ကံမကောင်းသော လက်ခံသူ

စျေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျန်းအဖေသည် သူ၏ လေလံဆွဲသည့် နံပါတ်ပြားကို မြှောက်ကာ စျေးတိုးလိုက်သည် - “သန်း ၁၅၀”

“သန်း ၁၆၀...” အခြားတစ်ဦးက ပိုမြင့်သော စျေးနှုန်းကို ထပ်ပေးသည်။

“သန်း ၂၀၀” “သန်း ၃၀၀” ...

အစပိုင်းတွင် ပြိုင်ဘက်များစွာဖြင့် စည်ကားနေသော လေလံဆွဲမှုမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ၃ ဦးမှ ၅ ဦးခန့်သာ ယှဉ်ပြိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မကြာမီ ရလဒ်ထွက်ပေါ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

“သန်း ၅၆၀” ကျန်းအဖေ နံပါတ်ပြားကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဤမြေကွက်သည် ကျန်းမိသားစုအတွက် အလွန် အရေးကြီးသည်။ ကျန်းလုပ်ငန်းစု အနေဖြင့် နယ်ပယ်သစ် ချဲ့ထွင်နိုင်မလား ဆိုသည်မှာ ဤခြေလှမ်းအပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ အခြားကုမ္ပဏီများကို သူအပါမခံနိုင်ပေ။

“သန်း ၆၀၀”

ရင်းနှီးနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တန်ယန် ရုတ်တရက် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်မိသည်။ သူမကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် ချောမောသော မျက်နှာပိုင်ရှင် အမျိုးသားကိုကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကာ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ ဤမြေကိုမဝယ်ရန် သူ့ကို သတိပေးသင့်သလား။

ဒါပေမဲ့ သူမနဲ့သူက ဘာပတ်သက်လို့လဲ၊ သူမပြောတာကိုရော သူကဘာလို့ နားထောင်ရမှာလဲ။ သို့သော် သူက သူမအကြိုက် တွေ့ရလောက်အောင် အလွန် ချောမောလွန်းနေသည်။ ဒီလိုလှပတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက် (သူမမျက်စိထဲတွင် လှပနေခြင်း) စိတ်ပျက်အားငယ်သွားမည့် အဖြစ်မျိုးကို သူမတကယ် မမြင်ချင်ပေ။

ကုယီမင်သည် သူ့နောက်ဘက်မှ စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် အကြည့်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲပေါ်လာကာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော တန်ယန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့နှလုံးသားမှာ တစ်ချက်ခုန်သွားပြီး ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူကိုယ်တိုင် နားမလည်နိုင်သော်လည်း ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘဲ လေလံဆွဲခြင်းကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းအဖေက ဒေါသတကြီးဖြင့် စျေးနှုန်းကို သန်း ၇၀၀ အထိ မြှင့်လိုက်သည်။ သူသည် သွားများကို ကြိတ်ထားပြီး ရင်တွေတုန်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤစျေးနှုန်းနှင့်မှ မရသေးပါက သူလက်လျှော့ရုံသာ ရှိတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုမိသားစုသည် အလွန်ချမ်းသာပြီး ဩဇာကြီးမားသဖြင့် တကယ်အပြိုင်အဆိုင် လုပ်လာပါက သူနိုင်ခြေ မရှိသောကြောင့်ပင်။

စျေးနှုန်းက သန်း ၇၀၀ အထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ကုမိသားစုက ဆက်ပြီး စျေးတိုးပေးလျှင်ပင် နောက်ပိုင်းရမည့် အမြတ်အစွန်းမှာ သိပ်ပြီး အားရစရာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဒါကို သူ၏ သေးငယ်သော ကလဲ့စားချေမှုဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ကုမိသားစုက ကျန်းမိသားစုကို ဆန့်ကျင်ရဲသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ဘေးနားရှိ ကုယီမင်က စျေးထပ်မတိုးတော့ခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုမြေကွက်ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိသွားခဲ့သည်!

ကျန်းအဖေ၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် နီမြန်းနေသည်။ သူသည် ထရပ်ကာ ခန်းမအတွင်းရှိ လူအားလုံးကို အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး “အားလုံးရဲ့ လိုက်လျောမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝင့်ကြွားသော အကြည့်ဖြင့် ကုယီမင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

ကုမိသားစုဝင်များမှာမူ ထူးထူးခြားခြား စိတ်လှုပ်ရှားမှုမပြဘဲ ပြုံးလျက်သာ ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုခဲ့ကြသည်။ ကုယီမင်က ဘာကြောင့် စျေးထပ်မတိုးတော့သလဲ ဆိုသည်ကို သူတို့ အလွန် သိချင်နေကြသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်တော့ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မူလစီမံကိန်းမှာ ထိုမြေကိုဝယ်ယူပြီး စျေးဝယ်စင်တာတစ်ခု တည်ဆောက်ရန်နှင့် မြောက်ပိုင်း၏ အနာဂတ် စီးပွားရေးဇုန်အဖြစ် ဖန်တီးရန်ဖြစ်သည်။

ကုမိသားစု၏ ထိန်းသိမ်းစောင့်စည်းသော အမူအရာနှင့် မတူဘဲ ကျန်းမိသားစုဝင်များမှာမူ အတော်လေး ဝင့်ကြွားနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကျန်းဇီယွီ၏ အပြုံးမှာ နားရွက်ချိတ်မတတ် ဖြစ်နေပြီး ကုယီမင်ကိုလည်း စွဲမက်ဖွယ် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကုယီမင်မှာ သူမ၏ အကြည့်ကြောင့် ကြက်သီးများပင် ထလာပြီး ဆက်လက် မနေနိုင်တော့ဘဲ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုပေးကာ အရင်ဆုံး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျန်းဇီယွီက နောက်မှ ကပ်လျက်လိုက်ရန် ပြင်သော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူက လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲထားသည်။ သမီးဖြစ်သူ၏ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားကိုမြင်တော့ လင်းချန့်ရူက နားနားကပ်၍ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည် - “ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကို မေ့သွားပြီလား။ အဘွားအိုကြီးကုအပေါ်မှာ အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ”

မိခင်ဖြစ်သူ၏ ဆုံးမမှုကိုကြားတော့ ကျန်းဇီယွီသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ကိုပြန်မတ်လိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးဖြင့် လိမ်မာသော မိန်းကလေးတစ်ဦးအသွင် ဘေးနားတွင် ရပ်နေလိုက်သည်။

သို့သော် တန်ယန်က ထိုမြင်ကွင်းအားလုံးကို မြင်တွေ့နေရသည်။

【တောက်... တောက်... တောက်။ ဒီလောက်ချောတဲ့လူက ကျန်းဇီယွီလိုလူမျိုးနဲ့ ပတ်သက်နေရမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ တကယ့်ကို... ဝမ်းနည်းစရာပဲ】

【အရှင်... အရှင့်အနေနဲ့ သူ့ကို သွားမကယ်သင့်ဘူးလား】

【ငါက ဘာလို့ကယ်ရမှာလဲ၊ ငါက သူ့အတွက် ဘယ်သူမှ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ငါက သူ့ရုပ်ကိုပဲကြိုက်တာ။ နောက်ပြီး ငါက အထက်တန်း ကျောင်းသူလေးပဲ ရှိသေးတာလေ】

【အို... ကျန်းဇီယွီလည်း အထက်တန်း ကျောင်းသူပဲလေ၊ သူတောင် လင်ရှာဖို့ စဉ်းစားနေပြီပဲ】

【နင်က ငါ့ကို ကျန်းဇီယွီနဲ့ နှိုင်းရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ နင်ငါ့ကို မချစ်တော့ဘူးပဲ】

【အင်း... အရှင့်ရဲ့ စနစ်ကတော့ လိုင်းပြတ်သွားပါပြီ။】

တန်ယန်: ...ဒီစနစ်က သုံးစားလို့ရော ရပါဦးမလား။

လေလံပွဲ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ တန်ယန်သည် ချင်ယွီရုံကိုခေါ်ကာ ငွေရှင်းရန် သွားခဲ့သည်။ ကတ်ဖြင့် ငွေပေးချေပြီးချိန်တွင် ကျန်းမိသားစုနှင့် ထိပ်တိုက်ဆုံပြန်သည်။

ကျန်းအဖေ၏ မျက်လုံးများမှာ လျှို့ဝှက်နက်နဲလှသည်။ သူက ပြုံးပြနေသော်လည်း တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေပုံ ရသည်မှာ သိသာလှသည်။ "သူက ငါ့ကို မျက်စိမမြင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား" တန်ယန် စိတ်ထဲကနေ တွေးတောလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း သူမရှေ့ကလူသည် ဘယ်လိုမှ တည်ဆောက်လို့ မရမည့် ထိုမြေကွက်အတွက် ယွမ်သန်း ၇၀၀ တောင် သုံးထားသည်ကို တွေးမိတော့၊ တန်ယန်သည် သူ့အတွက် စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းပေးလိုက်မိပါတော့သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးကိုကြည့်ရင်း “သူတို့တွေသာ အကြီးအကျယ် အရှုံးပေါ်သွားမှန်းသိရင် ဘယ်လို မျက်နှာထားမျိုး ဖြစ်သွားမလဲ” ဟု တန်ယန်တွေးနေမိသည်။

ကျန်းဇီယွီကမူ တန်ယန်ကို မထေမဲ့မြင် တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်နှာလွှဲသွားသည်။ “တန်ယန်ကတော့ တကယ့် ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ။ အပေါင်းအသင်းတွေကလည်း တစ်ပုံစံတည်းပဲ၊ ဘယ်လိုလူဆန်းတွေပါလိမ့်” သူမ စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေသဖြင့် စိတ်ပြေလက်ပျောက် ဈေးဝယ်ထွက်ရန်သာ စဉ်းစားနေတော့သည်။

ညဉ့်နက်လာပြီ ဖြစ်သောကြောင့် တန်ယန်သည် အပြင်သို့ ဈေးထွက်ဝယ်လိုသော ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရပြီး ဟိုတယ်သို့ပြန်ကာ JD.com ပေါ်တွင်သာ ပစ္စည်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

JD.com ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် အရောင်းဆိုင်များ ပိုမိုများပြားလာရာ ပြီးခဲ့သည့် တစ်ခေါက်က ဖိနပ်များ အများကြီး ဝယ်ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယနေ့တွင်မူ အလှဆင် ပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူရန် သူမ ကြံစည်ထားသည်။

သို့သော် "အစီအစဉ်များမှာ ပြောင်းလဲမှုများ၏ နောက်သို့သာ လိုက်ရသည်" ဟူသည့်အတိုင်း တန်ယန် ဟိုတယ်ရောက်၍ JD.com စာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပင်မစာမျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ထင်ရှားရှား ပြသထားသော ကြော်ငြာကြီး တစ်ခုက သူမ၏အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ လက်ပတ်နာရီ ကြော်ငြာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးထဲတွင် ကြယ်တံခွန်များ ဖြတ်သန်းသွားနေပြီး ဂြိုဟ်များ၏ အထက်တွင် တောက်ပလှသော နာရီတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ နက်ပြာရောင် မျက်နှာပြင်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အလင်းရောင်ကို ဖြာထွက်နေစေပြီး စကြဝဠာ အမည်းရောင်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေသည့် ဧရာမ ကျောက်မျက်ရတနာကြီး တစ်ခုနှင့် တူလှသည်။ ကြယ်ရောင်များ၏ အောက်တွင် ထိုနာရီမှာ စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တောက်ပနေသည်။

တန်ယန်သည် ထိုနာရီကိုကြည့်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ပုံထဲက လင့်ခ်ကိုနှိပ်ကာ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ သို့သော် ဆယ်မိနစ်ခန့် အကြာတွင် သူမ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ သူမအနေဖြင့် ထိုနာရီကို ဝယ်ယူရန် "အရည်အချင်း မပြည့်မီ" ဟု အကြောင်းပြန်ခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကြော်ငြာကို ဒီလောက်ကြီးအောင် ပြထားပြီး လူတွေကိုဝယ်ဖို့ ဆွဲဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒီဆိုင်ကို သူမ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

အမှတ်တံဆိပ်ပါ လက်ကိုင်အိတ်တွေ ဝယ်ရင်တောင် အိတ်ရဖို့အတွက် တခြားပစ္စည်းတွေ ဘယ်လောက်ဖိုး ဝယ်ရမယ်ဆိုတာကို ပြောပြလေ့ ရှိကြသည်။ ဒီဆိုင်ကတော့ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။ စည်းကမ်းချက်တွေကိုလည်း မရှင်းပြထားသလို ဘယ်လိုလူမျိုးက ဒီနာရီကို ဝယ်လို့ရမှာလဲ။ ဝန်ဆောင်မှု ပေးမည့်သူတောင် မရှိဘဲ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရုံ သက်သက်ပဲလား။

တန်ယန် ပို၍ ဒေါသထွက်လာသဖြင့် သူမ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ချန်းဒုန်ထံ ဖုန်းဆက်လိုက်ပြီး လုပ်ငန်း လည်ပတ်ရေးဌာနကို ဆက်သွယ်ကာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ စုံစမ်းခိုင်းလိုက်သည်။

ချန်းဒုန်မှာ အလုပ်များလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူရ ကြပ်နေချိန်တွင် နာရီတစ်လုံး ကိစ္စကြောင့် ဒေါသတကြီး ဖုန်းဆက်လာသော တန်ယန်ကြောင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူက ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်ကာ သူ၏ လက်ထောက်ကိုသာ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေး ဌာနသို့ အမြန် သွားစစ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ခေတ္တအကြာတွင် လက်ထောက်ဖြစ်သူ ပြန်ရောက်လာပြီး အကျိုးအကြောင်းကို သူဌေးအား တင်ပြတော့သည်။

ထိုလက်ပတ်နာရီမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် ၃ လုံးသာရှိသည့် အကန့်အသတ်ထုတ် ဖြစ်နေပြီး ဆွစ်ယူနီယံ အနက်ရောင်ကတ်ကို ပိုင်ဆိုင်သူများသာ ဝယ်ယူခွင့် ရှိသည်ဟု သိရသည်။

ယူနီယံပေး အနက်ရောင်ကတ် (သို့မဟုတ်) အမေရိကန် အက်စ်ပရက်စ်က ထုတ်ဝေသည့် အနက်ရောင်ကတ် ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် "ခရက်ဒစ်ကတ်များ၏ ဘုရင်" ဟု အသိအမှတ် ပြုထားကြပြီး နိုင်ငံအသီးသီးမှ အထူးဂုဏ်သရေရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အလွန်ကြွယ်ဝသော သူဌေးကြီးများ အတွက်သာ ရည်ရွယ် ထုတ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကတ်တွင် ငွေသုံးစွဲမှု အကန့်အသတ်ဟူ၍ လုံးဝမရှိပေ။

ထိုအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တန်ယန် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ သူမတွင် ထိုကတ် မရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ရာ၊ ဤနာရီနှင့် လွဲရတော့မည်လား။

သူမ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး JD.com ပေါ်တွင် ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေသော်လည်း နောက်ထပ် မိနစ် ၂၀၊ ၃၀ ကြာသည်အထိ ဘာကိုမျှ ဝယ်ချင်စိတ် မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းကိုပိတ်ကာ ရေချိုးပြီး အိပ်ရန်သာ ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် တန်ယန်သည် ကမ္ဘာမြေပြင်ကို ကျော်လွန်၍ အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူမ၏ရှေ့တွင် ကြယ်တာရာများ ဝန်းရံနေသည့် စိန်စီထားသော နာရီတစ်လုံးမှာ ဥက္ကာခဲများကြားတွင် ရှိနေသည်။

သူမက ထိုနာရီကို လှမ်းဖမ်းရန် လက်ဆန့်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်ဘက်မှ အားကောင်းသော စုပ်ယူမှု တစ်ခုက သူမကို ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။ သူမသည် မှောင်အတိ ကျနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျနေခဲ့သော်လည်း မြေပြင်သို့ လုံးဝမရောက်ဘဲ ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာခဲ့သည်။

အခန်းထဲတွင် မှောင်အတိ ကျနေသည်။ အိစက်ညက်ညောသော ကုတင်ကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် တန်ယန်၏နဖူးတွင် ချွေးအေးများ ထွက်နေသည်။ ကုတင်ဘေးရှိ စားပွဲပေါ်မှဖုန်းကို ကောက်ကြည့်လိုက်ရာ မနက် ၃ နာရီ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူမသည် အမြဲတမ်း အိပ်ပျော်အောင် အိပ်တတ်သူဖြစ်ပြီး သန်းခေါင်ယံ အချိန်တွင် နိုးလာတတ်သူ မဟုတ်ပေ။

သူမ ဖုန်းကို ပြန်ချလိုက်ပြီး ချွေးများကြောင့် စေးကပ်ကာ အနေရ ခက်နေသဖြင့် ရေချိုးခန်းသို့ သွားလိုက်သည်။

ရေချိုးပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်တွင် ဟိုဘက်ဒီဘက် လူးလှိမ့်ရင်း အချိန်အတော် ကြာမှသာ မိုးလင်းခါနီး အချိန်တွင် ပြန်လည် အိပ်ပျော်သွားခဲ့တော့သည်။