← Chapters

မင်း ငါ့အစ်ကိုကြီးကို သတ်ခဲ့တာ

Vol. 17 Ch. 167

မင်း ငါ့အစ်ကိုကြီးကို သတ်ခဲ့တာ

Vol. 17 Ch. 167

သူသည် တန်ဖိုးထားခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းချန်ကော သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း အရာအားလုံးမှာ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း သူ ခံစားနေရသည်။

ဟေးရွှီနယ်မြေ မှ လူများက သူ့ကို တွေ့ချင်သည်ဟု ကြားကတည်းက တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည်ဟူသော မကောင်းသောခံစားချက်ကို သူ ရရှိခဲ့သည်။

ဟေးရွှီနယ်မြေက တစ်ခုခု ကြံစည်နေသည်လော။

သို့သော် သူတို့ တစ်ခုခု ကြံစည်ချင်လျှင်ပင် ရှန်းချန်ကောသည် ဟေးရွှီနယ်မြေမှ လူများရှေ့တွင် မျက်နှာပြဖူးခြင်း မရှိသေးရာ ပြဿနာရှိစရာအကြောင်းမရှိပေ။

ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး သေဆုံးမှုမှာလည်း မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤဖိတ်ခေါ်မှုတွင် ထူးဆန်းမှုများစွာ ရှိနေသည်။

ရှန်းချန်ကောက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသွားဘူး။" ရှန်းချန်ကော၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။ သူ မသွားလိုပေ။

သူ သွားလျှင်ပင် ကြီးမားသော ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ဟု ထင်သော်လည်း ဘေးကင်းရေးအတွက် ဟေးရွှီနယ်မြေသို့ မသွားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် ဟေးရွှီနယ်မြေမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် သူသည် ဟေးရွှီနယ်မြေအကြောင်းကို လုံလောက်အောင် မသိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို အလျင်စလို လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း...

သူ ထင်မှတ်မထားသည်မှာ ဟေးရွှီနယ်မြေမှ လူများမှာ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

သူတို့သည် ရှန်းချန်ကောအား အတူလိုက်ခဲ့ရန် ဖိတ်ခေါ်ကြသည်။ သူတို့က ရှန်းချန်ကောကို အမွှမ်းတင် ပြောဆိုကြပြီး ချီးကျူးစကားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ချင်းရွှမ် မှာလည်း စိတ်အေးသွားပြီးနောက် အန္တရာယ်အချို့ ရှိနိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းချန်ကော မသွားလိုသည့်အခါ သူက သဘောတူခဲ့သော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် ယခု ထိုလူများ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ ပို၍ပင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေတော့သည်။

သို့သော်လည်း...

"ဂမ္ဘီရဉာဏ်ကျင့်စဉ်"

ရှန်းချန်ကောသည် ကံကြမ္မာတွက်ချက်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ တိတ်တဆိတ် ဟောကိန်းထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... လမ်းပြပေးကြပါဦး။" ရှန်းချန်ကောသည် ဟေးရွှီနယ်မြေမှ ရောက်လာသော ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ ဖန်တီးခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအချိန်၌ ရှန်းချန်ကောသည် သူတို့ကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုအချို့ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာပင် ချီးကျူးမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အနန္တအမှောင်ထုအဆင့်... ဒီလို စွန့်ပစ်မြေမျိုးမှာ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ ကမ္ဘာက မင်းလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်တာဟာ မြူခိုးသမုဒ္ဒရာအတွက် ကံကောင်းခြင်းပဲ"

ထိုအချိန်၌ ဟေးရွှီနယ်မြေမှ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးက ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသော မျက်လုံးများဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ရှန်းချန်ကောက အလွန်လွယ်ကူစွာ သဘောတူလိုက်သဖြင့် သူတို့လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဒါဆို ငါတို့နဲ့ အတူ လိုက်ခဲ့တော့။"

ရှန်းချန်ကောက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချင်းရွှမ်မှာမူ မှင်တက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ မသွားဘူးလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်လား။

ထို့အပြင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှန်းချန်ကောကို ခေါ်ထုတ်ရန် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအပြုအမူက တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု သူ ခံစားရစေသည်။ အတိတ်ကာလက ဟေးရွှီနယ်မြေမှ လူများသည် မြင့်မြတ်လှသည်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ယူဆကြပြီး သူတို့ကဲ့သို့သော လူများကို အထင်သေးခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ချီးကျူးစကားဆိုသည်မှာ ဝေးရုံတင်မကသေး။

တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် မြူခိုးသမုဒ္ဒရာကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာပြီး စကားတစ်ခွန်း ပြောပေးခြင်းမှာပင် အလွန်စွန့်ကျဲရာရောက်ပြီဟု ထင်မှတ်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ရှန်းချန်ကောကို ခေါ်ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ ပါရမီကိုပါ ချီးကျူးနေကြသည်။ ချင်းရွှမ်အနေဖြင့် ရှန်းချန်ကော၏ ပါရမီမှာ အလွန်မြင့်မားသဖြင့် ပြဿနာမရှိနိုင်ဟု ထင်သော်လည်း စိတ်အေးအေးထားကာ စဉ်းစားကြည့်လျှင်မူ ယုတ္တိမရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ယခုမူ တစ်ဖက်လူက လူကိုယ်တိုင်ပင် လာခဲ့လေပြီ။

ဤအရာက... တစ်ခုခုတော့ ပြဿနာရှိနေပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှန်းချန်ကောရော အဘယ်ကြောင့် သဘောတူလိုက်ရသနည်း။

"သွားကြစို့။"

ရှန်းချန်ကောနှင့် ဟေးရွှီနယ်မြေမှ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးတို့သည် ထိုနေရာမှ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ကြေးမှုံအလင်းတောင်ကုန်း တွင် ချင်းရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ လေးနက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ မကောင်းသော ခံစားချက်ကို ခံစားနေရဆဲပင်။

လမ်းခရီးတွင်...

ရှန်းချန်ကော၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးစင်းသွားသည်။

"ဟေးရွှီနယ်မြေကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ။"

သူက ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ထိုအချိန်၌...

ဟေးရွှီနယ်မြေမှ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးမှာ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါက ဟေးရွှီနယ်မြေကို သွားတဲ့ လမ်းပဲ။ ဟေးရွှီနယ်မြေက အရမ်းကို ထူးခြားတယ်။ ဟေးရွှီနယ်မြေနဲ့ စွန့်ပစ်မြေကြားမှာ ရှေးဟောင်းလမ်းမကြီး နှစ်သွယ် ရှိတယ်။"

"အဲဒီ ရှေးဟောင်းလမ်းမ နှစ်သွယ်မှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေပြီး အဲဒီလမ်းကို ဖြတ်သန်းသွားတဲ့သူတွေကို အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပေးစွမ်းနိုင်တယ်။"

"ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ ပါရမီရှင်တွေဟာ အဲဒီခမ်းနားတဲ့ ရှေးဟောင်းလမ်းမကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရပေမဲ့ အဆုံးထိ ရောက်တဲ့သူကတော့ လက်ချိုးရေလို့ ရတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီလမ်းကို ဖြတ်သန်းနိုင်တဲ့သူဟာ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ လက်ခံခြင်းကို ချက်ချင်း ရလိမ့်မယ်။ တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်တယ်လို့ ပြောရင်တောင် မမှားဘူး။"

သူတို့ နှစ်ဦးက အပြန်အလှန် စကားဆိုနေကြသည်။

သူတို့သည် မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ၏အဆုံးသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် မြူနက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရှေ့ဘက်တွင် တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေပြီး ထူးဆန်းသော လှိုင်းထန်မှုများ ရှိနေပုံရသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း လွတ်မြောက်ခြင်း ကို ကျွမ်းကျင်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်၏ထူးခြားသော အခြေအနေများကို အလွန် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ထူးဆန်းနေပြီး ၎င်းမှာ ဟေးရွှီနယ်မြေသို့ ဦးတည်နေပုံရသည်။

ဟေးရွှီနယ်မြေနှင့် မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ ကမ္ဘာမှာ ချိတ်ဆက်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ကွဲပြားသော ကမ္ဘာနှစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအချိန်၌...

ရုတ်တရက်

ဖော်ပြ၍မရသော အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ တဆင့် ရှန်းချန်ကောအပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။

ရှန်းချန်ကော၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုက ထိုနေရာကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်သွားစေသည်။

"ဟားဟားဟား... သူက တကယ်ကြီး ငါတို့ သူ့ကို ဟေးရွှီနယ်မြေဆီ ခေါ်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"သူလား။ သူက အနန္တအမှောင်ထုအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ... ဟေးရွှီနယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား။"

ရှန်းချန်ကောမှာ မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြဘဲ ရပ်နေသည်။ သူရောက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ အေးစက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ရှိနေကြသည်။ သူတို့က ရှန်းချန်ကောကို အထင်သေးလှောင်ပြောင်သော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးမားဆုံး ပြက်လုံးတစ်ခုကို တွေးမိသွားသကဲ့သို့ပင်။

"မင်း ဟေးရွှီနယ်မြေထဲ ဝင်ချင်ရင် အဆင့်ဆင့် စစ်ဆေးမှုတွေကို ဖြတ်ကျော်ရဦးမယ်။ မင်း ဝင်ချင်တိုင်း ငါက ဘယ်လိုလုပ် ပေးဝင်နိုင်မှာလဲ။"

"နုံအလိုက်တာ... မင်းက သိပ်ကို နုံအတာပဲ ကောင်လေး။ မင်းက မစော်ကားသင့်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သွားပြီး စော်ကားမိသွားပြီ။"

သူတို့ နှစ်ဦးက အပြန်အလှန် ပြောဆိုနေကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

စွန့်ပစ်မြေမှ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းရန် သူတို့ကိုယ်တိုင် လာရခြင်းမှာ အချိန်ကုန်သည်ဟု သူတို့ ယူဆကောင်း ယူဆနိုင်ပါသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူထံမှ ငွေယူထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤဘေးဒုက္ခကို ရှင်းလင်းပေးရန် သူတို့၏ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းချန်ကောမှာ ဟင်းလင်းပြင် လှောင်အိမ်အတွင်း၌ ရပ်နေသည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။

"ဒါဟာ ငါ ကံကြမ္မာတွက်ချက်ထားတဲ့အတိုင်း အတိအကျပဲ။"

သူ၏အသံမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ဤအရာကို ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် သူသည် မည်သို့မျှ မလှုပ်ရှားဘဲ သူ့ကို လုပ်ကြံချင်သောသူ ပေါ်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

ဤအချိန်၌...

ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

သူ ရောက်လာပြီ။

ရှန်းချန်ကော လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း အလွန်ပင် စိမ်းသက်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ထိုလူမှာ ရုပ်ဆိုးပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်များ ရှိသည်။ ရှန်းချန်ကောအနေဖြင့် ထိုလူကို မြင်ဖူးသလိုလို ရှိသော်လည်း ထိုလူကို လုံးဝ မသိကြောင်း သေချာနေသည်။

"သတ္တမမြောက် စွန့်ပစ်နယ်မြေက အမှိုက်ကောင်... မင်းက ငါ့အစ်ကိုကြီးကို သတ်ခဲ့တဲ့သူလား။"

ရှန်းချန်ကောသည် မသိမသာဖြင့် ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောင်သွားသည်။

"ဒီအရာကို ငါဘယ်လို သတ်ရမှာလဲ။"

"ငါ့အစ်ကိုကြီးက နံပါတ် ၇ စွန့်ပစ်နယ်မြေထဲကို မတော်တဆ ပြုတ်ကျလာခဲ့တာ... သူ အခြေအနေ မဟန်တဲ့အချိန်မှာ ခွေးတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာ ခံရပြီး မင်းလက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး..."

အစ်ကိုကြီး

မီးပုံထဲ ပြုတ်ကျသွားတဲ့ ကျားတစ်ကောင်လိုလား။

ရှန်းချန်ကောသည် ထိုလူ၏ရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

"မင်းက အဲဒီ အရိုးစုရဲ့ ညီလား။"

အဆုံးမှာတော့ ထိုအရိုးစုက သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ခဲ့ပုံရသည်။

"မင်းကို သေစေချင်တယ်၊ ငါ့အစ်ကိုကြီးအတွက် လက်စားချေဖို့ မင်းတစ်ယောက်တည်း တင်မကဘူး... ဒီစွန့်ပစ်နယ်မြေကိုပါ ငါ မြေမြှုပ်ပစ်မယ်"

ထိုလူ၏အကြည့်မှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်

နေသည်။

ထိုအချိန်၌ သူ၏ဘေးရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးမှာ ထွက်သွားသင့်သော်လည်း သူတို့က လက်ပိုက်ကြည့်ကာ ပွဲကြည့်ကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူနေပုံရသည်။

ရှန်းချန်ကော သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် ကံကြမ္မာတွက်ချက်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ ရရှိထားသော ဟောကိန်းကို ရုတ်တရက် ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။

[ အန္တရာယ် မရှိပါစိုးရိမ်စရာ မလို။ ပုရွက်ဆိတ်တွေကို ရှင်းလင်းလိုက်ပါ၊ လမ်းခရီးက ဖြောင့်ဖြူးပါလိမ့်မယ်။ ]

"ဒီနေရာမှာ ဆူးတစ်ချောင်းမြုပ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားဘူး။ အဲဒါကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ကြတာပေါ့။"

သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အရောင်အဝါများ ယှက်သန်းသွားလေတော့သည်။

All Chapters