အမှောင်ထောင်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်း

"လျိုတန်းယွဲ့ ... မင်းရဲ့ အပြစ်ကို ဝန်ခံသလား"

အကြီးအကဲဟန်ဟိုင်၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ဟိန်းဟောက်သံက ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော လျိုတန်းယွဲ့ ကို သတိပြန်ဝင်လာစေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားကာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ... ဒါတွေက ဘယ်ကနေ ကြား လာတာလဲဟင်"

"ညီမလေး သက်တော် စောင့်အဖြစ် သွားတုန်းက တပည့်က ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာပါ။ နောက်ပိုင်းဖြစ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို တပည့် လုံးဝ မသိပါဘူး"

"အကယ်၍သာ ညီမလေးကို ထန်ထျန်းလို လူယုတ်မာဆီ ပို့မယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရင် တပည့် အသက်နဲ့လဲပြီး တားမှာပါ။

ဆရာ... တစ်ခုခု မှားနေတာ မဟုတ်လားဟင်"

လျိုတန်းယွဲဘ ၏ အသံမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မတရား စွပ်စွဲခံရသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် အကြီးအကဲဟန်ဟိုင်၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေမြဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ဘေးမှ စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရေး အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ များမှာလည်း မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မပြဘဲ အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နေသည့်အလား ရှိနေကြသည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်ခဲ့တာကို ထောက်ထားပြီး... နောက်ဆုံးအကြိမ် ဝန်ခံဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမယ်။"

ဟန်ဟိုင်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

လျိုတန်းယွဲ့ ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးသွားပြီး နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမက ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာ... တပည့် တကယ်ပဲ ဘာပြောနေမှန်း မသိပါဘူး"

"ဒီနေ့ ကျွန်မတို့ စီရင်ရမယ့်လူက ထန်ထျန်း မဟုတ်ဘူးလား"

"သူက ညီမလေးရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာလေ၊ သူမမှာ ကိုယ်ဝန်တောင် ရှိနေပြီ"

"ဒါကို... ဆရာကတောင် သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကြောက်နေလို့လား"

လျိုတန်းယွဲ့ က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ မည်မျှပင် အော်ဟစ်နေပါစေ အထက်မှ တရားသူကြီးများမှာ မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။

ဟန်ဟိုင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အော်ရာ တစ်ခုက လျိုတန်းယွဲ့ ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး သွေးအန်ကာ စီရင်ရေးစင်မြင့်အောက်သို့ ဝပ်စင်းသွားစေသည်။

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်နိုင်မယ့် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာပဲ။"

"ငါ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေလို့ အပြင်လောကက ကိစ္စတွေကို ဘာမှ မသိဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား"

ဟန်ဟိုင်က အေးစက်စွာ ဆက်ပြောသည်။ "ရှောင်းရွှယ်က ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်တဲ့သူ၊ ရိုးသားပြီး အပြင်လူတွေနဲ့လည်း သိပ်မဆက်ဆံဘူး။

သူမကို ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်တက်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ဆေးလုံး လိုတယ်၊ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်ရဲ့ သက်တော် စောင့်လုပ်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အများကြီး ရနိုင်တယ်' လို့ ပြောခဲ့တာ မင်း မဟုတ်ဘူးလား"

"ပြီးတော့... သူမကို ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမက ကျုံးယန်ဆီ ခေါ်သွားပေးခဲ့တာလည်း မင်းပဲ။

ဟုတ်သလား၊ မဟုတ်ဘူးလား"

လျိုတန်းယွဲ့က ယခုအခါ လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဟန်ဟိုင်၏ မေးခွန်းများကို ကြားသောအခါ သူမ ခေါင်းငုံ့လျက် တိုးတိုးလေး ပြောရှာသည်။ "တပည့်... ညီမလေးအတွက် စေတနာထားခဲ့တာပါ။

အဲဒီတုန်းက သူမမှာ ဆေးလုံးဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလုံလောက်လောက် မရှိတာ အမှန်ပဲလေ..."

ဟန်ဟိုင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "မင်း ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှာ နေလာတာ ကြာပြီ၊ သက်တော် စောင့်နဲ့ တခြားတပည့်တွေကြားက ခြားနားချက်ကို မသိဘူးလား။

ပြီးတော့... 'မွေးရာပါ ပါရမီ ရှင်' တစ်ယောက်က ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် တက်ဖို့အတွက် ဘယ်ဆေးလုံးရဲ့ အကူအညီမှ မလိုဘူးဆိုတာကိုရော မင်း မသိဘူးလား"

"မင်းက သူမရဲ့ ပါရမီကို မနာလိုဖြစ်လို့ သူမကို ကိုယ်တိုင် တွန်းပို့ခဲ့တာပဲ။

ရှောင်းရွှယ်ရဲ့ မင်းအပေါ် ထားတဲ့ ယုံကြည်မှုကို မင်း အသုံးချခဲ့သလို ငါ့ရဲ့ မင်းအပေါ် ထားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကိုလည်း မင်း ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။

ဒီလောက်ကြာအောင် ကျင့်ကြံတာတောင် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို မရောက်နိုင်တာက... တန်းယွဲ့... မင်းရဲ့ တာအိုနှလုံးသား ကို မင်းကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လို့ပဲ"

ဟန်ဟိုင်၏ လေသံမှာ အေးစက်မှုမှ ပြင်းထန်သော စိတ်ပျက်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အရာအားလုံးကို ဆရာဖြစ်သူ သိနေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသောအခါ လျိုတန်းယွဲ့က အင်အားများ ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားသည်။

မျက်ရည်များမှာ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မ သူမကို မနာလိုဖြစ်တာ။"

လျိုတန်းယွဲ့ မော့ကြည့်လာသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဆရာ... ကျွန်မ မနာလိုဖြစ်တာ သူမရဲ့ ပါရမီ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ မနာလိုဖြစ်တာက ဆရာ သူမအပေါ် ထားတဲ့ အနှိုင်းမဲ့တဲ့ ဂရုစိုက်မှုနဲ့ ကြင်နာမှုတွေပဲ

အရင်က အဲဒီအရာတွေက ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာလေ"

"ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ် ဂိုဏ်းတစ်ရာ တိုက်ပွဲမှာ ကျွန်မ ရှုံးနိမ့်ပြီးကတည်းက အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

ဆရာ့ရဲ့ စိတ်ပျက်မှုတွေနဲ့ အေးစက်လာတဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်။

ဒါကြောင့် ကျွန်မ မုန်းတယ်"

"ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မုန်းတယ်၊ ဘာလို့ ရှောင်းရွှယ်လို ပါရမီ မရှိရတာလဲလို့။

သူမကိုလည်း မုန်းတယ်၊ ကျွန်မရဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေကို လုယူသွားလို့"

"ဒါကြောင့်..."

ဟန်ဟိုင်က သူ၏ တပည့်ဟောင်းကို ကြည့်ကာ ခပ်တိုးတိုး ဆိုသည်။ "ဒါကြောင့်... မင်း သူမရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား"

လျိုတန်းယွဲ့ က ခေါင်းခါသည်။ "ကျွန်မ သူမကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ သူမကို 'မသန့်စင် တဲ့ တပည့်' တစ်ယောက် ဖြစ်သွားစေချင်ရုံပဲ။ ဒါဆိုရင် ဆရာ သူမကို တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံလို့ မရတော့ဘူးလေ။

ကျွန်မ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ အရာတွေ အကုန် ပြန်ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ကိစ္စတွေ အခုလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

သူမက မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် အုပ်ကာ ငိုကြွေးတော့သည်။

ဟန်ဟိုင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘေးမှ စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရေး အရာရှိက ဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းများကို ဖတ်ကြားတော့သည်။

ဤဖြစ်ရပ်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။

အဖြစ်မှန်မှာ သူထင်ထားသကဲ့သို့ပင် လျိုတန်းယွဲ့က ပထမဆုံး ကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူမက ပါရမီကို သက်သက် မနာလိုဖြစ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဆရာဖြစ်သူ၏ သဘောထား ပြောင်းလဲမှုကို လက်မခံနိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော စိတ်ရောဂါမှာ ကုသရန် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ "အတွင်းမိစ္ဆာ" အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်းပင်။

ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသော်လည်း သနားစရာ မဟုတ်ပေ။

အမှားလုပ်လျှင် ပေးဆပ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း အံ့သြမိသည်မှာ ဟန်ဟိုင်နှင့် စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက် မြန်ဆန်မှုပင်။

အရာအားလုံးကို အချိန်တိုအတွင်း စုံစမ်းပြီးဖြစ်ရာ သူ ကိုယ်တိုင် စကားအများကြီး ပြောရန် မလိုတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းစည်းကမ်းအရ လျိုတန်းယွဲ့ ကို အမှောင်ထောင် တွင် ၃ နှစ် ကျခံစေရန်နှင့် အဓိကတပည့် အဆင့်အတန်းကို ရုပ်သိမ်းရန် စီရင်လိုက်သည်။

အမှောင်ထောင်ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိသော၊ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သော နေရာဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ၃ နှစ်ဆိုသည်မှာ ငရဲပင် ဖြစ်သည်။

လျိုတန်းယွဲ့ ကို ခေါ်ထုတ်သွားပြီးနောက် ဟန်ဟိုင်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ကျုံးယန်ထံသို့ အကြည့်ကို ပို့လိုက်သည်။

"ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမ အကြီးအကဲ ကျုံးယန်"

ကျုံးယန်က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ အရိုအသေပေးသည်။ "တပည့် ရှိပါတယ်"

ဟန်ဟိုင်က မေးသည်။ "လျိုတန်းယွဲလ ရဲ့ လုပ်ကြံမှုတွေမှာ မင်း သိရှိမှု ရှိသလား"

ကျုံးယန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။ "ကျွန်တော် လုံးဝ မသိပါဘူး။

ကျွန်တော် လုပ်သမျှ အရာအားလုံးဟာ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့ အညီပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

သက်သေအထောက်အထားတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ကုရှောင်းရွှယ်က သက်တော် စောင့်လုပ်ဖို့ ကိုယ်တိုင် လာလျှောက်တာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာ ထန်ထျန်းက သက်တော် စောင့်တစ်ယောက် လိုအပ်နေတာနဲ့ ကွက်တိ ဖြစ်သွားလို့ တာဝန်ပေးလိုက်တာပါ။

သက်တော် စောင့်စည်းကမ်းတွေ၊ ငှားရမ်းမှု စည်းကမ်းတွေကိုလည်း နှစ်ဖက်စလုံးကို ရှင်းပြပြီးသားပါ။

နောက်ပိုင်းဖြစ်တဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ ကျွန်တော် မထိန်းချုပ်နိုင်ပါဘူး။"

သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။ ဟန်ဟိုင်က ခေါင်းညိတ်ကာ "လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ ကြည့်ရင် မင်းမှာ ချိုးဖောက်မှု မရှိတာ မှန်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အချို့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကိုတော့ ထပ်ပြီး စစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။"

ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။ "ထန်ထျန်း"

"မင်း သက်တော် စောင့်ငှားရမ်းစဉ်မှာ စည်းကမ်းအပြင်က အခြေအနေမျိုးတွေ ရှိခဲ့သလား"

ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့အလှည့် ရောက်ပြီ။

သူ အပြစ်မရှိကြောင်း ကြေညာခံရသော်လည်း ကျုံးယန်က သူ့ကို အကွက်ဆင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

ပိုက်ဆံလည်းယူ၊ သူ့ကိုလည်း ဒုက္ခပေးခဲ့သော ထိုလူကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

ထန်ထျန်းက လည်ချောင်းတစ်ချက် ရှင်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့။"

"ကျွန်တော် ကျုံးယန်ဆီမှာ ပထမဆုံး သက်တော် စောင့်ငှားတုန်းက အပိုဆောင်း တောင်းဆိုချက်တချို့ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အား က နိမ့်ပါးနေသေးတာမို့ သက်တော် စောင့်ကို မထိန်းနိုင်မှာ စိုးလို့ ကျွန်တော့်စကားကို ကောင်းကောင်းနားထောင်ပြီး အမိန့်ကို နာခံမယ့်သူမျိုး ရှာပေးဖို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။"

"အကြီးအကဲ ကျုံးယန်က သဘောတူခဲ့တယ် ပြီးတော့ သူ့အတွက် အဖိုးအခအနေနဲ့ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ခု ပေးခဲ့ရပါတယ်။"

"နောက်ပိုင်းမှာတော့ သူ ကျွန်တော့်အဓိပ္ပာယ်ကို မှားနားလည်သွားတာလားတော့ မသိဘူး ကုရှောင်းရွှယ်ကို လွှတ်လိုက်တာပါပဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် ကျုံးယန်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး အေးစက်စွာ အော်လိုက်သည်။ "ဒါ လုံးဝ မဟုတ်မမှန်တဲ့ လုပ်ကြံစကားတွေပါ"

သူတို့နှစ်ဦး မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်ကြသည်။