အခန်း (၁၃၂)

အကြီးအကဲနှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့ နှစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဂျူနီယာညီမလေး... အစ်ကို မင်းအတွက် တစ်ခုခု ချက်ပေးမယ်လေ"

ရှန်းယွီက သူ၏ ထိုင်ခုံမှ ထလိုက်ရင်း သူတို့ အသုံးပြုထားသော ပန်းကန်များကို သိမ်းဆည်းကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ ပန်းကန်ဆေးစင်တွင် ရပ်နေစဉ် လီယောင်းက သူ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူမသည် ဆေးကြောပြီးသား ပန်းကန်တစ်ခုချင်းစီကို ဂရုတစိုက် ဆေးကြောပေးကာ အခြောက်ခံရန် ဘေးတွင် တင်ပေးနေသည်။

"မလိုပါဘူး စီနီယာအစ်ကိုရယ်... ကျွန်မ သွားတော့မယ်ဆိုတာ လာပြောတာပါ"

သူမက ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံတွင် တွန့်ဆုတ်နေသော အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ရှန်းယွီ၏ လက်များ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

"အခုပဲလား"

သူက မေးလိုက်ရင်း သူမကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ"

"တစ်ပတ်လောက်ပါ"

သူမက အကြည့်ကို လွှဲဖယ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"အဲဒါ မကြာလွန်းဘူးလား"

လီယောင်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ သူမအတွက်လည်း တစ်ပတ်ဆိုသည်မှာ အလွန်ကြာသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ယခုနောက်ပိုင်းတွင် စီနီယာအစ်ကိုနှင့် အတူရှိချိန်မှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ နည်းပါးလာသလိုပင်။ တစ်လောကလုံးကပင် သူတို့နှစ်ဦးကို ခွဲခွာစေရန် ကြံစည်နေသကဲ့သို့ပင်။

"သွားတော့မှာဆိုတော့ အစ်ကို မင်းအတွက် ဟင်းအချို့ ထည့်ပေးလိုက်မယ်လေ"

ရှန်းယွီက သူမ၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်ကာ အကြံပြုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုအတွက် အလုပ်တွေ အများကြီး ဖြစ်မနေဘူးလား"

သူမက မေးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ လက်နက်သွားသည်။

"ဘာမှ အခက်အခဲ မရှိပါဘူး"

သူက နွေးထွေးသော လေသံဖြင့် အာမခံလိုက်သည်။

သူက ဟင်းချက်စရာ ပစ္စည်းများကို စတင်စုဆောင်းနေစဉ် စိတ်ကူးသစ်တစ်ခုက သူ့ဦးနှောက်ထဲသို့ လျှပ်စစ်စီးသကဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ စဉ်းနှီတုံးပေါ်တွင် တင်ထားသော သူ၏ လက်များ ရပ်တန့်သွားပြီး သူမဘက်သို့ လှည့်လိုက်လေသည်။

"မင်းအတွက် စားစရာတွေ ပြင်ဆင်ပေးနေတုန်းမှာ မင်းလည်း ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် သွားဖမ်းခဲ့ပါလား။ အရင်တစ်ခေါက်ကလိုမျိုး ထူးထူးခြားခြား ဟင်းတစ်ခွက် လုပ်ပေးမယ်လေ"

သူက တက်ကြွလှုပ်ရှားသော မျက်လုံးများဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။

လီယောင်းက နားမလည်သလို ခေါင်းလေးစောင်းကာ "ထူးထူးခြားခြား ဟင်းတစ်ခွက်လား" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

သူမ ထပ်ပြီး မမေးမြန်းနိုင်မီမှာပင် သူမ၏ အသိစိတ်ထဲ၌ ဧကရီ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်

လိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာသည်။

[ဘာကို စောင့်နေတာလဲ မြန်မြန်သွားလေ]

ထိုအော်သံမှာ သူမ၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

လီယောင်းက အသံထွက်၍ ပြန်ပြောလိုက်ပြီးနောက် တစ်ချက်တည်း ခုန်ပျံကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

'ဘာလို့ အဲဒီလောက်အထိ အော်နေတာလဲ'

သူမက စိတ်ထဲမှ ပြန်မေးလိုက်ရင်း မျက်နှာရှုံ့လိုက်မိသည်။ အကယ်၍ ဧကရီ၏ အသံမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသံသာဆိုလျှင် သူမ၏ နားစည်များမှာ သေချာပေါက် ကွဲထွက်သွားပေလိမ့်မည်။

[နင်က ဘာမှမသိဘူးလား]

ဧကရီ၏ လေသံမှာ စိတ်မရှည်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

[အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အစားအစာတွေကို ပြင်ဆင်ဖို့ဆိုရင် ဝိညာဉ်သားရဲတွေ လိုအပ်တာဟဲ့။ သူ အရင်တစ်ခေါက်က ချက်ခဲ့တဲ့ ဟင်းက အဆင့် ၄ ရှိတယ်ဆိုတော့ အခု သူက ချက်ပြုတ်ခြင်းပညာမှာ နောက်ထပ် ချိုးဖျက်မှုတစ်ခု လုပ်လိုက်ပြန်ပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ]

"ဒါက အရင်ထက် ပိုကောင်းတဲ့ ဟင်းတစ်ခွက် ဖြစ်လာရုံတင် မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အဲဒီလောက် ထိတ်လန့်နေတာလဲ"

လီယောင်းက မေးလိုက်ရင်း အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်အတွင်း သင့်တော်သော သားကောင်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

[ဟွန်း နင်က ဘာသိလို့လဲ]

ဧကရီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

[အလတ်စားနဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အစားအစာကြားက ကွာခြားချက်ဟာ မိုးနဲ့မြေလိုပဲ ကွာခြားတာဟ]

"အင်းပါ အင်းပါ... နားလည်ပါပြီ"

လီယောင်းက အရှုံးပေးလိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူမ၏ မျက်လုံးများက အောက်ဘက်ရှိ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဖမ်းမိသွားသည်။

"ဒီတစ်ကောင်ကို ဖမ်းရမလား"

သူမက ချုံပုတ်များကြားတွင် သွားလာနေသော တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

[မဖြစ်ဘူး။ အနည်းဆုံး ရွှေရောင်အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိတာကို ရှာစမ်းပါ။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်လေ ပိုကောင်းလေပဲ]

ဧကရီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

လီယောင်းသည် အမြင့်သို့ ပိုမိုပျံတက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ချီအာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ကျယ်ပြန့်သော စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ သတ္တဝါငယ်လေးများ၊ သာမန်သားရဲများ၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်တိရစ္ဆာန်များ စသည်ဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို သူမ အာရုံခံမိနေစဉ် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူမ၏ အာရုံခံစားမှု အစွန်းနားတွင် အစွမ်းထက်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု တောက်လောင်လာသည်။

"တွေ့ပြီ"

သူမ ရေရွတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် လေထဲတွင် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ အဆင့် ၄ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို အာရုံခံမိသည့် အဝေးတစ်နေရာသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ မေ့နေသူများအတွက် ပြောရလျှင် ဤသားရဲ၏အဆင့်မှာ ရွှေရောင်အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ၁၀ ကျင့်ကြံသူနှင့် ညီမျှသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ ဝန်းရံလျက် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အံ့မခန်း အရှိန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားသွားတော့သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် နွားနှင့်တူသော ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင် မြက်စားနေသည့် မြေကွက်လပ်တစ်ခုသို့ သူမ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်း၏ ထူထဲသော အရေခွံအောက်တွင် ကြွက်သားများမှာ လှိုင်းထနေပြီး ကွေးညွှတ်နေသော ဦးချိုများမှာ နေရောင်အောက်တွင် အန္တရာယ်ရှိစွာ တဖိတ်ဖိတ် တောက်နေလေသည်။

လီယောင်း၏ တည်ရှိမှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် ထိုသားရဲကြီးမှာ စိန်ခေါ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေကြီးတုန်ဟည်းသွားစေမည့် အားအရှိန်ဖြင့် သူမရှိရာသို့ ဦးတည်ပြေးဝင်လာကာ ၎င်း၏ ဧရာမဦးချိုကြီးများကို နှိမ့်၍ ဝှေ့လိုက်တော့သည်။

လီယောင်းသည် မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ပေ။ သူမသည် သာမန်လှုပ်ရှားမှုလေးတစ်ခုဖြင့်ပင် ထိုသားရဲကြီး၏ ဦးချိုများကို လက်ဖြင့် ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို အမွေးအတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ မတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြတ်သားသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ၎င်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆောင့်ချလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အရှိန်ကြောင့် ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။

မှင်တက်သွားသော သားရဲကြီးမှာ ခြေထောက်ပေါ် ပြန်ရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လီယောင်းက အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။ သူမသည် ကျွမ်းကျင်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သားရဲ၏ လည်ပင်းကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ချိန်တွင် ဧရာမ ခေါင်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

သေဆုံးသွားသော သားရဲကြီး၏ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း လီယောင်းသည် သူမ မည်မျှအထိ ခရီးပေါက်လာခဲ့ပြီလဲဆိုသည်ကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်မိသည်။ မကြာသေးမီကပင် သူမသည် ရွှေရောင်အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ဦးပိုင်းရှိသော ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုပင် ခက်ခဲစွာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ယခုမူ ရွှေရောင်အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အထွက်ဆုံးရှိသော သားရဲကြီးကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ချွေးတစ်စက်ပင် ထွက်စရာမလိုတော့ပေ။ ဤအရာအားလုံးမှာ ရှန်းယွီကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကူအညီသာ မပါခဲ့လျှင် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤမျှ မြန်ဆန်လိမ့်မည်တော့ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

...

ရှန်းယွီသည် အစားအသောက်ဘူးများကို တစ်ခုချင်းစီ စေ့စပ်သေချာစွာ စီစဉ်ပြီးနောက် အဖုံးများကို ပိတ်လိုက်သည်။

သူသည် တောအုပ်အစပ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

"သူ ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာနေတာလဲ"

သူက တွေးတောရင်း ပုခုံးများကို လှုပ်ခါကာ အညောင်းဆန့်လိုက်သည်။ လီယောင်းကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးအတွက် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖမ်းရသည်မှာ ဥယျာဉ်ထဲမှ ယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းရသကဲ့သို့ အလွန်ပင် လွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်သင့်သည်။

ထိုသို့ တွေးလိုက်မိစဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုနှင့်အတူ လီယောင်း ပြန်ရောက်လာသည်။ သူမ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာစဉ် တန်နှင့်ချီ၍ လေးလံမည့် ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ သယ်ဆောင်လာသဖြင့် ဝါးထရံနံရံများမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သားရဲ၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်မှာ သူမ၏ သွယ်လျသော ပုံရိပ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော်လည်း သူမကမူ ခြင်းတောင်းငယ်လေး တစ်ခုကို သယ်လာသည့်အလား အေးအေးဆေးဆေးပင်။

ရှန်းယွီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သားရဲအလောင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြီးမားသော အရွယ်အစားနှင့် စွမ်းအားများကြောင့် ခဏတာ မှင်တက်သွားရသည်။ ၎င်း၏ အရေခွံပေါ်တွင် သိမ်မွေ့သော ဝိညာဉ်ပုံစံများ တောက်ပနေပြီး သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုသားရဲမှာ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကို တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပစေမည့် အရှိန်အဝါမျိုး ထုတ်လွှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"သူ တကယ်ပဲ အစွမ်းကုန် လုပ်ခဲ့တာပဲ"

သူက အံ့ဩမှုမှ အမြန်ပြန်လည် သတိဝင်လာရင်း တွေးလိုက်သည်။ သူသည် သားရဲအနားသို့ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏ ကျွမ်းကျင်သော မျက်စိဖြင့် အကောင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများကို စတင် ရွေးချယ်တော့သည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ အသစ်စက်စက် ဖော်စပ်ထားသော အဆင့်မြင့် မှော်ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို သားရဲ၏ အရေခွံပေါ်တွင် နေရာချလိုက်ပြီးနောက် တစ်ချက်တည်း ကျွမ်းကျင်စွာ လှီးဖြတ်လိုက်ရာ ထူထဲလှသော အရေခွံမှာ ပိုးသားကဲ့သို့ပင် ပြတ်တောက်သွားပြီး ချီစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော အတွင်းသားများ ပေါ်လာတော့သည်။

ဤဟင်းလျာအတွက်မူ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အထူထပ်ဆုံး စုစည်းနေသော အစိတ်အပိုင်းအချို့ကိုသာ လိုအပ်သည်။ နှလုံး၊ အချို့သော ဂလင်းများနှင့် ချီစွမ်းအင် လမ်းကြောင်းများ ဆုံရာ ကျောရိုးအစိတ်အပိုင်းတို့ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားမှာ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်တစ်ဦးကဲ့သို့ တိကျစွာ လှုပ်ရှားနေပြီး ထိုရတနာသဖွယ် အစိတ်အပိုင်းများကို သားရဲအလောင်းမှ သပ်သပ်စီ ခွဲထုတ်

လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ကျန်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို အလဟဿ အဖြစ်ခံမည်ဟု မဆိုလိုပေ။

သူသည် ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းများကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထိုဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အချိန်မှာ ရပ်တန့်နေသဖြင့် အသားများမှာ နောက်နောင် ဟင်းချက်ရန် လိုအပ်သည့်တိုင်အောင် လတ်ဆတ်နေပေလိမ့်မည်။

သူ ရွေးချယ်ထားသော အဖိုးတန် အသားလွှာများအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်ရင်း ရှန်းယွီသည် ရှုပ်ထွေးလှသော ပြင်ဆင်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မြန်ဆန်လာပြီး လက်များမှာ ဝေဝါးသွားသည်အထိပင်။ သူသည် ရှားပါးဆေးဘက်ဝင်

အပင်များကို ကြိတ်ချေကာ ထူးခြားသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ပြင်ဆင်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အနုစိတ်ထိန်းညှိကာ မီးအပူချိန်ကို ကစားလိုက်သည်။

လီယောင်းသည် အနားတွင် မေးထောက်လျက် မပြတ်သော အာရုံစိုက်မှုဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ ရှန်းယွီကမူ သူမသည် သူ၏ ဟင်းချက်စွမ်းရည်ကို အထင်ကြီးနေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း သူမ၏ အကြည့်မှာမူ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ရုန်းကြွလာသော သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများ၊ အလုပ်လုပ်နေစဉ် တင်းလိုက် လျော့လိုက် ဖြစ်နေသော သူ၏ ပုခုံးများနှင့် သူ၏ လည်ပင်းတစ်လျှောက် စီးကျလာသော ချွေးစက်လေးများဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေလေသည်။

ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရှန်းယွီသည် ပြီးစီးသွားသော ဟင်းလျာကို သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသော ဘူးတစ်ခုအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သာမန်ဘူးတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ အစားအစာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အာနိသင်များကို အမြင့်ဆုံးအနေအထားတွင် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် အဆင့်မြင့် မှော်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ရော့... ဒီမှာ"

သူက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော လေသံဖြင့် လီယောင်းကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

သူမသည် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်ကာ အနံ့ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ဘူးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့မှာ စိတ်ကို ဖမ်းစားလွန်းလှသည်။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ ရနံ့နှင့် သားရဲ၏ ကြွယ်ဝသော အဆီအနှစ်တို့ ယှက်နွယ်နေကာ သူမကို ချက်ချင်းပင် သွားရည်ကျစေမည့် ရနံ့သံစုံတီးဝိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသကဲ့သို့ပင်။

[ငတုံးမ အဲဒါကို အခုမစားနဲ့ဦး]

ဧကရီ၏ အသံမှာ ပြတ်သားစွာ ကြားဖြတ်ဝင်လာသည်။

[အဲဒါကို စားလိုက်ရင် နင် ချက်ချင်း ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့်ထဲကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်]

'အဲဒါ ပိုကောင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား'

လီယောင်းက စိတ်ထဲမှ ပြန်မေးလိုက်ရင်း သူမ၏ လက်ချောင်းများက ဘူးပေါ်တွင် ဝဲနေမိသည်။

[မဟုတ်ဘူး။ အခုသာ အဆင့်တက်သွားရင် နင်က သာမန် ရွှေရောင်အူတိုင်ပဲရမှာ။ ငါက နင့်ကို ထူးခြားတဲ့ ရွှေရောင်အူတိုင်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်စေချင်တာ]

ဧကရီ၏ လေသံမှာ ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်အရေး မပေးပေ။

သိသိသာသာ တွန့်ဆုတ်နေသော အမူအရာဖြင့် လီယောင်းသည် ဘူးကို သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူလိုက်သည်။ "ကျွန်မက အခုပဲ စားတော့မလို့မှ မဟုတ်တာ"

သူမက ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အမူအရာမှာမူ စားချင်စိတ် ပြင်းပြနေသည်ကို ဖော်ပြနေသည်။

ရှန်းယွီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ အမူအရာမှာ နူးညံ့သွားပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို" ဟု ဆိုသည်။

ရှန်းယွီကမူ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုက ဘာလို့ တစ်ပွဲစာပဲ ချက်တာလဲ"

လီယောင်းက ရုတ်တရက် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကော မစားဘူးလား။ ကျွန်မရဲ့ ဝေစုကို ခွဲပေးရမလား"

"အာ... မလိုပါဘူး"

ရှန်းယွီက လက်ခါပြရင်း အလျင်အမြန် ငြင်းလိုက်သည်။

"အစ်ကို့ရဲ့ နိမ့်ပါးတဲ့ အဆင့်နဲ့ ဒီအစားအစာကို စားလိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်"

စိတ်ထဲတွင်မူ သူသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေမိသည်။ မူလက သူသည်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို အရှိန်မြှင့်ရန် ဇွန်းအနည်းငယ်ခန့် မြည်းစမ်းကြည့်ချင်သော်လည်း လီယောင်း ဖမ်းလာသော သားရဲမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် ရရှိလာသော ဟင်းလျာမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဘေးကင်းစွာ စုပ်ယူနိုင်သည့် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ ဤအစားအစာ၏ ပြင်းအားမှာ အဆင့် (၃) ၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ၎င်းကို စားသုံးလိုက်ပါက ထွက်ပေါ်လာမည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ စနစ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးဖျက်ဆီးသွားနိုင်ပေသည်။

သူ၏ ချက်ပြုတ်ခြင်း အတတ်ပညာမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဘေးကင်းစွာ မစားသုံးနိုင်သေးသည့် အစားအစာများကို ဖန်တီးနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှု မရှိဘဲနှင့်မူ ဤအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အစားအစာများကို သူ လက်လှမ်းမီနိုင်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။