အထွတ်အထိပ် ဓားသိုင်း

ရှန်းချန်ကော သည် သူ၏နတ်ဘုရားချောက်နက် ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ကြေးမုံအလင်းတောင်မှ လူများကို ဘာမှမပြောခဲ့သလို၊ ရှင်းပြခြင်းလည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယခုအချိန်မှာ ရှန်းချန်ကော၏အခန်းကဏ္ဍမှာ မြူခိုးသမုဒ္ဒရာလောကကြီးကို ကာကွယ်ပေးနေသည့် အစောင့်အရှောက်၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ စီမံခန့်ခွဲရန် မလိုအပ်သလို၊ စီမံခန့်ခွဲလိုစိတ်လည်း မရှိပေ။

ချင်းရွှမ် နှင့် အခြားသူများက ထိုအလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မည်။

ယခု သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ သူရရှိထားသည့် အရာများကို ပြန်လည်စုစည်းရန်ဖြစ်သည်။

"အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားဓားသိုင်း"

"ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းကဏ္ဍာ"

ရှန်းချန်ကောသည် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးမှိတ်ကာ နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူ၏ပါရမီမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ အားနည်းနေသေးသည်။

ယခင်က သူသည် လှုပ်ရှားခြင်းနည်းစနစ်များနှင့် ကံကြမ္မာတွက်ချက်ခြင်းပညာရပ်များကို အလွယ်တကူ နားလည်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ယခင်က သူသင်ယူခဲ့ဖူးသော တာအိုကျင့်စဉ်များက အခြေခံကောင်းမွန်စေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်းချန်ကောသည် ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း တစ်ခုလုံးကို တတ်မြောက်ထားသော်လည်း ယခုရရှိထားသည့် ဓားသိုင်းအဆင့်ကို မည်သို့စတင်ရမည်ကို လုံးဝ သဲသဲကွဲကွဲမသိသေးပေ။

ဤဓားသိုင်းနှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေပြီး နောက်တစ်ခုမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားနေသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းတို့အကြား ဆက်စပ်မှု လုံးဝမရှိပေ။

'ငါ့ဘာသာငါတော့ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...' ရှန်းချန်ကော သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း ဆီသို့ သွားခဲ့သည်။

"ဉာဏ်အလင်းခန်းမ တွင် ချက်အင်အောင်မြင်သည်။"

"ဆုလာဘ် - ရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း * ၁"

ရှန်းချန်ကောသည် ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် အညစ်အကြေးများကို ထုတ်ပစ်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို စတင်အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ ချွေးပေါက်များမှ အညစ်အကြေးများ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး စေးပျစ်ပျစ်နှင့်အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှန်းချန်ကော၏မျက်နှာမှာ ကြည့်ရဆိုးသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ စေးကပ်ကာ အလွန်နေရခက်သော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုခဏ၌...

"ဒါ ဘာအနံ့ကြီးလဲ" တပည့်တစ်ဦးမှာ ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် လမ်းလျှောက်လာသည်။

သူသည် နှာခေါင်းကို ရှုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှာခေါင်းကို ပိတ်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အရမ်းနံတာပဲ" သို့သော် သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

ရှန်းချန်ကောမှာ လူသူမရှိသော နေရာတစ်ခုတွင် ပုန်းကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိပုံစံကို မည်သူ့ကိုမျှ အတွေ့မခံနိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူ အချိန်အတော်ကြာ တည်ဆောက်ထားရသည့် အမှောင်ဧကရာဇ် ပုံရိပ်မှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

သူ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ သို့သော် ဤရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်းက သူ၏နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကူညီပေးနိုင်ပါမည်လော။

သူသည် ယခင်ကထက် စိတ်ကြည်လင်လာပြီး မျက်လုံးများလည်း ပိုမိုတောက်ပလာသော်လည်း လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဉာဏ်အလင်းခန်းမရှိ ဉာဏ်အလင်းရေကန် တွင် ချက်အင် ထပ်ဝင်လိုက်သည်။

"ချက်အင် အောင်မြင်သည်။ ဆုလာဘ် -သေမျိုး ဗောဓိ"

ဗောဓိပင် ဆိုသည်မှာ အလွန်အဖိုးတန်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်၏ ဘဝတွင် တစ်ခုရရှိရန်မှာပင် ကံကောင်းလှပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဗောဓိကို လက်တွင် ကိုင်ဆောင်ထားပါက စိတ်ကို ကြည်လင်စေခြင်း၊ အာရုံထွေပြားမှုများကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ဓားသန့်စင်ခြင်းရေကန် သို့လည်း သွားရောက်ကာ ချက်အင်ဝင်ခဲ့သည်။

မေ့မထားသင့်သည်အရာတစ်ခုမှာ ရှန်းချန်ကော၏မူလဓားမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ယခင်က ပျက်သုဉ်းလက်နက်တစ်ခုကို ရရှိထားဖူးသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရှေးကျပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားကာ ထူးခြားသော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

၎င်းသည် ပျက်သုဉ်းချီ၏စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်ပေးနိုင်သည်။

ရှန်းချန်ကော ဓားသန့်စင်ခြင်းရေကန်တွင် ချက်အင်ဝင်လိုက်သောအခါ ထိုလက်နက်မှာ ပြန်လည်သွန်းလောင်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။

"ချက်အင် အောင်မြင်သည်။ဆုလာဘ် - ပျက်သုဉ်းလက်နက် ပြန်လည်သွန်းလောင်းခြင်း * ၁"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ပျက်သုဉ်းလက်နက်မှာ အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ့အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

သူသည် ဓားကို လက်တွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ဝူရှန်း လို့ ခေါ်မယ်။"

ဝူရှန်းဓား

ရှန်းချန်ကောသည် ၎င်းကို မြင့်မြတ်သောဓား ဟု ခေါ်ရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ သူ၏စိတ်ဆန္ဒကို ဖော်ပြခြင်းတွင် ပြင်းထန်စွာနိမ့်ချရာရောက်သည်ဟု ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတော်စင်ကင်းစင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝူရှန်း ဟု ခေါ်ခြင်းက ပို၍သင့်တော်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်းချန်ကောသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ဓားမွေးဖွားလာပြီ။ လောကမှာ သူတော်စင်တွေ မရှိစေရဘူး။"

"ငါ့ရဲ့တာအိုရှိနေသရွေ့ ငါ့ရှေ့မှာ သူတော်စင်ဆိုတာ မရှိဘူး။"

တစ်နည်းအားဖြင့် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် သူတော်စင်များမှာ သာမန်လူသားများနှင့် မခြားနားပေ။

ဤသည်ကို တွေးမိရင်း ရှန်းချန်ကောသည် ဤလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေသည့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အံ့ဩမိနေသည်။

သူသည် သူ၏နတ်ဘုရားချောက်နက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

အထွတ်အထိပ် အင်မော်တယ်ဓားသိုင်း... ဒီဓားသိုင်းကို အင်မော်တယ်ဓားသိုင်းလို့ ခေါ်သင့်တယ်။

'အင်မော်တယ်'

၎င်းမှာ လူတိုင်း ကြားချင်၊ မြင်ချင်ကြသည့် စကားလုံးဖြစ်သော်လည်း အမှန်တရားတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

မြူခိုးသမုဒ္ဒရာလောကတွင် ရှန်းချန်ကော အကြားရဆုံး စကားလုံးမှာ 'နတ်ဘုရား' သို့မဟုတ် 'ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား' ဖြစ်သည်။

ဓားနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ရှိနေခြင်းကြောင့် လူတိုင်းက ခန့်မှန်းချက်များစွာ ထုတ်နေကြသည်။

တစ်ချိန်က ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည့် တောက်ပသော ခေတ်တစ်ခေတ် ရှိခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏တာအိုများကို အစွန်းကုန်အထိ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျင့်စဉ်ပေါင်းစုံကို နားမလည်နိုင်သည့် အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရှန်းချန်ကောသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ အမှန်တကယ် မရှိခဲ့ဟု ခံစားနေရသည်။ ရှိခဲ့လျှင်ပင် လူတွေထင်သလောက်တော့ မကြောက်စရာကောင်းလောက်ပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်များ ရှိပါသလော၊ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းကာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော၊ သူတို့၏စကားတစ်ခွန်းက တာအိုနိယာမများကို ဖြစ်တည်စေနိုင်သော၊ သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုအသေးစားလေးက အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိပါမည်လော။

သူတို့သည် အချိန်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်ကြသည်၊ သံသရာကို လှည့်စားနိုင်ကြသည်၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို စိတ်ကြိုက် ဖန်တီးနိုင်ကြသည်။

သူတို့အတွက်မူ အတိတ်ဘဝ၊ ယခုဘဝနှင့် နောင်ဘဝဆိုသည်မှာ သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း ကစားပွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းချန်ကော ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤနတ်ဘုရားဓားသိုင်းသည် တာအိုနိယာမများကို အသုံးပြုရုံမျှဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ဓားနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကဲ့သို့ ဖြစ်တည်မှုမျိုးကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

'ဒါဆိုရင် အနက်ရောင်မြူခိုးတွေရဲ့ သဘောသဘာဝက ဘာလဲ' ရှန်းချန်ကောသည် ဤကမ္ဘာတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဝူကျိချင်းယို"

ရှန်းချန်ကော မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် ဤဓားကွက်ကို 'နောက်ဆုံးဓားကွက်' ဟု ခေါ်လျှင် မှားမည်မဟုတ်ပေ။

သူ တတ်မြောက်ထားသမျှသော ကပ်ဘေးအဆင့် ဓားသိုင်းများအားလုံးမှာ ဤဓားသိုင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အမှိုက်များကဲ့သို့ သာမန်အရာသာ ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒါက ငါမြင်ဖူးသမျှ ဓားလမ်းစဉ်ကို အဆင့်အသစ်တစ်ခုဆီ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီး အဆုံးသတ်ကို ရောက်သွားစေတာပဲ။"

ဤအရာက အပိုင်းတစ်ပိုင်းတည်းသာ ရှိသေးသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြားအပိုင်းများ မည်မျှပင် ရှိဦးမည်နည်း၊ ဟေးရွှီနယ်မြေ တွင်လည်း ဓားနတ်ဘုရားဧကရာဇ် တစ်ပါး ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဖန်တီးခြင်းနယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိနေသော ထိုဖြစ်တည်မှုများမှာလည်း ဤဓားကျမ်းများကို လေ့ကျင့်ထားကြခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်လော။

'ဒီဓားသိုင်းက အခြေခံတွေပျောက်ဆုံးနေတာကြောင့် စွမ်းအားရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါသိသမျှထဲမှာတော့ ဒါက အထွတ်အထိပ် ဓားသိုင်းပဲ။'

အချိန်အတော်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ရှန်းချန်ကောသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အေးစက်သွားတော့သည်။

သူ၏ထွက်သက်ကြောင့်ပင် ဤနေရာတွင် အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နွေ၊ မိုး၊ ဆောင်း ရာသီများ ကုန်လွန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ထူးဆန်းလှသလို အလွန်လည်း စွမ်းအားကြီးလှသည်။

'အကယ်လို့ ငါ ဖန်တီးခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူနဲ့ ထပ်တွေ့ရင် သူ ဒီဓားချက်ကနေ လွတ်အောင် ရှောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ သေမှာ သေချာတယ်။'

ဤအရာက ဒီဓား၏ စွမ်းအားပင်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားကျောက်စိမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်... "ဟင်းလင်းပြင် လွတ်မြောက်ခြင်း"

သူသည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း သုံးစက္ကန့်မျှပျောက်ကွယ်သွားသည်။

'သုံးစက္ကန့်ပဲ ဆိုပေမဲ့ သေသေချာချာ သုံးတတ်မယ်ဆိုရင် ဒါက အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ နည်းစနစ်ပဲ အထူးသဖြင့် ငါ့မှာ အရိပ်လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ် ရှိနေတော့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တာပေါ့။'

ရှန်းချန်ကော၏လက်ရှိ ခွန်အားမှာ ပိုမို သန်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါ အနန္တအမှောင်ထုနယ်ပယ် ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တော့မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားချောက်နက်ဆီကို တစ်ခေါက်လောက် သွားချင်တယ်"