အနာဂတ်

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ချန်းချန်းလေး မျက်စောင်းထိုးပြီးကြည့်နေသည်ကို ခဏတာ စနောက်နေကြသည်။

ကလေးမလေးမှာ မျက်လုံးဝိုင်းလေးများ လှန်ကြည့်သည့်အတတ်ကို ခုလေးတင် တတ်မြောက်ထားပုံရပြီး ဤစွမ်းရည်အသစ်ကို အလွန်ပင် သဘောကျကာ ဂုဏ်ယူနေပုံရသည်။ လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့က သူမကို ကြည့်ခိုင်းသည့်အခါတိုင်း ခေါ်သည့်သူဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ရွှင်မြူးစွာ ပြုံးပြနေပြီး အလွန်ပင် သဘောကျနေလေသည်။

“မစ္စတာလု... ခင်ဗျားသမီးလေးက တကယ်ကို ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲဗျာ။”

အိမ်ပြင်ဆင်ရေးကုမ္ပဏီမှ အလုပ်သမားများက ချန်းချန်းလေး၏ ချစ်စဖွယ်ပုံစံကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်ကြသည်။

လုအန်းကျီမှာ မပြုံးဘဲမနေနိုင်တော့ဘဲ “ဟုတ်တယ်မလား” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်ထက် မိမိသမီးလေးကို သူတစ်ပါးအား ကြွားဝါချင်သည့် ထူးဆန်းသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။

ချန်းချန်းလေးကို သူတစ်ပါးက ချီးကျူးသရွေ့ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် တစ်ခုခုလုပ်ပြီး ချီးကျူးခံရသည်ထက် ပို၍ပင် ဂုဏ်ယူမိသည်။

အခုလို အလုပ်သမားတွေက ချန်းချန်းလေးကို ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ ချီးကျူးတာမျိုး၊ မနေ့က တက္ကစီဂိတ်မှာ ကစားနေတုန်း လမ်းသွားလမ်းလာတွေက ချီးကျူးတာမျိုးတွေကို သူ သဘောကျနေမိသည်။

အိမ်ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့သည် အပေါ်ထပ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးပြီဖြစ်၍ ယခု အောက်ထပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်မှ ဗီဒိုများသွင်းခြင်းနှင့် လက်သမားအလုပ်များကို လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုအန်းကျီသည် ချန်းချန်းလေးနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့ကို အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရှုလေသည်။

သူသည် ဖုန်းကို ကျန်းဆူရှင်းလက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး သူမကို စမ်းသပ်ကြည့်ခိုင်းကာ သူကမူ အလုပ်သမားများ၏ အလုပ်ပြီးစီးမှုကို သွားရောက်စစ်ဆေးသည်။

ချန်းချန်းလေးမှာ ကျန်းဆူရှင်းဆီသို့ တိုးကပ်သွားပြီး အမောတကောဖြင့် သူမ၏ခြေထောက်ပေါ်သို့ တွယ်တက်ကာ ဖုန်းကိုကြည့်ရန် ဇွတ်အတင်း ကြိုးစားနေတော့သည်။ ကလေးငယ်များမှာ အသစ်အဆန်းများအပေါ် အမြဲတစေ စပ်စုလိုစိတ် ပြည့်နှက်နေတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းဆူရှင်းမှာလည်း မတတ်သာတော့ဘဲ “ဒါဆို ခဏပဲ ကြည့်ရမယ်နော်၊ နားလည်လား” ဟု ပြောလိုက်ရသည်။

ချန်းချန်းလေးမှာ ပျော်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးကို မော့ကာ ကျန်းဆူရှင်းကို ချိုသာသော ကလေးအသံလေးဖြင့် “နား-လည်-ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အမေနှင့်သမီး နှစ်ယောက်သား ဖုန်းကို အာရုံစိုက်ကြည့်နေစဉ် လုအန်းကျီမှာ ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းတိုင်းကို လိုက်ကြည့်နေသည်။ ဒုတိယထပ်တွင် ပြင်ဆင်စရာ သိပ်မရှိတော့ဘဲ သန့်ရှင်းရေးနှင့် အသေးအဖွဲလေးများသာ ကျန်တော့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပရိဘောဂများ ထည့်သွင်းရန်သာ ရှိတော့သည်။

စစ်ဆေးပြီးနောက် ဘာပြဿနာမှ မရှိသဖြင့် သူသည် ကျန်းဆူရှင်းနှင့် ချန်းချန်းလေးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ “ဘာတွေ ကြည့်နေကြတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဆူရှင်းက လုအန်းကျီကို ဖုန်းပြလိုက်သည်။ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝဘ်စာမျက်နှာတစ်ခု ပွင့်နေသည်ကို လုအန်းကျီ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဟွားကီ ၏ ရိုးရှင်းသော စာမျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို သူ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

“ရှင် ရေးထားတဲ့ စာအုပ်အသစ်အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြတာတွေကို ကြည့်နေတာ။ လူကြိုက်များတာ အရမ်းပဲ။ ကျွန်မ အယ်လ်ဘမ် ထွက်တုန်းကတောင် ဒီလောက် လူစိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူး ထင်တယ်” ဟု ကျန်းဆူရှင်းက ပြောသည်။

လုအန်းကျီက “အဲ့ဒီတုန်းက အင်တာနက်က အခုလောက် မထွန်းကားသေးဘူးလေ၊ အွန်လိုင်းမှာ လူမသိတာ မဆန်းပါဘူး။ တီဗွီနဲ့ ရေဒီယိုတွေမှာတော့ မင်းက အရမ်းနာမည်ကြီးခဲ့တာပဲဟာ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူက ကျန်းဆူရှင်းကို “ဘယ်လို ခံစားရလဲ” ဟု မေးရာ သူမက “ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပုံတွေမပါတော့ အများကြီး မမြင်ရဘူးဖြစ်နေတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ပုံတွေသာ ပါရင် ဖုန်းဒေတာက ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီအင်တာနက်အမြန်နှုန်းနဲ့ဆို ပုံတွေတက်လာဖို့ ဘယ်လောက် စောင့်ရမလဲ တွေးကြည့်ဦး” ဟု လုအန်းကျီက ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဆူရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်ကတော့ တကယ့်ကို နာမည်ကြီးနေပြီ” ဟု ပြောသည်။

လုအန်းကျီက ပြုံးကာ “အားကျနေပြီလား။ အနုပညာလောကထဲ ပြန်ဝင်ချင်စိတ် ပေါက်သွားပြီလား” ဟု မေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျန်းဆူရှင်းမှာ ခဏတာ စကားဆွံ့အသွားသည်။

သူမ၏ အခက်အခဲကို လုအန်းကျီ သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် လုအန်းကျီ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရလာပြီး “တကယ်တော့ တခြားလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ မင်းက ဖျော်ဖြေရေးလောကရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို မကြိုက်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ သီချင်းဆိုသံကိုတော့ သူများတွေကို ကြားစေချင်တယ်ဆိုရင် ‘အွန်လိုင်း အမှီအခိုကင်း တေးသံရှင်’ တစ်ယောက်အဖြစ် ကြိုးစားကြည့်လို့ ရတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အွန်လိုင်း အမှီအခိုကင်း တေးသံရှင်?” ကျန်းဆူရှင်းမှာ မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

“ဖုန်းပေး၊ ဒါလေး ပြမယ်”

လုအန်းကျီသည် ကျန်းဆူရှင်းလက်ထဲမှ ဖုန်းကိုယူကာ အက်ပလီကေးရှင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ရှာဖွေရေးနေရာတွင် “ကျန်းဆူရှင်း” ဟု ရိုက်ထည့်လိုက်ရာ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က သူမ၏ သီချင်းများအားလုံး တက်လာသည်။

သူက သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို နှိပ်လိုက်ရာ ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ရန် စောင့်ဆိုင်းရသည့် အပိုင်းသို့ ရောက်သွားသည်။

“ဒေါင်...” ဆိုသော အသိပေးသံကြောင့် ချန်းချန်းလေးမှာ ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် “အသင်းဝင်မဟုတ်သူများ သီချင်း၏ ပထမ စက္ကန့် ၃၀ သာ နားဆင်နိုင်ပါသည်။ သီချင်းအပြည့်အစုံ ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ရန် အသင်းဝင်ကြေး ပေးဆောင်ပါ” ဟု ပေါ်လာသည်။

လုအန်းကျီက “ဒီကမ္ဘာမှာ မူပိုင်ခွင့် ကာကွယ်မှုက တကယ်ကောင်းတာပဲ။ မင်းသီချင်းကို မင်းပြန်နားထောင်ဖို့တောင် ပိုက်ဆံပေးရတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက ဆက်လက်ပြီး “အခု ဖုန်းတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကလည်း အရင်ကထက် အများကြီး ပိုများလာပြီ။ ဆိုလိုတာက ဖုန်းတစ်လုံးထဲမှာ သီချင်းတွေ အများကြီး သိမ်းထားလို့ ရနေပြီ။ အွန်လိုင်းသီချင်းခေတ်က ရောက်တော့မှာ” ဟု ရှင်းပြသည်။

ကျန်းဆူရှင်းမှာ ထက်မြက်သူဖြစ်၍ လုအန်းကျီ ပြောချင်သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ “ဒါဆို အွန်လိုင်းသီချင်းခေတ် ရောက်လာမယ်လို့ ရှင် ထင်တာလား”

“အတိအကျပဲ။ ဒါကြောင့် ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ပါ။ မင်းရဲ့ အရင်က ကျော်ကြားမှုနဲ့ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အွန်လိုင်းပေါ်မှာ အမှီအခိုကင်းတဲ့ အနုပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ဘာမှ မခက်ခဲပါဘူး”

ကျန်းဆူရှင်းက နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ရင်း တွေးတောနေမိသည်။

ချန်းချန်းလေးမှာမူ သူမ၏ အဖေနှင့်အမေ ဘာတွေပြောနေမှန်း နားမလည်သဖြင့် ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်နေသည်။ သူမသည် အလွန်ပင် လိမ္မာသဖြင့် ဖုန်းဆက်ကြည့်ချင်သည်ဟုလည်း ဂျီမတိုက်ပေ။

ထိုစဉ် ကျန်းဆူရှင်း၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။

“ကျုံ့ပေါ်ဆီကပဲ” ဟု သူမက လုအန်းကျီကို ပြောပြီး ဖုန်းဖြေလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူမက လုအန်းကျီကို ပြောလိုက်သည် - “ကျုံ့ပေါ်က ပြောတယ်၊ ပန်းပင်လယ် သီချင်းက အရမ်းကောင်းတယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ သူဆိုတဲ့အခါ ခင်ဗျားဆိုပြထားတဲ့ ဒမ်မိုလောက် အားမပါသလို ခံစားနေရလို့ ရှင်ကူညီပြီး လမ်းညွှန်ပေးနိုင်မလားလို့ မေးနေတယ်”