← Chapters

အချောသတ်ခြင်း

Vol. 6 Ch. 57

အချောသတ်ခြင်း

Vol. 6 Ch. 57

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးတာနဲ့ သူတို့သုံးယောက်လုံး ချက်ချင်းပဲ အလုပ်စကြပါတော့တယ်။

လုအန်းကျီက ကွန်ပျူတာပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ ဂီတမူပိုင်ခွင့် ဝဘ်ဆိုဒ်အကောင့်ထဲကို ဝင်လိုက်ပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းက လုအန်းကျီဖန်တီးထားတဲ့ သီချင်းစာသားနဲ့ သံစဉ်တွေကို မူပိုင်ခွင့် ဝဘ်ဆိုဒ်ထဲ ထည့်သွင်းဖို့ ကူညီပေးနေပြီး လုအန်းကျီကတော့ အသံသွင်းခန်းထဲဝင်ကာ စုန့်ရှောင်ချင်းနဲ့အတူ အသံသွင်းဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ပါတယ်။

ချန်းချန်းလေးကတော့ ထုံးစံအတိုင်းပဲ ပျော်စရာကောင်းမယ့် စုန့်ရှောင်ချင်းအနားကို ပြေးသွားပြန်ပါတယ်။

ဒီတစ်ခါမှာတော့ လုအန်းကျီက သီချင်းအစီအစဉ်တွေ အချောသတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ အစမ်းသံသွင်းဖိုင်တွေ ဖန်တီးဖို့ မလောပါဘူး။

ကျုံ့ပေါ်က ဘယ်သီချင်းတွေကို ရွေးမလဲဆိုတာ သူ မသေချာသေးတာကြောင့် သီချင်းအားလုံးအတွက် အသံအစီအစဉ်တွေနဲ့ အပင်ပန်းခံ အသံသွင်းနေဖို့ မလိုသေးဘူးလို့ တွေးထားလို့ပါ။

ကျုံ့ပေါ် ရွေးချယ်တာကို ကြည့်ပြီးမှ သူက လိုအပ်တဲ့ အသံအစီအစဉ်တွေကို ပေးသွားမှာပါ။

အသံအစီအစဉ်တွေအတွက်လည်း အခကြေးငွေ ရဦးမှာဖြစ်သလို၊ အရင်ဘဝက သီချင်းတွေရဲ့ မူလအရသာကို ထိန်းသိမ်းချင်တာကြောင့် လိုအပ်တဲ့အချိန်ကျမှပဲ သူက အကုန်ထုတ်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

လုအန်းကျီက အသံသွင်းခန်းထဲက သင့်တော်တဲ့ တူရိယာတွေကို ရွေးချယ်ပြီး သီချင်းသုံးပုဒ်အတွက် နောက်ခံတီးလုံးတွေကို အရင်ဆုံး အသံသွင်းလိုက်ပါတယ်။

ဒီအချိန်အတွင်းမှာပဲ ကျန်းဆူရှင်းကလည်း မူပိုင်ခွင့် မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဂီတမူပိုင်ခွင့် ဝဘ်ဆိုဒ်ကလည်း မကြာသေးခင်ကမှ ဆာဗာကို အဆင့်မြှင့်တင်ထားပုံရပြီး အင်တာနက်လိုင်းတွေလည်း ပိုမြန်လာတာကြောင့် သီချင်းစာသားနဲ့ သံစဉ်ဖိုင်တွေကို တင်ရတာက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမြန်နေပါတယ်။

လုအန်းကျီက “ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” နဲ့ “နှစ်တစ်ထောင်ကြာပြီးနောက်” သီချင်းတွေအတွက် နောက်ခံတီးလုံးတွေ သွင်းပြီးတဲ့အခါမှာတော့ အသံသွင်းဖို့ အချိန်ရောက်လာပါပြီ။

ကျန်းဆူရှင်းကလည်း ရက်ပ်သီချင်းဖြစ်တဲ့ “ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” ရဲ့ အချောသတ်သံက ဘယ်လိုထွက်လာမလဲဆိုတာ သိချင်နေတာကြောင့် စုန့်ရှောင်ချင်းဘေးမှာ လာထိုင်ပြီး နားကြပ်တစ်ခုကို ယူလိုက်ပါတယ်။

ချန်းချန်းလေးက စုန့်ရှောင်ချင်းဘေးမှာ ကပ်ပြီး ကြည့်နေတာကို မြင်တော့ သူမက လှမ်းခေါ်လိုက်ပါတယ် “ချန်းချန်း၊ မေမေနဲ့အတူ လာနားထောင်ရအောင်၊ တီတီစုန့်ကို အလုပ်မရှုပ်စေနဲ့လေ”

“ဟုတ်ကဲ့”

ချန်းချန်းလေးက ခေါင်းလေးညိတ်ပြပြီး ကျန်းဆူရှင်းနားကို ပြေးသွားပါတယ်။

အရင်က “ပန်းပင်လယ်” ကို အသံသွင်းတုန်းကလိုပဲ ကျန်းဆူရှင်းက သူမကို ပေါင်ပေါ်တင်ထားပြီး နားကြပ်တစ်ဖက်စီကို နားမှာကပ်ပြီး နားထောင်ကြပါတယ်။

“တိန် ~ တိန် ~ တိန် ~ တိန်တိန်၊ တိန် ~ တိန် ~ တိန် ~ တိန်တိန်...”

ထူးခြားတဲ့ စည်းချက်နဲ့ အေးအေးလူလူ ရှိလှတဲ့ သံစဉ်လေးက သူတို့နားထဲကို စီးဝင်လာပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းက စိတ်ထဲကနေ “တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ” လို့ မှတ်ချက်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ခုနက သီချင်းသံစဉ်စာရွက်ကို ကြည့်တုန်းကတည်းက သူမ စိတ်ထဲမှာ ဒီသံစဉ်ကို ပုံဖော်ထားပြီးသားဖြစ်ပြီး အခုတော့ သူမရဲ့ ထင်မြင်ချက် မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ရုံပါပဲ။

တစ်ဖက်မှာလည်း ချန်းချန်းလေးက သံစဉ်သံအတိုင်း ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ငြိမ့်နေပြီး ခြေထောက်လေးတွေကိုလည်း လိုက်လှုပ်နေပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းတို့ဟာ အသံသွင်းခန်းရဲ့ မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေတစ်ဆင့် မိုက်ခရိုဖုန်းရှေ့မှာ သီချင်းဆိုနေတဲ့ လုအန်းကျီကို ကြည့်နေကြပါတယ်။

“ရှေးဟောင်း ဗာဗုလုံဘုရင်က ဟမ်မူရာဘီ ဥပဒေကို ထုတ်ပြန်ခဲ့တယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးထောင် ခုနစ်ရာကျော်က အနက်ရောင် ကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ ထွင်းထုထားခဲ့တယ်...”

စုန့်ရှောင်ချင်းနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ဟာ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

ဒါက ထူးခြားတဲ့ ရက်ပ်သီချင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီး လုအန်းကျီက အနောက်တိုင်း ရက်ပ်ပုံစံတွေထက် ပိုပြီး ဆန်းသစ်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားပေမဲ့ ရလဒ်က ဒီလောက်အထိ အံ့သြစရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ကြပါဘူး။

“သူက စာလုံးတွေရဲ့ အသံနေအသံထား အနိမ့်အမြင့် ကွာခြားချက်တွေကို ပျောက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ...”

စုန့်ရှောင်ချင်းက လုအန်းကျီရဲ့ ဒီသီချင်းထဲက ရက်ပ်ဆိုဟန်ရဲ့ သော့ချက်ကို ရိပ်မိလိုက်ပါတယ်။

ဒီလိုမျိုး စမ်းသပ်ထားတဲ့ ရက်ပ်လက်ရာမျိုး ဒီနိုင်ငံမှာ တစ်ပုဒ်မှ မရှိသေးပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက တရုတ်စကားလုံး အသံထွက်တွေနဲ့ ရက်ပ်စည်းချက်ကြားက အဟန့်အတားကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး၊ အရင်က အပြောရခက်တဲ့ တရုတ်ရက်ပ်တွေကို အရမ်းကို ချောမွေ့သွားစေသလို သံစဉ်နဲ့ စည်းချက်ကို ပိုပြီး ပီပြင်စေပါတယ်။

အသံကိုယ်တိုင်က တူရိယာတစ်ခု ဖြစ်သွားသလိုမျိုးပဲ... “အင်း...”

ကျန်းဆူရှင်းလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာက တည်ကြည်သွားပါတယ်။

အရင်ခေတ်က အပြောင်းအလဲတွေကို မကြုံဖူးတဲ့ သူတို့အတွက်တော့ ဒီသီချင်းက... လမ်းသစ်ဖောက်လိုက်တာပါပဲ!

“မင်းကို ငါပေးခဲ့တဲ့ အချစ်တွေက ခရစ်တော်မပေါ်မီကတည်းက ရေးသားခဲ့တာ၊ မက်ဆိုပိုတေးမီးယား လွင်ပြင်ထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်နှံထားခဲ့တယ်၊ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှ ပြန်လည် တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့တယ်၊ ရွှံ့စေးပြားပေါ်က လက်ရေးတွေက အခုထိ ထင်ရှားနေဆဲပဲ~”

“မင်းကို ငါပေးခဲ့တဲ့ အချစ်တွေက ခရစ်တော်မပေါ်မီကတည်းက ရေးသားခဲ့တာ၊ မက်ဆိုပိုတေးမီးယား လွင်ပြင်ထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်နှံထားခဲ့တယ်၊ ရှေးဟောင်း စာလုံးတွေနဲ့ ထာဝရ ထွင်းထုထားခဲ့တယ်၊ အဲဒီကတိစကားတွေက နှစ်တစ်ထောင်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့တယ်၊ အရာအားလုံးက ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်နေတုန်းပဲ...”

လုအန်းကျီက ဆက်လက် သီဆိုနေပါတယ်။

သီချင်းရဲ့ ကြားဖြတ်အပိုင်း ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ စုန့်ရှောင်ချင်းက ကျန်းဆူရှင်း ဘာလို့ ဒီသီချင်းက အကြောင်းအရာနဲ့ အကိုက်ညီဆုံးလို့ ပြောခဲ့တာလဲဆိုတာကို တကယ် နားလည်သွားပါတယ်။

ဒီသီချင်းထဲက အချိန်နဲ့ အာကာသ ကူးပြောင်းမှုတွေက ပုံရိပ်ယောင်တွေလိုပဲ မျက်စိထဲမှာ ထင်ထင်ရှားရှား မြင်နေရသလို၊ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက အပြောင်းအလဲတွေဟာ ပုံတူကားချပ်ကြီး တစ်ခုလို သူတို့ရှေ့မှာ ဖြန့်ခင်းထားသလိုပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ လူဘယ်နှစ်ယောက်က ဒီသီချင်းကို တကယ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ။

စုန့်ရှောင်ချင်း မသေချာပါဘူး။

ဒီဆန်းသစ်တဲ့ သီချင်းကို သူမ အံ့သြမိပေမဲ့ မသေချာသေးတာပါ။

ဒါကြောင့် သူမက အလုပ်လုပ်နေရင်းနဲ့တောင် လုအန်းကျီ သီချင်းဆိုပြီးသွားတဲ့အထိ အတွေးထဲမှာ နစ်နေခဲ့ပါတယ်။

သူမတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျန်းဆူရှင်းလည်း အတူတူပါပဲ။

ပြည်တွင်းဈေးကွက်မှာတော့ ရက်ပ်ကို အဓိကထားတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်က ဈေးကွက်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို မခံယူရသေးသလို၊ ရိုးရာရက်ပ်နဲ့ မတူတဲ့ ဒီလို သီချင်းမျိုးဆိုရင် ပိုလို့တောင် မသေချာပါဘူး။

လုအန်းကျီကတော့ အသံသွင်းခန်း မှန်ကနေတစ်ဆင့် ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်နေရတာကြောင့် သူတို့ ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ နားလည်ပါတယ်။

ဒါကို သူလည်း လက်ခံနိုင်ပါတယ်။

တကယ်လို့ သူတို့ကသာ “ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” ကို ဘာဝေဖန်ချက်မှ မရှိဘဲ ချက်ချင်း ချီးကျူးလိုက်မယ်ဆိုရင် သူတောင် ပိုပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားမှာပါ။

ဘယ်သီချင်းမဆို သူ့ခေတ်သူ့အခါနဲ့ ဈေးကွက်ကို ထည့်စဉ်းစားရမှာပဲလေ။

“ဆက်ဆိုမလား”

သူက အသံသွင်းခန်းထဲက မိုက်ခရိုဖုန်းကနေ မေးလိုက်ပြီး ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းတို့ရဲ့ အတွေးတွေကို ဖြတ်လိုက်ပါတယ်။

သူတို့နှစ်ယောက် မဖြေခင်မှာပဲ ချန်းချန်းလေးက ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်ပြပြီး လုအန်းကျီ ကြားသည်ဖြစ်စေ မကြားသည်ဖြစ်စေ “အင်း၊ ဆက်ဆိုပါ” လို့ အားပေးလိုက်ပါတယ်။

တခြားသူတွေ ဘယ်လိုပဲ ထင်ထင်၊ သူမကတော့ ဒီသီချင်းကို စွဲလမ်းသွားပါပြီ။

စုန့်ရှောင်ချင်းနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ရယ်လိုက်ကြပါတယ်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက ချန်းချန်းလေးရဲ့ ခေါင်းကို ပွတ်ပေးလိုက်ပြီး လုအန်းကျီဘက် လှည့်ကာ ပြောလိုက်တယ် “နောက်တစ်ပုဒ်ဖြစ်တဲ့ ‘နှစ်တစ်ထောင်ကြာပြီးနောက်’ ကို ဆက်ရအောင်”

တေးဂီတအသစ်က ပြန်လည် စတင်လာပါတယ်။

ဒီတစ်ခါမှာတော့ အသံသွင်းခန်းအပြင်က အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်လုံး ပိုပြီး အဆင်ပြေသွားပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီဂီတက သူတို့အတွက် ရင်းနှီးနေတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးလို့ပါ။

ပြီးတော့ ဒီသီချင်းရဲ့ အစပိုင်း တီးလုံးစတာနဲ့တင် ဒါကလည်း တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်မှန်း သိသာလှပါတယ်။

“ငါ့ရဲ့ နှလုံးခုန်သံတွေက စည်းချက်မမှန်တော့ဘူး၊ အိပ်မက်တွေကလည်း မလွတ်လပ်တော့ဘူး၊ အချစ်ဆိုတာ အပြောမထွက်နိုင်တဲ့ လေးနက်တဲ့ ကတိတစ်ခုပါပဲ...”

လုအန်းကျီက သီဆိုနေပြီး ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းတို့က အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်နေကြပါတယ်။

ဒီသီချင်းက “ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” နဲ့ ပုံစံ လုံးဝ ကွဲပြားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကောင်းတာချင်းကတော့ အတူတူပါပဲ။

နှေးကွေးပြီး လွမ်းမောဖွယ်ကောင်းတဲ့ သံစဉ်က လူတွေကို ချက်ချင်းပဲ ခံစားချက်ထဲ ဆွဲခေါ်သွားပါတယ်။

လုအန်းကျီက “နှစ်တစ်ထောင်ကြာတဲ့အထိ ခိုင်မြဲနေပါစေ၊ အားကိုးရာမဲ့မှုတွေကို ဖုန်မှုန့်တွေထဲမှာ နစ်မြုပ်ပါစေ၊ ပျက်စီးနေတဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေထဲမှာ မင်းလာမှာကို ငါစောင့်နေမယ်” နဲ့ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ နှစ်တစ်ထောင်ကြာပြီးရင် ငါက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ မရှိတော့လို့ပဲ၊ မင်းရဲ့ လက်ကလေးကို မြတ်မြတ်နိုးနိုး မဆုပ်ကိုင်နိုင်တော့ဘူး၊ မင်းရဲ့ နဖူးလေးကို အသာအယာ နမ်းလို့ မရတော့ဘူး” လို့ သီဆိုတာကို နားထောင်ရင်း ကျန်းဆူရှင်းကတော့ သူမသာဆိုရင် ဒီသီချင်းကိုပဲ ရွေးမိလိမ့်မယ်လို့ သေချာနေပါတယ်။

ဆန်းသစ်မှုအပိုင်းမှာတော့ သူမက “ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” ကို ပိုကြိုက်ပေမဲ့၊ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အကြိုက်နဲ့ဆိုရင်တော့ ဒီသီချင်းကို ပိုသဘောကျမိမှာပါ။

ပြီးတော့ ဒီလွမ်းမောဖွယ် သံစဉ်နဲ့ စာသားတွေကလည်း နှစ်တစ်ထောင်ကြာတဲ့အထိ ခိုင်မြဲတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ပုံဖော်မပေးနိုင်ဘူးလား။

ဒါ့အပြင် ဈေးကွက်ရှုထောင့်က ကြည့်ရင်လည်း ဒီသီချင်းကို ကြိုက်မယ့် ပရိသတ်က ပိုပြီး ခန့်မှန်းရ လွယ်ကူပါတယ်။

“နှစ်တစ်ထောင်ကြာတဲ့အထိ မစောင့်ပါနဲ့၊ လူတိုင်း ငါ့ကို မေ့သွားတဲ့အချိန်မှာ၊ ဘယ်သူကများ အနီရောင် နေဝင်ချိန် သဲကန္တာရထဲမှာ နှစ်တစ်ထောင်စာ အထီးကျန်မှုတွေကို ဖြေဖျောက်ပေးနိုင်မှာလဲ...”

လုအန်းကျီ သီချင်းဆိုလို့ ပြီးသွားတဲ့အခါ အပြင်က ချန်းချန်းလေးက သူမရဲ့ လက်ကလေးနှစ်ဖက်နဲ့ လက်ခုပ်တီးပြီး သူ့ဖေဖေကို အကြီးမားဆုံး အားပေးမှုကို ပေးလိုက်ပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်းတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့လည်း လိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးပေးလိုက်ကြပါတော့တယ်။

All Chapters