ကျင်းဟန် လာလည်ခြင်း
Vol. 10 Ch. 107
နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ထန်ထျန်းက ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်း ဘဝထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သူ၏ အစွမ်းများ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားနေရခြင်းက သူ့ကို စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးစွမ်းသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်ပလောကမှ မုန်တိုင်းမှာလည်း လုံးဝ ငြိမ်သက်မသွားပေ။
အကြီးအကဲ လီထျန်းဟွာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်လေး ယွင်ခုံး နှင့် လုချန်းကျီတို့၏ ကြားဝင်စေ့စပ်မှုကြောင့် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်မှုများမှာ ခေတ္တမျှ ဆိုင်းငံ့သွားခဲ့သည်။
သို့သော် အဓိက သဲလွန်စကို ရှာမတွေ့သဖြင့် လူသတ်သမားအစစ်ကို အတည်မပြုနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမတတ်နိုင်တော့သဖြင့် ထျန်းယန်ရှန်းကို တစ်လကြာ အကျဉ်းချထားပြီးနောက် သူ့အား ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းအတွင်းမှာပင် သွားလာလှုပ်ရှားခွင့် ပေးကာ ခေတ္တ ပြန်လည်လွှတ်ပေးလိုက်ရသည်။
သို့သော် ထျန်းယန်ရှန်းက သဘောကောင်းသည့် လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။ "အရူး" ဟူသော နာမည်ပြောင်မှာ အလကားရထားခြင်း မဟုတ်ချေ။
သူ၏ လူယုံများစွာ သေကြေပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်တော့သည်။
ထို့ပြင် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ တုမိသားစု တစ်ခုတည်းကိုသာ ရည်ရွယ်သည် မဟုတ်ပေ။
အရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် လုချန်းကျီ ရှိနေသည်ဟု ထျန်းယန့်ရှန်းက အမြဲတမ်း ယူဆထားသည်။
ထို့ကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများတွင် လုချန်းကျီကိုပါ တိုက်ရိုက် ဆွဲထည့်လိုက်သည်။
ထန်ထျန်းကလည်း စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ မှ "အရူး" ဆိုသည်မှာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဂိုဏ်းက "ဒီလိုကိစ္စမျိုး ထပ်ဖြစ်ရင် တွေ့တဲ့နေရာမှာ သတ်မယ်" လို့ အမိန့်ထုတ်ထားသလား
"ကိစ္စမရှိဘူး၊ ငါ လူသတ်ပြီးရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်မယ်၊ မင်းတို့အတွက် အလုပ်ရှုပ် သက်သာသွားတာပေါ့" ဟု ဆိုကာ တိုက်ခိုက်သည်။
ဂိုဏ်းထဲက ထွက်ခွင့်မပေးဘူးလား
"ရတယ်၊ ငါ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းဝင်အဖြစ်ကနေ နှုတ်ထွက်ပြီး အပြင်ထွက်သတ်မယ်၊ ဘာဖြစ်လဲ" ဟု ဆိုကာ ဇွတ်တရုတ် လုပ်တော့သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရန်သူကို လုံးဝ အေးဆေးမနေစေရဟူသော မူ ဖြင့် သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲ များ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာပြီး ထျန်းယန်ရှန်းနှင့် ထပ်မံ တွေ့ဆုံရပြန်သည်။
သို့သော် ထျန်းယန်ရှန်းမှာ တုမိသားစုကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် "ဝူဒင်နန်းတော် စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ " ရှိနေသဖြင့် ဂိုဏ်းကို ဂရုပင်မစိုက်ပေ။
"ငါ့ကို လာရှုပ်တဲ့သူမှန်သမျှ၊ ငါ ပြန်ရှုပ်မယ်။"
၎င်းမှာ ထျန်းယန်ရှန်း၏ မူရင်းစကားပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ရူးသွပ်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် လုချန်းကျီဘက်မှလည်း အထိနာခဲ့ရပြီး လုချန်းကျီ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အကြိမ်အတော်ကြာ လုပ်ကြံမှုကို ခံခဲ့ရသည်။
ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဂိုဏ်းအနေဖြင့်လည်း အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမရှိဘဲ ဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းကိုသာ အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းသိမ်းနေရပြီး စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမမှ လူများမှာလည်း မရပ်မနား အလုပ်လုပ်နေရသဖြင့် ရူးချင်စရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
တုယွမ်ချင်း သေဆုံးရခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော စုံစမ်းမှုမှာလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး ထန်ထျန်းထံသို့ပင် လူလွှတ်၍ မေးမြန်းမှုအချို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သို့သော် တိုးတက်မှုမှာ အလွန်နှေးကွေးနေဆဲပင်။
ဤရှုပ်ထွေးမှုများမှာ ဆက်လက် တည်ရှိနေဦးမည်ဟု ထန်ထျန်း ယူဆထားစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်
"ကျောက်စိမ်း လေး... ကွမ်းမိသားစု တစ်ခုလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီ"
ချီယွမ်၏ အသံမှာ အံ့သြမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤမီးလျှံမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သွားလိမ့်မည်ဟု သူပင်လျှင် ထင်မထားခဲ့ပုံရသည်။
ထန်ထျန်းလည်း ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားရသည်။
ကွမ်းမိသားစု ဆိုသည်မှာ မြောက် တောင်ထိပ်မှ ကွမ်းမုန့် ၏ မိသားစု ဖြစ်သည်။
ကွမ်းမုန့်မှာ လူအေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်သာ နေထိုင်ကာ အခြားသူများနှင့် သိသာသော ပဋိပက္ခ မရှိသူ ဖြစ်သည်။
ဘာကြောင့် သူက ရုတ်တရက် ဒုက္ခရောက်သွားရတာလဲ
"လုချန်းကျီ လုပ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ချီယွမ်က ဆိုသည်။
"ထျန်းယန်ရှန်းက လုချန်းကျီကို အခုတလော အထိနာအောင် လုပ်ထားတာဆိုတော့ သူ ပြန်တိုက်ခိုက်တာ ဖြစ်မှာပေါ့။
စုံစမ်းချက်အရ ကွမ်းမုန့်ရဲ့ မိသားစုက ထျန်းယန်ရှန်းနဲ့ အရမ်းရင်းနှီးပြီး ဒီတစ်ခါ ရာထူးလုပွဲမှာ ထျန်းယန်ရှန်းကို အစွမ်းကုန် ထောက်ပံ့ဖို့ စီစဉ်နေတာ။
ဒါကြောင့် လုချန်းကျီက လက်စားချေတဲ့အနေနဲ့ အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ။
ဒီကလေးတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုရက်စက်ကြတာပဲ။"
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒါက သေချာပြီလား"
ချီယွမ်က ရယ်သည်။ "ဒီလိုလူတွေက သက်သေ ကျန်ခဲ့အောင် ဘယ်လုပ်ပါ့မလဲ။
ကွမ်းမိသားစုရဲ့ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲ တွေ တစ်ညတည်းနဲ့ အကုန် အသတ်ခံလိုက်ရတာ။
ကွမ်းမိသားစုရဲ့ အင်အားက တုမိသားစုထက် မနိမ့်ဘူး၊ ဒါကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် လုပ်နိုင်တဲ့သူက သူတို့ ကလွဲလို့ ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ။
လုချန်းကျီကတော့ သူလုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငြင်းပေမဲ့ အပြင်လူတိုင်းက ဒါကို မြင်နေတာပဲ။"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဤကိစ္စမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။
"ဒါဆို ထျန်းယန်ရှန်းကကော" ဟု သူ မေးလိုက်သည်။
"အဲဒီအရူးက ဘာတုံ့ပြန်မှု ရှိဦးမှာလဲ။
သတင်းကြားတာနဲ့ လုချန်းကျီရဲ့ အိမ် ရှေ့အထိ သွားသတ်တာပေါ့။ လှံနဲ့ ထိုးလိုက်တာ လုချန်းကျီရဲ့ အိမ် ပြိုကျသွားတယ်။
အဘိုးကြီးလီသာ အချိန်မီ ရောက်မလာရင် နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်တော့ အဲဒီမှာ လဲနေလောက်ပြီ။
အခုတော့ အဘိုးကြီးလီက လုချန်းကျီကိုပါ ခေတ္တ အကျဉ်းချထားလိုက်ပြီ။
တစ်ဖက်က ပဋိပက္ခ ထပ်မဖြစ်အောင် နောက်တစ်ဖက်ကတော့ လုချန်းကျီရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက်ပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ အခု တကယ့် ရန်သူအစစ်တွေ ဖြစ်သွားပြီ၊ တစ်ယောက် သေမှပဲ ရတော့မယ်။"
ချီယွမ်၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ထန်ထျန်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူက ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီးချီ... ဒီကိစ္စက တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"
ချီယွမ် ကြောင်သွားသည်။ "ဘာ ထူးဆန်းလို့လဲ"
ထန်ထျန်း သက်ပြင်းချလျက် "အပေါ်ယံကြည့်ရင်တော့ တုယွမ်ချင်း သေတာကနေ အငြင်းပွားမှုတွေ ဖြစ်လာတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တခြားတစ်ဖက်ကနေ စဉ်းစားကြည့်ရအောင်။
လုချန်းကျီနဲ့ ထျန်းယန်ရှန်းတို့ အချင်းချင်း သတ်ကြပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အင်အားတွေ လျော့နည်းသွားရင်...
နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်သူက အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရမလဲ"
ချီယွမ် ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ "မင်းပြောချင်တာက...
မိုမိသားစုက ကောင်မလေး လား"
ထန်ထျန်း စကားမပြောပေ။
ထိုရာထူးအတွက် အဓိကပြိုင်ဘက် သုံးဦးထဲတွင် မိုရှောင်းရှောင်းက ဤပဋိပက္ခများအတွင်း အမြဲတမ်း ဘေးထွက်နေခဲ့သည်။
သူက မည်သည့်ကိစ္စတွင်မျှ ပါဝင်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ပင်။
သို့သော် "အကျိုးအမြတ် ရသူသည် ကြိုးကိုင်သူဖြစ်သည်" ဟူသော ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် တိတ်ဆိတ်နေသော သူမသည်သာ သံသယအရှိဆုံးလူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။
"ဟာ... ငါ ဘာလို့ ဒါကို မစဉ်းစားမိတာလဲ"
ချီယွမ်က အံ့သြတကြီး အော်လိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ၊ လုချန်းကျီနဲ့ ထျန်းယန်ရှန်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး လဲသွားရင် အဲဒီရာထူးက မိုရှောင်းရှောင်း ခေါင်းပေါ်ကို အလိုလို ရောက်သွားမှာပဲ။
ဟုတ်ပြီ... ငါ အဘိုးကြီးလီကို သွားပြောလိုက်ဦးမယ်၊ သူလည်း ဒါကို သတိမထားမိမှာ စိုးလို့။"
ပြောပြီးသည်နှင့် ချီယွမ်က ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်လိုက်သည်။
ထန်ထျန်းက ၎င်းမှာ ခန့်မှန်းချက်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောချင်သော်လည်း မမီတော့ပေ။
သို့သော် မကြာမီ ချီယွမ်ထံမှ သတင်း ပြန်ရောက်လာသည်။ "ညီလေး... မင်း မှန်းတာ မှန်မယ် ထင်တယ်။
မိုရှောင်းရှောင်းကို စစ်ဆေးဖို့ ခေါ်လိုက်ပြီ။
အဘိုးကြီးလီက ပြောတယ်၊ တချို့ကိစ္စတွေမှာ အဲဒီကောင်မလေးရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေတာ တကယ်ပဲတဲ့။
တော်လိုက်တာ ကျောက်စိမ်း လေးရာ... ငါတောင် အလိမ်ခံရတော့မလို့။"
ထန်ထျန်းက ပြောသည်။ "နောက်ဆုံးရလာဒ် မထွက်မချင်း အတည်မပြုသေးတာ ပိုကောင်းတယ်။
ကျွန်တော်တို့က အပြင်လူတွေမို့ တချို့ကိစ္စတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ဘူးလေ။
အစ်ကိုကြီး ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ပေးပါဦး။
ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လူ တွေကိုလည်း မမေ့နဲ့ဦးနော်။"
"မမေ့ပါဘူး၊ ကလေး ၄ ယောက်လုံး ကောင်းကောင်း ကြိုးစားကြ တယ်။ အထူးသဖြင့် အငယ်ဆုံးလေးက သင်ယူနိုင်စွမ်း အရမ်းကောင်းတယ်။
မနက်ဖြန် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ တိုက်ပွဲ မှာ သူ တစ်နေရာ ရမှာ သေချာတယ်။
အမြွှာနှစ်ယောက်နဲ့ ကောင်လေး လီ လည်း မဆိုးဘူး၊ အရည်အချင်း စစ်ဆေးမှုကတော့ အေးဆေး အောင်မှာပါ။ စိတ်ချလိုက်။
ကျစ်... တကယ့် လူသတ်သမားက ဘယ်သူဖြစ်မလဲဆိုတာတော့ တကယ်ပဲ ခေါင်းစားစရာပါပဲ..." ပြောပြီးနောက် သူက စကားဝိုင်း ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
ထန်ထျန်း နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်မိသည်။ ဤလူကြီးမှာ အာရုံများနေဆဲပင်။
သို့သော် လီဟုန်နှင့် သူငယ်ချင်းများ၏ လေ့ကျင့်မှု အဆင်ပြေလျှင် ရပြီ ဖြစ်သည်။
လက်ရှိ သူ၏ အဆင့်အတန်းဖြင့် တပည့်အချို့ကို အလွယ်တကူ ရှာနိုင်သော်လည်း လီဟုန်တို့ ၄ ဦးမှာ သူ အယုံကြည်ရဆုံးသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပိုတော်လာလေလေ ပိုကောင်းလေလေပင်။
ထန်ထျန်းက တာအိုဘုရားကျောင်း သို့ သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ အပြင်ထွက်ခါနီးတွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရောက်လာသည်။
"သခင်လေးထန်"
ရောက် လာသူမှာ အရှေ့ တောင်ထိပ်မှ ကျင်းဟန် ပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ပျာယာခတ်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းက သူ့ကို အထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
"သခင်လေးထန်... ငါ ဒီနေ့ လာတာက ငါ့ ရဲ့ စိတ်ရင်းကို လာပြတာပါ။"
ကျင်းဟန်က ထိုင်လိုက်သည်နှင့် အလွန် လေးနက်စွာ ပြောသည်။ "ငါ ကျင်းဟန်... ငါ့ ရဲ့ တာအို နှလုံးသား နဲ့ ကျိန်ဆိုပါတယ်။
အဲဒီရာထူးအတွက် ငါ့ မှာ အနည်းငယ်မျှတောင် စိတ်ဆန္ဒ မရှိပါဘူး
မင်းတို့ကြားက ပြိုင်ဆိုင်မှုအပေါ်မှာလည်း ငါ ဘာမှ နှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး
အကယ်၍ ငါ ချိုးဖောက်ခဲ့ရင် ခန္ဓာနဲ့ ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးပါစေ"