ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ ဖိအား

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားချောက်နက် အတွင်း၌...

လူအများအပြား ကြောက်ရွံ့ကြရသည့် နတ်ဆိုးအုပ်ကြီးမှာ ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူငယ်လေး၏ လက်ထဲတွင်တော့ ချစ်စရာကောင်းသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးများသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

"အူးဝူး..."

ထိုအချိန်တွင် ရှန်းချန်ကော၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းနန်းတော်ကြီးဆီမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ အစာမစားရတာ နှစ်ရက်ရှိပြီ"

သို့သော် ရှန်းချန်ကောက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

နန်းတော်ထဲမှ မျက်လုံးကြီးမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ

ရှန်းချန်ကောက သူ့ကို စွမ်းအင်ပေးမယ့်အစား ဘေးနားက နတ်ဆိုးတွေကိုပဲ သန့်စင်တဲ့စွမ်းအင်တွေ ပေးနေတယ်။

ဒီနတ်ဆိုးတွေက မင်းအတွက် အသေခံတိုက်ပေးမှာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကို ခွန်အားတွေလည်း ငှားပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

မျက်လုံးကြီးသည် မာနကြီးသူဖြစ်သော်လည်း ယခုတော့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေရသည်။

နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မှာ ရှန်းချန်ကောနားတွင် အလွန်တက်ကြွစွာ လှည့်ပတ်နေသည်။

"တောက်... ခွေးတွေလိုပဲ"

ဤအရာက မျက်လုံးကြီးမကြာသေးမီက သင်ယူထားသည့် စကားလုံးအသစ် ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေနှင့် အလွန်ကိုက်ညီသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

သို့သော်... ထိုနတ်ဆိုးများ၏ နည်းလမ်းက အလွန်ထိရောက်ပုံရသည်။ နတ်ဆိုးများက ရှန်းချန်ကောဘေးတွင် အမြီးနန့်ပြလိုက်ရုံဖြင့် ရှန်းချန်ကောက သူတို့ကို စွမ်းအင်တွေ ပေးလိုက်ပြန်သည်။

သူက အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။

'မင်းက အရူးလား' မျက်လုံးကြီး စိတ်ထဲက ကျိန်ဆဲနေမိသည်။

'သူတို့မှာ ဉာဏ်ရည်ရှိလို့လား အမြီးနန့်ပြရုံနဲ့ မင်းက ယုံသွားတာလား'

မျက်လုံးကြီးသည် ဝမ်းနည်းသလို၊ မနာလည်းလိုသလို ဖြစ်လာကာ 'ငါလည်း... ငါလည်း စမ်းကြည့်သင့်သလား' ဟု တွေးမိသွားသည်။

ဘုန်း

သူ၏အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ် ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် ဘေးနားက နတ်ဆိုးများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြပြီး ရှန်းချန်ကောနှင့် သူသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ရှန်းချန်ကော၏မျက်နှာမှာ မကောင်းတော့ပေ။

"မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"

"ငါ ဗိုက်ဆာတယ်..."

ထိုခဏ၌ ရှန်းချန်ကော ကြောင်အသွားသည်။

ဒီစကားသံက ဘာလို့ ချွဲနွဲ့နေသလို ဖြစ်နေရတာလဲ မင်းက ငါ့ကို ချွဲနေတာလား။

"မြန်မြန်ပေးစမ်းပါ..."

"စကားကို သေသေချာချာပြော"

"ငါ ဗိုက်ဆာနေပြီ၊ အဲဒီစွမ်းအင် လိုအပ်တယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် မင်းကို ခွန်အားတွေ ငှားပေးလိုက်တုန်းက ငါ့မှာ ခမ်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တာ။ ငါ့ကို စွမ်းအင်တွေ မြန်မြန် ဖြည့်ပေးစမ်းပါ။ မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခေါက် မင်းကို ကူညီဖို့ ငါ့မှာ ခွန်အားရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား"

"ငါ... ငါက စွမ်းအင်လေးပဲ လိုချင်တာပါ..."

မျက်လုံးကြီးမှာ ငိုချင်သော်လည်း မျက်ရည်မထွက်နိုင်ပေ။

သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက ရိုသေပေးရသော၊ နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသည့် ကြောက်စရာကောင်းသည့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

သူသွားလေရာတွင် အရာအားလုံးက လမ်းဖယ်ပေးရပြီး သက်ရှိပေါင်းများစွာက ကိုးကွယ်ခဲ့ကြရသည်။

ယခုမူ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည်။

ရှန်းချန်ကော အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

'ဒီကောင်လေးကို ငါ သင်ခန်းစာ ပေးရဦးမယ်။'

'သူက ရူးသွပ်နေသေးလား၊ မာနကြီးနေသေးလားကြည့်ရတာပေါ့'

ရှန်းချန်ကောသည် မျက်လုံးကြီးကို အတော်လေး နှိပ်စက်ပြီးမှ သန့်စင်သော စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းနန်းတော်ထဲမှ ကျေနပ်သွားသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ရှန်းချန်ကော မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤနည်းဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရားချောက်နက်ထဲတွင် သူ၏ဟင်းလင်းပြင်နတ်ဘုရားသိုင်းနှင့် အထွတ်အထိပ်နတ်ဘုရားဓားသိုင်းများကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ခွန်အားမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဒုတိယနေ့တွင်

ပုံမှန် ချက်အင်ဝင်ပြီးနောက် ရှန်းချန်ကောသည် သူ၏အရှိန်အဝါမှာ အနန္တအမှောင်ထုနယ်ပယ် သို့ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို ခံစားရသည်။

သူ၏နားလည်သဘောပေါက်မှုများ တိုးတက်လာခြင်းက အထွတ်အထိပ်နတ်ဘုရားဓားသိုင်းကို ပိုမို ချောမွေ့စွာ လေ့ကျင့်နိုင်စေသည်။

ယခုမူ သူသည် ပထမဆုံး ဓားကွက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝူကျိချင်းယို"

၎င်းမှာ စာလုံးလေးလုံးပါသော ဓားသိုင်း ဖြစ်သည်။

ဝူ - အဆုံးမဲ့သော ဓားအလင်း။

ကျိ - ဓား၏အထွတ်အထိပ် အရှိန်အဝါ။

ချင်း - ကမ္ဘာကြီးကို သန့်စင်စေခြင်း။

ယို - နေနှင့်လတို့ အလင်းမဲ့သွားကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အမှောင်တိ ကျသွားခြင်း။

ရှန်းချန်ကောသည် အရာအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ပထမဆုံးပုံစံဖြစ်သော "ဘာမျှမရှိခြင်း" ကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

ဤဓားချက်သည် ဖန်တီးခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူကိုပင် တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ရှန်းချန်ကော ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ဟင် ခုနက တစ်ခုခုက ငါ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သလိုပဲ။"

ဒါက စိတ်ထင်လို့လား။

ရှန်းချန်ကောသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားချောက်နက်၏အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤနေရာ၏အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော နတ်ဆိုးများ ရှိနေသည်ကို သူ သတိရသွားသည်။

သူသည် ချောက်နက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေပြီး သံမဏိလှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုက မြေပြင်နှင့် ပေါင်းစပ်နေသည်။

ထိုနေရာတစ်ခုလုံးတွင် အေးစက်မှောင်မိုက်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"တကယ် ရှိနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ အစီအရင်ရှိနေတော့ ဖိနှိပ်ထားတာ ပြီးပြည့်စုံနေတာပဲ။"

ရှန်းချန်ကော သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် စိတ်အေးသွားကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဤနေ့တွင်

ကြေးမုံအလင်းတောင် ပေါ်တွင် အရာအားလုံးမှာ ကောင်းမွန်သော ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။

ဂိုဏ်းအများစုကို အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့ပြီ။

နတ်ဆိုးများမှာလည်း အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး မရှိတော့ပေ။

ချင်းရွှမ် သည် ကြေးမုံအလင်းတောင်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ကျေနပ်အားရနေသည်။

မြူခိုးသမုဒ္ဒရာကမ္ဘာကြီးသည် ပျက်စီးတော့မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ရှန်းချန်ကော၏ကျေးဇူးကြောင့် ဘေးကင်းသွားခဲ့ရသည်။

"ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်တော့မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတုန်းပဲ။" သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ စက္ကူချပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆွဲဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအပေါက်ထဲတွင် လူများစွာ စုပြုံရပ်နေကြသည်။

သူတို့၏နောက်ကွယ်တွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား စိတ်ဆန္ဒများက ကမ္ဘာကြီးကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

ချင်းရွှမ်း၏မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင် များပင်။

သူတို့သည် ကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာက အကြီးစားစစ်ပွဲတစ်ခုပင်။

လက်ရှိ မြူခိုးသမုဒ္ဒရာကမ္ဘာမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ ကျွမ်းကျင်သူအချို့မှာ ဒဏ်ရာရထားကြပြီး သူတို့၏စွမ်းအားအပြည့်ကို အသုံးမပြုနိုင်ကြသေးပေ။အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ အသက်ကြီးပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ သူ၏အကြည့်များမှာ ထက်ရှလှ၏။

"သာမာန်ပါပဲ... ငါ မင်းတို့ရဲ့ မြူခိုးသမုဒ္ဒရာကမ္ဘာကိုပဲ ဖျက်ဆီးပစ်မှာ။"

သူ၏အရှိန်အဝါမှာ တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် ဖန်တီးခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်။

သူ၏နောက်ကွယ်တွင်လည်း အနန္တအမှောင်ထုနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။

ထိုဖိအားများကြောင့် လူပေါင်းများစွာ၏ မျက်နှာများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ချင်းရွှမ်၏မျက်နှာမှာလည်း အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေသည်။ ရှန်းချန်ကောသည် ယခင်က ဖန်တီးခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်ဖူးသော်လည်း ယခုတစ်ခေါက်မှာတော့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား စိတ်ဆန္ဒများ ပါဝင်နေသဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှနေ၍ တည်ငြိမ်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခင်ဗျားတို့... တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ချင်တာ သေချာရဲ့လား"

ဝတ်စုံဖြူနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ တင့်တယ်ခန့်ညားစွာ လမ်းလျှောက်လာသည်။

မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူသည် လုံးဝ တုန်လှုပ်နေပုံမရပေ။