နေရာများပါမကျန် အကုန်လုံး ရောင်းထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူဘာတတ်နိုင်တော့မည်နည်း။

“အစ်ကိုရှောင်... အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်” ဝူချန်းချန်းက သူ့ကိုနှစ်သိမ့်ရန် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ဘေးနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမသည် တွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူမသည် ၁၀ စင်တီမီတာမြင့်သော ဒေါက်ဖိနပ်ကို စီးထားခြင်းဖြစ်ရာ မတော်တဆ ခြေကျင်းဝတ် လည်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အသံထွက် ညည်းတွားရင်း အသက်ကို ခက်ခဲစွာ ရှူရှိုက်နေမိလေသည်။

All Chapters