← Chapters

အခန်း (၁၃၈)

Vol. 13 Ch. 138

အခန်း (၁၃၈)

Vol. 13 Ch. 138

ရှန်းယွီ ရွေးချယ်မှုပြုလုပ်လိုက်သည့်ခဏမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ဟင်းလင်းပြင်မှာ တရွေ့ရွေ့ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရင်းနှီးနေသော ဝိညာဉ်ကြောဂူလေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆုံးမရှိကျယ်ပြန့်လှသော စင်မြင့်တစ်ခုက အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်ကို အကဲမခတ်နိုင်သေးခင်မှာပင် ရန်သူ၏တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာကြောင်း သူ၏အာရုံများက ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပေးလိုက်သည်။ အရာတစ်ခုမှာ သူ၏မျက်နှာနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာမှ လေကိုခွဲကာ ဝင်ရောက်လာရာ သူ၏စိတ်အလိုရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဓားမှာ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

သူသည် ဓားကိုအမြန်မြှောက်ကာ ရောက်ရှိလာသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်သည်။ သတ္တုအချင်းချင်း ထိမှန်သံမှာ နားကွဲမတတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏လက်မောင်းတစ်လျှောက် တုန်ခါမှုလှိုင်းများ စီးဆင်းသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားတိုင်းမှာ အတင်းအကျပ်ခုခံနေရသောကြောင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြရသည်။

"ခဏရပ်ဦး"

သူအော်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ပြိုင်ဘက်မှာ နှလုံးခုန်တစ်ချက်စာမျှပင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပေ။ တိုက်ကွက်များက ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး တစ်ချက်ချင်းစီမှာ ယခင်ထက် ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာသည်။

ရှန်းယွီမှာ ဘာဖြစ်နေသည်ကိုပင် နားလည်ရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။ သူ၏ဦးခေါင်းရှိနေသည့် နေရာကို နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ဓားချက်တစ်ခုက ပိုင်းဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် သူသည် ဘေးသို့ လှိမ့်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။ ပြိုင်ဘက်၏ဓားမှာ စင်မြင့်ကို အားပြင်းစွာ ထိမှန်သွားသော်လည်း စင်မြင့်မှာမူ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။

ဤပုံဖော်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့လှသည်။ အချိန်ရေတွက်ခြင်းမရှိသလို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ချိန်မရှိပေ။ သင်ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တိုက်ပွဲက ချက်ချင်းစတင်သည်။ ပြိုင်ဘက်များသည် သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာ ပရိုဂရမ်သွင်းထားခြင်းဖြစ်ရာ ညှိနှိုင်းရန် မဖြစ်နိုင်သလို အလျှော့ပေးရန်ဆိုသည်မှာလည်း စဉ်းစား၍ပင်မရပေ။ သူတို့သည် ပစ်မှတ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ဆိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီမှာ အံကြိတ်ကာ မဆုတ်မနစ်တိုက်ခိုက်နေသော ပြိုင်ဘက်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုရအောင် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ ခဏတာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်ပင် သူ၏အသက်ရှူသံများမှာ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေပြီး ကြွက်သားများမှာလည်း နာကျင်နေပြီဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်အူတိုင်ကျင့်ကြံသူမှာ အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော်လည်း ထိုပုံရိပ်ထံမှ သားကောင်ကို ချောင်းနေသည့် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ရှန်းယွီ ခံစားနေရသည်။

ထို့နောက် သူတို့ ထပ်မံလှုပ်ရှားလာပြန်သည်။

အရှိန်အဟုန်မှာ အံ့မခန်း မြန်ဆန်လှသည်။ လျူမိန်လင်မှာ စင်မြင့်ထက်တွင် ပုံရိပ်ဝေဝါးသွားသည်အထိ မြန်ဆန်နေသဖြင့် ရှန်းယွီမှာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မျက်စိဖြင့်ပင် ခက်ခဲစွာ လိုက်ကြည့်နေရသည်။ သူသည် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ဓားကို အသည်းအသန် မြှောက်လိုက်ရပြန်သည်။

ချွင်…

ချွင်…

တိုက်ခိုက်မှုများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်လာပြီး ဓားချက်တိုင်းမှာ သူ၏အရိုးများကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေနိုင်လောက်သည့်အလား ခံစားရသည်။ သူ၏လက်မောင်းများမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရင်နေပြီး တစ်ချက်ချင်းစီတွင် ပါဝင်သော အင်အားမှာ သူယခင်က ကြုံဖူးသမျှထက် များစွာကျော်လွန်နေသည်။

တစ်ချက်။ နှစ်ချက်။ သုံးချက်။

အသည်းအသန် ခုခံမှုအနည်းငယ်အပြီးတွင် သူ၏ကြွက်သားများမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားတော့သည်။ နောက်ထပ်တိုက်ကွက်တစ်ခုမှာ သူ၏အားနည်းနေသော ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး အေးစက်လှသော သံမဏိဓားသွားမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဓားချက်ထိမှန်သွားသည်နှင့်အမျှ နာကျင်မှုများမှာ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပေါက်ကွဲပျံ့နှံ့သွားပြီး အရာအားလုံး မှောင်အတိကျသွားလေတော့သည်။

လက်တွေ့လောကတွင် ရှန်းယွီ၏ မျက်လုံးများ ဖြတ်ခနဲ ပွင့်လာသည်။ သူသည် မာရသွန်အပြေးပြိုင်ပွဲတစ်ခု ပြေးထားရသကဲ့သို့ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည်နှင့် အသက်ရှူနေရသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ နဂိုအတိုင်းဖြစ်သော်လည်း သေဆုံးခြင်း၏ ခံစားချက်မှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အရိပ်အယောင် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ စနစ်၏ နာရီကို သူစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ လက်တွေ့အချိန် တစ်စက္ကန့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့သေးသည်။

သူသည် ရွှေရောင်အူတိုင်အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်၏ ချေမှုန်းခြင်းကို အပြတ်အသတ် ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ စွမ်းအားကွာခြားချက်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် တစ်မိနစ်ပင် ခံအောင်မတိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ပုံဖော်မှု၏ လက်တွေ့ဆန်မှုမှာ အံ့မခန်းပင်။

ခံစားချက်တိုင်း၊ နာကျင်မှုတိုင်းနှင့် တိုက်ပွဲ၏ အသည်းအသန်ဖြစ်ရပ်တိုင်းမှာ စစ်မှန်နေသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် မည်သည့်ဒဏ်ရာမှမရဘဲ တိုက်ပွဲမဖြစ်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ရပ်နေနိုင်သည်မှာ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။

အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်

လိုက်သည်။ သူသည် တိုက်ပွဲဝင်ပုံဖော်ခြင်းကို ထပ်မံအသက်သွင်းလိုက်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သတ်မှတ်ချက်အသစ်များကို ထည့်သွင်းကာ ပြိုင်ဘက်၏အဆင့်ကို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ လျှော့ချလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့်နှင့် စတင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ရည်မှန်းချက် ကြီးမားလွန်းသွားခဲ့ပုံရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တိုက်ပွဲမှာ ပိုမိုကြာမြင့်ခဲ့ပြီး မရှောင်လွှဲနိုင်သော နိဂုံးမချုပ်မီ သုံးမိနစ်နီးပါး ကြာခဲ့သည်။ စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ ထိန်းညှိနိုင်သော အနေအထားသို့ ရောက်လာသော်လည်း နည်းစနစ်နှင့် အတွေ့အကြုံ ကွာဟချက်မှာမူ ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ပြိုင်ဘက်ကို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအစောပိုင်းအဆင့်သို့ ထပ်မံလျှော့ချလိုက်သောအခါတွင်မူ အခြေအနေမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှန်းယွီသည် ရန်သူကို အသာစီးရသွားပြီး တိုက်ပွဲစတင်ပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ချေမှုန်းပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်နိုင်ခြင်းမှာ တိုက်ပွဲစသည်နှင့် ပြိုင်ဘက်ကို သိုင်းကွက်များသုံးခွင့်မပေးဘဲ ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်လိုက်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမကို သိုင်းကွက်များ သုံးခွင့်ပေးလိုက်ပါက သူသည် ကောင်းကောင်းခုခံနိုင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားရမြဲဖြစ်သည်။

လျူမိန်လင်၏ ကျွမ်းကျင်မှုစာရင်း အပြည့်အစုံကို သူ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါမှ သူမ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်နေရသည်ကို နားလည်သွားတော့သည်။ အဆင့်မြင့်ဓားသိုင်း သုံးမျိုးရှိသည့်အနက် တစ်မျိုးမှာ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကျန်နှစ်မျိုးမှာ ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ သိုင်းပညာအရည်အချင်း ကွာဟချက်မှာ မိုးနှင့်မြေလိုပင်။ သူမက သူ့ကို အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးနိုင်သည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။

ပျင်းရိစရာမကောင်းအောင် သူသည် ဒုတိယကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ဝမ်ရှို့ယင်းနှင့် ပြောင်းလဲတိုက်ခိုက်ကြည့်သည်။ သို့သော် သူမမှာမူ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် အနိုင်ယူရန် ပို၍ပင် လွယ်ကူနေသည်။ သူမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာ သူ၏ခွန်အားနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူမမှာ သူထင်ထားသလောက် အစွမ်းထက်လွန်းသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပုံရပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် လျူမိန်လင်ထံသို့သာ ပြန်လှည့်လာပြီး သူမကိုသာ သူ၏လက်ရှိအဆင့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး လေ့ကျင့်ဖော်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ပုံဖော်ထားသော တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဆင်နွှဲပြီးနောက် သူသည် အချို့သော ပုံစံများကို သတိထားမိလာပြီး သူ၏စွမ်းရည်များကို အတိအကျ တိုင်းတာနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအစောပိုင်းအဆင့်နှင့် တူညီသည်။ ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းအလတ်စားအဆင့်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မနည်းမီအောင် လိုက်နိုင်သည်။ သူ၏ သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းများကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်ပါက သူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအလတ်စားအဆင့်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ခိုင်မာစွာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆန်းစစ်ချက်ရလဒ်က သူ့ကို စိတ်ကျေနပ်မှုမပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

"အားနည်းနေသေးတယ်"

သူတွေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကိန်းဂဏန်းများက သူ့ကို စိတ်မချမ်းသာစေရုံမှအပ မိမိ၏စွမ်းရည်ကို အတိအကျ တိုင်းတာနိုင်ခြင်းမှာ အဖိုးတန်လှသည်။

လေ့ကျင့်ရန်အတွက် သူသည် ပုံဖော်မှုဆက်တင်များကို ပြုပြင်လိုက်သည်။ လျူမိန်လင်ကို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ထားရှိသော်လည်း သူမ၏သိုင်းကွက်များကိုမူ သူ၏အဆင့်နှင့် တူညီအောင် ကန့်သတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ သာလွန်လှသော ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှုများ မရှိတော့သောအခါ သူတို့၏တိုက်ပွဲမှာ တစ်နာရီနီးပါးအထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ သဘာဝအတိုင်းသာလွန်နေသော အင်အားကြောင့် ရှန်းယွီမှာ ရှုံးနိမ့်သည့်ဘက်ကသာ များနေဆဲဖြစ်သည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံကြိုးစားပြီးနောက် စိုးရိမ်စရာကောင်းသော အချက်တစ်ခုကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏သိုင်းပညာရပ်များမှာ သူမျှော်လင့်ထားသလောက် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်မလာခြင်းပင်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးပြု၍ အတွေ့အကြုံမှတ်များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရယူရန် စိတ်ကူးခဲ့သည်။ လက်တွေ့လောကတွင် စက္ကန့်ပိုင်းသာကုန်ဆုံးသော်လည်း ပုံဖော်မှုအတွင်း၌ ရက်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အတွေ့အကြုံရယူရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်။

ထပ်မံစမ်းသပ်မှုများအပြီးတွင် အဖြေက ရှင်းလင်းသွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်တိုင်း ဒဏ်ရာအားလုံးမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်မဟုတ်ဘဲ လုံးဝမဖြစ်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုံဖော်မှုထဲသို့ မဝင်ခင်က အခြေအနေအတိုင်း တိတိကျကျ ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်နှင့်အမျှ...

"အတွေ့အကြုံမှတ်တွေလည်း နဂိုအတိုင်းဖြစ်သွားတာပဲ"

သူက စိတ်ပျက်စွာ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အားလုံးကတော့ ဆိုးမနေပေ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုများက ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးမှုများကတော့ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ ရရှိလာသော အသိအမြင်များ၊ လေ့လာမိသော သိုင်းကွက်များနှင့် ပိုမိုထက်မြက်လာသော တိုက်ပွဲဝင်ဗီဇများမှာ သူ၏အသိစိတ်ထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်နေသည်။ ဤပုံဖော်မှုသည် သူအစပိုင်းက တွေးခဲ့သလို အကန့်အသတ်မရှိ အတွေ့အကြုံမှတ်ရယူနိုင်သောနေရာမဟုတ်သော်လည်း တိုက်ပွဲဗျူဟာပိုင်း သင်ယူမှုအတွက်မူ ၎င်း၏တန်ဖိုးမှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။

သူသည် သူ၏တွေ့ရှိချက်များကို ဆင်ခြင်နေစဉ်မှာပင် သူ၏အာရုံခံစားမှု၌ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ စကန်ဖတ်စက်ကွင်းထဲသို့ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုရပ်သွားသည်။ စကန်ဖတ်စက်ကွင်းကို ဖြတ်သန်းသွားမည့်အစား ယခုအခါ စက်ကွင်းအတွင်း၌ပင် ရပ်တန့်နေကြတော့သည်။ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်မနေတော့ဘဲ သူတို့သည်... ထိုနေရာမှာတင် ရှိနေကြတော့သည်။

သူတို့တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ပိုဆိုးတာက ငါ့ကိုများ ရှာတွေ့သွားတာလား။

...

"မမမိန်မိန်... ဘာလို့ တို့တွေက ဝိုင်းချာလည် ပတ်နေကြတာလဲ။ တို့ ခေါင်းတွေတောင် မူးလာပြီ"

ပျံသန်းနိုင်သော ရတနာသင်္ဘောအတွင်းရှိ အခန်းတစ်ခုထဲမှ ထွက်လာရင်း ရှို့ယင်းက ညည်းညူလိုက်သည်။ သူမ၏ နုနယ်သော မျက်နှာလေးမှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ထပ်တလဲလဲ ပျံသန်းနေသော ပုံစံကြောင့် လမ်းကြောင်းပျောက်နေပုံရသည်။

အကြီးအကဲလျူ၏ မျက်ခုံးမှာ စိတ်တိုမှုကြောင့် တွန့်သွားသည်။

"အကြီးအကဲလျူလို့ ခေါ်စမ်း။ ပြီးတော့ နင် အိပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ထွက်လာတာလဲ။ ပြန်သွားပြီး အနားယူစမ်း"

ထိုသို့ ခပ်ပြတ်ပြတ် တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း မိန်းကလေးငယ်၏ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ လေသံက အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

"ရပါတယ်... ရှို့ယင်း မအိပ်ချင်တော့ဘူး။ မမမိန်မိန် ပျင်းနေမှာစိုးလို့ အဖော်လုပ်ပေးမယ်လေ"

မိန်းကလေးငယ်က ဇွတ်အတင်းပြောဆိုရင်း အကြီးအကဲလျူ၏ တားမြစ်ချက်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘေးနားတွင် လာထိုင်လေသည်။ သူမ၏ ဗလာကျင်းနေသော ခြေဖဝါးလေးများက ရတနာသင်္ဘော၏ သစ်သားကြမ်းပြင်နှင့် ထိတွေ့သံမှာ တိုးတိုးညင်သာစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အေးတယ်လေ"

အကြီးအကဲလျူက သတိပြုမိလိုက်သည်။ မိန်းကလေးငယ် ဝတ်ဆင်ထားသော အဖြူရောင် အိပ်ဝတ်စုံပါးလေးမှာ ညဉ့်ဦးယံ၏ အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်ရန် မလုံလောက်ပေ။ သူမသည် ဝေခွဲမနေဘဲ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ ထူထဲသော ဆောင်းတွင်းဝတ် အနွေးထည်အင်္ကျီတစ်ထည်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ရော့... ဒါလေး ဝတ်ထားလိုက်"

"ရပါတယ် ဂျူနီယာညီမလေးက အအေးဒဏ်ကို ကျင့်သားရနေပါပြီ"

ရှို့ယင်းက လက်ကာပြရင်း အနွေးထည်အင်္ကျီကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများက ထိုအထည်နှင့် ထိမိသွားသည့် ခဏမှာပင် သူမ၏ လက်ဖျားများမှတစ်ဆင့် ဆီးနှင်းအေးများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရှုပ်ထွေးလှသော ရေခဲပုံဆောင်ခဲများက အင်္ကျီမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ၎င်းကို ရေခဲတုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

"ဟာ... မိန်မိန် အဆင်ပြေရဲ့လား"

ရှို့ယင်းက သူမလုပ်မိသောအရာကို ကြည့်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်... ဂျူနီယာညီမလေး အိပ်ခါနီး လက်အိတ်တွေ ချွတ်ထားမိတာ ပြန်ဝတ်ဖို့ မေ့သွားလို့!"

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး"

အကြီးအကဲလျူက သူမကို ပြန်လည်နှစ်သိမ့်လိုက်သော်လည်း အနွေးထည်ရေခဲတုံးကြီးထဲမှ သူမ၏လက်ကို အတင်းဆွဲထုတ်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရှုံ့တွသွားသည်။ ရေခဲရိုက်နေသော အနွေးထည်မှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တဖျောက်ဖျောက် ကျသွားတော့သည်။ သူမသည် လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားကြည့်ရင်း အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားသော အအေးဒဏ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

'သူမရဲ့ စွမ်းအားက ပိုပိုပြီး ပြင်းထန်လာပြီပဲ'

သူမ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။

"ရှို့ယင်း..."

အကြီးအကဲလျူ စကားစပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူတို့၏ သင်္ဘောထဲသို့ ဟိန်းထွက်လာသော အသံကြီးတစ်သံ တိုးဝင်လာသည်။

"ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ အခုချက်ချင်း ပြောစမ်း။ နောက်ထပ် ၁၀ စက္ကန့်အတွင်း အကြောင်းမပြန်ရင် ငါတို့ စတင်တိုက်ခိုက်တော့မယ်!"

အကြီးအကဲလျူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်တင်းသွားသည်။

"ဒီမှာပဲ နေခဲ့"

မိန်းကလေးငယ်ကို အမိန့်ပေးကာ သင်္ဘောအပြင်ဘက်သို့ အမြန်ထွက်လိုက်သည်။ သူမသည် တံခါးကိုဖွင့်ကာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ရာ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကြောင့် လေထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာပင် ဝဲပျံနေနိုင်သည်။

"ဖြောင့်မတ်သော မဟာမိတ်အဖွဲ့က လျူမိန်လင်က တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံပါတယ်"

သူမက လက်သီးဆုပ်ကာ ဂါရဝပြုရင်း ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။ သို့သော် တိတ်ဆိတ်မှုကသာ သူမကို ပြန်လည်အဖြေပေးခဲ့သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ တလိပ်လိပ် တက်လာသည်။ ဂိုဏ်း၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှသည်။ သူမ၏ သင်္ဘောကို တစ်ညလုံး ဝိုင်းချာလည် ပတ်ခိုင်းထားပြီး သူမ၏ အချက်ပြမှုများကိုလည်း တစ်ခါမျှ အကြောင်းမပြန်ခဲ့ပေ။ ယခုလည်း သူမ၏ တရားဝင် မိတ်ဆက်မှုကို လျစ်လျူရှုနေကြပြန်သည်။ ဂိုဏ်းပတ်ပတ်လည်တွင် သူမ အာရုံခံမိနေသော အန္တရာယ်ရှိလှသည့် အစီအရင်များသာ မရှိပါက သူမသည် အထဲသို့ ဇွတ်အတင်းဝင်ကာ ရှင်းလင်းချက်တောင်းမိပေလိမ့်မည်။

အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင် ဂိုဏ်း၏ နယ်နိမိတ်အတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိလာသည်။ အစီအရင်၏ တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသော အကာအကွယ်အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အကြီးအကဲဟွမ်ပင်။ သူမသည် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာရင်း သူမ၏ ဆံပင်နှင့် ဝတ်စုံကို အသည်းအသန် ပြင်ဆင်နေရသည်။ သူမ၏ စီနီယာစီနီယာအစ်ကို၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများကြောင့် ကင်းစောင့်တာဝန်ကို လုံးဝမေ့လျော့နေခဲ့မိသည့် သူမ၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အခြေအနေကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ သူမသည် လက်စွပ်အတွင်းမှ မှန်အသေးလေးကို ထုတ်ကာ ယခင်က သူတို့ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲထားသော အထောက်အထားများ ရှိမနေစေရန် အမြန်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူမ၏ ရုပ်သွင်ကို ကျေနပ်သွားသောအခါ အကြီးအကဲဟွမ်သည် လျူမိန်လင် ရှိနေသော အမြင့်သို့ ပျံတက်လာခဲ့သည်။

"ဖြောင့်မတ်သော မဟာမိတ်အဖွဲ့က တာအိုမိတ်ဆွေကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"

သူမက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုရင်း တရားဝင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေကို ငါ စိတ်ပျက်စေမိလိမ့်မယ် ထင်တယ်..."

All Chapters