ငါဒီမှာ ရှိတယ်၊ ဘယ်သူက ငါ့ ကျင်းယွမ် တပည့်တွေကို စော်ကားရဲသလဲ?

“ဖျောက်!”

တောက်ပသော ဓားအလင်း တစ်ချက်ခုတ်ချလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏမှာ မြင့်မြတ်သော သားရဲ ကွေ့နျူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏

“မိုး—“

အော်ဟစ်သံနဲ့အတူ မိုးချုန်းသံများ ပါလာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို လီပေါ် တောင် တစ်ခွင် လျှပ်စီး၊ မိုးချုန်းသံနဲ့ လေပြင်းများ ဖြင့်ပြည့်နှက်သွား၏၊ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ပင်။

ထို မြင်ကွင်းက

လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေ၏။

ဂျိချန်းဖန် ရဲ့ ခွန်အားကြောင့်ရော တခြား ကိစ္စတစ်ခုကြောင့်ရော အားလုံးအံ့အားသင့်သွားကြသည်...

“မဟာ ဗြဟ္မာ ဉာဏ်ပညာ! သူ ခုလေးတင် အသုံးပြုလိုက်တာက ငါတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်းရဲ့ အဆုံးစွန် စိတ်ိဝညာဥ်-ကျင့်ကြံမှု နည်းပညာ မဟာ ဗြဟ္မာ ဉာဏ်ပညာ ပဲ!”

ဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့်တစ်ဦး က ကျန်းရှောင်ဖန် ခုလေးတင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော စွမ်းအင်ကို မှတ်မိလိုက်သည်။

အဲဒီ မျက်စိကျိန်းစရာ ဗုဒ္ဓဘာသာ အလင်း။

ဒါ ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း ရဲ့ အဆုံးစွန် စိတ်ဝိညာဥ်-ကျင့်ကြံမှု နည်းပညာ၊ မဟာ ဗြဟ္မာ ဉာဏ်ပညာ မဟုတ်ဘူးလား?!

ဒီစကားတွေ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်၊ နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း က လူအများအပြားပင် အံ့အားသင့်သော အမူအရာများ ပြသလာကြသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးက ဘာလို့ ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း ရဲ့ အဆုံးစွန် စိတ်ဝိညာဥ်-ကျင့်ကြံမှု နည်းပညာ ကို သိနေရတာလဲ?

ဖြစ်နိုင်မလား...

သရဲဘုရင် ဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ဦးက ရယ်မောလိုက်သည်၊ နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းအောင်းပြီး သိမ်မွေ့စွာ မီးစာထိုးလိုက်၏- “အိုး! ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးက ဘာလို့ ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း ရဲ့ အဓိက ကျင့်ကြံမှု နည်းပညာ ကို သိနေရတာလဲ? ဖြစ်နိုင်မလား... ဒီလူဟာ ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း ကသူလျှိုအဖြစ် စေလွှတ်လိုက်တဲ့သူလား?”

“ဟစ်—ဒါ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်!”

“ဟုတ်တယ်! ဟုတ်တယ်!”

နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း က လူများစွာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ကိစ္စတွေကို ပိုဆိုးသွားအောင် လုပ်မိမှာ မကြောက်ကြ ပေ။

တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သူတို့ အားလုံး မီးစာထိုးနေကြသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း။

ဒီ နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများ အဖွဲ့၏ မီးစာထိုးမှုနဲ့အတူ။

ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း တပည့်များနဲ့ ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း တပည့်များ ချက်ချင်း ရင်ဆိုင်လာကြသည်...

လူအချို့ပင် ကျန်းရှောင်ဖန်ကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများနဲ့ ကြည့်နေကြသည်။

“အမေရိတဗုဒ္ဓ!” ဖားရှန်း သူ၏ လက်များကို ပူးသည်၊ တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့သည်၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

“ဖျော—“

ဒီအချိန်မှာ။

တရားဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်း ရော နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း ရော နှစ်ဘက်စလုံးက လူတိုင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ကြသည်။

အဇူရာနဂါး နဲ့ တခြားသူများထို မြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ မဟာ ခွန်အား ရဟန်း မှာအနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း က မဟုတ်ပေမယ့် မဟာ ဗြဟ္မာ ဉာဏ်ပညာ ကို အကြာကြီး လေးစားခဲ့သည်...

ကျန်းရှောင်ဖန်ဟာ ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း က ဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။

မဟာ ခွန်အား ရဟန်း နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှ မပြော တော့ပေ၊ တိတ်ဆိတ်စွာ သူ၏ လက်များကို ပူး၍ ဗုဒ္ဓဘာသာ နာမည်ကို ညင်သာစွာ ရွတ်ဆိုလိုက် တော့သည်။

ဒီကိစ္စကို ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း က ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာကို သူ သိချင်၏။

ကျန့်ပုရီ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာ မှာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်နေ၏၊ သူ ကျန်းရှောင်ဖန်ကို ကြည့်သည့်သူ့ အကြည့်များတွင် ဒေါသနဲ့ ပြည့်နေသည်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...

တခြား ဂိုဏ်းတစ်ခုက အဓိက ကျင့်ကြံမှု နည်းပညာ ကို လျှို့ဝှက်စွာ သင်ယူခြင်း။

ဒါဟာ ကြီးမားသော ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်သည်!

စူးရူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ ကျန်းရှောင်ဖန်ကို ကြည့်သော သူ၏ အကြည့်တွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင် ပါဝင် နေ၏။

“ဟူး—“

ကျန့်ပုရီ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

သူ ရှေ့သို့ တက်ပြီး စကားပြောဖို့ ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်။

သူ၏ ဘေးနားက ချန်စုန်က ရုတ်တရက် သူ့ကို ဆွဲလိုက်သည်၊ အနည်းငယ် ညှင်သာသော လေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်- “ဂျိချန်းဖန်ကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ။”

“???”

ကျန့်ပုရီ ချန်စုန် ကို အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသော ပုံစံနှင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ!

ဒါပေမယ့် သူ မပေါက်ကွဲမီ ချန်စုန် က တစ်ဖန် တီးတိုး ပြောလိုက်သည်- “ခေါင်းဆောင် အစ်ကိုကြီး ဒီကိစ္စကို သိပြီးသား၊ ဂျိချန်းဖန်ကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ။”

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျန့်ပုရီ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

“ဒုန်း—“

ဒီအချိန်မှာ။

ဝမ်ရိန်ဝမ် ဖူလုံး မီးဖို ကို အမြန် အသက်သွင်းလိုက်သည်၊ ကွေ့နျူ ကို အတင်း ဖိနှိပ်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် သူ မဟာ မြင့်မြတ်သော သံတမန် လေးပါး နဲ့ ပေါင်းစည်းကာ၊ ဘေးမှာ ရပ်၍၊ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်...

သူ၏ အကြည့်က ကျန်းရှောင်ဖန်ကို ဝှေ့ယမ်းသွား၏ နောက်ဆုံးတော့ သူ၏ လက်ထဲက ဝိညာဉ်ဝါးမြို တောင်ဝှေး ပေါ်မှာ ရပ်လိုက်သည်။

ဝမ်ရိန်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်း‌ေမြာင်းသွားသည်။

သူ သူ၏ ဘေးနားက အဇူးရာနဂါး ကို လှည့်ပြီး စကားအနည်းငယ် တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ အဇူးရာနဂါး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

သူ ဝမ်ရိန်ဝမ်၏ အကြည့်နောက် လိုက်သွားသည်၊ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဖျော—“

အဇူရာ နဂါး ရှေ့သို့ တက်သည်၊ မီးထိုးသည်၊ ကျန်းရှောင်ဖန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး၊ ပြောသည်- “ဒီညီလေး ရဲ့ လက်ထဲက မှော်ပစ္စည်း နည်းနည်း ထူးခြားပုံရတယ်? အဲဒီ တုတ်က ဒဏ္ဍာရီလာ ဆန်းကြယ်တဲ့ ဝိညာဉ် ဝါးမြို တောင်ဝှေးနဲ့တူတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီပေါ်မှာ ပတ်ထားတဲ့ ပုတီးစေ့က...”

“ဒါဟာ ငါတို့ နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ရတနာ သွေးဆာသော ပုတီး နဲ့တူ နေတယ်?”

ဒီစကားတွေ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

ပတ်ဝန်းကျင်က တပည့်များ အားလုံးလမ်းမှန် ဂိုဏ်း က ဖြစ်စေ၊ နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း က ဖြစ်စေ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့ အားလုံး ကျန်းရှောင်ဖန်ကို လှည့်ကြည့်ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။

ပြောချင်သကဲ့သို့—

မင်း တကယ်ပဲ နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း အတွက် လျှို့ဝှက် သူလျှိုလား?

ဟုတ်တယ်။

သူ နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း အတွက် လျှို့ဝှက် သူလျှို မဟုတ်ရင် သွေးဆာသော ပုတီး ကို ဘယ်လို ရနိုင်မှာလဲ?

နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်- “ဒီ ညီလေးဟာ ငါတို့ မြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်း က တပည့်တစ်ဦးများလား? ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း ကို လျှို့ဝှက် သူလျှိုအဖြစ် စေလွှတ်သည်၊ ပြီးတော့ ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း ကို လျှို့ဝှက် သူလျှိုအဖြစ် ထပ်စေလွှတ်ခံရတာပဲ!”

ပတ်ဝန်းကျင်က တခြား နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း တပည့်များ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြသည်။

လမ်းမှန် ဂိုဏ်း တပည့်များစွာ ကျန်းရှောင်ဖန်ကို သံသယ မျက်လုံးများနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့ အများစုက ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်းက ဖြစ်ကြသည်။

“အမေရိတဗုဒ္ဓ!” ဖားရှန်း တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့သည်၊ အစကနေ အဆုံး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။

“ဘုန်း—“

သူ၏ လမ်းမှန် ဂိုဏ်း မှ ရွယ်တူချင်းများ၏ သံသယနဲ့ နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျန်းရှောင်ဖန် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။ သူ သူ၏ လက်ထဲက ဝိညာဉ်ဝါးမြိုတောင်ဝှေး ကို လွှတ်ချလိုက်သည်၊ ခေါင်းငုံ့ကာ ပတ်ဝန်းကျင်က လူများကို ကြည့်ဖို့ မရဲပေ...

သူ၏ တာကျူး တောင်ထွတ် က အစ်ကိုကြီးများ ကို ကြည့်ဖို့ ပိုလို့တောင် မရဲပေ။

“ဖျော!”

ထိုအချိန်တွင်။

တောက်ပသော ဓားအလင်း ကောင်းကင်ယံကို တက်သွားသည်။

မလျှော့တမ်း အော်ရာတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျိချန်းဖန် သူ၏ ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မြှောက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်၊ ကြီးမားသော ဓား ချီ တစ်ခုက မီးစာထိုးနေသော နတ်ဆိုး ဂိုဏ်း တပည့်များကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဂျိချန်းဖန် ပတ်ဝန်းကျင်က လူအုပ်၏ အံ့အားသင့်မှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းလှည့်၍၊ ကျန်းရှောင်ဖန်ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်သည်၊ မြေကြီးပေါ်က ဝိညာဉ်ဝါးမြိုတောင်ဝှေး ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်-

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ?”

ဒီမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျန်းရှောင်ဖန် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

သူ ဂျိချန်းဖန်က သွေးဆာသော ပုတီး အကြောင်း မေးနေတယ်လို့ ထင်သည်၊ ဒါကြောင့် သူ တုန်ယင်ပြီး ခေါင်းငုံ့သည်၊ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။

ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်- “ဒီပစ္စည်းက ငါတို့ ကျင်းယွမ် ဘိုးဘွား မာစတာ l က မင်းကို ပေးထားတဲ့ မှော်ပစ္စည်း ဖြစ်တယ်၊ မင်း အဲဒါကို မြေကြီးပေါ် အဲဒီလိုပဲ ပစ်ချလိုက်တာလား?”

“ငါ့အတွက် ကောက်လိုက်!”

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျန်းရှောင်ဖန် ခေါင်းကို မှင်တက်စွာ မော့လိုက်သည်။

သူ မျက်ရည်များ စီးကျနေကာ ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်သည်၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါနေသည်၊ သူက ပြောလိုက်သည်- “သတ္တမ အစ်ကို …”

“ရှောင်ဖန်။” ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချ၍ ရှေ့သို့ တက်လိုက်သည်၊ ကျန်းရှောင်ဖန်ရဲ့ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

“မင်း မှတ်ထားရမယ်၊ တာကျူး တောင်ထွတ် နဲ့ ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း ဟာ မင်းရဲ့ အားအကောင်းဆုံး အားပေးမှု ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ငါ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့...”

“ဘယ်သူက ငါ့ ကျင်းယွမ် တပည့်တွေကို စော်ကားရဲသလဲ?!”

“ဒုန်း—“

စကားတွေ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

ကြီးမားသော ဓား စိတ်ဆန္ဒ ကောင်းကင်ယံကို တက်သွားသည်၊ တိမ်တိုက်များဆီ တည့်တည့် ရောက်ရှိသွား၏။

ပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့အပြား စူးအောင့်သော ခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ သူတို့၏ လည်ပင်းပေါ်မှာ ထက်မြက်သော ဓားသွားတစ်ခု တင်ထားသကဲ့သို့။

ပိုင်ယီ ကောင်လေး သူ၏ ဓားကို ကိုင်ထားသည်၊ သူ၏ ပုံစံ မြင့်မားပြီး ဖြောင့်တန်းသည်၊ သူ၏ မျက်လုံးများ မီးရှူးတိုင်များကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ သူ၏ ထူထဲသော ဆံပင်မည်းများ လွင့်ပျံနေ၍၊ ထူထပ်သော ဓား စိတ်ဆန္ဒ က သူ့ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

သူ နားလည်သဘောပေါက်မှုနဲ့ ပြန်လှည့်ကြည့်သည်။

သူ ဆုန်တာရန်၊ တူးပိရှူး ကျန့်လင်းအာ၊ တာကျူး တောင်ထွတ် တပည့်များ အားလုံး၊ လုရွှယ်ချီ ဝမ်မင်၊ လင်ကျင်းယွီ နဲ့ တခြား ကျင်းယွမ် တပည့်များ အားလုံး၊ အားလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ သူ့ကို ရပ်ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အနောက်ဆုံးမှာ။

သူ၏ ဆရာ နဲ့ ဆရာ့ကတော် ကသူ့ကို ကြည့်နေကြသည်၊ ဦးလေးငယ် ချန်စုန် ပင်လျှင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

ဒီအချိန်မှာ။

ကျန်းရှောင်ဖန် အကြီးအကျယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ သတ္တမ အစ်ကို!!”

သူ သူ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏ အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုတောင်ဝှေး ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ သူ နားလည်ထားသည်။

သူ ကြောက်ဖို့ မလိုဘူး၊ ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း၊ တာကျူး တောင်ထွတ် နဲ့ သူ၏ သတ္တမ အစ်ကို ဟာ သူ၏ အားအကောင်းဆုံး အားပေးမှု ဖြစ်လိမ့်မည်!

“ဖျော—“

ဂျိချန်းဖန်၏ ထက်မြက်သော အကြည့်က လူအုပ်ထဲက ဖားရှန်းဆီ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏ လေသံ ငြိမ်သက်သည်၊ ဒါပေမယ့် သိသာထင်ရှားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြည့်နှက်နေ၏-

“ဖားရှန်း ညီလေး ။”

‘ညီလေး’ ဆိုတဲ့ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းက ဖားရှန်းကို အနည်းငယ် တုန်ယင်စေသည်။

သူ သူ၏ လက်များကို ပူး၍ ဗုဒ္ဓဘာသာ နာမည်ကို ရွတ်ဆိုသည်၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့ တက်သည်၊ ပြောသည်- “ အစ်ကိုကြီး ဂျိ။”

ဂျိချန်းဖန် ငြိမ်သက်စွာ ပြောလိုက်သည်- “ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် က မကြာခင်က ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း ရဲ့ ဘိုးဘွား မာစတာ ဖူဟုန် ကို ချောင်းမြောင်ရွာကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စာတစ်စောင် ပို့ခဲ့တယ်...”

“မင်းတို့ ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း က ငါ့ ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးဖို့ လိုသေးတယ်။”

“အမေရိတဗုဒ္ဓ။”

ဖားရှန်း အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကာ၊ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။

“ချောင်းမြောင်ရွာ? အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?”

ပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန် ဝေဝါးနေပုံရသည်။

လူအုပ်ထဲက လင်ကျင်းယွီ ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်၊ သူ၏ အကြည့် ဖားရှန်းကို စူးစိုက်ကြည့်သည်- “မင်း လုပ်ခဲ့တာလား...”

“မင်း လုပ်ခဲ့တာလား?!”

မယုံကြည်နိုင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖားရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တုန်ယင် နေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ တိတ်ဆိတ်နေဖို့ ရွေးချယ်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ? တိတိကျကျ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ? ငါ့ ချောင်းမြောင်ရွာ ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲ?!”

လင်ကျင်းရူအော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ သူ၏ ဓားကို ကိုင်ထားသည်၊ အပြင်ကို ပြေးထွက်လာချင်၏။

ဒါပေမယ့် သူ၏ ဘေးနားက တပည့်များက သူ့ကို တားဆီးထားသည်။

“ငါ့ကို လွှတ်! ငါ့ကို လွှတ်! ဘယ်သူလဲ? မင်းလား? မင်းလား?!”

လင်ကျင်းရူ၏ မျက်လုံးများ ကရဲရဲနီ နေသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး...” ကျန်းရှောင်ဖန် အဲဒီနေရာမှာ မှင်တက်စွာ ရပ်နေသည်။

ဂျိချန်းဖန် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှာ ရပ်နေသည်။

သူ သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးသည်၊ ထို့နောက် ကျန်းရှောင်ဖန်ကို၊ နောက်ဆုံး လင်ကျင်းရူကိုထို့လိုက်၏။ထို့နောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်-

“ငါ၊ သူ၊ သူ၊ နဲ့ ချောင်းမြောင်ကျေးရွာက က လူတိုင်း၊ မင်းတို့ ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်းက လာပြီး ငါတို့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးဖို့ ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း မှာ စောင့်နေမယ်”

…