အဆုံးမဲ့အချစ်၏ လည်ဆွဲ
Vol. 17 Ch. 249
လေလံပွဲသည် ဆက်လက်ကျင်းပနေပြီး အဖိုးတန်ရတနာများကို တစ်ခုချင်းစီ ထုတ်ဖော်ပြသလာခဲ့သည်။
လူအများအတွက် သက်သာမှုကြီးစွာ ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ပိုင်ကျီဟန်သည် မြေကမ္ဘာအဆင့်ရှိ လက်နက်များနှင့် နည်းစနစ်များအတွက် လေလံမဆွဲခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မြေကမ္ဘာအဆင့်ရှိ အရာဝတ္ထုများ ပေါ်လာသည့်အခါတိုင်း လေလံတင် မယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည့်အပြင် အခြားအဖွဲ့အစည်းကြီးများကိုလည်း လွတ်လပ်စွာ ယှဉ်ပြိုင်စေခဲ့ကြသည်။
VVIP အခန်းအတွင်း၌ ပိုင်ကျီဟန်သည် နောက်ပြန်လှဲကာ မိမိရရှိနိုင်သော ငွေပမာဏများကို စိတ်ထဲ၌ တွက်ချက်နေသည်။
သူ၏နာမည်ဖြင့် လေလံတင်ထားသော မြေကမ္ဘာအဆင့် လက်နက်များနှင့် နည်းစနစ်များအားလုံးသည် တစ်ခုလျှင် ပျမ်းမျှ ရွှေ နှစ်သန်းခန့်စီ ရရှိခဲ့သည်။
စုစုပေါင်းအားဖြင့် ရွှေသန်းနှစ်ဆယ်နီးပါး ရရှိကာ ယခင်က သုံးစွဲခဲ့သော ငွေများကို ချန်လှပ်လိုက်လျှင်ပင် အကျိုးအမြတ်သည် မျှော်မှန်းချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။
ထို့ပြင် မရောင်းချရသေးသည့် အရာတစ်ခု မျှ ကျန်ရှိသေးသည်—ယနေ့ည၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ကောင့်ကင်းအဆင့် လက်နက်။
ထိုအရာကို မရောင်းချရသေးသရွေ့ ပိုင်ကျီဟန်အတွက် သုံးစွဲငွေကဲ့သို့ အသေးအဖွဲကိစ္စများကို စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ
လေလံပွဲလည်း အဆုံးသတ်သို့ နီးကပ်လာပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ ယနေ့ည၏ နောက်ဆုံးမတိုင်မီ ဒုတိယအရာ ဖြစ်သည်။
လန်ယွဲ့ရုံသည် အလှတရား မလျော့နည်းသေးသည့်ပုံစံဖြင့် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောတူကို တိတ်တိတ်လေး ခေါက်လိုက်သည်။
သူမ၏ အပြုံးသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာကာ လက်ထောက်များသည် အလွန်ထူးခြားစွာ ပြုလုပ်ထားသော ကျောက်စိမ်း သေတ္တာတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာကြသည်။ ထိုသေတ္တာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကြာပန်းပုံစံများကို အနုစိတ် ထိုးထွင်းအလှဆင်ထားသည်။
သူမ၏ အသံသည် နူးညံ့သွားကာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို တိတ်ဆိတ်အောင် ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
“လူကြီးမင်းတို့အားလုံး… ယနေ့ ကျင်းပတဲ့ အကြီးစား လေလံပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးတစ်ခုမတိုင်မီ ဒုတိယအရာတစ်ခုပါ။ သမိုင်း အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက် ရှင်သန်လာခဲ့တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲ့ အမှတ်တရတစ်ခုပါ”
သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ငွေရောင်ကြိုး သေးသေးလေးများဖြင့် ချည်ထိုးထားသော ပုလဲများပါရှိသည့် လည်ဆွဲတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အလယ်ဗဟိုတွင် အနီရောင် ကျောက်တစ်လုံး တောက်ပနေပြီး အသက်ရှိသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။
ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အာရုံခံအာနိသင်သည် လက်နက်များကဲ့သို့ ချွန်ထက်မှု မရှိ၊ သံချပ်ကာကဲ့သို့ ခိုင်မာမှုလည်း မရှိဘဲ နွေးထွေးသည့် ခံစားမှုတစ်ခုသာ
ရှိသည်။
လန်ယွဲ့ရုံသည် ဆက်လက်ပြောပြီး သူမ၏ အသံတွင် အချစ်ဆန်သော ဆွဲဆောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်
“ဒီမြေကမ္ဘာအဆင့် အရာဝတ္ထုကို နှလုံးသားချိတ်ဆက် လည်ဆွဲလို့ခေါ်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးထောင်နှစ်ခန့်က ဖန်တီးခဲ့ပြီး စစ်သူကြီးယွန်းက သူ့ချစ်သူ မိန်းကလေးချူကို မိသားစုအဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ ဆန့်ကျင်မှုကို ကျော်လွန်ပြီး လက်ထပ်ယူတုန်းက လက်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ အရာပါ”
“ဒဏ္ဍာရီအရ ဒီလည်ဆွဲကို ဝတ်ဆင်ထားသရွေ့ သူတို့ နှလုံးသားတွေက ချိတ်ဆက်နေတာ။ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်း၊ အကွာအဝေး၊ အချိန် ဘယ်လောက်ခြားခြားမပြတ်
တောက်ဘူးလို့ ဆိုကြပါတယ်”
သူမက ဆက်လက်ပြောသည်
“စစ်သူကြီးယွန်းက စစ်မြေပြင်မှာ ကျဆုံးသွားတဲ့အခါ မိန်းကလေးချူက ဒီကျောက်ကတစ်ဆင့် သူ့နှလုံးသား ပျက်စီးသွားသလို ခံစားရခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ မကြာခင် သူမလည်း ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးအပြုံးက ငြိမ်းချမ်းလှပနေခဲ့တယ်။ အဆုံးတိုင်အောင် သူက သူမ အချစ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေခဲ့တယ်”
ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အင်အားကြီး စစ်သည်များပင်လျှင် ရင်ဘတ်အတွင်း လေးလံသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
“ဒီအရာဝတ္ထုက စစ်မြေပြင်ပေါ်မှာ အင်အားကြီးမှုကြောင့် ကျော်ကြားတာ မဟုတ်ပါဘူး” လန်ယွဲ့ရုံက နူးညံ့စွာ ဝန်ခံသည်။ “ဒါပေမယ့် အဓိပ္ပါယ်ကြောင့် ကျော်ကြားတာပါ။ရာစုနှစ်တစ်လျှောက် အချစ်ရှိသူတွေက
ဒီလည်ဆွဲကို ရှာဖွေလိုကြပြီး တစ်ချိန်က ထာဝရချစ်ခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့သော အဖိုးတန်အရာတစ်ခုအဖြစ် မိမိတို့ သစ္စာကို သက်သေပြချင်ခဲ့ကြပါတယ်”
အနီရောင်ကျောက်သည် တောက်ပလာကာ အအေးဆုံး နှလုံးသားများကိုပင် နွေးထွေးစေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။
“ဒီလည်ဆွဲက” လန်ယွဲ့ရုံက လက်ကို သပ်ရပ်စွာ မြှောက်ကာ ပြောသည်။ “အချစ်ရဲ့ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုပါ ။ ဓားအတွက် မဟုတ်ဘဲ နှလုံးသားအတွက် ဖြစ်ပါတယ်”
“စတင်လေလံတင်မည့် ဈေးနှုန်းမှာ ရွှေ ငါးသောင်းမဟုတ်ပါ—ငါးသိန်း ဖြစ်ပါတယ်”
တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်
“ငါးသိန်း”
သူ့ဇနီးနဲ့အတူ ထိုင်နေသော ချမ်းသာသည့် ကုန်သည်တစ်ယောက်ရှိသည့် လသာဆောင်ကနေ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ဇနီးလက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
"ခြောက်သိန်း”
အောက်ထပ်ကနေ နောက်တစ်ယောက် လိုက်လာသည်။ အမွေဆက်ခံသူတစ်ယောက်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့် မျက်နှာနီရဲနေပြီး သူ့ဘေးနားက မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသမီးကို ခိုးကြည့်လိုက်၏
ခန်းမကြီး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ အာဏာအတွက် လောဘကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တောင့်တနေသော နှလုံးသားများနှင့် တိုးတိုးလေး ပြောနေသည့် အိပ်မက်ကြောင့် ကမ်းလှမ်းမှုများသာ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လည်ဆွဲ၏ အနီရောင် အလင်းရောင်သည် ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကာ ကခုန်နေသည့်အချိန်၌ မျက်လုံးပေါင်းများစွာသည် အပေါ်ကို ပြန်တက်လာကြသည်။
ပိုင်ကျီဟန်ဆီသာ။
သူ... ဒါကိုလည်း ကမ်းလှမ်းမှာလား။
သို့တိုင် ပိုင်မျိုးနွယ် အမွေဆက်ခံသည် သူ့ခွက်ထဲက ဝိုင်ကို ဝေ့ကြည့်ပြီး ခန်းမကြီးကို ဖမ်းစားထားသော အချစ်ဇာတ်လမ်းကြောင့် ပျော်ရွှင်နေသလိုပင်
ကမ်းလှမ်းမှုများက ပိုမြင့်လာသည်။
"ရှစ်သိန်း”
"ကိုးသိန်း”
VVIP အခန်းထဲ၌ ထိုင်နေသော ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ခွက်ကို ပျင်းရိစွာ လှည့်ပတ်ပြီး ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ခံစားချက်များနှင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ကြည့်နေ၏
ထို့နောက်
ဘုတ်
သူ့လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်ခံလိုက်ရ
သည်။
သူ လှည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးများကို ကွေးလိုက်သည်။
"ဘာလဲ ချစ်အစ်မ?"
ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ကိုယ် အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။ သူမသည် ချူကျီယန်ဆီသို့ မေးကို အနည်းငယ်စောင်းလိုက်၏
သူမသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး သူမ ခန္ဓာကိုယ်က သပ်ရပ်နေ၏ ပုံမှန်လို တည်ငြိမ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိ၏
လည်ဆွဲ၏ အနီရောင်အလင်းရောင်အောက်၌ သူမသည် ပြင်ပဆန္ဒကို မဖော်ပြပေ။ သို့တိုင် ပိုင်ရွှယ်ချင်း အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းနေ၏။
ပိုင်ကျီဟန်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
"...အမကို ဝယ်ပေးစေချင်တာလား။ သူမအတွက်လား?"
"ဟုတ်တယ်" ရွှယ်ချင်းသည် ပြုံးပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်၏။ "ချစ်သူက ကြည့်နေချိန်မှာ ဒီလိုအချစ်ရတနာကို ဘယ်လိုလူမျိုးက လက်လွှတ်ခံမှာလဲ?"
ပိုင်ကျီဟန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ရိုးရိုးသားသား တွေးတောလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ။ ငါတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးက အဆင်ပြေရုံပဲဆိုတာ နင်သိပါတယ်။"
ထိုစကားများကြောင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဧကရာဇ်ဝိညာဉ် ဖေးလိန်၏ပုံရိပ်သည် အလွန်စိတ်ပျက်နေသကဲ့သို့ ခေါင်းခါယမ်းကာ ပေါ်လာသည်။
"ပိုင်ကျီဟန်၊ ပိုင်ကျီဟန်... မင်းက မိန်းမတွေရဲ့နှလုံးသားကို တကယ်နားမလည်ဘူး။ အာဏာနဲ့တာဝန်က သူတို့ကို ချည်နှောင်ထားတယ်၊ ဟုတ်တယ် - ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေမှုနှောင်ကြိုးမှာတောင်မှ ရိုးသားမှုကို ပြသရင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး နက်ရှိုင်းနိုင်ပါတယ်။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ကံကြမ္မာရဲ့ရေစီးကြောင်းအတိုင်း သယ်ဆောင်သွားရုံတင်မကဘဲ တန်ဖိုးထားခံရဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ သူမရဲ့နှလုံးသားကို ရအောင် ကြိုးစားပါ။"
ပိုင်ကျီဟန် မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားသည်။
"ကျွန်တော် အချစ်ဇာတ်လမ်းအကြောင်း ဟောပြောပွဲတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး။"
သို့တိုင် သူ့ညီမ၏ တင်းမာသော မျက်လုံးများနှင့် ဧကရာဇ်ဝိညာဉ်၏ ညည်းညူနေသော လေသံကို တိတ်ဆိတ်သွားစေချင်တာကြောင့် ပိုင်ကျီဟန်သည် နောက်ဆုံးတော့ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်၏
"သုံးသန်း”
စကားလုံးများက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထွက်ပေါ်လာပေမဲ့ ခန်းမတစ်ခုလုံး မိုးကြိုးပစ်သလို တုန်ခါသွားချေသည်။
အသက်ရှူများသည် ထောင့်တိုင်းကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပေ၏ ဈေးနှုန်းသည် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားပြီး ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ နေရာမကျန်တော့ပေ
လန်ယွဲ့ရုံ လက်ထဲက တူကြီးသည် လေထဲ၌ ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ မျက်လုံးသည် နှစ်သက်စွာ တောက်ပနေ၏
ချက်ချင်းပဲ အကြည့်တိုင်းသည် အပေါ်ကို ပြန်လှည့်သွားကြသည်။
ခန်းမကြီးသည် တိတ်ဆိတ်သွားပေ၏ အသက်ရှုတဖြတ်အတွင်း မည်သူမှ သူတို့ သစ်သားပြားကို မမြှောက်ရဲကြပေ
ပြီးတော့ တီးတိုးစကားတွေ စတင်လာ၏
"အာ၊ သခင်လေးပိုင်က ဈေးပြိုင်ပေးနေတာပဲ”
"ဟုတ်တယ် - သူ့စေ့စပ်ထားသူအတွက် ဖြစ်ရမယ်။ ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"
"ဟား... မျက်လုံးတစ်ချက်မှ မခတ်ဘဲ ဒီလောက်အများကြီး သုံးစွဲတာ၊ အချစ်လည်ဆွဲတစ်ခုအတွက်... ငါသာ သူ့နေရာမှာ ရှိနေရင်"
"မနာလိုဖြစ်မိတယ်။ ငါသာဆို သေသွားနိုင်တယ်။ စိတ်ကူးကြည့် တစ်သက်လုံးပေးဆပ်တာထက်တောင် ပိုသာတဲ့ ဈေးတစ်ခု၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုံးအတွက်ပဲ။"
"ပိုင်ကျီဟန်က တကယ်ကို ယှဉ်နိုင်စရာ မရှိဘူး... အာဏာရှိပြီး ချမ်းသာရုံတင်မကဘူး၊ သူ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူကို ဒီလိုဆက်ဆံတယ်။"
VVIP မှာတော့ ချူကျီယန်သည် ပိုင်ကျီဟန်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး အကြည့်ကို လျှော့ချလိုက်၏
ပိုင်ကျီဟန်သာ ၎င်းကို သူ့နှလုံးသားနဲ့ တကယ်ပေးချင်လျှင် သူမ ပိုသဘောကျမည်သာ
အနည်းဆုံးတော့ လူအုပ်အမြင်အရ သူမသည် အင်ပါယာ၌ အကောင်းဆုံးအမျိုးသမီးဖြစ်နေချေပြီ
သုံးသန်း
လန်ယွဲ့ရုံသည် ကျောက်စိမ်းတူကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားချေ၏ သူမအသံက ပျားရည်လို ချောမွေ့ပေမဲ့ ခိုင်မာနေ၏
"သုံးသန်းတစ်ခါ”
လူအုပ်က အသက်ရှူမဝကြပေ။ တချို့သည် ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ပေါ်လာဖို့ စောင့်နေကြတုန်းသာ။ သို့တိုင် မည်သူသူလာမည်နည်း။
မြေကမ္ဘာအဆင့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုအတွက်တောင် အများစုသည် နှစ်သန်းလောက်ပဲသုံးချင်ကြပြီး ထိုထက်ပိုသုံးဖို့ လေးလေးနက်နက်စဉ်းစားရန် လိုအပ်ပေ၏
ငွေအများကြီးသုံးဖို့ရှိသူများသည် လေလံတင်ရောင်းချမည့် နောက်ဆုံးပစ္စည်းအကြောင်း စဉ်းစားဖို့ လိုအပ်နေဆဲဆိုတာ ထည့်မပြောတော့ပေ
ကောင်းကင်အဆင့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း
၎င်းကို အနိုင်ရဖို့အတွက် သူတို့ငွေကို ချွေတာဖို့ လိုအပ်ပေသည်။
"နှစ်ခါ”
မျက်လုံးတိုင်းသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ VVIP အခန်းဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
"ရောင်းပြီးပြီ”
ကျောက်စိမ်းတူကြီးသည် ကြည်လင်ပြတ်သားသော တဒုတ်ဒုတ်မြည်သံနဲ့အတူ ပြုတ်ကျလာကာ လေလံပွဲကို ပိတ်လိုက်ပေသည်။
လန်ယွဲ့ရုံအပြုံးသည် ပိုနက်ရှိုင်းလာပြီး သူမအသံသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ပိုးထည်လို ပျံ့လွင့်နေ၏
"ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်လေးပိုင် ။ ဒီလိုအချစ်ရတနာကို ရယူနိုင်တာ—တကယ်ကို အားကျစရာပဲ။"
သူမအကြည့်များသည် သူ့၏ VVIP အခန်းပေါ် အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
လေလံပွဲပြီးဆုံးသွားသည်အတွက်သာမက လူတိုင်း ယူဆထားသော အချစ်ဇာတ်လမ်းအတွက်ပါ လက်ခုပ်များ ခန်းမတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားချေသည်။
ခဏအကြာမှာတော့ အစေခံများသည် ပိုးထည်နှင့် ပတ်ထားသော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ဂရုတစိုက် သယ်ဆောင်ပြီး လှေကားပေါ် တက်လာကြ၏
ပိုင်ကျီဟန်ဆီ ပေးအပ်သည့်အခါ လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်ကြပေသည်။
ပိုင်ကျီဟန်အဖို့ ရွှေသုံးသန်းသည် သူ့ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု သမုဒ္ဒရာပေါ်မှ မိုးစက်တစ်စက်လောက်ပဲရှိသည့် အသေးအဖွဲကိစ္စတစ်ခုလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ သေတ္တာကို ယူလိုက်သည်။
သူလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လည်ဆွဲ၏ နီရဲရဲအလင်းရောင်သည် ဖွင့်ထားသော အဖုံးထဲ၌ မှိန်ပျပျတောက်ပနေ၏
ချူကျီယန်ကတော့ တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေချေသည်။
ပိုင်ကျီဟန်သည် သေတ္တာကို သူမဆီ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့အသံက အလျင်စလိုမဟုတ်သည့်အပြင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုမရှိဘဲ ဂရုမစိုက်သလိုပါ ဖြစ်နေ၏
"ဒါက မင်းရဲ့ပစ္စည်းပဲ။"
ခဏတာတော့ သူမ တည်ငြိမ်မှုသည် တုန်ခါသွားသည်။ လည်ဆွဲကို နူးညံ့သောလက်များနှင့် လက်ခံလိုက်သည့်အခါ သူမမျက်လုံးများထဲ၌ နွေးထွေးမှုအနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူမ အကြည့်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပေမဲ့ နူးညံ့ပြီး တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုသည် သူမ နှုတ်ခမ်း၌ ကွေးညွတ်သွား၏
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
"မလိုပါဘူး”
ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ထိုင်ခုံကို ပြန်သွားရင်း ပြန်ဖြေလိုက်ပေသည်။
သူ့အတွက်တော့ လေလံပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားပြီး နောက်ဆုံးပစ္စည်းမှ သူ့ပိုက်ဆံကို ရေတွက်ဖို့ပဲ ရှိပေ၏
လေလံပွဲသည် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံး မငြိမ်မသက် စွမ်းအင်များနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အသက်ရှူတိုင်း၊ အကြည့်တိုင်းသည် မေးခွန်းတစ်ခုတည်းကို သယ်ဆောင်လာ၏ - နောက်ဆုံးရတနာက ဘာလဲ။
လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်အဆင့် ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းတစ်ခုဆိုတာ သိကြသည့်တိုင် ၎င်းသည် မည်သည့်ရှေးဟောင်းပစ္စည်းမျိုးဖြစ်မည်နည်း။
လန်ယွဲ့ရုံ၏ ကျောက်စိမ်းတူကို တစ်ချက်
ခေါက်လိုက်သည်အခါ ထက်မြက်ပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အားလုံး စောင့်မျှော်နေတဲ့ အချိန် ရောက်လာပါပြီ" သူမ အပြုံးက တောက်ပနေပြီး သူမ လေသံက တည်ကြည်နေ၏
အစေခံများသည် ရွှေရောင် သင်္ကေတများနဲ့ ချည်နှောင်ထားသော ကျောက်စိမ်းအိတ်ရှည်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ရှေ့ကို တိုးလာကြကာ ကောင်းကင်အလင်းရောင်များက မှိန်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေကြသည်။
သူမ လက်ကို လှုပ်လိုက်သည့်အခါ ပိတ်ဆို့မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အိတ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည့်အခါ ကြယ်ရောင်များ တောက်ပနေသည့် ယပ်တောင်တစ်လုံးကို ဖော်ထုတ်ပြသနေပြီး ၎င်းရှိနေခြင်းက ခန်းမတစ်ခုလုံးအား တိတ်ဆိတ်သွားစေ၏
လန်ယွဲ့ရုံ အသံက ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
"ဂုဏ်သရေရှိ အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများ... ကျွန်မတို့က ကောင်းကင်ငှက်မွှေးယပ်တောင်ကို ယူဆောင်လာပါတယ်”