အခန်း (၆၉၉-၇၀၀)

အခန်း ၆၉၉

ဒီလယ်ကွင်းက အတွင်းကြေ ကြေနေပြီ

ဟတ်တ် အထက်လူကြီးများက ငြင်းပယ်လိုက်သဖြင့် သူ အကျဉ်းထောင်တွင် ဆက်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ဟန်ရှောင်းသည် ပြန်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။ ဝိုးလ်မန်းက သူ့အား အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံနေထိုင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း သင့်တော်သည့်အချိန်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ပျံဝဲကားကို ပြန်လည်စီးနင်းကာ ဆိပ်ကမ်းသို့ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

ကားအတွင်းရှိ လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။ ဟန်ရှောင်းသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေသည်။ ရေနိုးမှာ ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်နေသော်လည်း မပြောဘဲ နေလိုက်သည်။

ဝိုးလ်မန်းသည် ဟန်ရှောင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။ ဘလက်စတားမှာ ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သေချာပေါက် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဘလက်စတား၏ ခံစားချက်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ပြောရလျှင် သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ အထက်လူကြီးများ၏ စကားကို ပြန်လည်ပြောပြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဘလက်စတားက ထိုကိစ္စအတွက် စိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်လျှင်လည်း ၎င်းမှာ သူနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ဝိုးလ်မန်းသည် ဘလက်စတားအား စိတ်မပျော်မရွှင်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်းကို ကြီးမားသည့်ကိစ္စဟု မထင်ပေ။ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများကသာ စကြဝဠာကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်၊ ဘလက်စတားက မည်မျှပင် သန်မာနေပါစေ၊ သူသည် အစိုးရတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်ပေ။

သံတမန်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အထက်လူကြီးများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသည်ဟု ခံစားရသည်၊ ဟတ်တ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းမှာ ဘလက်စတားကို ဆွဲဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်မှာ သူတို့ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး သူတို့အနေဖြင့် ကြယ်စုတန်း လူမှုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။

ကြယ်စနစ် လူမှုအဖွဲ့အစည်း အမြောက်အမြားမှာ ဘလက်စတားနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်နေကြပြီး သူတို့မှာလည်း ထိုအထဲမှ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ကြယ်စနစ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းများထဲတွင် ဂိုဒိုရာမှာ ဘလက်စတားနှင့် အရင်းနှီးဆုံး ဆက်ဆံရေး ရှိပြီး ဟတ်တ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းမှာမူ ဂိုဒိုရာ၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် ဘလက်စတားမှာ ဟတ်တ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး တည်ထောင်လိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

ထို့ကြောင့် ဝိုးလ်မန်းသည် အထက်လူကြီးများမှာ သူတို့တွင် အခွင့်အရေး မရှိမှန်း သိသဖြင့် ဘလက်စတားကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် အားထုတ်မှုများကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ရော့ဆယ်လင်ကို ပေးအပ်လိုက်ရုံနှင့် မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မှ ပြန်ရလိမ့်မည် မဟုတ်သဖြင့် ဘာကြောင့် သူတို့က ခေါင်းငုံ့ပြီး ဘလက်စတား၏ တောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်နည်း။ အခြား ကြယ်စနစ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းများကဲ့သို့ပင် သူတို့မှာလည်း ဘလက်စတားကို လုံလောက်သော မျက်နှာသာပေးပြီး ဘလက်စတား စစ်တပ်၏ စခန်းခွဲကို အပေါ်ယံ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု၏ ချိတ်ဆက်မှုအဖြစ်သာ သဘောထားရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းကပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိုးလ်မန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဘလက်စတားမှာ စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့် လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ထုတ်သွားချင်နေခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

‘ငါတို့ ကြယ်စနစ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွေက မင်းကို မျက်နှာသာ ပေးပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်တိုင်းကိုတော့ လိုက်လျောမှာ မဟုတ်ဘူး။’

ဝိုးလ်မန်းက သူ၏ အထက်လူကြီးများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ပျံဝဲကားမှာ ဆိပ်ကမ်းသို့ နောက်ဆုံး၌ ရောက်ရှိလာသည်။ ဟန်ရှောင်းနှင့် ရေနိုးတို့သည် ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ ဝိုးလ်မန်း၏ ပို့ဆောင်မှုနှင့်အတူ သူတို့၏ အာကာသယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် လှေကားပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်တော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်ကာ ဆိပ်ကမ်းတွင် ရပ်နေသည့် ဝိုးလ်မန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ငါတို့တွေ မကြာခင်မှာ ထပ်တွေ့ကြဦးမှာပါ”

“လူကြီးမင်း နောက်တစ်ခါ လာရောက်လည်ပတ်မှာကို ကျွန်တော်တို့ စောင့်မျှော်နေပါ့မယ်” ဝိုးလ်မန်း၏ မျက်နှာတွင် စစ်မှန်ပုံရသော်လည်း အတုအယောင်ဖြစ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

အာကာသယာဉ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး လျင်မြန်စွာ စတင် ထွက်ခွာတော့သည်။ ၎င်းသည် ဆိပ်ကမ်း လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါသွားပြီး အရှိန်ပြင်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အာကာသယာဉ်မှာ ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ဝိုးလ်မန်းသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး တောင့်တင်းနေသော မျက်နှာကြွက်သားများကို ပွတ်သပ်ကာ သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။

“သွားကြစို့”

ငါးရက်တာကာလမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

ယနေ့တွင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်တတ်သော ဝိုးလ်မန်းသည် ထုံးစံအတိုင်း စကိုင်းဝေါ်ကာ ကြယ်စနစ်ရှိ ဘလက်စတား စစ်တပ် စခန်းခွဲတွင် အချိန်ဖြုန်းနေစဉ်မှာပင် သူ၏ အီးမေးလ်ထဲသို့ အရေးပေါ် အကြောင်းကြားစာတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။ နိုင်ငံခြားရေးဌာနမှ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ ဘလက်စတား စစ်တပ် စခန်းခွဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအီးမေးလ်မှာ သူ့အား ကြိုဆိုမှုအတွက် ပြင်ဆင်ရန် အကြောင်းကြားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ငါ့ကို ဒီအကြောင်း ကြိုပြီး အသိမပေးခဲ့ပါလား။ ဘာလို့ သူတို့က ဘလက်စတား စစ်တပ် စခန်းခွဲဆီကို လူတွေ ရုတ်တရက် စေလွှတ်ရတာလဲ”

ဤအကြောင်းကြားစာမှာ ပုံမှန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတိုင်း မဟုတ်သလို ဤနိုင်ငံခြားရေးဌာနမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ လာရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။ ဝိုးလ်မန်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ အထက်မှ ပေးအပ်သော မစ်ရှင် ဖြစ်နေသဖြင့် သူ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဝိုးလ်မန်းသည် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကြိုဆိုမှုအတွက် စီစဉ်လိုက်ပြီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ရောက်ရှိလာမှုကို စောင့်ဆိုင်းရန် စခန်းခွဲ၏ ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤဘလက်စတား စစ်တပ် စခန်းခွဲမှာ ဂြိုလ်ပေါ်ရှိ ရိတ်သိမ်းရေး အဖွဲ့ကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် အရင်းအမြစ်ဂြိုလ်၏ အပြင်ဘက် ပတ်လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိပ်ကမ်းမှာ စခန်းခွဲ၏ ဘေးတွင် တည်ဆောက်ထားသော ပျံဝဲနေသည့် အာကာသ ဆိပ်ကမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သီးခြားလွတ်လပ်သော အာကာသစခန်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဝိုးလ်မန်း နာရီဝက်ကျော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှာ ဟတ်တ် လူမှုအဖွဲ့အစည်း အမှတ်အသားပါသော အစိုးရ အာကာသယာဉ်တစ်စင်းမှာ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဆိပ်ကမ်းတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အာကာသယာဉ်မှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး တံခါးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာသည်။ သံတမန် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်စုသည် ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်မှ လူအနည်းငယ်နှင့်အတူ စကားပြော ရယ်မောရင်း လှေကားမှ ဆင်းလာကြသည်။

ဝိုးလ်မန်းမှာ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဒါက ဘလက်စတား စစ်တပ် စခန်းခွဲနဲ့ သံတမန်ရေးရာ ကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူရတဲ့ ဝိုးလ်မန်းပါ။ ဒါတွေကတော့ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် လူမှုအဖွဲ့အစည်းက သံတမန်တွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ငါတို့တွေ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခြင်း လုပ်ငန်းကို အခုလေးတင် ပြီးစီးခဲ့လို့ ဒီမှာ တစ်ရက်လောက် အနားယူဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ” သံတမန်တစ်ဦးက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

‘ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် လူမှုအဖွဲ့အစည်းမှ သံတမန်တွေ...’ ဝိုးလ်မန်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်မှာ ကောလ်တန်ကို အုပ်ချုပ်သည့် လူမှုအဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ပြီး ဟတ်တ်မှာ သူတို့၏ လက်အောက်ရှိ ကြယ်စနစ် လူမှုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်က သံတမန်များကို ထိုနေရာသို့ သီးသန့် စေလွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ ၎င်းသည် အရေးပါသော သံတမန်ရေးရာ တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိုးလ်မန်းမှာ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံတမန်များနှင့် စကားပြော ရယ်မောနေကြသည့် သူ၏ နိုင်ငံခြားရေးဌာနမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို မနာလို ဖြစ်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူတို့မှာ ကြယ်စုတန်း လူမှုအဖွဲ့အစည်းများ၏ သံတမန်များနှင့် ထိတွေ့ခွင့် ရရှိကြပြီး လူမှုအဖွဲ့အစည်းများကြားရှိ နိုင်ငံရေး စင်မြင့်တွင် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့၏ အလုပ်မှာ ပိုမို အဆင့်အတန်းမြင့်ပြီး ခန့်ညားလှသည်၊ သူကတော့ လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို တာဝန်ယူနေရသည်။

ငါလည်း အနှေးနဲ့အမြန် ပြန်ပြောင်းရမှာပါ... ဝိုးလ်မန်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ အတိတ်က သူ၏ အထက်လူကြီးများက သူ့အား ဘလက်စတား စစ်တပ် စခန်းခွဲကို တာဝန်ယူခိုင်းခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ယုံကြည်သောကြောင့်သာ ဖြစ်မှာ သေချာသည်။ သူကဲ့သို့သော သံတမန်ရေးရာ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ နောင်တွင် နိုင်ငံခြားရေး ဌာနချုပ်သို့ သေချာပေါက် ပြန်ရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သူက ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံတမန်များကို တည်းခိုရန် ဖိတ်ခေါ်တော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် လက်နက်ကိုင် အရာရှိ အချို့က အာကာသယာဉ်ပေါ်မှ လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ကြသည်။ ဝိုးလ်မန်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ခဏချင်း မှင်တက်သွားတော့သည်။

ခေါ်ထုတ်လာခြင်း ခံရသည့် အမျိုးသမီးမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဘလက်စတားနှင့်အတူ သူ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် လူဖြစ်သော ရော့ဆယ်လင်ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဝိုးလ်မန်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံတမန်များနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးကို တို့လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ “ဘာလို့ သူမက မင်းတို့ သင်္ဘောပေါ်မှာ ရောက်နေတာလဲ။ ဘာလို့ သူမကို ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ။”

“မင်း သူမကို သိလို့လား။ ဒါ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံတမန်က တာဝန်ယူဖို့ သီးသန့် လူလွှတ်ပြီး ခေါ်ခိုင်းလိုက်တဲ့ အကျဉ်းသားပဲ။ သူမနာမည်က ရော့ဆယ်လင်တဲ့”

ဝိုးလ်မန်းသည် ဘလက်စတားကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

ဒါက... ဖြစ်နိုင်မလား...

ထိုအချိန်တွင် အခြား အာကာသယာဉ်တစ်စင်း ဆင်းသက်လာသည်။ ဝိုးလ်မန်းသည် ထိုစစ်သင်္ဘောကို မှတ်မိသည်၊ ၎င်းမှာ ဘလက်စတား၏ ယာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

တံခါးပွင့်သွားပြီး ဟန်ရှောင်းနှင့် ရေနိုးတို့ ဆင်းလာကြသည်။ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံတမန်များမှာ ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ကြပြီး သူတို့ နှစ်ဦးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အပြုံးများဖြင့် ခဏမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံတမန်က လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။ လက်နက်ကိုင် ဝန်ထမ်း အချို့က ရော့ဆယ်လင်ကို ဟန်ရှောင်းထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီး အမျိုးမျိုးသော အချုပ်အနှောင်များကို ဖွင့်ပေးကာ သူမကို ထိုနေရာမှာတင် လွှတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ရော့ဆယ်လင်သည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ရေနိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းကို လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ဘာမှမပြောပေ။ ထို့နောက် ရေနိုးက သူမကို မဟူရာအလင်း လျှို့ဝှက်ယာဉ်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဟန်ရှောင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူအုပ်၏ အစွန်းတွင် မှင်တက်ကာ ရပ်နေသည့် ဝိုးလ်မန်းကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် သူ ပြုံးကာ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်သည်။

“ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ငါတို့တွေ ပြန်ဆုံကြပြီလေ”

“မင်း...” ဝိုးလ်မန်းမှာ ဤအခြေအနေကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်၊ ဘာပြောရမည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။

“ဒါက တကယ်တော့ ပြောပလောက်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့ ဟတ်တ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းက အာမခံပေးဖို့ ခွင့်မပြုတော့ ငါလည်း အာမခံ ပေးလို့ရတဲ့ လူမှုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခုကို လွှဲပြောင်းယူခိုင်းလိုက်ရရုံပါပဲ” ဟန်ရှောင်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဝိုးလ်မန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်သွားပြီး သူသည် တောင့်တင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲသံပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ ရှိနေသော်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ခုကိုမျှ ထုတ်ဖော် မပြောရဲပေ။

သူ၏ အမြင်အာရုံ၏ ဘေးဘက်မှနေ၍ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များမှာ သူတို့မှာ အစကတည်းက သိနေခဲ့သည့်အလား၊ သူ တစ်ယောက်တည်းသာ မသိခဲ့သည့်အလား ပြုံးရွှင်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူ၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော အထက်တန်းလွှာစိတ်ဓာတ်မှာ အစကတည်းက ၎င်းကို သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည့် ဟတ်တ် လူမှုအဖွဲ့အစည်း အစိုးရကိုယ်တိုင်ကပင် တစ်စစီ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် သူ့ကို ဆက်လက် မကြည့်တော့ပေ။ သူသည် နောက်သို့ လှည့်ကာ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံတမန်များနှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး ခဏမျှ စကားပြောဆိုကာ သူ၏ အာကာသယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီး ရော့ဆယ်လင်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဝိုးလ်မန်းသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံတမန်များကို ရင်ဆိုင်ရန် အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်ရပြန်သည် - သူ၏ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန်မှာ ပို၍ အရေးကြီးသည်မဟုတ်လား။

ထိုသံတမန်များကို နောက်ဆုံး၌ နေရာချပေးပြီးနောက် ဝိုးလ်မန်းမှာ ရုံးခန်းသို့ ပြန်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။

သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ရင်း ဝိုးလ်မန်းသည် သက်ပြင်းကို အရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ အတွေးများကို ဖိနှိပ်ကာ သူ၏ စာအုပ်ကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုချင်သော်လည်း သူလုံးဝ အာရုံစိုက်၍ မရကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဝိုးလ်မန်းသည် ဘလက်စတားအကြောင်း တွေးမိတိုင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ရသည်။ ဤသည်မှာ အထက်လူကြီးများ၏ ကိစ္စဖြစ်ပြီး သူနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဟု သူ မိမိကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ သူနှင့် ဘလက်စတားကြားတွင် မည်သည့် ပဋိပက္ခမျှ မရှိပေ။ သူ၏ ကံကောင်းမှုမှာ သူသည် သူ၏ သံတမန်ရေးရာ ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့အား မည်သို့ ကဲ့ရဲ့ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိသလို၊ သူ ရှက်နေသည်ကိုလည်း မည်သူမျှ သိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တီ တီ

ထိုအချိန်တွင် ဝိုးလ်မန်း၏ ဆက်သွယ်ရေးစက် မြည်လာသည်။ သူ ၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ အံ့ဩသွားသည်မှာ ၎င်းမှာ သူ၏ တိုက်ရိုက် အထက်လူကြီးထံမှ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

“လူကြီးမင်း ဘလက်စတားက မင်းရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေအပေါ် သူ တကယ်ပဲ ကျေနပ်မိကြောင်းနဲ့ ဒါက သူ့ကို အရမ်း နေလို့ထိုင်လို့ ကောင်းစေခဲ့တယ်လို့ ငါတို့ကို သီးသန့် ပြောပြခဲ့တယ်။ သူက နောက်တစ်ကြိမ်မှာလည်း မင်းနဲ့ ထပ်တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်နေသေးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ တောင်းဆိုချက်ကို ခေတ္တ ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ပြီ။ မင်းဟာ ဘလက်စတား စစ်တပ် စခန်းခွဲနဲ့ သံတမန်ရေးရာ ကိစ္စရပ်တွေကို ဆက်လက် တာဝန်ယူပေးရလိမ့်မယ်...”

ဂလွမ်

အပြင်ဘက်ရှိ အဖွဲ့ဝင်တစ်ချို့မှာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်တော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် ရုံးခန်းအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပစ္စည်းများကို ရိုက်ခွဲနေသည့် အသံများကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

သူတို့မှာ တံခါးကို အမြန် တွန်းဖွင့်လိုက်ကြရာ ဝိုးလ်မန်း၏ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ စားပွဲဘေးရှိ ကြမ်းပြင်မှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။ သူ အမြဲတမ်း အသုံးပြုလေ့ရှိသည့် ဖန်ခွက်မှာ တစ်စစီ ဖြစ်နေပြီး ကြမ်းပြင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့နေကာ သူ အမြဲတမ်း ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းထားသည့် စာအုပ်များပေါ်သို့ အစိမ်းရောင် အဖျော်ယမကာများ ဖိတ်စင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မဟူရာအလင်း လျှို့ဝှက်ယာဉ် ၏ ပင်မခန်းမအတွင်းတွင် လူသုံးဦးမှာ စက်ဝိုင်းပုံ ဆိုဖာပေါ်၌ တြိဂံပုံစံ ထိုင်နေကြသည်။ ရော့ဆယ်လင်၏ မျက်လုံးများမှာ ဟန်ရှောင်းနှင့် ရေနိုးကြားတွင် ကူးလူးနေသည်။ ရေနိုးမှာ မတ်မတ်ထိုင်ကာ ရှေ့တည့်တည့်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ဆိုဖာ၏ နောက်ကျောတွင် လက်တစ်ဖက်တင်ကာ အခြားတစ်ဖက်မှ ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း ရော့ဆယ်လင်ကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အကဲခတ်နေသည်။

“ငါ့ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ငါ့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းချင်လို့လဲ။ ကဲ၊ ရှက်မနေနဲ့၊ ပြောစမ်းပါ။”

ရော့ဆယ်လင်က တိတ်ဆိတ်မှုကို အရင်ဆုံး ချိုးဖြတ်လိုက်သည်။

ရေနိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ငါ မင်းကို ကယ်ချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ...”

“တော်စမ်းပါ။ အဲဒီ အလိမ်အညာတွေကို ကိုယ့်အတွက်ပဲ သိမ်းထားလိုက်စမ်း။” ရော့ဆယ်လင်က ရေနိုးကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ကာ လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီ ‘လူကြီးမင်း ဘလက်စတား’ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ ငါ့ကို ထုတ်ဖို့အတွက် မင်းတို့တွေ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်ကိုတောင် ဆက်သွယ်ခဲ့ကြတာဆိုတော့ ကုန်ကျစရိတ်က အတော်လေး မြင့်မှာပဲ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုကြီးက လက်အောက်ငယ်သား လူနုံလေး တစ်ယောက်ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့အတွက်ပဲလို့ ငါ မယုံဘူး။ ဟီးဟီး၊ မင်း ဒီ ‘ဘလက် ဘာညာ’ ကို ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်အကြောင်း ပြောပြလိုက်တာ ဖြစ်မှာပေါ့... ဆောရီး၊ မင်းရဲ့ နာမည်ပြောင်က အရမ်းတုံးတာပဲ။ ငါ အဲဒါကို ပြောဖို့တောင် ပျင်းတယ်။”

‘ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ရာသီခွင်က ဖြူကောင်လား… တွေ့သမျှလူကို လိုက်ထိုးနေတာပဲ...’

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝမှ ငွေရောင် တော်လှန်ရေးတပ်မတော် ခေတ်အတွင်းမှာ ရော့ဆယ်လင်၏ စရိုက်မှာ ဤကဲ့သို့ မဟုတ်ကြောင်း မှတ်မိနေသည်။

ရေနိုးက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ကိုယ်ငါ လူကြီးမင်း ဘလက်စတားကို ပေးဆပ်ပြီး မင်းကို ကယ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိစမ်းပါ။”

“အော်။” ရော့ဆယ်လင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။ “ဒါဆို ငါက မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား”

“မင်း...” ရေနိုးမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

“ငါ တကယ်ကို သိချင်မိတယ်၊ ဒီ ‘ဘလက် ဘာညာ’ ဆိုတဲ့ ကောင်က ဘာကြောင့် ဒီလို တောင်းဆိုချက်မျိုးကို လက်ခံခဲ့တာလဲ။ မင်းရဲ့ ဘယ်အပိုင်းက သူ့အတွက် အဲဒီလောက်တောင် အရေးပါနေလို့လဲ” ရော့ဆယ်လင်က ရေနိုးကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

“ငါက အခု ကပ်ဘေးအဆင့် ဖြစ်နေပြီလေ။”

“အော်၊ မင်း ကြီးပြင်းလာပြီပေါ့၊ ငါ သိပြီ။” ရော့ဆယ်လင်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ဟလိုက်ပြီးနောက် မည်သည့် စစ်မှန်မှုမှ မရှိသော လက်ခုပ်သံ အနည်းငယ်ကို တီးလိုက်သည်။ သူမက ပုခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို မင်းက သူ့အတွက် အရမ်း အရေးပါတယ်လို့ ပြောချင်တာပေါ့။”

ရေနိုး ပြန်မဖြေနိုင်ပေ။ ဟန်ရှောင်းမှာ သူ၏ ဘေးမှာပင် ရှိနေသည်။ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးမွမ်းပြီး သူသည် သူ့အတွက် အရေးပါတယ်ဟု မပြောနိုင်ပေ။

“အဟမ်း။” ဟန်ရှောင်းသည် သူတို့ နှစ်ဦးကြားမှ စကားဝိုင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် လူမှုအဖွဲ့အစည်းကို ဆက်သွယ်ဖို့က ငါ့အတွက် မခက်ခဲပါဘူး။ မင်းက အကျဉ်းချခံထားရတာ ကြာပြီဆိုတော့ ငါ့အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာ ဖြစ်မှာပါ။”

သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘဲ သူသည် ခွန်အားကို အသုံးပြုမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင်ပင် အကယ်၍ သူသာ လူမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သူသည် ပြစ်ဒဏ်များကို ရရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ သဘောထားကို ဖော်ပြရန်အတွက် စခန်းခွဲကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းခြင်း ကဏ္ဍတွင်မူ ၎င်းက သူ့အား နာမည်ပျက်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အခြား မိတ်ဖက် ဂလက်ဆီ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများသည် သူသည် အစိုးရတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ခံစားရလိမ့်မည်။ သူသည် အဆင့် အေ အထက်ဆင့် မဖြစ်သေးသဖြင့် သူသည် အလွန်အမင်း အာဏာရှင် မဆန်သင့်ပေ။ ၎င်းမှာ တည်ငြိမ်သော မိတ်ဖက် ဆက်ဆံရေးများကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အမှန်တကယ်တွင် အလွန် လွယ်ကူလှသည်။ ဟတ်တ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းသည် စီဆီရစ်ထံမှ ရော့ဆယ်လင်ကို ယူဆောင်နိုင်သကဲ့သို့ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် လူမှုအဖွဲ့အစည်းသည်လည်း သူတို့ထံမှ သူမကို ယူဆောင်နိုင်သည်။ ၎င်းမှာ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခြင်း တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်သည် ဟန်ရှောင်းမှာ သူတို့၏ မိတ်ဖက် ဖြစ်နေသဖြင့် ဟတ်တ်ထက် သူ့ကို များစွာ ပို၍ အလေးထားသည်။ ဟတ်တ်မှာမူ သူတို့တွင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိမှန်း သိသဖြင့် သူ့အား ဆွဲဆောင်ရန် မလိုလားကြသလို သူ့အား မျက်နှာသာ ပေးရန်လည်း စိတ်မဝင်စားကြပေ။

သို့သော်လည်း ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်အပေါ် သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို သက်သေပြခြင်းမှာမူ များစွာ ပိုမို အကျိုးရှိလှသည်။ ထို့ကြောင့် ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်က ထိုကိစ္စကို လွှဲပြောင်းယူလိုက်ချိန်တွင် ဟတ်တ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းမှာ ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိရောက်ပြီး အကျိုးရှိလှသည်၊ ဤသည်မှာ ဟန်ရှောင်း၏ ဖြေရှင်းနည်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကစားသမားတစ်ဦးသာ ဤမစ်ရှင်ကို လုပ်ဆောင်ရမည်ဆိုပါက သူတို့မှာ အခြေခံအားဖြင့် အကျဉ်းထောင်ကို အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

“ဪ၊ မင်းက တကယ့်ကို အရေးပါတဲ့လူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတာပဲ။” ရော့ဆယ်လင်က သူမ၏ မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုလောက်က သမိုင်းကြောင်းတွေကို ငါ ပြန်လေ့လာဖို့ လိုမယ်နဲ့ တူတယ်။”

ရော့ဆယ်လင်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်း၏ ရှေ့သို့ လာခဲ့သည်။ သူမက သူ၏ ဝိုင်ခွက်ကို ဆွဲယူကာ တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် သောက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက အားလပ်နေသော ခွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ချလိုက်သည်။ သူမက ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး လေချဉ်တစ်ချက် ထုတ်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ရေငတ်နေလို့ နည်းနည်း သောက်လိုက်တာ။ မင်းလို အရေးပါတဲ့လူ တစ်ယောက်ကတော့ ဒါကို စိတ်ထဲထားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။”

ဟန်ရှောင်းသည် ရေနိုးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ အစ်မက အတော်လေးကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ စရိုက်ရှိတာပဲ၊ လူမိုက်တစ်ယောက်လိုပဲ။”

“သူမက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက စိတ်ထင်တိုင်း လုပ်တတ်တယ်၊ စကားပြောတာလည်း ကြမ်းတမ်းပြီး ရက်စက်တယ်၊ တခြားလူတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို ဘယ်တော့မှ ထည့်မစဉ်းစားဘူး!” ရေနိုးမှာ ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ စတင် ညည်းညူတော့သည်။ “ဒါကြောင့် သူမဟာ လူမှုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံးကို ကစားခဲ့တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာကို ငါ လုံးဝ မအံ့ဩခဲ့ဘူး။”

“ဟုတ်တယ်၊ ငါက ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ တစ်ယောက်ပဲ၊ ကြမ်းတမ်းတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်ပေါ့။ အခု မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီဆိုတော့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေ ဒုက္ခရောက်ကြတော့မယ်။ ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာကို မင်း နောင်တရနေပြီလား၊ ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော မောင်လေး” ရော့ဆယ်လင်က ရယ်စရာကောင်းသော မျက်နှာပေးတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“မရပါဘူး။” ရေနိုးက သူမနှင့် ရန်ဖြစ်ရန် အထင်အမြင် သေးလှသည်။

“ကျစ်၊ ငါ နည်းနည်းတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမိသားပဲ။ ကိုယ့်မိသားစုကို ဘယ်လောက်ပဲ နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့ပါစေ၊ မိသားစုကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ အခွင့်ကောင်းယူတာကို ခံယူဖို့ လိုလားနေတုန်းပဲဆိုတာ တကယ်ပဲ။” ရော့ဆယ်လင်က ပျင်းရိစွာဖြင့် ကိုယ်ကို ဆန့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့ ငါ့ကို အသုံးချဖို့ မရည်ရွယ်ဘူးဆိုရင် ငါ အချိန်မရွေး ထွက်သွားလို့ရတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။ အကယ်၍ မင်းတို့ ငြင်းမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ ငါ့ကို အသုံးချဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့။ သေချာတာပေါ့၊ မင်းတို့ရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုတွေအတွက် ရှက်နေစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါ ဒီလိုမျိုးတွေကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးပြီးသားပါ။”

ရေနိုးက ဟန်ရှောင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ရော့ဆယ်လင်ကို ကယ်တင်ချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ရော့ဆယ်လင် နောင်တွင် ဘယ်သွားမည်ကိုမူ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်လိုတော့ပေ။ သူမကို လွှတ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဟန်ရှောင်းကသာ ချမှတ်နိုင်သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ “မင်း မင်းရဲ့ ဇာတိမှာ ဘာသာတရားသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေကို ဦးနှောက်ဆေးခဲ့တယ်၊ သူတို့တွေ မင်းကို ကိုးကွယ်လာအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမဆို မင်းကို ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့သူ တစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်ကြမှာပဲ။”

“အင်း၊ ကမ္ဘာပေါ်က သာမန်လူတွေလိုပဲ မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက တော်တော် စူးရှတာပဲ၊ ပြီးတော့ ထင်ရှားနေတဲ့ အရာတွေကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောရတာကို မင်း ကြိုက်ပုံရတယ်။” ရော့ဆယ်လင်၏ မျက်နှာမှာ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “ဘာလဲ၊ ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မင်းက ဆုံးဖြတ်ပေးချင်လို့လား၊ ဒါဆိုရင်လည်း ပြောစမ်းပါ၊ ငါ တစ်မိနစ်လောက် နောင်တရပေးဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်။”

“ငါကတော့ မင်းကို ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့သူလို့ မမြင်ဘူး၊ မင်းက ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမား တစ်ယောက်ပဲ။” ဟန်ရှောင်းသည် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ပြီး ရော့ဆယ်လင်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်ပြီး ပုံမှန် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားပြောလိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် ရော့ဆယ်လင်၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမ မှင်တက်သွားတော့သည်။

စာစဉ် (၄၃)၊ အခန်း (၆၉၉) ပြီးပါပြီ။

လင်းဆက်

+++++

အခန်း (၇၀၀) ‘ရော့ဆယ်လင်’ အရည်အသွေးမြင့် ဓာတ်မြေဩဇာ

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို ချီးမွမ်းဖို့အတွက် လုံးဝ အလိမ်အညာကို အသုံးပြုတာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ။” ရော့ဆယ်လင်သည် သူမ၏ စိတ်အတွင်းမှ ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် လှောင်ပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ တစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ပေမဲ့ လူတိုင်းကိုတော့ လှည့်စားလို့ မရပါဘူး။ မင်း ဘာသာတရားအသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့တာနဲ့ လူတွေ၏ ယုံကြည်မှုကို ပြုပြင်ခဲ့တာဟာ ရည်မှန်းချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ တခြား လှုံ့ဆော်မှုတွေ ရှိနေတယ်။” ဟန်ရှောင်းက ပြုံးလိုက်သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ ရှေ့မှ ရော့ဆယ်လင်နှင့် ပတ်သက်၍ အကန့်အသတ်ရှိသော ဗဟုသုတသာ ရှိသော်လည်း သူ၏ ယခင်ဘဝမှ ငွေရောင် တော်လှန်ရေး ဗားရှင်းအတွင်းမှာ ကစားသမားများသည် သူမနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။ ဟန်ရှောင်း ရော့ဆယ်လင်ကို မှတ်မိလိုက်ချိန်မှာ ထိုသတင်းအချက်အလက်များကို သူ ပြန်လည် အမှတ်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ရော့ဆယ်လင်၏ အတိတ်မှ အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်ကြသည်။ သူမသည် ယခင်က အခြားသူများကို သူမ၏ အတိတ်အကြောင်း ပြောပြခဲ့ဖူးပုံ ရသည်။ သူမသည် ကစားသမားများကို သူမ၏ ဇာတိမှာ ဘယ်နေရာလဲဆိုသည်ကို မပြောပြခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ဇာတိမှာ သူမ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သလဲဆိုသည်နှင့် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကိုတော့ ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

ထိုသတင်းအချက်အလက်များအရ ရော့ဆယ်လင်ကို တကယ် လှုံ့ဆော်ပေးသည့်အရာမှာ ရည်မှန်းချက်နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ကြောင်း ဟန်ရှောင်း သိရှိထားသည်။ သူမသည် အာဏာအတွက် အခြားသူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဟန်ရှောင်းသည် ရော့ဆယ်လင်အကြောင်းကို သူမကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ပို၍ သိရှိနေသည်။

ငွေရောင် တော်လှန်ရေးတပ်မတော်၏ အမာခံ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာနိုင်သူ အားလုံးမှာ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များ ရှိခြင်းအပြင် လက်ရှိ အခြေအနေအပေါ် ကျေနပ်ခြင်း မရှိသည့် နှလုံးသားနှင့် ထူးခြားသော မျှော်လင့်ချက်များ ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။

ရော့ဆယ်လင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးသည့်သူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သူမသည် သူမ၏ ထိတ်လန့်မှုကို အမြန် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ စိတ်ကို သတိဝီရိယများဖြင့် တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်၊ ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သူမ၏ အလေ့အကျင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

‘ဘလက်စတားက ငါ့ကို နှစ်ခါပဲ မြင်ဖူးသေးတာ။ သူ ဒီစကားတွေကို ပြောဖို့ သေချာပေါက် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှိလိမ့်မယ်... သူက ချဲ့ကားပြောနေတာ နေမှာပါ။ ငါ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ သူ ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ။’

ဘာသာတရားတစ်ခု တည်ထောင်ပြီး ယုံကြည်သူများကို စုစည်းခဲ့သည့် တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရော့ဆယ်လင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် အမြဲတမ်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ၎င်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့သလို၊ ဘလက်စတားက မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း သူမ မယုံကြည်ပေ။

ရေနိုးသည် သူ၏ ခေါင်းကို လှည့်ကာ ဟန်ရှောင်းကို သံသယရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် - ‘သူ့အစ်မမှာ တကယ်ပဲ အခြားရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေခဲ့တာလား။’

“မင်း၏ စွမ်းရည်က လူတွေ၏ စိတ်ဓာတ်ကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပေးဖို့ပဲ။ အဲဒါရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက သိပ်မပြင်းထန်သလို၊ မင်းကလည်း အခြားသူတွေကို မင်း လိုချင်သလို လုံးဝ ထိန်းချုပ်လို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲကို အတွေးအခေါ်မျိုးစုံ ထည့်ပေးနိုင်တယ်။” ဟန်ရှောင်းက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှုရှိသော အမူအရာဖြင့် နှေးကွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်ဆိုတာက ထိတွေ့လို့ မရပေမဲ့ အဲဒါက ရုပ်သေးကြိုးတွေလိုပဲ လူတစ်ယောက်၏ ကဏ္ဍတိုင်းကို သက်ရောက်စေနိုင်တယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ သစ္စာရှိမှာလား ဒါမှမဟုတ် ပုန်ကန်မှာလား၊ ရိုးသားမှာလား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်မှာလား၊ အကောင်းမြင်မှာလား ဒါမှမဟုတ် အဆိုးမြင်မှာလား ဆိုတာဟာ သူ့ရဲ့ စိတ်အပေါ်မှာ များစွာ မူတည်နေတယ်။ တူညီတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က မတူညီတဲ့ လူတွေကို ဖန်တီးပေးရခြင်း အကြောင်းရင်းကလည်း စိတ်ကြောင့်ပဲ။”

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်နေသည့် ရော့ဆယ်လင်ကို ညွှန်ပြကာ ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်း၏ အက်စ်ပါစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီး မင်းက သူတို့ကို အလွယ်တကူ ကူးစက်နိုင်တဲ့ အတွေးအခေါ်သစ်တွေ ပေးနိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ ဇာတိ အစိုးရ မျက်လုံးထဲမှာတော့ မင်းရဲ့ အတွေးအခေါ်က ဗိုင်းရပ်စ် တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အမြင်မှာတော့ မင်းရဲ့ အတွေးအခေါ်က မျိုးစေ့တစ်ခုပဲ၊ လူမျိုးစု တစ်ခုလုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမယ့် လမ်းကြောင်း ထောင်ပေါင်းများစွာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ မျိုးစေ့တစ်ခုပေါ့။”

“မင်း...” ရော့ဆယ်လင်၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမ ပြန်လည် တုံ့ပြန်သည်ကို မစောင့်ဘဲ ဟန်ရှောင်းက ဆက်ပြောသည်။

“လူမှုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခု၏ လူမျိုးစု စရိုက်ဟာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် အဲဒါရဲ့ သဘာဝအပေါ် မူတည်သလို၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့်တော့ ရှေးယခင်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တဲ့ ရိုးရာ အတွေးအခေါ်တွေအပေါ် မူတည်နေတယ်။ သူတို့ကို နောက်မျိုးဆက်တွေက ထိန်းချုပ်လို့ မရသလို သူတို့ဟာ သမိုင်းကြောင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ အဆင့်ဆင့်မှာ အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်။”

“သမိုင်းကနေ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဒီအတွေးအခေါ်တွေဟာ ဒီလူမျိုးစု၏ သွေးထဲမှာ ပျော်ဝင်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှတ်အသား ဖြစ်လာတယ်။ သမိုင်းဆိုတာ တစ်ကြိမ်ပဲ ဖြစ်ပေါ်တာဖြစ်ပြီး လူမျိုးစု တစ်ခုမှာ ဒုတိယ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။ သူတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်။ ခြုံကြည့်မယ်ဆိုရင် လူမှုအဖွဲ့အစည်း၏ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ စရိုက်ဟာ အမှတ်မထင် ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ။ သူတို့ဟာ အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကြားကနေ အကောင်းဆုံး ရလဒ်တွေ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် အကောင်းဆုံး ရလဒ်ဆိုတာ မရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။”

“ငါ မင်းကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားလို့ ခေါ်ရတာက မင်း မင်းရဲ့ ဇာတိမှာ ဘာသာရေး တည်ထောင်ခဲ့တာဟာ အာဏာအတွက် မဟုတ်ဘဲ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လူမျိုးစုကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ ဆိုတာကို ငါသိလို့။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မင်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အပေါ် ငါ အနည်းငယ်တော့ အထင်ကြီးမိပါတယ်။ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အစိုးရ ဒါမှမဟုတ် စနစ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ မဟုတ်ဘဲ လူမျိုးစု၏ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အတွေးအခေါ်နဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ရည်မှန်းချက်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ ဖြစ်နေတာပဲ၊ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် လူမျိုးစု တစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှတ်အသားကို ပြောင်းလဲဖို့ပေါ့။”

ဤသတင်းအချက်အလက်မှာ ရေနိုးအား ဟာရီကိန်း မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။ သူသည် သူ၏ ပါးစပ်ကိုဟကာ ရော့ဆယ်လင်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေမိသည်။ အကယ်၍ ဟန်ရှောင်း ပြောခဲ့သည်မှာ အမှန်ဆိုပါက သူ၏ အစ်မ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။

ရော့ဆယ်လင်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဟန်ရှောင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်သည်။ ဤအချက်များမှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ရော့ဆယ်လင် ရှင်းပြခဲ့သည့် ရည်ရွယ်ချက်များပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို အသုံးပြုကာ သူမအား လှည့်စားခြင်းမှာ အလွန် ထိရောက်လှသည်။

ခဏမျှ နားပြီးနောက် သူ ဆက်ပြောသည်။ “စနစ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲတာ ဖြစ်ဖြစ်၊ အစိုးရကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲတာ ဖြစ်ဖြစ် အဲဒါရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုဟာ လူမျိုးစု တစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှတ်အသားကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲတာလောက် ကြာရှည်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြဿနာ အများစုက လူတွေကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ စရိုက်က ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးတယ်။ ပြင်ပကနေ လွှမ်းမိုးမှု မရှိဘူးဆိုရင် ဒီဥပဒေသဟာ လူမှုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခုအတွက် အကျုံးဝင်ပါတယ်။”

“သမိုင်းက တည်ရှိပြီးသား။ လူမှုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခုရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းမှာ စရိုက်ကို ပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေးက အခြေခံအားဖြင့် မရှိသလောက်ပဲ။ မင်း လုပ်ဆောင်နေခဲ့တာကတော့ မင်း၏ အက်စ်ပါစွမ်းရည်နဲ့ ဘာသာရေး ပုံစံကတစ်ဆင့် အတွေးအခေါ်သစ်တွေကို ထည့်သွင်းပေးပြီး သူတို့ကို ပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေး ပေးတာပဲ။ ဒါဟာ မင်းရဲ့ ‘လူမျိုးစု အသွင်ပြောင်းခြင်း အစီအစဉ်’ ပေါ့။”

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။ “အင်း၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလူမျိုးစုထဲက လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေတယ်။ အခြားသူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ မင်းမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲပိုင်ခွင့် လုံးဝမရှိဘူး။ ကြီးပြင်းလာတာနဲ့အမျှ လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သမိုင်းကြောင်းတွေ ရှိနေကြပြီ။ မင်းက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာမြင့်နေခဲ့တဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တွယ်နေတဲ့ ရိုးရာတွေကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းဟာ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ တစ်ယောက်၊ အပြစ်သား တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့။”

သူ၏ အမြင်တွင်မူ ရော့ဆယ်လင်၏ လုပ်ရပ်များမှာ သူမကိုယ်သူမ သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်း မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ “မင်းက သမိုင်းကြောင်းနဲ့ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တဲ့ လူမျိုးစု စိတ်ဓာတ်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့်လည်း မင်းကို သူတို့တွေ ပိတ်လှောင်ထားကြတာပေါ့၊ မင်းရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေက အလွန် အန္တရာယ် များလွန်းတယ်။”

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအမျိုးသမီး၏ အတွေးအခေါ်မှာ မမှားပေ။ အကယ်၍ သူ၏ ယခင်ဘဝ သမိုင်းကြောင်းမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်တို့၊ မန်းရှပ်တို့ မရှိခဲ့လျှင် ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေ လက်ဆင့်ကမ်းလာမည့် အတွေးအခေါ်တွေဟာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာပြီးနောက်မှာ ကွဲပြားနေမှာ ဖြစ်သလို လူများ၏ ယုတ္တိဗေဒမှာလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြောင်းလဲနေမည် ဖြစ်သည်။

“အုပ်စုတစ်ခုရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမြင်ကို ပြောင်းလဲဖို့ အလွယ်ဆုံး နည်းလမ်းက ဘာသာရေးနဲ့ ပညာရေးပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းက ဘာသာရေး တစ်ခုကို တည်ထောင်ဖို့၊ ယုံကြည်မှုတွေကို စုစည်းဖို့နဲ့ လူတွေ၏ စရိုက်ကို တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပေါ့။ ဒါဟာ မင်းရဲ့ တကယ့် လှုံ့ဆော်မှုပဲ။” ဟန်ရှောင်းက ရော့ဆယ်လင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ပြောတာ မှန်တယ် မဟုတ်လား။”

ရော့ဆယ်လင်၏ လက်များ တုန်ယင်နေသည်။ သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းကို အလွန် ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း... မှန်ပါတယ်။” ရော့ဆယ်လင်၏ အသံမှာ တိုးညှင်းသွားသည်။ စောစောက သူမ ပြသခဲ့သော လှောင်ပြောင်သည့် လေသံမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဟန်ရှောင်းသည် သူမထံမှ ဘာသာရေး ပုပ်ရဟန်းလူကြီးမင်း တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကို နောက်ဆုံး၌ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ဟန်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါက မွန်မြတ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ ရေနိုးနဲ့ ငါ့ရဲ့ မိဘတွေဟာ နိုင်ငံရေး စီတန်းလှည့်လည်မှု အတွင်းမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြတာ။ စီဆီရစ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းက ငါ့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ စိတ်ပျက်စေခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ တစ်ခုခုကို ပြောင်းလဲချင်ခဲ့တာ။ မင်း မှန်ပါတယ်၊ ငါ့မှာ လူမျိုးစု တစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှတ်အသားကို ပြောင်းလဲပိုင်ခွင့် မရှိသလို၊ သူတို့ကလည်း ငါ့ကို လိုချင်မှ လိုချင်ကြမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖိအားတွေ အောက်မှာ ဘယ်သူမှ ထူးခြားတဲ့ အရာတွေကို မလုပ်ဆောင်ကြဘူးဆိုရင် ဘာမှ ပြောင်းလဲလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်ခဲ့တဲ့ ဘာသာရေး တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်၊ ငါဟာ လူအနည်းငယ်၏ စရိုက်ကိုသာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တယ်။ ဘာသာရေးနဲ့ ငါ့၏ အက်စ်ပါစွမ်းရည်ကတစ်ဆင့် သူတို့ကို အပြုသဘောဆောင်လာအောင်၊ လက်ရှိ အချိန်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်အောင်နဲ့ ပိုပြီး ကောင်းမွန်လာအောင် ငါ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ဘာသာရေးသာ ဆက်လက် တည်ရှိနေမယ်ဆိုရင် နောင်မှာ ငါ့၏ အက်စ်ပါစွမ်းရည် မရှိရင်တောင် ဒီအတွေးအခေါ်တွေဟာ ပိုပြီး လူကြိုက်များလာမှာ ဖြစ်တယ်။ ကံမကောင်းချင်တော့ အဲဒါက ပြန်လှန် တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်...”

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ရော့ဆယ်လင်သည် လူတိုင်းအပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သတိထားလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ကြမ်းတမ်းသော စကားလုံးများနှင့် လှောင်ပြောင်သော သဘောထားမှာ သူမ၏ ကာကွယ်ရေး ဟန်ဆောင်မှုသာ ဖြစ်သည် - လူများစွာက လိမ်ညာခဲ့ကြသလို၊ လူများစွာက သူမကို အသုံးချချင်ခဲ့ကြသည်။ သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဖွင့်မည် မဟုတ်ဟု သူမကိုယ်သူမ ကတိပေးထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမ အထင်လွဲ ခံရလျှင်ပင် သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်ပြောဆိုမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုမူ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရော့ဆယ်လင်မှာ အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဟန်ရှောင်းကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထိတ်လန့်မှု၊ စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် သူမကို နားလည်ပေးနိုင်သူတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ်တို့ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့မှာ သူမ မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့ဖူးသော သူမ၏ နှလုံးသားအတွင်းမှ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖြစ်သော်လည်း ဘလက်စတားမှာ သူတို့ကို အလွယ်တကူ မြင်ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ရော့ဆယ်လင်အနေဖြင့် သူမအကြောင်းကို ဤမျှ ကောင်းစွာ သိရှိနေသူ တစ်ဦးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမသည် သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုကိုပင် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရေနိုးမှာမူ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ ရော့ဆယ်လင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် သူမကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ထပ်ခါတလဲလဲ ကြည့်နေမိပြီး သူ၏ အစ်မမှာ အစားထိုး ခံလိုက်ရပြီလားဟုပင် တွေးနေမိသည်။ ရော့ဆယ်လင်တွင် ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များနှင့် အိပ်မက်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မတွေးရဲပေ။

ရော့ဆယ်လင်မှာ သူ မှန်ကန်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်ရှောင်း စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဤဓာတ်မြေဩဇာ ကျွေးနည်းက အရင်အတိုင်းပဲ တကယ် ကောင်းတာပဲ။ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ ယခင်ဘဝက ငွေရောင် တော်လှန်ရေးတပ်မတော်က သူမကို လှည့်စားခဲ့တဲ့ နည်းလမ်း ဖြစ်လိမ့်မယ်။

“ဟတ်ချိုး”

ရေပင်လယ်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် ဘန်းနက်မှာ ရုတ်တရက် နှာချေလိုက်သည်။

ရော့ဆယ်လင် စကားပြောပြီးသောအခါ အခန်းတွင်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူတို့ အနည်းငယ်မှာ ခဏမျှ စကားမပြောကြပေ။ ဟန်ရှောင်းသည် စားပွဲကို ခေါက်ကာ အရင်ဆုံး စကားစလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်း အနာဂတ်မှာ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ? မင်း စီဆီရစ်ကို ပြန်သွားလို့ မရတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းက ခုထိ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်၏ အကျဉ်းသားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတုန်းပဲ။ ငါ မင်းကို အာမခံနဲ့ ထုတ်ပေးခဲ့တာဆိုတော့ ငါ မင်းကို မင်း ကြိုက်တဲ့နေရာမှာ လျှောက်သွားခွင့် ပေးလို့ မရဘူး။”

ရော့ဆယ်လင်သည် ရေနိုးဘက်သို့ လှည့်ကာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါ သိပြီ။ ဒီလောက်တွေ အများကြီး ပြောပြီးမှတော့ မင်းက ငါ့ကို ဆက်နေစေချင်တာပဲပေါ့။”

“မင်းက ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ။ ငါက ပါရမီရှင်တွေကို သဘောကျတယ်။”

ဟန်ရှောင်းသည် သေချာပေါက် ငြင်းဆိုရန် မလိုအပ်ပေ။

“ငါ့မောင်က မင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတာဆိုတော့ မင်း ငါ့ကို အသုံးချချင်ရင်တောင် အလွန်အကျွံတော့ လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကောင်းပြီ၊ မင်း ငါ့ကို ကယ်ဖို့အတွက် မင်းရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို အသုံးပြုခဲ့တာဆိုတော့ ငါ မင်းကို ကြွေးမြီ တစ်ခု တင်သွားပြီ။ ငါ့မောင်က ငါ့မောင်ပဲ၊ ငါ သူ့ကို အသုံးချပြီး မင်းကို ပြန်ပေးဆပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် များများစားစား မရှိတော့ မင်းလို အရေးပါတဲ့လူ တစ်ယောက်ကို ငါ သေချာပေါက် ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ရော့ဆယ်လင်သည် ကိုယ်ကို ဆန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လှောင်ပြောင်သော သဘောထားသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ သူမသည် ဟန်ရှောင်းအား ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ထွက်ပြေးလို့လည်း ရမှာ မဟုတ်တော့ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မင်းအတွက် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် ငှားပေးပါ့မယ်။ မင်း ကြိုက်သလို အသုံးချပါ၊ ရှက်မနေနဲ့။”

“ကောင်းပြီ။” ဟန်ရှောင်းမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အော်ဟစ်နေမိသည်။ ‘ခုထိ သရုပ်ဆောင်နေတုန်းပဲလား။ ဟိုမှာ +၈၀ ဆိုတဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကြီးကို ငါ မမြင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား၊ မင်း ဘယ်လောက် ကျေးဇူးတင်နေလဲဆိုတာကို အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ရင် သေသွားမှာမလို့လား။ ဟမ်…’

အကြီးမားဆုံးသော ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ရေနိုးအား ရော့ဆယ်လင်ကို ခေါ်ဆောင်သွားကာ အနားယူခိုင်းရန်၊ တစ်ခုခု စားသောက်ခိုင်းရန်နှင့် သူမ၏ အားအင်များကို ဖြည့်တင်းခိုင်းရန် ပြောကြားလိုက်သည်။ အကျဉ်းချခံထားရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတော်ပင် အားနည်းနေပြီး ပြန်လည်ကုစားရန် လိုအပ်နေသည်။

သူတို့ နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းသည် ခန်းမအတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်သည်။ သူသည် ဆိုဖာကို သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ခေါက်ရင်း ရော့ဆယ်လင်၏ ထူးခြားသော ပါရမီကို မည်သို့ အသုံးချရမည်နည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။

ရော့ဆယ်လင်၏ အက်စ်ပါစွမ်းရည်မှာ အတွေးအခေါ် တည်ဆောက်ရေးအတွက် အလွန် သင့်လျော်လှသည်။ ၎င်းကို ဘလက်စတား စစ်တပ်၏ အဖွဲ့အစည်း ယဉ်ကျေးမှုကို အားကောင်းစေရန်၊ ‘ဘလက်စတား၏ အလင်းရောင်ကို စကြဝဠာ၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ရောက်ရှိစေရမည်’ နှင့် ‘ဘလက်စတားသည် ထုံးစံအတိုင်း မြင့်တက်လာလိမ့်မည်’ ကဲ့သို့သော ဆောင်ပုဒ်အချို့ ဖန်တီးရန် အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ သွေးစွန်းကုန်းမြေတွင်လည်း အတွေးအခေါ် တည်ဆောက်ရေးအတွက် ထူးခြားသော ပါရမီရှင်များ ရှိကြသည်။

ဒါဆိုရင်၊ ရော့ဆယ်လင်က နိုင်ငံရေး အရာရှိချုပ် အလုပ်ကို တာဝန်ယူနိုင်တာပေါ့။

ဟန်ရှောင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို ထိလိုက်သည်။

လယ်ကွင်းများကို ဝိညာဉ်ရေးရာ တည်ဆောက်မှုဖြင့် ကျန်းကျန်းမာမာ ကြီးထွားလာအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့...

ဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ အရည်အသွေးမြင့် ဓာတ်မြေဩဇာ ဖြစ်မှာပဲ။

‘ပြီးတော့ သူမရဲ့ စွမ်းရည်မှာ အရမ်းထူးခြားတယ်။ ငွေရောင် တော်လှန်ရေးတပ်မတော်က အနာဂတ်မှာ သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေဦးမှာပဲ၊ ငါလည်း ဒီလိုမျိုး ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက် ရှိသူတစ်ဦးကို အမြဲထိန်းသိမ်းထားလို့ မရဘူး။ အဲလိုဆိုမှတော့ သူမဟာ ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝကလိုပဲ ငွေရောင် တော်လှန်ရေးတပ်မတော်၏ အမာခံ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာဦးမယ်ဆိုရင်လည်း ငါ သူတို့နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ထားနိုင်သလို သူတို့ရဲ့ ရန်သူလည်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။’

ငွေရောင် တော်လှန်ရေးတပ်မတော်မှာ ဗားရှင်း အကြီးစားတစ်ခု၏ ပင်မဇာတ်လမ်း ဖြစ်သဖြင့် သူတို့မှာ သဘာဝအတိုင်း အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။ ဟန်ရှောင်းအနေဖြင့် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ စကြဝဠာ လူမှုအဖွဲ့အစည်း သုံးခုကို ဖြုတ်ချရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသော်လည်း သူတို့၏ ရန်သူတော့ မဖြစ်ချင်ပေ။

ဖြစ်နိုင်တာက ရော့ဆယ်လင်မှတစ်ဆင့် သူသည် ငွေရောင် တော်လှန်ရေးတပ်မတော် လုံးဝ မဖွဲ့စည်းမီကပင် သူတို့၏ ခြေရာလက်ရာများကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကြိုတင် တုံ့ပြန်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် ထိုအကြံဉာဏ်ကို တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ပြဿနာ မရှိကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူ အင်တာဖေ့စ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

မစ်ရှင်စာရင်းတွင် (ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမား) မစ်ရှင်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သလို သူသည်လည်း ဆုလာဘ်ကို ရရှိပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ့တွင် ပြည့်စုံသော ရေနိုး၏ ဇာတ်ကောင် ဆင့်ခေါ်ခြင်းကတ်တစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဇာတ်ကောင် ဆင့်ခေါ်ခြင်းကတ် - ရေနိုး - (ပြီးပြည့်စုံသော ယန္တရားအာရုံ)

စုစုပေါင်း ယန္တရား ပေါင်းစည်းနိုင်စွမ်းကို ၁.၄ နှင့် မြှောက်မည်။ (အခြေခံ တန်ဖိုး၊ အလိုလိုပွင့်သော စွမ်းရည်များမှ ဘောနပ်စ်များနှင့် အရည်အချင်းများ ပါဝင်သည်။ ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ စုစုပေါင်း တန်ဖိုးအပေါ် သက်ရောက်သည်။)

ယန္တရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ယန္တရားများကို အားကောင်းစေသည့်အခါ ယန္တရား၏ အဆင့်မှာ ပန်းရောင် ရှားပါးအဆင့်အထိ၊ တစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နှစ်ဆင့် ခေတ္တ မြင့်တက်သွားလိမ့်မည်။

ယန္တရားပညာရှင် အတန်းအစား ဖွင့်သုံးနိုင်သောစွမ်းရည် အားလုံးအတွက် +၄ အဆင့်။ ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နိုင်သည်။

ကြာချိန်- ၁၆ နာရီ

အသုံးပြုနိုင်မှု- ၀/၃

မှတ်ချက်- မင်း၏ အာရုံထဲမှာ ယန္တရားတိုင်းဟာ ဂေဟစနစ် မျှတမှုရှိတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။

သုံးကြိမ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် ၁၆ နာရီ ကြာမြင့်မည်။ အတော်ပင် ကြာရှည်လှသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဇာတ်ကောင် ဆင့်ခေါ်ခြင်း ကတ်မျိုးမှာ ယန္တရားများ တည်ဆောက်ရန် အချိန်ကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားပုံ ရသည်။ ၎င်းကို တိုက်ပွဲအတွက်ရော၊ တည်ဆောက်ရေးအတွက်ပါ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဟန်ရှောင်းမှာ အတော်ပင် ကျေနပ်မိသည်။ ဤဇာတ်ကောင် ဆင့်ခေါ်ခြင်းကတ်နှင့်ဆိုလျှင် အဆင့် ၁၈၀ အမွေအနှစ် ကိရိယာတစ်ခု တည်ဆောက်ရန်အတွက် အခြေခံအားဖြင့် ပြဿနာ မရှိတော့ပေ။ သူ လုပ်ရမည့်အရာမှာ ဒီဇိုင်းပုံစံ မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် ငွေရောင် အမွေအနှစ် ဒီဇိုင်းပုံစံကို ရယူရန်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုရင်း ဟန်ရှောင်းမှာ ရေနိုးကို ပိုမို၍ မနာလို ဖြစ်မိသည်။

‘ငါလည်း စစ်မှန်တဲ့ (ပြီးပြည့်စုံသော ယန္တရားအာရုံ) အရည်အချင်းကို လိုချင်တယ်...’

ရော့ဆယ်လင်ကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းသည် ထိုနှစ်ဦးနှင့် လမ်းခွဲခဲ့ပြီး ရေနိုးအား ရော့ဆယ်လင်ကို သူတို့၏ ဌာနချုပ်သို့ ပြန်ခေါ်သွားကာ အခြေချပေးခိုင်းလိုက်သည်။ သူသည် အာကာသယာဉ်ကို မောင်းနှင်ကာ ကောလ်တန် ကြယ်စုတန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့စဉ်မှာပင် ဒီဇိုင်းပုံစံ မစ်ရှင်ရှိရာ တည်နေရာသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဘလက်စတား စစ်တပ်၏ ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်စေ၊ ဗီလ်နာ ဖြစ်စေ၊ ရော့ဆယ်လင် ဖြစ်စေ သူတို့ထဲမှ တစ်ခုမျှ သူ၏ အတန်းအစား အဆင့်တိုးမြှင့်ခြင်း မစ်ရှင်လောက် အရေးမကြီးပေ။ သူ၏ အဖွဲ့အစည်းနှင့် အဆင့်အတန်းကို ပိုမို မြင့်တင်နိုင်ရန်အတွက် သူ ပိုမို သန်မာလာရမည် ဖြစ်သည်။ အတန်းအစား အဆင့်တိုးမြှင့်ခြင်း မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ရန် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အခြားအရာ အားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားကာ အတန်းအစား အဆင့်တိုးမြှင့်ခြင်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ဟန်ရှောင်း ကောလ်တန် ကြယ်စုတန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ သူ မမြင်နိုင်သော မှောင်မိုက်သည့် နေရာတစ်ခုမှ မျက်လုံးတစ်စုံမှာ သူ၏ သွားလာမှုများကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်...