ဗီဒိုနှင့် စားပွဲငယ်
Vol. 4 Ch. 32
ကျန်းဆူရှင်းနှင့် ချုပ်ဆိုထားသော စာချုပ်အရဆိုလျှင် ဝင်ငွေမှာ အတော်အတန် ရမည်ဖြစ်သည်။
လုအန်းကျီက အသေးစိတ်ကို မမေးတော့ဘဲ “လမ်းညွှန်ပေးတယ်ဆိုတာထက် သူဆိုထားတာလေး အရင်ပို့ခိုင်းလိုက်ပါဦး၊ ကျွန်တော်တို့ နားထောင်ကြည့်ပြီး အကြံပြုချက်လေးတွေ ပေးလို့ရမလား ကြည့်ရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းဆူရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ဖုန်းထဲသို့ ခဏကြာ စကားပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် စာချုပ်ဝင်ငွေ ကိစ္စကို ပြန်ပြောလာသည်။
သူမသည် ကျိုးပေါ်နှင့် ဖုန်းဖြင့် ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် လုအန်းကျီကို မေးသည် - “မူလက သဘောတူထားတာကတော့ ယွမ်ငါးသောင်း၊ သီချင်းရဲ့ မူပိုင်ခွင့်နဲ့ သီဆိုခွင့်ကိုတော့ ကိုယ့်ဘက်က ဆက်ထိန်းထားမယ်၊ ပြီးတော့ သီချင်းကရတဲ့ အမြတ်ဝေစု ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုလည်း ရမယ်။ ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ”
ဤခေတ်ကာလတွင် ယွမ်ငါးသောင်းဆိုသည်မှာ မနည်းလှပေ။ သီချင်းမူပိုင်ခွင့်ကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်ပြီး အမြတ်ဝေစုပါ ရရှိမည်ဆိုလျှင် အလွန်ကောင်းသော အခြေအနေဖြစ်သည်။
ဒါကလည်း ကျန်းဆူရှင်း ကြားကနေ မိတ်ဆက်ပေးလို့သာဖြစ်ပြီး၊ သူတစ်ယောက်တည်းသာဆိုလျှင် ဤ “ပန်းပင်လယ်” သီချင်းကို ပေးလိုက်ရသည်မှာ သေချာပေါက် အရှုံးပေါ်မည်ဖြစ်သည်။
လုအန်းကျီက တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး “အွန်လိုင်းကနေရတဲ့ အမြတ်ဝေစုကို ပိုတောင်းရင်ရော အဆင်ပြေနိုင်မလား” ဟု စမ်းမေးကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်းဆူရှင်းက လုအန်းကျီ အခုလေးတင် ပြောထားသည်များကို သတိရသွားပြီး ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကာ လုအန်းကျီ၏ ဆိုလိုရင်းကို ကျုံ့ပေါ်ထံ ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။
ကျုံ့ပေါ်ဘက်ကလည်း ဆွေးနွေးနေပုံရသည်။ လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် အဖြေရရန် ခဏစောင့်လိုက်ရသည်။
ကျန်းဆူရှင်းက လုအန်းကျီကို ပြန်ပြောပြသည် - “အွန်လိုင်း အမြတ်ဝေစုဆိုတာက အပိုရတဲ့အရာပဲလေ၊ သိပ်လည်း မရှိပါဘူး။ ကျုံ့ပေါ်က မိတ်ဆွေဖွဲ့တဲ့အနေနဲ့ အဲ့ဒါကို ရှင့်ကိုပဲ အကုန်ပေးလိုက်မယ်လို့ ပြောတယ်”
လုအန်းကျီက ပြုံးပြီး “ဒါဆို မစ္စတာကျုံ့ပေါ်ကို ကျွန်တော့်ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပေးပါဦး၊ သူ့ကို အကြွေးတင်သွားပြီ” ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းဆူရှင်းက ကျုံ့ပေါ်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ပြီး ခဏကြာ စကားဆက်ပြောကာ ဖုန်းချလိုက်သည်။
ဖုန်းသိမ်းပြီးနောက် ကျန်းဆူရှင်းက လုအန်းကျီကို မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည် - “ရှင် တကယ်ပဲ အွန်လိုင်းသီချင်းလောကအပေါ် ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား”
လုအန်းကျီက “ဘာလို့လဲ၊ မင်းက မယုံကြည်လို့လား” ဟု ပြန်မေးသည်။
ကျန်းဆူရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၊ ခါလိုက်လုပ်ရင်း “အရင်ကတော့ မစဉ်းစားဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင့်စကား ကြားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အလားအလာ အများကြီးရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်” ဟု ပြောသည်။
သူမက ဆက်ပြောသည် - “ကျုံ့ပေါ်က ပြောတယ်၊ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေးက ပြီးသလောက်ရှိနေပြီတဲ့။ ပြီးတာနဲ့ သူနဲ့ သူ့ရဲ့ မန်နေဂျာတို့ ကိုယ်တိုင်လာခဲ့မယ်တဲ့။ တစ်ချက်က သီချင်းစာချုပ် လက်မှတ်ထိုးဖို့၊ နောက်တစ်ချက်က ရှင့်ဆီက အကြံဉာဏ်တောင်းဖို့ပေါ့။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်မတို့ စတူဒီယိုကလည်း အဆင်သင့် ဖြစ်နေလောက်ပြီဆိုတော့ အတော်ပဲပေါ့”
လုအန်းကျီက “ကောင်းပြီလေ၊ လာတဲ့အခါမှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့” ဟု ဆိုသည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာမှ နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်များအပေါ် အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိသဖြင့် ကျုံ့ပေါ် လာမည်ဆိုသော်လည်း စိတ်အေးအေးထားနိုင်သည်။
ကျန်းဆူရှင်းက “ကျုံ့ပေါ်က ရှင့်ကို အထင်ကြီးသွားပြီး ရေရှည်ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ချင်ပုံရတယ်” ဟု ပြောရာ လုအန်းကျီက “သီချင်းတစ်ပုဒ်တည်းနဲ့ အဲ့လောက်အထိတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းဆူရှင်းက ခေါင်းခါရင်း “ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ သီချင်းမျိုးကို ရေးနိုင်တဲ့သူဟာ ဒီလောကထဲက လူတွေအတွက်တော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရကျိုးနပ်တဲ့သူပဲ။ ရှင်က သီချင်းတင် ရေးတာမဟုတ်ဘူး၊ သီချင်းရဲ့ တီးလုံးဖန်တီးမှု (Arrangement) ကိုပါ အပြီးအစီး လုပ်ပေးနိုင်တာလေ။ ရှင်က အဲ့ဒါတွေအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်ပြီး အရည်အသွေးကလည်း အဆင့်မြင့်နေတာဆိုတော့ ကျုံ့ပေါ်က စိတ်မဝင်စားဘဲ နေပါ့မလား” ဟု ရှင်းပြသည်။
၎င်းမှာ သူ၏ အရင်ဘဝမှ ရရှိခဲ့သော လက်ဆောင်များကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
လုအန်းကျီက ပြုံးပြီး “ဟုတ်လို့လား၊ ဒါဆိုရင်တော့ ဒီ ‘လာဘ်ကောင်ကြီး’ ကို ဧည့်ခံဖို့ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ထားရမှာပေါ့” ဟု နောက်လိုက်သည်။
“ဝီ...”
အောက်ထပ်မှ လွှစက်သံကြောင့် ချန်းချန်းလေးမှာ ချက်ချင်း လန့်သွားသည်။
ကလေးမလေးမှာ လန့်သွားပြီး “အဲ့ဒါ ဘာအသံလဲ” ဟု အမြန်မေးသည်။
လုအန်းကျီက “အဲ့ဒါ လွှစက်သံလေ။ လက်သမားဦးလေးက သစ်သားတွေ ဖြတ်နေတာ” ဟု ဖြေသည်။
ကလေးမလေးက ခေါင်းညိတ်ပြီး “လွှ... လွှစက်...” ဟု လိုက်ပြောသည်။
လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့ အံ့သြသွားသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်းချန်းလေး၏ အသံထွက်မှာ အလွန်မှန်ကန်နေခြင်းဖြစ်သည်။
နှစ်ယောက်သား အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး ကျန်းဆူရှင်းက “ချန်းချန်းလေး... ‘လွှစက်’ လို့ ထပ်ပြောကြည့်ဦး” ဟု ခိုင်းလိုက်သည်။
ချန်းချန်းလေးက သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ကြည့်ကာ “လွှစက်” ဟု ပြန်ပြောလေသည်။
ကျန်းဆူရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “လွှ! စက်!” ဟု တစ်လုံးချင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆိုပြသည်။
ချန်းချန်းလေးကလည်း အလွန်တည်ကြည်သော ပုံစံဖြင့် “လွှ! စက်!” ဟု လိုက်ဆိုသည်။
“လွှ! စက်!”
“လွှ! စက်!”
“ဟူး...” ကျန်းဆူရှင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါ အရှုံးပေးပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။
လုအန်းကျီကလည်း ဘေးကကြည့်ရင်း “အင်း...” ဟု သက်ပြင်းချမိသည်။
ချန်းချန်းလေးမှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ပျက်နေသော မျက်နှာများကို မြင်သောအခါ အလွန်ရယ်ချင်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ “ဂိဂိ... ဂိဂိ” နှင့် တဟားဟား ရယ်မောတော့သည်။
“ဝီ...”
အောက်ထပ်မှ လွှစက်သံ ပြန်ထွက်လာပြန်သည်။ ချန်းချန်းလေးမှာ နားကိုပိတ်လိုက်ပြီး “လွှစက်ကြီးက ဆူလိုက်တာ!” ဟု အော်ပြောသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ကောင်မလေး၏ အသံထွက်မှာ မှန်ကန်နေပြန်သည်။ လုအန်းကျီက “သူမက မသိစိတ်နဲ့ ပြောတဲ့အချိန်မှာပဲ အသံထွက်က မှန်တာထင်တယ်” ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
သို့သော် ကျန်းဆူရှင်းကမူ စိတ်တိုတိုဖြင့် “သမီးက တမင်လုပ်နေတာပဲ၊ ငါ့ကို စိတ်တိုအောင် လုပ်နေတာ!” ဟု ဆိုသည်။
လုအန်းကျီသည် ချန်းချန်းလေးကို ချီလိုက်ပြီး “လက်သမားတွေက အကြာကြီး လုပ်ဦးမှာ၊ အပြင်သွားရအောင်” ဟု ပြောကာ သူတို့ သုံးယောက်သား အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
နေပူရှိန်က တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာသဖြင့် လုအန်းကျီတို့ မိသားစုသည် အနီးအနားရှိ ကုန်တိုက် တစ်ခုသို့ သွားရောက် အနားယူကြသည်။
ကုန်တိုက်ထဲတွင် လူမများဘဲ လေအေးပေးစက်ကြောင့် အပြင်ထက် အများကြီး ပိုနေ၍ ကောင်းသည်။
ချန်းချန်းလေးမှာ ထိုနေရာကို ကစားကွင်းကဲ့သို့ သဘောထားကာ ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားနေတော့သည်။ အတိအကျ ပြောရလျှင် သူမသည် ကုန်တိုက်၏ ချောမွတ်သော ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့၏ လက်ကို ကိုင်ကာ လျှောစီးနေခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းဆူရှင်းက ကလေးကို အလိုမလိုက်ချင်သဖြင့် သေချာလမ်းလျှောက်ရန် ပြောသော်လည်း ကလေးမလေးက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး လျှောစီးရန်သာ ဇွတ်လုပ်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းဆူရှင်းလည်း မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ကလေးမလေးနှင့် ညှိနှိုင်းလိုက်ရသည် - ခဏလျှောစီးပြီးလျှင် ခဏနားရမည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ကလေးမလေးမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်နေသဖြင့် ကျန်းဆူရှင်းပင်လျှင် ပျော်ရွှင်မှု ကူးစက်သွားကာ လုအန်းကျီနှင့်အတူ ကလေးကို မကာ အမြန်ပြေးပြီး လျှောစီးပေးလိုက်ကြသည်။
“ဂိဂိ ဂိဂိ ဂိဂိ!” ချန်းချန်းလေး၏ ရယ်သံများ ကုန်တိုက်ထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။
ဆိုင်ခန်းများမှ အရောင်းစာရေးမလေးများမှာ ဤမိသားစု သုံးယောက်၏ ပျော်ရွှင်စရာ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း “သိပ်အားကျဖို့ ကောင်းတာပဲ” ဟု မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်မိကြတော့သည်။