အခန်း (၁၂၉)

ရှန်းယွီ၏ လက်ချောင်းများသည် ဆေးမီးဖိုပေါ်တွင် ကျွမ်းကျင်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင်မီးလျှံ၏ မှောင်မည်းသော စွမ်းအင်များသည် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများအတွင်းသို့ အတိအကျ စိမ့်ဝင်စီးဆင်းနေသည်။ ၎င်းမှာ ဆေးဘက်ဝင်အာနိသင်များကို သန့်စင်ပေးရုံသာမက အပင်များ လောင်ကျွမ်းမသွားစေရန် အပူချိန်ကို အတိအကျ ထိန်းညှိပေးနေခြင်းပင်။

သူ၏ ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဆေးလုံးတစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဖြစ်တည်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများသည် ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းပုံစံများအဖြစ် တည်ငြိမ်သွားကြသည်။ သူ အလုပ်ပြီးဆုံးချိန်တွင် အဆင့် (၉) ဆေးလုံး ရာပေါင်းများစွာမှာ သူ၏ရှေ့တွင် စနစ်တကျ စီတန်းလျက် တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်မှ သိမ်မွေ့သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

"ဂိုဏ်းအတွက်တော့ ခဏတဖြုတ် အရင်းအမြစ် လုံလောက်သွားပြီပဲ"

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ၎င်းတို့ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ ရှန်းယွီသည် လက်နက်ဖော်စပ်ခြင်းဘက်သို့ အာရုံလှည့်လိုက်သည်။ အဆင့် (၇) ပန်းပဲပညာသို့ သူ၏ မကြာသေးမီက ချိုးဖျက်နိုင်မှုသည် အဆင့်မြင့်မှော်လက်နက်များ ဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အသိအမြင်များကို သူ့အား ပေးအပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ အဆင့်နိမ့်လက်နက်တွေအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေမှာလဲ"

သူက တွေးတောရင်း သူ၏ သိုလှောင်မှုအတွင်းမှ ရှားပါးသတ္တုစုဆောင်းမှုများကို ယူထုတ်

လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်အသစ်တွေက ဘယ်လောက်အထိ လုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်"

ဤဖြစ်စဉ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုခက်ခဲကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အဆင့်မြင့်မှော်လက်နက် တစ်လက်ချင်းစီကို ဖော်စပ်ရာတွင် အပူချိန်ကို အတိအကျ ထိန်းချုပ်ရန်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သေသေချာချာ ထည့်သွင်းရန်နှင့် ဖော်စပ်မှုအဆင့်တိုင်းတွင် လုံးဝဥဿုံ အာရုံစူးစိုက်ထားရန် လိုအပ်သည်။ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင်မီးလျှံသည် သူ၏ အလိုအတိုင်း တိကျစွာ တုံ့ပြန်ပြီး သတ္တုများကို အပူချိန် တစ်ဒီဂရီမျှပင် အလေအလွင့်မရှိစေဘဲ အကောင်းဆုံး အပူချိန်အထိ ရောက်အောင် အပူပေးပေးသည်။

ပထမဆုံးလက်နက် ပုံပေါ်လာသောအခါ ရှန်းယွီသည် သူ၏ အကဲဖြတ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

[အမည်- အခြေခံဓားမြှောင်]

[အဆင့်- အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်]

[အချက်အလက်- ရှန်းယွီ ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသော အခြေခံဓားမြှောင်တစ်လက်]

သူ၏မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤအခြေခံဓားမြှောင်ဟူသော အမည်မှာ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော စွမ်းအားမှာ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများကိုပင် မနာလိုဖြစ်စေနိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့တွင်ပင် အဆင့်မြင့်မှော်လက်နက်များ မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပထမဦးဆုံး အောင်မြင်မှုရပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် လက်နက်ဖော်စပ်ခြင်းထဲသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များသည် ပိုမိုယုံကြည်မှုရှိရှိ လှုပ်ရှားလာကာ သူ၏ လက်နက်ဖိုမှ လက်နက်တစ်လက်ပြီးတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

နေ့လယ်စာစားချိန် ရောက်သောအခါ သူ၏ လုပ်ငန်းခွင်တွင် အဆင့်မြင့်မှော်လက်နက်ပေါင်း နှစ်ရာခန့်မှာ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ တဖိတ်ဖိတ်တောက်လျက် ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။

သူသည် မိမိ၏ ဖန်တီးမှုများကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်ရှုရင်း ဤလက်နက်များသည် ဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ သေချာပေါက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

လက်နက်များကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် နေ့လယ်စာပြင်ဆင်ရန် ဝိညာဉ်ကြောမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် အကြီးအကဲကောင်း တစ်ဦးတည်းသာ ထမင်းဝိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လီယောင်းနှင့် အကြီးအကဲဟွမ်တို့မှာ ဂိုဏ်းအတွက် ပြင်ဆင်စရာရှိသည်များဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီအချိန်မှာ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးက ပြောတာပေါ့... မင်းက ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို သတ်ရဲမှတော့ မင်းရဲ့ ကောင်မလေးကို ငါ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်တဲ့" အကြီးအကဲကောင်းက သူ၏ ငယ်စဉ်က စွန့်စားခန်းတစ်ခုကို လက်ဟန်ခြေဟန် အပြည့်ဖြင့် ပြောပြနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူ မသိတာက အဲဒါတွေအားလုံးက ငါ့ရဲ့ စီမံကိန်းထဲကအတိုင်းပဲ ဆိုတာပဲ..."

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အလေးအနက် နားထောင်နေမိသည်။ အကြီးအကဲကောင်း၏ ဘဝမှာ ဝတ္ထုထဲမှ ဇာတ်လိုက်တစ်ဦး၏ ခရီးစဉ်နှင့် ဆင်တူလှသည်။ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရမှုများ၊ အစွမ်းထက်သော ရန်သူများနှင့် မမျှော်လင့်ထားသော အောင်ပွဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

'ဆရာက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ ဘဝမျိုးကို ဖြတ်သန်းခဲ့တာပဲ'

ရှန်းယွီက သူတို့ နေ့လယ်စာစားပြီး လမ်းခွဲချိန်တွင် တွေးနေမိသည်။

ဝိညာဉ်ကြောသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှန်းယွီသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့များထက် အစီအရင်များကို အရင် အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ အပြည့်နီးပါး ရှိနေသေးသဖြင့် အဆင့် (၇) အစီအရင်များကို အစွမ်းကုန် ထိရောက်စွာ ဖန်တီးနိုင်သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် ဝိညာဉ်ကြောကို ဝန်းရံထားသော ဖုံးကွယ်ခြင်းအစီအရင်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ကာ ရှာဖွေထောက်လှမ်းမှုများမှ ပိုမိုခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထိုအဆင့်မြှင့်တင်မှုများကို ကျေနပ်သွားပြီးနောက် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်မည့် အကာအကွယ်အစီအရင်ကို ဒီဇိုင်းထုတ်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အစီအရင်ပြားပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကို ရေးဆွဲရခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ပြားချင်းစီကို ဂိုဏ်း၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် နည်းဗျူဟာကျကျ နေရာချရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ အဆမတန် မြင့်မားသော်လည်း ထိုကိစ္စမှာ ရှန်းယွီအတွက် အခက်အခဲ မရှိတော့ပေ။ အကြီးအကဲချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဂိုဏ်း၏ ကြွယ်ဝသော အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အကြီးအကဲဟွမ်သည် ပိုလျှံနေသော အရင်းအမြစ်များကို အဖွဲ့အစည်းများစွာနှင့် လဲလှယ်ရောင်းချခဲ့ရာ ယခုအချိန်တွင် မိုးပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသည် တော်တော်ပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝနေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

သုံးနာရီကြာအောင် ရှန်းယွီသည် မနားတမ်း အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့် (၇) အစီအရင် နှစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ ကာကွယ်ရေးအစီအရင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ခံနိုင်ရည်မှာ အံ့မခန်းပင်။ ဝိညာဉ်

သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်နေ့လုံး အပြည့်အဝ ခုခံနိုင်ကာ ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့်မြင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းဆုံး သုံးကြိမ်အထိ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သည်။

တိုက်ခိုက်ရေးအစီအရင်မှာမူ ပို၍ပင် ထူးခြားသည်။ ၎င်းမှာ ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှသော တိုက်ခိုက်မှုကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

"အကာအကွယ်အစီအရင်က နည်းနည်းတော့ အားနည်းသလိုပဲ"

ရှန်းယွီသည် သူ၏လက်ရာကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

"ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်သူတစ်ယောက်နဲ့ ဆိုရင် တစ်မိနစ်တောင် ခံမှာမဟုတ်ဘူး"

သူသည် မိမိဘာသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "လူတွေပြောသလိုပေါ့... တစ်ခါတလေမှာ အကောင်းဆုံး ကာကွယ်ရေးဆိုတာ အကောင်းဆုံး တိုက်စစ်ပဲ"

အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖော်စပ်ခြင်းအတွက် ရှန်းယွီသည် သူအမြဲလုပ်နေကျ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့များအပြင် အခြားအရာများကိုပါ စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော ဖျက်ဆီးရေးအဆောင်လက်ဖွဲ့များ၏ အခြားရွေးချယ်စရာများကို ဖန်တီးရင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တိကျစွာ တွက်ချက်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ပဲ"

သူက အလင်းယိုင်စေသော သင်္ကေတစာသားများ အလွှာလိုက် ယှက်နွယ်နေသည့် ပြီးပြည့်စုံသော ဒီဇိုင်းကို ကြည့်ရင်း ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့သည် ၎င်း၏ ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် သူ၏ အကြိုက်ဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စနစ်က သူ၏ ချီစွမ်းအင် အမှတ်အသားကို သဘာဝအတိုင်း ဖိနှိပ်ပေးထားသော်လည်း သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ရှိမှုကိုမူ လုံးဝဥဿုံ မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။ ဤဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့က ထိုလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ ၎င်းသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ စူးရှသော ဝိညာဉ်အာရုံမှပင် သူ့ကို လုံးဝ မမြင်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။

ဤအရာများသည် အလွန်အသုံးဝင်နိုင်သဖြင့် အမြဲတမ်း ဆောင်ထားသင့်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ သူသည် ထိုအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ဂရုတစိုက် ဘေးဖယ်ထားပြီးနောက် နောက်ထပ် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ စတင်ထုတ်လုပ်တော့သည်။

ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ အမြောက်အမြားကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူတွေ့ရှိထားသော နောက်ထပ် စိတ်ဝင်စားဖွယ် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်သည့် မိုးကြိုးခေါ်ယူခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ဘက်သို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။ ယခင်က သူ ဤအရာကို သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း သေချာစွာ ဆန်းစစ်ကြည့်သောအခါ ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ သူ အလွန်နှစ်သက်သော ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့များနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရုံသာမက သာပင်သာလွန်နေသေးသည်။

"လွှမ်းခြုံနိုင်တဲ့ ဧရိယာက တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ"

သူက မိုးကြိုးစီးဆင်းမှု ပုံစံများကို လေ့လာရင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့များက စွမ်းအားကို တစ်ချက်တည်းတွင် စုစည်းထားသော်လည်း ဤအရာများကမူ ဧရိယာတစ်ခုလုံးအနှံ့ ကျယ်ပြန့်သော မိုးကြိုးပစ်ခတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်

စေသည်။ ၎င်းမှာ လီယောင်းက ဂိုဏ်းစုဝေးပွဲအတွင်း သူလျှိုများကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည့် ပုံစံနှင့် ဆင်တူသည်။

ထိုကဲ့သို့ ဧရိယာအနှံ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ တစ်ချက်တည်းပေါက်ကွဲမှုထက် နည်းဗျူဟာပိုင်းအရ ပိုမိုအားသာချက်ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသည် ရန်သူအများအပြား၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံရပါက ဤအရာကို သေချာပေါက် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုး ဘယ်တော့မှ ရောက်မလာပါစေနှင့်ဟုသာ သူ ဆုတောင်းနေမိသော်လည်း….

ရှန်းယွီသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖော်စပ်ရင်း မွန်းလွဲပိုင်းအချိန်များမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ နာရီပေါင်းများစွာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုမှာ ယိုင်နဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ညစာစားချိန်နီးလာသောအခါ သူသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့ အမျိုးအစားနှစ်မျိုးစလုံးကို အံ့ဩဖွယ်ရာ ပမာဏအထိ စုဆောင်းမိသွားပြီဖြစ်သည်။

ညနေစာ ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ အတွင်းစိတ်မှာ မနက်ဖြန်၏ စိန်ခေါ်မှုများဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ လီယောင်း ထွက်ခွာသွားပါက ဂိုဏ်းမှာ အကာအကွယ်မဲ့သလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူဖန်တီးထားသော အစီအရင်နှစ်ခုကို တပ်ဆင်ရန်နှင့် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရေးအစီအရင်များကို ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သည်။

"ကာကွယ်ရေး အစီအရင်က ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုကိုတော့ ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

သူက ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ လှီးဖြတ်ရင်း တွက်ချက်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အစီအရင်ကတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေကိုတောင် တော်တော်လေး ဒုက္ခပေးနိုင်မှာပါ"

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးငယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အစီအရင်တစ်ခုစီမှာ ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့်မြင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသော တိုက်ခိုက်မှုကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသာ မနက်ဖြန် နောက်ထပ် နှစ်ခု ထပ်မံ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လျှင် ဂိုဏ်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုပေါင်း ကိုးကြိမ်အထိ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေရင် ငါ ကမ္ဘာကြီးကိုတောင် အုပ်စိုးလို့ ရမလား"

သူက ရေရွတ်ရင်းမှ မိမိဘာသာ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ကူးများမှာ အမြဲတမ်းပင် လွန်ကဲတတ်သည်။

ညစာစားပွဲမှာ အကြီးအကဲကောင်းတစ်ဦးတည်းနှင့်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။ အမြဲလိုလိုပင် သူ့ဆရာ၏ စွန့်စားခန်းပုံပြင်များက သူ့ကို ဖျော်ဖြေမှုပေးရုံသာမက ပြင်ပလောက၏ အန္တရာယ်များနှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကိုလည်း ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ အကြီးအကဲကောင်းက သူ၏ပုံပြင်များမှာ သူ၏တပည့်ကို ဘဝ၏ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဖြစ်နိုင်ခြေများဆီသို့ တွန်းအားပေးနေသည်ဟု ယုံကြည်နေခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူသာ ရှန်းယွီ၏ စိတ်ရင်းကို သိသွားပါက ဒေါသတကြီးဖြင့် ထမင်းစားပွဲကို မှောက်လှန်ပစ်လိုက်မည်မှာ သေချာသည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ နေ့စဉ်လုပ်မြဲဖြစ်သော သွေးမျိုးဆက် နှိုးဆွခြင်း ဝတ်ပြုမှုအတွက် ဝိညာဉ်ကြောဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဝတ်ရုံများကို ချွတ်ကာ ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်အတွင်းသို့ ဆင်းလိုက်ပြီး သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေသော်လည်း သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ကို အကြိမ်

အနည်းငယ် ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သာမန်သွေးမျိုးဆက်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် သွေးမျိုးဆက်များသည် ပမာဏအရသာမက ကြမ်းတမ်းမှုတွင်လည်း ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ သွေးဆာမှုမှာ သိသိသာသာ ပြင်းထန်လာရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ထိုပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပါ့မလားဟုပင် သူ သံသယဖြစ်မိသည်။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် စိတ်ကို အေးအေးထားကာ အသက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် ရှန်းယွီ၏ အမူအရာမှာ ပြတ်သားသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ရောင်ပြန်ဟပ်နေရင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော သွေးမျိုးဆက်နှစ်ခုအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို လွှတ်ပေးလိုက်လေတော့သည်။