အခန်း(၆၁)

ကုလျန်ရွှမ် သူ့စိတ်ထဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျန်းထျန် သဘောတူလိုက်သော်လည်း သူပြောသည်ကို နားမထောင်မှန်း သူသိသည်။

ကျန်းထျန် အနားယူနိုင်ရန် ကုလျန်ရွှမ် မှောင်ခိုဈေးမှ သူမဝယ်လာသည့် ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။

ပစ္စည်းများကို စားပွဲပေါ်တွင် ခင်းထားသည်။ ကုလျန်ရွှမ် သူယူလာခဲ့သော ခရီးဆောင်အိတ်ထဲ ပိုစျေးကြီးသောပစ္စည်းတွေကို ထုပ်ပိုးပြီး အဝတ်အစားများနှင့် သပ်ရပ်စွာ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဝါးခြင်းတောင်းထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ ကုလျန်ရွှမ် ဝါးခြင်းတောင်းကို ဆွဲတင်ပြီး အတွင်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ကြည့်၊ ကြည့်။

သူ ဘာကို ထပ်တွေ့ပြန်ပြီလဲ!

"ကျန်းထျန် ဒါဘာတွေလဲ"

ကုလျန်ရွှမ် ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး ဝါးတောင်းကို ကျန်းထျန်ဘက် လှည့်လိုက်ပြီး အတွင်းမှာရှိသော ကိတ်မုန့်ဝိုင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကုလျန်ရွှမ်က သူမနာမည်ကို ခေါ်နေသည်ကိုကြား၍ ကျန်းထျန် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး နောက် အမြန်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"အင်း၊ မှောင်ခိုဈေးက ဈေးသည်တစ်ယောက်ဆီက။ ဒါကို ခေါက်ဆွဲခြောက်လို့ခေါ်တယ်" ဒီအတိုင်း စားနိုင်သလို ရေနွေးထဲမှာ စိမ်ပြီး ကြက်ငံပြာရည် တစ်ဇွန်းနဲ့ စားနိုင်ပါတယ်။"

" ရထားပေါ်မှာ ထားဖို့ မင်းဘယ်လိုတွေးလဲ။"

"စျေးရောင်းသမားက ဒီမုန့်ကို ကြာရှည်စွာ သိမ်းဆည်းထားနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ကျွန်မတို့ မစားနိုင်ရင် ပြန်ယူသွားပြီး ‌အမေနဲ့ ရှောင််းမင်တို့ မြည်းစမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်"

သူတို့ ကျောခိုင်း စကားပြောနေသောကြောင့် ကျန်းထျန်အသံက သိပ်မရှင်းလှပေ။ သို့သော် ကုလျန်ရွှမ်ကတော့ ‌သေချာ နားထောင်နေတုန်းဖြစ်သည်။

ဒီပန်ကိတ်က တော်တော်ကောင်းသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ပလတ်စတစ်အိတ် တစ်ခုပါရှိသောကြောင့် ဖုန်မှုန့်ကပ်မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလို။ အောက်ခြေမှာ ထားလျှင်တော့ ကျိုးနိုင်သည်။

ကုလျန်ရွှမ် မုန့်ကိုထုပ်ပြီး ခရီးဆောင်အိတ်ထဲထည့်ကာ မုန့်ကို အပေါ်မှတင်ပြီး အဝတ်ကြမ်းဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။

ကျန်းထျန် နားစွင့်နေသော်လည်း ကုလျန်ရွှမ်အသံကို သူမ အကြာကြီး မကြားရတော့၍ လှည့်ကြည့်သောအခါ တိတ်ဆိတ်စွာ ပစ္စည်းများ ထုပ်ပိုးနေသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။

ကျန်းထျန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒီတစ်​ခါ သူမ အမှားလုပ်​မိသည်​။

ကုလျန်ရွှမ် အထောက်အထားမရှိလျှင် သိပ်ပြီး စဉ်းစားနေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ငွေကို အမြဲလိုလို သံသယရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် မူလပိုင်ရှင်အဖွား၏ ကျန်ရှိသောငွေကို သူမထိရန် မ‌တွေးခဲ့ပေ။ မူလပိုင်ရှင်လက်ထဲ ငွေအများကြီးမရှိသဖြင့် မကိုင်သည်မှာ တစ်လနီးပါးရှိနေပြီဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် သူမလက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံအများကြီးနှင့် မှောင်ခိုဈေးမှာ နာရီတစ်လုံး ဘာကြောင့်ရောင်းရမှာလဲ။

ဒီတစ်ခါတော့ သူမ မှတ်ဉာဏ်များ တိုးတက်လာပြီဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ် သူမ တစ်ခုခုဝယ်လျှင် သူမမှာ ကိုယ်ပိုင်ငွေမရှိကြောင်းကို ကုလျန်ရွှမ်နှင့် အရင်အတည်ပြုရမည်။ ပိုက်ဆံအများကြီးလည်း ပြန်မယူသင့်။

အခန်းထဲမှာ ခဏ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှမရှိတော့ပေ။

စင်္ကြံတွင် တဟုန်ထိုး ခြေလှမ်းအသံများကြားရပြီး နောက်တံခါးကို ခေါက်လိုက်၍ ကုလျန်ရုန် မေးကြည့်လိုက်သည်။ "အရာရှိ ရှောင်‌ကျောင်း?" ပြန်ဖြေသံကြား၍ ကုလျန်ရုန် တံခါးကိုဖွင့်ပေးပြီး "အရာရှိ ရှောင်ကျောင်း၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ရှောင်ကျောင်း သူ့နဖူးက ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကာ "ကိစ္စကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီနေ့ မြို့ကြီးကို မပြန်နိုင်ဘူးလို့ ခေါင်းဆောင်က ဖုန်းဆက်ပြီး အစ်ကို့ဆီကို စာပို့ခိုင်းတယ်။ ကုအစ်ကို့ကို ထမင်းတစ်နပ်အကြွေးတင်တယ်လို့ ပြောပေးပါ ‌ပြောတယ်။"

ကုလျန်ရွှမ် - "အဲဒါက ဘာမဖြစ်ဘူး။ အလုပ်က အရေးကြီးတယ်။"

"ခေါင်းဆောင်က ဘတ်စ်ကားပေါ်တက်ရင် ကုအစ်ကိုတို့အတွက် အစားအစာခြောက်ကို ပြင်ပေးပါရစေ၊ ပြီးတော့ ရထားလက်မှတ်မှာလည်း အိပ်ဖို့နေရာတွေ စီစဉ်ပေးမယ် ‌ပြော‌ပါတယ်" ရှောင်ကျောင်း သူ့လက်ထဲက အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ကမ်းလိုက်ပြီး "ဒါက ဗျူရိုမှာရှိတဲ့ ကော်ဖီဆိုင်က မုန့်ပေါင်းနဲ့ မုန့်ပါ။ လက်မှတ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မြို့ကြီးဘူတာကို ကျွန်တော်ဆက်သွယ်ပြီးပြီ၊ ကုအစ်ကို ဘယ်အချိန် ပြန်သွားမလဲ?"

ကုလျန်ရွှမ်နှင့် ကုလျန်ရုန် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ရင်း ကုလျန်ရွှမ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မင်းကိုဒုက္ခပေးမိလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ မနေ့က အစ်ကို ဆေးရထားပြီးပြီ၊ ဒီည ချွီကျင်းခရိုင်ကို ပြန်သွားလို့ရပြီ" နေထိုင်ရတာ ဈေးမကြီး‌သော်လည်း တစ်ရက်စာဆိုလျှင်လည်း နည်းနည်း သက်သာသည်။

ရှောင်ကျောင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး "နားလည်ပါတယ်။ ဒါဆို ကုအစ်ကို ဘူတာကို ဘယ်အချိန်သွားမှာလဲ"

"အခုပဲ"

"ပစ္စည်းတွေထုပ်တာစောင့်ပေးပါ"

"ဟေး ကောင်းပြီ။" ရှောင်ကျောင်းနှင့် ကုလျန်ရုန် အခန်းထဲ ဝင်သွားသည်။

ကျန်းထျန် အခန်းထဲမှ သူတို့ ဒီညထွက်ခွာမည်ကိုကြားသဖြင့် အိပ်ရာပေါ်မှ အမြန်ထကာ ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။

သူတို့သုံးယောက် ညစ်ပတ်တာမျိုးမရှိကာ၊ သူတို့ အိတ်လည်း အများကြီး မယူလာ၊ ဝါးခြင်းတောင်းနှင့် ‌‌ကျောပိုးအိတ်သာရှိသည်။

ဝါးခြင်းတောင်းအတွင်းတွင် နေ့လယ်စာထမင်းဘူးများအပြင် ကုလျန်ရွှမ်၏ ဆေးများနှင့် ကျန်းထျန် မှောင်ခိုဈေးမှ ဝယ်ယူလာသည့်အရာများ ပါဝင်သည်။

ဘူတာရုံမှဆင်းကာ လက်မှတ်ဂိတ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားကြသည်။ ကုလျန်ရွှမ်တွင် စစ်အရာရှိကတ်တစ်ခုရှိပြီး သူနှင့် သူ၏ မိသားစုဝင် ကျန်းထျန် အိပ်စင်လက်မှတ်ကို တိုက်ရိုက်ဝယ်နိုင်ကာ ကုလျန်ရုန်လည်း ရှောင်ကျောင်း၏ အကူအညီဖြင့် အိပ်စင်လက်မှတ်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ရှောင်ကျောင်း သူတို့ သုံးယောက်ကို နားနေခန်းသို့ ပို့ပေးလိုက်ပြီး မထွက်ခွာမီ လက်မှတ်စစ်ရာတွင် အဖော်လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ထွက်သွားသောအခါ ကုလျန်ရုန် သူ့ကို ဘေးသို့ဆွဲခေါ်ကာ အိတ်ကပ်ထဲသို့ တစ်ခုခုထည့်ကာ အမြန်ပြေးသွားသည်။

ရှောင်ကျောင်း အတွင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ယွမ်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုလျန်ရုန် သူတို့နောက်ကို လိုက်လာပြီးနောက် ကျန်းထျန် သူ့ကို မေးလိုက်သည်။ "မင်း သူ့ကို ပိုက်ဆံပေးပြီးပြီလား"

"ဟုတ်တယ်၊ ‌ပေးပြီးပြီ။" ကုလျန်ရုန် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းပြီးတွက်ကြည့်ရာ သူတို့ရဲစခန်းတွင်စားသည်က ၁ ယွမ်ထက် နည်းနည်းပိုသည်။

ဒီတစ်ခါ သူမ ရထားပေါ်ရောက်သည်နှင့် ဒီရထားဦးစီးက သူတို့သိ‌သောသူဖြစ်ကြောင်း ကျန်းထျန်သိလိုက်သည်။

ကျန်းဒါရိုက်တာ ကင်းလှည့်နေချိန်တွင် သူတို့သုံးယောက်ကိုတွေ့ပြီး နှုတ်ဆက်ရန် ‌ပျော်ရွှင်စွာလာခဲ့သည်။

"သူရဲကောင်းမလေး!" ကျန်းဒါရိုက်တာက စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

သူ ရထားပေါ်တွင် ပြန်ပေးဆွဲခံရသည့် အမှု၏ နောက်ဆက်တွဲကို အာရုံစိုက်နေပြီး အတွင်းဇာတ်လမ်းကို သူပိုသိလေ ကျန်းထျန်ကို ပိုသဘောကျလေဖြစ်သည်။

ထိုလူကုန်ကူးသူအုပ်စုက အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပါသည်။ ပြန်ပေးဆွဲခံရသူ အများအပြား နာခံမှုမရှိသောကြောင့် လမ်းတွင် ချောက်ကမ်းပါးမှ တွန်းချခံရကြောင်း ကြားသိရသည်။ ဒါတွေအားလုံးက လူတွေရဲ့ဘဝတွေဖြစ်သည်။

ဤမိန်းကလေး၏ လူကုန်ကူးသူတွေကို ထိုးထွင်းသိမြင်မှုသာ မဟုတ်လျှင် ကလေးနှင့် အမျိုးသမီး ဘယ်လောက် သားကောင်များဖြစ်သွားမလဲ။

သူ အဖွဲ့အစည်း၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွင် တက်ကြွစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး မှန်ကန်သော အရေးယူဆောင်ရွက်မှုများကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ဆောင်ရွက်သည့်အတွက် အထက်အရာရှိများ၏ ဆုချီးမြှင့်ခြင်းခံရသည်။ အဖွဲ့အစည်းက သူ့ကို ခရက်ဒစ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လောက်ကထက် တစ်လီတာ တက်လာနိုင်သည်။

"ဟင့်အင်း၊ မဟုတ်ပါဘူး။" ကျန်းထျန် သူမလက်ကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူမကိုယ်သူမ သူရဲကောင်းဟု မခေါ်ရဲ။ သူမ လည်ပင်းကျုံ့‌နေလိုက်သည်။

"ရဲဘော်ရဲဘက်က နှိမ့်ချတာပဲ!" ကျန်းဒါရိုက်တာ အသံက ပိုကျယ်လာပြီး နှစ်ခါ ရယ်ကာ မျက်နှာတွေ နီမြန်းလာပြီး "ကုရဲဘော်၊ ကျန်းရဲဘော်ရဲဘက်နဲ့ ကုညီလေး လုပ်စရာရှိရင် ငါ့ကို လာခေါ်လိုက်ပါ။ ရုံးက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိတယ်မလား။ ပြဿနာတွေကို အမြန်ဆုံးဖြေရှင်း‌ပေးပါမယ်!"

ကျန်းထျန် မူလက ငြင်းချင်ပေမယ့် ကျန်းဒါရိုက်တာ၏ မျှော်လင့်နေသော မျက်လုံးအောက်မှာ သူမပျော့ညံ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းဒါရိုက်တာ ရယ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ကျန်းဒါရိုက်တာကို နှုတ်ဆက်ပြီး ကျန်းထျန် ကုလျန်ရွှမ်ကို ချက်ချင်း အာမခံလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါ ကျွန်မ အခန်းထဲက မထွက်ဘူး တကယ်!"

ကုလျန်ရွှမ် - "မင်း အိမ်သာသွားလို့တော့ရပါတယ်" သူက ကျန်းထျန်ပြောသမျှကို ခေါင်းညိတ်သည်။

ယခု သူမလည်း ကုလျန်ရွှမ် မျက်လုံးနီနီများကို ထပ်မံပြသမည်ကို အလွန်ကြောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ညစာကို အခန်းထဲမှာ စားကြသည်။ ကျန်းထျန် တတိယကလေးကို ရေနွေးအိုးနှစ်လုံးယူရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူမ နဂိုအတိုင်း ခေါက်ဆွဲခြောက်ကို ကောက်ယူပြီး နေ့လည်စာဘူးထဲတွင် ထည့်ကာ ဆားငန် ဘဲဥ ၃လုံးကို ထုတ်၍ အခွံနွှာကာ ရေနွေးပူပူလောင်းထည့်ပြီး အဖုံးကို မိနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ပိတ်လိုက်သည်။

စောင့်နေရသောအချိန်တွင် ရှောင်ကျောင်း ယူလာပေးသော အစားအစာခြောက်များဖြစ်သော အသားပေါင်းပေါင်မုန့်များနှင့် ပေါင်းထားသော မုန့်ပေါင်းများ၊ ကြက်ခြေထောက်ပြုတ်၊ ဝက်ခြေထောက်နှပ်နှင့် စပ်သော ကြက်သားဆော့စ် တို့ကို ပလပ်စတစ် ပန်းကန်ထဲတွင် ထည့်ထားသည်။

ပစ္စည်းအားလုံးကို စားပွဲပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။ ကုလျန်ရုန်၏ မျက်လုံးများက ဓာတ်မီးတပ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တောက်ပနေသည်။

"ဒီကြက်ခြေထောက်က၊ ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်စီအတွက် တစ်ခုလား" သူတံတွေးမျိုချပြီး ထိုင်နေသော သူ့အစ်ကိုနှင့် မရီးကို ဘယ်ညာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းထျန် ဝက်သားနှပ်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း "အမ ကြက်ခြေထောက် မစားပါဘူး၊ ဝက်ခြေထောက်နှပ်ပဲစားမှာ"

ကုလျန်ရုန် သူ့လက်တွေကို ပွတ်လိုက်ပြီး "အစ်ကို၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုစားမလဲ?"

ကုလျန်ရွှမ် ကြက်ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ပေါင်းတင်လိုက်ပြီး ကုလျန်ရုန်ဘက် ကမ်း‌ပေးကာ "မင်း နှစ်ချောင်းစားလို့ရတယ်၊ အစ်ကို့အတွက်က တချောင်းနဲ့ လုံလောက်တယ်"

ကုလျန်ရုန် ကြက်ခြေထောက်တစ်ချောင်းကိုယူကာ ပါးစပ်ထဲထည့်၍ ကိုက်လိုက်ပြီး "ဒါက ကျွန်တော် အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ကောင်း‌ကောင်းစားရတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ!" အရင်တုန်းက မြို့ကြီးသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်သောအခါ စားဝတ်နေရေး ပြဿနာကို သူကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းခဲ့ရသည်။

သူ ဒီကိုရောက်သောအခါ ခရိုင်ရုံးက အစိုးရပိုင် စားသောက်ဆိုင်မှာ နှစ်ရက်ကြာ ပေါင်းထားတဲ့ မုန့်တွေ ဝယ်ခဲ့သည်။ နောက် မြို့ကြီး ရောက်သောအခါ အစိုးရပိုင် စားသောက်ဆိုင်မှာ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ပေါင်းထားသော ဖက်ထုပ်များ ဝယ်ခဲ့သည်။

မူလက အသားပေါက်စီများက အရသာရှိသည်ထင်ခဲ့သည်။ သူ့အစ်ကိုကြီး၊ မရီးတို့နှင့် ဒီတစ်ကြိမ်ခရီးသွားမှ သိုးသားကင်၊ ဝက်သားနှပ်၊ ဝက်နံရိုး၊ ကြက်ခြေထောက်နှပ်နှင့် ဝက်ခြေထောက်နှပ်တို့က နှိုင််းယှဥ်မရမှန်း သူသိလိုက်သည်။

ကျန်းထျန် စပ်ထားသော ကြက်သားဆော့စ်ပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်ရာ ချက်ခြင်း အရသာ၊ အငန်၊ အစပ်၊ အခန်းတွင်းမှ မွှေးပျံ့သောရနံ့များ လွင့်ပျံလာသည်။

ကုလျန်ရုန် ကြက်ခြေထောက်ကို ကိုက်လိုက်သည်နှင့် အရသာမရှိဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

မဟုတ်သေးဘူး!?

"မရီး ဒါက ကြက်သားဆော့စ်လား" ကုလျန်ရုန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲက ကြက်ခြေထောက်က ဘာကြောင့် ကြက်သားဖြစ်သော်လည်း အဆင်မပြေရသည်လဲ။

ကျန်းထျန် ရှောင်ကျောင်း ပေးထားသော ရိက္ခာခြောက်မှ ပေါင်းထားသော ပေါင်မုန့်ကို ယူလိုက်သည်။ အပြင်မှာလုပ်ထားသော အသားတုံးများကို သူမမကြိုက်။ အိမ်က တခြားအရံဟင်းများနှင့်မတူဘဲ အသားများပြည့်နေသည်။

သူမ ပေါင်းထားသောပေါင်မုန့်ကို ထက်ခြမ်းခွဲကာ ကြက်သားဆော့စ် ဇွန်းကြီးတစ်ဇွန်းကို ကြားထဲထည့်ပြီး ပြားပြားကပ်အောင် ဖိကာ နောက်ကိုက်၍ ပျော်ရွှင်စွာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

"အရသာရှိတယ်!"

ကုလျန်ရွှမ်လည်း လိုက်လုပ်သည်၊ ပေါင်းထားသော ပေါင်မုန့်ကို ယူကာ ကြားထဲ ကြက်သားဆော့စ်ကို ထည့်ပြီး ကိုက်လိုက်သည်။ သူစားလိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ဒါက ချိုမြိန်ပြီး အလွန်စပ်သည်။

အထဲမှာ ထောင်းထားသော မြေပဲနှင့် နေကြာစေ့များက ကြွပ်ရွကာ မွှေးကြိုင်ပြီး ကိုက်ရသည်က အံ့သြစရာဖြစ်သည်။

ဒါကိုမြင်‌သောအခါ ကုလျန်ရုန် သူ့လက်ထဲက ကြက်ခြေထောက်ကို အလျင်စလိုစားလိုက်ပြီး သူ့အစ်ကိုတို့ စားသကဲ့သို့လိုက်လုပ်သည်။ ရလဒ်က အံ့ဩစရာပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါက အရမ်းအရသာရှိတယ်!" ကုလျန်ရုန် သုံးရက်တိုင်တိုင် ပါးစပ်က ပြည့်နေသည်။ သေချာသည်က နေ့ခင်းဘက်တွင် အသားစားရုံသာဖြစ်သည်။

ကျန်းထျန် သိပ်စားချင်စိတ်မရှိ။ ကုလျန်ရွှမ်နှင့် ကုလျန်ရုန်တို့ စားနေတုန်းဖြစ်၍ ကြက်သားဆော့စ်ကို သူတို့ဆီတွန်းပို့လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထမင်းဘူးအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ခေါက်ဆွဲခြောက်များ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ကျန်းထျန် အသင့်စားခေါက်ဆွဲခြောက်များကို နှစ်သက်သောကြောင့် တူများဖြင့် မွှေပြီး အသားပါသည့် ပလပ်စတစ်ပန်းကန်ကို ကောက်ယူကာ လောင်းချပြီး ကြက်သားဆော့စ် ဇွန်းတစ်ဝက်ခန့်နှင့် ရောမွှေလိုက်သည်။

ခေါက်ဆွဲဘူးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရင်း ကျန်းထျန် ခေါင်းငုံ့ကာ မှုတ်ပြီးအ‌ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

ပြီးတော့ ဘဲဥဆားနယ်ကို ကောက်ယူပြီး ကိုက်လိုက်သည်။ သဲဥအနှစ်သည် အငန်အရသာကြောင့် ကျန်းထျန် ကျေနပ်စွာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

ဤခေါက်ဆွဲခြောက်တွင် လိုက်ဖက်သော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ အထူးသဖြင့် ငံပြာရည်အထုပ်မပါသဖြင့် အနံ့အရသာရှိကာ ဟင်းခတ်အထုပ်အပြည့်ပါသော အသင့်စား ခေါက်ဆွဲမျိုးများနှင့်မတူဘဲ အရသာမှာ ထူးထူးခြားခြားမဟုတ်ပေ။

သူတို့ သုံးယောက် ဟင်းပူပူထမင်းပူပူ ကောင်းကောင်းစားကြသည်။

ညနေခင်း ရထားများဖြစ်ပြီး မတော်တဆမှုမရှိဘဲ မွန်းတည့်ချိန်တွင် မြို့မီးရထားဘူတာသို့ ရောက်ရှိသင့်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် မနက်ဖြန်မနက်အတွက် အနည်းဆုံး အစားအစာကို သီးသန့်ထားသင့်သည်။

မုန့်ပေါင်းအနည်းငယ်၊ ကြက်သားဆော့စ်ပုလင်းတစ်ဝက်နှင့် ခေါက်ဆွဲကျန်သေးသည်။

ကျန်းထျန် အစာစားပြီး ခဏကြာအောင် စာအုပ်ကိုလှန်ကြည့်ပြီးနောက် အိပ်ပျော်သွားသည်။

ကုလျန်ရွှမ်နှင့် ကုလျန်ရုန်တို့ကတော့ အပေါ်နှင့် အောက် အလှည့်ကျ စောင့်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

နောက်နေ့ မနက်စာကို အလျင်စလိုစားပြီး နေ့လည်မှာ ရထားက ဘူတာကို အချိန်မှန်ရောက်သည်။

ကျန်းဒါရိုက်တာက သူတို့ သုံးယောက်ကို သကြားလုံးလာပေးသည်။

ဘတ်စ်ကားဂိတ်က ရထားဘူတာမှ လမ်းနှစ်လမ်းအကွာတွင်ရှိပြီး ဘတ်စ်ကားစီးရန် မြို့မှ ချွီကျန်းသို့ ပြန်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့သုံးယောက် ခရီးဆောင်အိတ်များကိုင်၍ လက်မှတ်များဝယ်ပြီးနောက် ဖုန်းခေါ်ရန် ကုလျန်ရုန် ဘူတာရုံငယ်လေးကို သွားသည်။ ဖုန်းက ခရိုင်ကားဂိတ်ရှိ ဆိုင်ငယ်လေးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။

ကုလျန်ရုန် ပြောလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ၊ လောအစ်ကိုကို ရှာတာပါ။" မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လောအစ်ကို၏ အသက်ရှုမဝသော အသံ မိုက်ခရိုဖုန်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး "လျန်ရုန် ဟုတ်လား? မင်းပြန်လာပြီလား"

ကုလျန်ရုန် ပြုံးပြီး "ဒါပေါ့၊ လောအစ်ကို၊ ရှို့ရှန်ကိုရှာဖို့ ဘူတာရုံရှေ့က အစိုးရပိုင်ဟိုတယ်ကို သွားပြီး ကျွန်တော့်အိမ်ကို စာတစ်စောင်ပို့ခိုင်းပေးပါ"

" ကောင်းပြီ!" လောအစ်ကို ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်သည်။ ကုလျန်ရုန် ဖုန်းကိုချပြီး ဆိုင်ငယ်လေးကို ဆင့်ခုနစ်ဆယ်ပေးလိုက်သည်။ ကားပေါ်ပြန်ရောက်သောအခါ ကုလျန်ရုန် ‌ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် လောအစ်ကိုကို ရှို့ရှန်ကိုရှာခိုင်းပြီး ရှို့ရှန်က အဖွဲ့ကို သတင်းပို့ပေးလိုက်မယ်"