ညဉ့်ယံ၌ ရှောင်ကျူး တောင်ထွတ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း!
Vol. 10 Ch. 96
ရွှယ်ချီ၏ နွေးထွေးသော ပွေ့ဖက်မှု
“ဒီအကြောင်းက ညီငယ် ကျန်းရှောင်ဖန်နဲ့ ပတ်သက် နေတယ်”
ဂျိချန်းဖန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလျက်၊ အနည်းငယ် စိတ်မချမ်းမြေ့ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်- “သူသည် ထျန်းယင် ဘုရားကျောင်း မှ မဟာ ဗြဟ္မာ ဉာဏ်ပညာ ကို လျှို့ဝှက် သင်ယူခဲ့ပြီး ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်းကို တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့တယ်။ ငါ စိုးရိမ်မိတာက...”
“ တောက်ရွှမ်း က သူ့ကို ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ် လောက်ဘူး။”
“ဒါေကြာင့် ရှင် လိုအပ်တာက...” ပိယောင် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ငါက သူ့ကို မနက်ဖြန်မှာ လျှို့ဝှက် ထွက်ခွာခိုင်းလိုက်မယ်။ မင်းက သူ့ကို သရဲဘုရင် ဂိုဏ်း ထဲကို ဝင်ခွင့်ပေးနိုင်မလား” ဂျိချန်းဖန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလျက် မေးသည်။
“သူက သရဲဘုရင် ဂိုဏ်း ၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိရင် သူလုံခြုံပါလိမ့်မယ်။”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊
ပိယောင် သူမ၏ ဖွံ့ဖြိုးစပြုနေသော ရင်ဘတ်ကို ချက်ချင်းပင် ပုတ်လိုက်ကာ သူမ ပြုံးရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်-
“ပြဿနာ မရှိပါဘူး ၊ဒီကိစ္စ ကျွန်မကိုသာ အပ်ထားလိုက်ပါ!”
“ကျွန်မ အိမ်ပြန်ပြီး အဖေကို ဒီအကြောင်း ပြောပြလိုက်မယ်။ ဗုဒ္ဓနဲ့ တာအို လမ်းစဉ် နှစ်ခုလုံးကို ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့သူကို အဖေက လက်ခံပါလိမ့်မယ်”
“ကောင်းပြီ။” ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဝမ်ရိန်ဝမ်က ကျန်းရှောင်ဖန်အား သံသယဝင်မည်ကို မကြောက်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်...
ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာ အားလုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်။
ချောင်းမြောင် မှ လူများ အားလုံး သေဆုံးခဲ့ခြင်းကို အဘယ်သို့ ဖန်တီး၍ ရပါမည်နည်း။
ဤဖြစ်ရပ်ကို အသုံးချပြီး
နောက်ပိုင်းတွင် ဟန်ဆောင်ရုံ တစ်ခုသာ လိုအပ်သည်။
ထိုအရာသည် ကျန်းရှောင်ဖန်ကို သရဲဘုရင် ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိစေရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။
ဂျိချန်းဖန် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လျက် ပိယောင်ကို နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်- “ညနက် နေပြီ မင်းကိုတစ်ယောက်ယောက် မတွေ့ခင်သွားခင်သွား တော့လေ။”
“ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုဂျိ~” ပိယောင် သူမ၏ မျက်လုံးများ ကွေးညွတ်အောင် ပြုံးလိုက်သည်။
သူမ ထရပ်ကာ၊ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ပုတ်ခါလိုက်ပြီး၊ သူမဘေးမှ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ ကောင်လေးကို တစ်ချက် နောက်ပြန်ကြည့်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် တကျူး တောင်ထွတ် အောက်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ဆင်းသွားသည်။
“ဪ နေပါအုံး...”
“မနက်ဖြန် သတိထားနော်”
မထွက်ခွာမီ ပိယောင် ကစိုးရိမ်သော အမူအရာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။
“အင်း။”
ဂျိချန်းဖန်သည် ညကောင်းကင်သို့ လှည့်ကြည့်လျက် ဤမိန်းကလေးသည်လည်း ရူးမိုက်နေသည်ဟု တွေးလိုက်၏။ မနက်ဖြန်တွင်...
နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ၏ ရှန်းကျင်းအဆင့် အကြီးအကဲ အချို့ သေဆုံးရမည်မှာ သေချာသည်။
တကျူး တောင်ထွတ် မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊
ပိယောင်သည် တစ်လျှောက်လုံး ဟဲ့ယန် မြို့ သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ယခုအခါ မြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းကြီးလေးခုလုံး ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြပြီး၊ မနက်ဖြန် ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း ကို တိုက်ခိုက်ကာ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကြာ တည်ရှိနိုင်ခဲ့သော ဤ ဂိုဏ်းကို အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“ရွစ်—“
ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွား၏။
ယိုဂျီသည် ခုန်ဆင်းသွားသော ပိယောင်ကို ကြည့်လျက် ခန့်မှန်းမရသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်- “ယောင်အာ၊ သမီး အပြင်ထွက်သွားခဲ့သေးလား?”
“ဟုတ်တယ်!”
ပိယောင် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။ သူမ နူးညံ့စွာ ပြောဆိုသည်- “ယို အဒေါ်၊ ကျွန်မ ခုလေးတင် ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း ကို သွားခဲ့တာပါ။”
သူမ ဤစကားကို ဆိုလိုက်သည်နှင့်၊
ယိုဂျီ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တကြား မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
သူမ ပိယောင်ကို အမြန် ကြည့်ရှုလျက်၊ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းသည်- “သမီး အဆင်ပြေရဲ့လား? အန္တရာယ် တစ်ခုခုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ သေးလား”
“ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်”
ပိယောင် ခေါင်းခါသည်။ ထို့နောက် သူမ မေးသည်- “ယို အဒေါ်၊ အဖေ ဘယ်မှာလဲ?”
“ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် က အခြား ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များနဲ့ အစီအစဉ်တွေ ဆွေးနွေးနေတယ်။ မကြာမီ ပြန်လာလိမ့်မယ်။”
ယိုဂျီသည် ပိယောင် အဆင်ပြေသည်ကို မြင်ပြီးနောက် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
“ရွစ်—“
ထိုစဉ်မှာပင်၊
ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။
“ယောင်အာ။”
ကျက်သရေရှိသော အလယ်အလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
သူကား သရဲဘုရင် ဝမ်ရိန်ဝမ် မှအပ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။
“ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်။” ယိုဂျီ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“အဖေ!” ပိယောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူမ အလျင်အမြန် ဝမ်ရိန်ဝမ်၏ ဘေးသို့ သွားကာ ကျန်းရှောင်ဖန် အကြောင်း သူ့အား ပြောပြသည်။
ဤအရာကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရိန်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
“ဂျိချန်းဖန်က သမီးကို ပြောပြခဲ့သည်တဲ့လား?”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဖခင်။” ပိယောင် ခေါင်းညိတ်သည်။
“အဖေသူက ဗုဒ္ဓနဲ့တာအိုကိုပါကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ပါရမီရှင်တစ်ေယာက်ပါ၊ အဖေသူ့ကိုလက်ခံမယ်မဟုတ်လား”
“မနက်ဖြန်မှ ဆွေးနွေးကြမယ်။” ဝမ်ရိန်ဝမ် အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။
သူသည် ချောင်းမြောင် ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို စုံစမ်းခဲ့ဖူးသည်။
ထို့ကြောင့် အတွင်းသတင်း အချို့ကို သိခဲ့ရ၏။ ကျန်းရှောင်ဖန်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် မှသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖွယ် ရှိ၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ၏ ဂိုဏ်းဂဏ ဘက်လိုက်မှုများမှာ သိပ်မပြင်းထန်လှ၊ အင်အား လုံလောက်လျှင် အဆင်ပြေသည်။
ဟုတ်ပေသည်။
ကျန်းရှောင်ဖန်ကို လက်ခံရန် သို့မဟုတ် မခံရန်မှာ၊
သူ စောင့်ကြည့်ရဦးမည်။
“သူသည် နောက်ထပ် သူလျှိုတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ပါက ထိုအရာသည် အလွန် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။”
ရှောင်ကျူး တောင်ထွတ်၊ လကို ကြည့် မျှော်စင်။
မိုးသားနှင့် မြူခိုးများက ပေါ့ပါးသော အဝတ်လွှာကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေသည်၊ အိပ်မက်ဆန်၍ သာမန်လူများကို အံဩငေးမောသွားစေရန်လုံလောက်၏။
အစိမ်းရောင် ဝါးပင်များသည် လေပြေအောက်တွင် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေကာ တရှဲရှဲ အသံ မြည်နေသည်။
ကြည်လင်၍ အေးမြသော လရောင်သည် စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ သွန်းလောင်းလျက်၊ ဤ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော လောကအပေါ် ပက်ဖြန်းနေသည်။
ကြည်လင်ပြီး အေးမြသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး မဏ္ဍပ်အောက်တွင် ရပ်နေ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသော ကြယ်များနှယ် လင်းလက်ကာနေ ပေသည်။
လူရွှယ်ချီသည် သူမ၏ ခါးမှ လျှိုဟော် မှန် ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
သူမ၏ အစ်မကြီးများ ၏ မနာလိုခြင်းကို သတိရလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ချက် မပေါ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
“ရွစ်—“
ညင်သာသော လေညင်း တိုက်ခတ်လာသော်
အမျိုးသမီးငယ်၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံများ လွင့်ပျံ့သွား၏။ ကိုးကောင်းကင်မှ နတ်သမီး တစ်ပါးနှယ်ဖြစ်နေသည်။
သူမ လျှိုဟော် မှန် ကို ကောက်ယူပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖက်ထားသည်မှာ သူမ ချစ်မြတ်နိုးရသူကို ပွေ့ဖက်ထားသကဲ့သို့ပင်။
“ရွှယ်ချီ၊ မအိပ်သေးဘူးလား?”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နူးညံ့သော ရယ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူရွှယ်ချီ နောက်လှည့်ကြည့် လိုက်သောအခါ
သူမ စဉ်းစားနေခဲ့သော အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ ကောင်လေးသည် ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ဂျိ အစ်ကို!”
ကြည်လင်ပြီး အေးမြသော အမျိုးသမီးငယ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး တောက်ပသွားသယောင် ထင်ရသည်။
ကောင်းကင်တွင် ကြယ်များ တလက်လက် တောက်ပနေကာ သူမက ပန်းချီကား တစ်ချပ်ပမာပင် လှပနေ၏။
ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ထို့နောက်သူသည် သူ့ရှေ့မှ ကောင်မလေးကို မဆိုင်းမတွ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
“ရွစ်—“
ချက်ချင်းပင် လူရွှယ်ချီ၏ နူးညံ့သော ကိုယ်ခန္ဓာ က တောင့်တင်းသွား၏။
၎င်းသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဤမျှကြာမှ ပထမဆုံး ကိုယ်ချင်း ထိတွေ့မှုပင်...
သို့သော် မကြာမီ လူရွှယ်ချီ စိတ်လျှော့လိုက်သည်။
သူမ တိတ်တဆိတ် ဂျိချန်းဖန် ၏ ရင်ခွင်ထဲ မှီလိုက်ကာ သူမ၏ မျက်တောင်ရှည်များ ပုတ်ခတ်သွားသည်။ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများက သူမရှေ့က ကောင်လေးကို ကြည့်လိုက်၏၊ သူမ၏ ကြည်လင်ပြီး အေးမြသော အသံတွင် မေးခွန်းထုတ်မှု အရိပ်အယောင် ပါလာ၏-
“ဂျိအစ်ကိုကြီးညဘက်ကြီးဘာလို့ရှောင်ကျူးတောင်ထဲခိုးဝင်လာတာလဲ ”
ရွှယ်ချီ၏ လေသံတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ် ပါဝင်နေ၏။
အမျိုးသား တပည့် တစ်ဦး ညဘက် ရှောင်ကျူး တောင်ထွတ် ထဲ လျှို့ဝှက် ဝင်ရောက်ခြင်းလော။
သူမ၏ ဆရာမသာ သိသွားခဲ့ပါက၊ ထိုအရာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်း သွားပေလိမ့်မည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် လှပသော အမျိုးသမီး၏ နားရွက်ဖျားနား ကပ်လျက် တီးတိုးပြောလိုက်သည်- “ကို ကမင်းကိုလွမ်းတယ်”
လူရွှယ်ချီ၏ လှပသော မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲသွား၏။
သူမ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အခြား မည်သည့်အရာမျှမပြောတော့ချေ။
သို့သော် ဂျိချန်းဖန်သည် သူမ ၏ စိုးရိမ်စိတ်ကို ဝိုးတဝါး အာရုံခံနိုင်သည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်သူမ၏ မျက်လုံးများသည် တစ်ခါတစ်ရံ အဝေးကို ကြည့်နေသည်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က မြင်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းပင်။
ဤသည်မှာလည်း အလွန် ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ၊ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ သိက္ခာသည် အလွန် အရေးကြီးသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် စိတ်ခံစားမှုများကို ဖော်ပြပြီးသား ဖြစ်သော်ငြားလည်း တရားဝင် လက်မထပ်ရသေးမီတွင် ဤကဲ့သို့ ရင်းနှီးသော အပြုအမူကို မြင်သွားခဲ့ပါက အနည်းငယ် သက်ရောက်မှု ရှိနေဦးမည်။
“ရွှယ်ချီ။” ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ ခေါင်းကို ရွှယ်ချီ၏ ဆံပင်များထဲ မြှုပ်လိုက်ကာ သူ မှိန်ဖျော့ဖျော့ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လျက် ပြောလိုက်သည်-
“မနက်ဖြန် ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း မှာ အရေးကြီးကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်ပွားလိမ့်မယ်။”
“သတိထားဖို့မမေ့ပါနဲ့။”
“ဟင် ဘာဖြစ်မှာလဲ ” လူရွှဲ့ချီ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဂျိချန်းဖန် အဘယ်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ သူမကို ‘နတ်ဆိုး လမ်းစဉ်ကို ဝိုင်းရံ နှိမ်နင်းခြင်း’ အစီအစဉ်အကြောင်း တိုက်ရိုက် ပြောပြသည်။
“အား !”
လူရွှဲ့ချီ ထိတ်လန့်သွားသည်။
အကြီးအကဲအချို့ပင် ဤကိစ္စကို မသိရှိကြသေးပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်...
တောက်ရွှမ်း က သတိထားနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ချန်စုန့် က သူ့အား တစ်ကြိမ် ‘သစ္စာဖောက်’ ခဲ့ပြီးနောက် တောက်ရွှမ်း သည် လူအများစုကို သတိထားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ကို ဝိုင်းရံ နှိမ်နင်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍၊
လက်ရှိတွင် ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး၌ လေးယောက်သာ သိရှိကြသည်။
ယခု လူရွှဲ့ချီသည် ပဉ္စမမြောက် ဖြစ်လာသည်။
“ရွယ်ချီ မနက်ဖြန် ဘာမှဝင်မပါနဲ့ ”
ဂျိချန်းဖန် မှာကြား လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ~” လုရွှယ်ချီက နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဂျိချန်းဖန်သည် ကောင်းကင်ကျမ်းစာ ပဉ္စမအတွဲ ကို သူမအား လက်ဆင့်ကမ်း ပေးလိုက်သည်။
မူလက ကောင်းကင်ကျမ်းစာ ပထမအတွဲ ကို ဖတ်ပြီးနောက် လူရွှယ်ချီ၏ ကျင့်ကြံမှု သည် တိုးတက်ခဲ့သည်။ ယခု ကောင်းကင်ကျမ်းစာ ပဉ္စမအတွဲ နှင့်ဆိုလျှင်...
ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ခြောက်လအတွင်း
သူမသည် ရှန်ကျင်းအဆင့်သို့တက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဂျိချန်းဖန် လူရွှယ်ချီနှင့် ခဏတာ ဆက်လက် နေထိုင်ပြီးနောက် ရှောင်ကျူး တောင်ထွတ် မှ ထွက်ခွာသွားသည်။ မနက်ဖြန်တွင် အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် တုန်းထျန်း တောင်ထွတ် သို့ တိုက်ရိုက် သွားကာ စောင့်ဆိုင်းရန် စီစဉ်ထားသည်။
အရာအားလုံးသည် မနက်ဖြန်ကိုစောင့်မျှော်နေသသကဲ့ရှိနေလေ၏။