← Chapters

အကွက်ကြီးရွှေ့ခြင်း

Vol. 6 Ch. 54

အကွက်ကြီးရွှေ့ခြင်း

Vol. 6 Ch. 54

“ဒီအကြောင်းအရာအတွက်လည်း ရှင့်မှာ သင့်တော်တဲ့ သီချင်းရှိနေတာလား”

ကျန်းဆူရှင်း မျက်တောင်တခတ်ခတ် လုပ်နေမိပါတယ်။ သူမ နည်းနည်းတော့ သိချင်စိတ် ဖြစ်မိပေမဲ့ အံ့သြမနေတော့ပါဘူး။

လုအန်းကျီဟာ “ပန်းပင်လယ်” လို သီချင်းမျိုးကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်တာက သူ သီချင်းရေးတဲ့ အလုပ်ထဲမှာ နစ်ဝင်နေခဲ့တာ ကြာပြီဆိုတာကို ဖော်ပြနေတာပါ။

“ပန်းပင်လယ်” လို သီချင်းမျိုးက အချိန်တိုအတွင်းမှာ ရေးလို့ရတဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။

ကျုံ့ပေါ်တောင် “ပန်းပင်လယ်” ရဲ့ ထူးခြားမှုကို ကြားနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ သီချင်းဆိုရော သီချင်းရေးပါ ထူးချွန်တဲ့ ထိပ်တန်း အဆိုတော်ဟောင်း ကျန်းဆူရှင်းအတွက်တော့ ပိုလို့တောင် ထင်ရှားနေတာပေါ့။

ဒီသီချင်းက အခုလက်ရှိ ခေတ်ရေစီးကြောင်းနဲ့ အနည်းငယ် ကွဲပြားပေမဲ့ တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ ပုံစံသစ်တစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာရဲ့ ပေါ့ပ်ဂီတ အခြေခံပေါ်မှာ လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ထားသလိုပင်။

ဒါဟာ ရေရှည် စဉ်းစားတွေးခေါ်မှု၊ သုတေသနပြုမှုနဲ့ လက်တွေ့ စမ်းသပ်မှုတွေ မရှိဘဲ ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလို့ ကျန်းဆူရှင်း ယုံကြည်နေပါတယ်။

လက်တွေ့ စမ်းသပ်မှုတွေ ရှိလာတဲ့အခါမှာတော့ တခြားလက်ရာတွေလည်း ရှိနေမှာက သဘာဝပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ လုအန်းကျီဆီမှာ အချိန်နဲ့ အာကာသ အကြောင်းအရာနဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ် အဆင်သင့် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့တော့ သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

ဘယ်လိုလက်ရာမျိုး ဖြစ်မလဲ။

သူမ သိချင်စိတ်ရော မျှော်လင့်ချက်ပါ ပြင်းပြနေပါတယ်။

“အင်း... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တစ်ပုဒ်တော့ ရှိတယ်...” လုအန်းကျီက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

တကယ်တော့ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးစာ လက်ရာတွေ ရှိနေတာကြောင့် သူ ဘယ်လို အမျိုးအစား၊ ဘယ်လို အကြောင်းအရာ သီချင်းမျိုးမဆို ထုတ်ပေးနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုချက်ချင်း ဘာလက်ရာမှ မပြနိုင်သေးဘဲ အဲဒီလို ပြောလိုက်ရင် ကြွားရာကျနေပါလိမ့်မယ်။ သူက လူကြားထဲမှာ ကြွားရတာ ဝါသနာမပါတာကြောင့် အောင့်ထားရပါတယ်။

ထားလိုက်ပါတော့၊ မကြွားတော့ပါဘူး။

ကျန်းဆူရှင်းက “ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို အချိန်ရရင် အဲဒါကို အသံသွင်းပြီး ကျွန်မ အရင်က ရေးထားတဲ့ သီချင်းနဲ့အတူ သူ့ဆီ ပို့ပေးကြတာပေါ့” လို့ ပြောပါတယ်။

လုအန်းကျီက “ခဗျား အဲဒီသီချင်းကို ရေးပြီးသွားပြီလား” လို့ မေးလိုက်ရာ၊

ကျန်းဆူရှင်းက လွမ်းဆွတ်တမ်းတတဲ့ ပုံစံနဲ့ “ဟုတ်တယ်။ ‘နဂါးဘုရင် ၃’ ကို ဖတ်ပြီးတဲ့နောက် စိတ်ကူးတွေ ရလာပြီး သီချင်းကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့တာ...” လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။

လုအန်းကျီ- “...”

မွန်းတည့်ချိန် နီးကပ်လာတာကြောင့် ကျန်းဆူရှင်းက ကားပေါ်ကနေ စုန့်ရှောင်ချင်းကို ဖုန်းဆက်လိုက်ပါတယ်။ စုန့်ရှောင်ချင်းက သူမအိမ်နားက ပန်းခြံမှာ ရှိနေတယ်လို့ သိရတာကြောင့် ဒရိုင်ဘာကို ပန်းခြံဆီ မောင်းခိုင်းလိုက်ပါတယ်။

ကားပေါ်က ဆင်းတဲ့အခါ သူတို့နှစ်ယောက်က ဒရိုင်ဘာကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြပါတယ်။ ဒရိုင်ဘာကလည်း ဘာမှ အားနာစရာ မလိုကြောင်း ပြောပြီး မောင်းထွက်သွားပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းကို ထပ်ဖုန်းဆက်ပါတယ်။ စုန့်ရှောင်ချင်းက ချန်းချန်းကို အနားက စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုဆီ ခေါ်သွားပြီး စောင့်နေတယ်လို့ ပြောတာကြောင့် လိပ်စာအတိုင်း လိုက်သွားကြပါတယ်။

စားသောက်ဆိုင်က ပန်းခြံဘေးတင်ပါ။ သိပ်မကြီးပေမဲ့ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပြီး အဆင့်အတန်း မြင့်တဲ့ ပုံစံမျိုးပါ။

လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ ဝင်သွားတဲ့အခါ ချန်းချန်းလေးက အချိုပွဲ တစ်ခုကို စားနေပါပြီ။ သူမ ပါးစပ်မှာလည်း ခရင်မ်တွေ ပေပွနေသလို လက်လေးတွေလည်း စေးကပ်နေပါတယ်။

ကလေးမလေးက မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းကို မြင်တော့ ချက်ချင်း ဖြီးပြပြီး “ ဖေဖေ!” လို့ အော်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ သူမ ထိုင်ခုံပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းပြီး လုအန်းကျီဆီ “တောက်တောက် တောက်တောက်” ပြေးလာကာ လက်လေးတွေ ဆန့်ပြီး သူ့ပေါင်ကို ဖက်လိုက်ပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းကတော့ မနာလို ဖြစ်သွားရပါတယ် “ ဖေဖေကို တွေ့တော့ မေမေကို မေ့သွားပြီလား။ ဖေဖေကိုပဲ ခေါ်ပြီး မေမေကိုကျ မခေါ်ဘူး!”

အဲဒီတော့မှ ချန်းချန်းက သတိရသွားပြီး လုအန်းကျီကို လွှတ်ကာ ကျန်းဆူရှင်းဆီ ပြေးကပ်ပြီး “ မေမေ!” လို့ ရယ်ရင်း အော်ခေါ်ပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းက ချန်းချန်းရဲ့ လက်မောင်းလေးကို အမြန်ဖမ်းဆွဲပြီး တားလိုက်ရတယ် “သမီး လက်နဲ့ ပါးစပ်ကို ကြည့်ဦး။ အရင် သန့်ရှင်းအောင် သုတ်ပြီးမှ ဖက်နော်”

လုအန်းကျီ ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ဘောင်းဘီမှာ ခရင်မ်တွေ ပေနေတာကို တွေ့ပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။

သူက ချန်းချန်းနဲ့ အတူရှိနေတာ မကြာသေးတာကြောင့် ကျန်းဆူရှင်းလောက် အတွေ့အကြုံ မရှိသေးပါဘူး။

သူက ကလေးမလေးရဲ့ အဖက်ခံရတာကိုပဲ အာရုံရောက်နေပြီး သူမရဲ့ ခေါင်းလေးကိုတောင် ပွတ်ပေးနေမိတာကြောင့် ခရင်မ်တွေ သူ့ဘောင်းဘီမှာ ပေသွားတာကို သတိမထားမိလိုက်ပါဘူး။

စုန့်ရှောင်ချင်းက လုအန်းကျီကို တစ်ရှူးအချို့ လှမ်းပေးပါတယ်။ လုအန်းကျီက “ကျေးဇူးပဲ” လို့ ပြောပြီး ငုံ့ကာ ဘောင်းဘီက အစွန်းအထင်းကို သုတ်လိုက်ပါတယ်။

သူတို့ သုံးယောက် ထိုင်လိုက်ကြပြီး စုန့်ရှောင်ချင်းက ဝန်ထမ်းကို ခေါ်ကာ စားစရာမှာလိုက်ပါတယ်။ လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့လည်း ပုံမှန်အတိုင်းပဲ မှာလိုက်ကြပါတယ်။

အစားအသောက် စောင့်နေတုန်းမှာ ချန်းချန်းက အချိုပွဲ စားပြီးသွားပြီး သူမအတွက် မှာထားတဲ့ အဓိက အစားအစာ အရင်ရောက်လာပါတယ်။ စုန့်ရှောင်ချင်းက ချန်းချန်းကို ခွံ့ကျွေးချင်ပေမဲ့ ကျန်းဆူရှင်းက တားလိုက်ပြီး ကလေးကို ဘာသာသူ စားခိုင်းပါတယ်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက လက်လျှော့လိုက်ရပြီး “ဘယ်လိုလဲ။ မူပိုင်ခွင့် လက်မှတ်ထိုးပြီးပြီလား” လို့ မေးပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “အင်း၊ ထိုးလိုက်ပြီ” လို့ ပြောပါတယ်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက ပြုံးပြီး “ငါ သိသားပဲ၊ အဆင်ပြေမှာပါ။ ‘ပန်းပင်လယ်’ က အရမ်း ကောင်းတာပဲ၊ ကျုံ့ပေါ်သာ သဘောမကျရင် သူ့ရဲ့ အကြိုက်က တကယ်ကို ညံ့ဖျင်းလို့ပဲ ဖြစ်မှာ!”

ချန်းချန်းရဲ့ ပါးစပ်က ခရင်မ်တွေကို သုတ်ပြီးသွားပေမဲ့ အစာစားတဲ့အခါမှာတော့ ပါးစပ်မှာ အစာစလေးတွေ ထပ်ပေပြန်ပါတယ်။

သူမက အစာကို ဝါးရင်း မျက်လုံးလေးတွေ ဟိုဟိုဒီဒီ ကစားကာ တီတီစုန့်နဲ့ မေမေတို့ ပြောနေတာကို နားထောင်နေပါတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ကို တော်လိုက်တာလို့ ချီးကျူးချင်နေပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကို ချီးကျူးရမှန်း မဝေခွဲနိုင် ဖြစ်နေပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းက “သူ့လို လောကရဲ့ ထိပ်တန်းလူတစ်ယောက်က အကြိုက် ညံ့ပါ့မလား။ ကျုံ့ပေါ်က ‘ပန်းပင်လယ်’ ကို သဘောကျရုံတင် မကဘူး၊ သူ့အယ်လ်ဘမ်အသစ် အတွက်လည်း ကျွန်မတို့ဆီကနေ သီချင်းတွေ ထပ်မှာချင်နေတာ” လို့ ပြောပါတယ်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက “သူ ဟိုင်တူးအထိ တကူးတက လာတာက တခြား ရည်ရွယ်ချက်လည်း ရှိလို့ ဖြစ်မှာပါ။ သီချင်းအသစ်တွေအတွက် ဘယ်လို လိုအပ်ချက်တွေ ရှိလဲဆိုတာ သိရပြီလား” လို့ မေးပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းက လုအန်းကျီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ ခေါင်းညိတ်ပြတာကို မြင်တော့မှ စုန့်ရှောင်ချင်းကို ပြောပြလိုက်ပါတယ် “ကျွန်မတို့ဆီမှာ သီချင်းတွေ ရှိပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ ချန်းချန်းအဖေရဲ့ သီချင်းတွေက မူပိုင်ခွင့် ဝဘ်ဆိုဒ်မှာ မတင်ရသေးဘူး ထင်တယ်”

စုန့်ရှောင်ချင်းက “အဲဒါ ကောင်းတာပေါ့!” လို့ ပြောပြီး လုအန်းကျီကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်ပါတယ်။ “ရှင့်ရဲ့ သီချင်းအသစ်က ဘယ်လောက်အထိ ပြီးပြီလဲ။ ကျွန်မအိမ်မှာ ထပ်ပြီး အသံသွင်းချင်သေးလား။ ရှင့်ရဲ့ လက်ရာကို ကျွန်မ တကယ် မျှော်လင့်နေတာ!”

ကျန်းဆူရှင်းကတော့ ရုတ်တရက် သဝန်တိုသလို ထပ်ဖြစ်သွားပြန်ပါတယ်။

ချန်းချန်းအဖေက ဘာလို့ ဒီလောက် တော်နေရတာလဲ။ ချန်းချန်းရဲ့ အာရုံကိုပဲ ဖမ်းစားထားတာ မဟုတ်ဘဲ အခုဆို စုန့်ရှောင်ချင်းရဲ့ အာရုံကလည်း သူ့ဆီ ရောက်နေပြီ။

အဲဒီလို သဝန်တိုသလိုဖြစ်တာက မသင့်တော်ဘူးဆိုတာ သိပေမဲ့ ကျန်းဆူရှင်း မထိန်းနိုင်ပါဘူး။

သူမရဲ့ သဝန်တိုတဲ့ ခံစားချက်ကို ဖိနှိပ်ထားရင်း ကျန်းဆူရှင်းလည်း လုအန်းကျီကို မသိမသာ ခိုးကြည့်လိုက်မိပါတယ်။ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်လေးကို ဖယ်လိုက်ရင် သူမကလည်း စုန့်ရှောင်ချင်းလိုပဲ လုအန်းကျီရဲ့ သီချင်းအသစ်က ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်နေတာပါ။

လုအန်းကျီက “ဒါဆိုရင်တော့ ဒုက္ခပေးရဦးမှာပေါ့” လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက “ရပါတယ်၊ အမြန်စားကြရအောင်! ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မအိမ်မှာ ကွန်ပျူတာ ရှိတာပဲ၊ ရှင့်သီချင်းကို အဲဒီမှာတင် မူပိုင်ခွင့် တိုက်ရိုက် တင်လို့ရတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ဟင်းလျာတွေ ရောက်လာပြီး သူတို့ သုံးယောက်လုံး အမြန်စားလိုက်ကြပါတယ်။

လုအန်းကျီက ချန်းချန်းလေးကို ချီလိုက်ပြီး ကျန်းဆူရှင်း၊ စုန့်ရှောင်ချင်းတို့နဲ့အတူ စားသောက်ဆိုင်ကနေ ထွက်ကာ အရိပ်ကောင်းတဲ့ လမ်းအတိုင်း စုန့်ရှောင်ချင်းရဲ့ အိမ်ဆီ လျှောက်လာခဲ့ကြပါတယ်။

လုအန်းကျီကတော့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် လျှောက်နေပေမဲ့ ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းတို့ကတော့ လုအန်းကျီရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကျုံ့ပေါ်အတွက် ဘယ်သီချင်းကို ရွေးရမလဲဆိုတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမှန်း မသိကြပါဘူး။

သူက “နှစ်တစ်ထောင်အချစ်”” နဲ့ “စောင့်ရခြင်း နှစ်များစွာ” ကို ပယ်လိုက်ပါတယ်။ နောက်ပြီး “ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ် ” ကိုလည်း ထည့်စဉ်းစားနေပါတယ်။

ရှေ့က သီချင်းနှစ်ပုဒ်က အမျိုးသမီး အဆိုတော်အတွက် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ပုဒ်ကတော့ အခုခေတ်ရေစီးကြောင်းနဲ့ အရမ်း ကွဲပြားနေပါတယ်။ ကျုံ့ပေါ် လက်ခံနိုင်ပါ့မလား၊ ဒီကမ္ဘာက လူတွေ လက်ခံနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ သူ မသေချာပါဘူး။

ဒီအကြောင်းရင်းသာ မရှိရင် ကျန်တဲ့သီချင်းတွေဖြစ်တဲ့ “နှစ်တစ်ထောင်အကြာ”၊ “ဆယ်နှစ်အကြာ”၊ “ ယနေ့” စတာတွေထဲမှာ လုအန်းကျီက “ခရစ်တော်မပေါ်မီကအချစ် ” ကို ပိုသဘောကျပါတယ်။

စာသားအရ ကြည့်ရင်လည်း သူ စဉ်းစားလို့ရသမျှထဲမှာ ဒီသီချင်းက အချိန်နဲ့ အာကာသ ခံစားချက် အရှိဆုံးဖြစ်ပြီး အကြောင်းအရာနဲ့ အကိုက်ညီဆုံးပါ။

ဒါပေမဲ့ သီချင်းတိုင်းက ဈေးကွက်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမှာပါ။ အရင်ဘဝက ဝတ္ထုတွေထဲကနေ “နဂါးဘုရင် ၃” တို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သလိုပဲ၊ သီချင်းရွေးတဲ့အခါမှာလည်း ခေတ်နောက်ခံနဲ့ ခေတ်ရေစီးကြောင်းကို ထည့်စဉ်းစားရပါမယ်။

ဒါမှမဟုတ်... အကွက်ကြီးကြီး ရွှေ့ပြီး ဒီသီချင်းတွေ အကုန်လုံးကို ရေးထုတ်ကြည့်ပြီး ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းကိုပဲ ရွေးခိုင်းရမလား။

ဒီအတွေးက လုအန်းကျီရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ရုတ်တရက် လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာပါတယ်။

သူက ကျန်းဆူရှင်း ရှေ့မှာ တကယ်ကို အရည်အချင်းပြချင်နေတာပါ။ ကားပေါ်မှာတုန်းက အောင့်ထားခဲ့သမျှ အခုတော့ မအောင့်နိုင်တော့ပါဘူး။

All Chapters