ခိုးတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါဟာ ဓားပြတိုက်တာပဲ
Vol. 5 Ch. 44
"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
လင်ယန်ရွှယ်သည် ချန်အာကောကို မယုံနိုင်စဖွယ် ကြည့်နေမိသည်။
သူမ၏ မြူဆွယ်ခြင်းအတတ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကျရှုံးသွားပြန်ပြီ။
ဘာကြောင့် "ထပ်မံ" ဟု ပြောရသနည်း။
လင်ယန်ရွှယ်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း ချန်အာကောကို တိုက်ရိုက် မမေးနိုင်ပေ။
ထိုသို့လုပ်ခြင်းမှာ သူမ၏ သိက္ခာကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။
သူမသည် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မြူဆွယ်ခြင်းအတတ်ကို အရှိန်အဟုန် ထပ်မြှင့်လိုက်သည်။
သူမ၏ အစွမ်း ထက်ဝက်ခန့်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ချန်အာကောအပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမှ မရှိသေးပေ။
တစ်ဖက်လူမှာ သစ်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ရပ်နေဆဲပင်။
"ဒါ..."
လင်ယန်ရွှယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း၏ မြူဆွယ်ခြင်းအတတ်မှာ စိတ်ကို ဖမ်းစားရုံသာမက ပင်လယ်ဒီရေတက်သကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူ၏ အတွင်းအားကို ကမောက်ကမ ဖြစ်စေနိုင်၏။
ပထမအဆင့် သူမ၏ အစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် အဆင့် (၉) သိုင်းသမား၏ အတွင်းအားကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင် ပေသည်။
အဆင့် (၂) သိုင်းသမားပင်လျှင် ၎င်းကို မခံနိုင်ပေ။ ချန်အာကောက ဘယ်လိုလုပ် ဘာမှမဖြစ်ပဲနေနိုင်ရသနည်း။
"ထူးဆန်းတယ်၊ အရမ်းထူးဆန်းတယ်"
လင်ယန်ရွှယ် စဉ်းစား၍မရပေ။
သူမကိုယ်တိုင်ပင် အမှန်တရားကို စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"မိစ္ဆာမ၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"
ဟိန်းထွက်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
ထိုအသံမှာ ချန်အာကောထံမှ မဟုတ်ဘဲ ယင်ဟွိုက်ယွီထံမှ ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က လင်ချွမ်နှင့် ယင်ဟွိုက်ယွီတို့ အတူတူ ပြန်ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်ယန်ရွှယ်က ချန်အာကောကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသည်ကို သူတို့ မြင်သွားကြသည်။
ယင်ဟွိုက်ယွီသည် မြေပြင်သို့ မဆင်းသေးမီမှာပင် လေထဲမှနေ၍ လင်ယန်ရွှယ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
"ဟွန့်"
လင်ယန်ရွှယ်က ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ သူမ၏ လက်ကလေးဖြင့် ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ လက်ဝါးချက်ကို ခုခံလိုက်သည်။
"ဗုန်း"
အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လင်ယန်ရွှယ်မှာ တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရှားသော်လည်း ယင်ဟွိုက်ယွီမှာ နောက်သို့ ငါးလှမ်းခန့် ဆုတ်သွားရသည်။
ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ ရဲတက်သွားပြီး သွေးလေများ ဆူပွက်လာသည်။
သူသည် လင်ယန်ရွှယ်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"ဆရာ"
ချန်အာကောက ယင်ဟွိုက်ယွီကို အပြေးအလွှား သွားတွဲလိုက်သည်။
ယင်ဟွိုက်ယွီပင် လင်ယန်ရွှယ်ကို မယှဉ်နိုင်သည်မှာ သူမ၏ အစွမ်း မည်မျှကြီးမားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
ဝူတန်တောင်တစ်ခုလုံးတွင် လင်ချွမ်တစ်ယောက်သာ သူမကို ယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
သူသည် လင်ချွမ်ကို အကူအညီတောင်းသည့် အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဟင်း"
လင်ချွမ်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသည် အလုပ်ရှုပ်ရသည်ကို မနှစ်သက်ပေ။
သူ့အမြင်တွင် လင်ယန်ရွှယ်ကဲ့သို့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးက ချန်အာကောကို တိုက်ခိုက်နေစရာအကြောင်းမရှိပေ။
အကယ်၍ တစ်ခုခု ရှိမည်ဆိုလျှင် ချန်အာကောနှင့် ရူယိတို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လင်ယန်ရွှယ်က အမှန်တရားကို ဖွင့်ချမည်ကို သူ မကြောက်ပေ။
အလယ်ပိုင်းဒေသ သိုင်းလောကသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသား၏ စကားကို မည်သည့်အခါမျှ ယုံမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် လင်က တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေတယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် လင်ချွမ်က အဖော်ပြုပေးပါ့မယ်"
"ဘာလို့ လူငယ်တပည့်လေးကို အနိုင်ကျင့်နေရတာလဲ"
လင်ချွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ရှင်းပြနေရန် ပျင်းရိနေပြီး လင်ယန်ရွှယ်ကို ရှင်းပြနေစရာလည်း မလိုပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမကို သူ၏လူဟု သူ တစ်ခါမျှ မသတ်မှတ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။
"ရှင့်ကို တို့ မနိုင်လို့ မတိုက်တာပါနော်"
လင်ယန်ရွှယ်က မကျေမနပ် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်၏။
ထို့နောက် ယင်ယွိုက်ယွီကို စူးစူးဝါးဝါး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအကြည့်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ ပေသည်။
ခဏချင်းမှာပင် သူမသည် တစ်ခြားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသလိုပင်။
ယင်ဟွိုက်ယွီကတော့ မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် တိီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"တကယ့် မိစ္ဆာမပဲ"
လင်ယန်ရွှယ်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ တံခါးကို ဂျိန်းခနဲ ပိတ်လိုက်သည်။
ထိုအခါ လင်ချွမ်က ချန်အာကောဘေးသို့ ဆင်းသက်လာသည်။
ချန်အာကောက အသက်ကို ဝဝရှူကာ ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်- "တပည့် အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ"
သူသည် မျက်စိမှိတ်ကာ လင်ချွမ်က သူ၏အပေါ်သို့ "ပိုးချည်မျှင်အတတ်"
သုံးလာမည်ကို စောင့်နေ၏။
သို့သော် ခဏကြာသည့်တိုင် ဘာမှဖြစ်မလာသဖြင့် မျက်စိဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်ချွမ်က သူ့ကို ပျင်းရိစွာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူရဲ့ အတွင်းအားက အရမ်းပြင်းထန်တယ်"
"ပိုးချည်မျှင်ကို ကွန်တိန်နာအဖြစ် သုံးရင်တောင် အချို့က ယိုစိမ့်ထွက်လာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒဏ်မခံနိုင်ဘူး"
"ဝူတန်ရဲ့ မျက်နှာအတွက်နဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ အနာဂတ်ကို အနစ်နာမခံနိုင်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ခါ ရင်ဆိုင်ရမှာက အဆင့် (၃) အထက်တန်းက ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပဲ"
"သူမကို နိုင်ဖို့အတွက် သိုင်းပညာတစ်ခု ငါသင်ပေးမယ်"
လင်ချွမ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
ယင်ဟွိုက်ယွီနှင့် ချန်အာကောတို့မှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ မိမိထက် အဆင့် ၆ ဆင့် မြင့်သူကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် မည်သို့သော သိုင်းပညာရှိသနည်း"
"အကြီးအကဲ နောက်နေတာလား? ကျွန်တော်က အဆင့် ၉ ပဲ ရှိသေးတာ။ အစ်မ လျိုက အဆင့် ၃ အထက်တန်းလေ! ဒါ ဝူတန်ရဲ့ သိက္ခာနဲ့ ဆိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းရဲ့ အပြစ်သား မဖြစ်ချင်ဘူး"
ချန်အာကောက ညည်းတွားလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ် အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော် ဒီသက်တမ်းအထိ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာမျိုး မကြားဖူးပါဘူး။ သေချာ ပြန်စဉ်းစားပေးပါဦး"
ယင်ဟွိုက်ယွီကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဖျောင်းဖျ လိုက်သည်။
သို့သော် လင်ချွမ်ကတော့ ဘာမှမကြားသလိုပင် တည်ငြိမ်နေဆဲ။
ထို့နောက် သူသည် အိတ်ထဲမှ သိုင်းကျမ်းတစ်စောင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။
လရောင်အောက်တွင် ကျမ်းစာပေါ်မှ စာလုံးကြီးများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။
"နဝမမြောက် ယင်ကျမ်းစာ"
ယင်ဟွိုက်ယွီ အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
သိုင်းလောကတွင် ဤကျမ်းစာသည် အယ်မေ့ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာဖြစ်ကြောင်း မည်သူမသိဘဲ နေပါမည်နည်း။
ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော ရတနာသည် လင်ချွမ်လက်ထဲသို့ မည်သို့ရောက်နေသနည်း။
"အကြီးအကဲရဲ့ သိုင်းပညာက လောကမှာ အတုမရှိပါဘူး။ ဒီကျမ်းစာကို မလိုပါဘူး။ ဘာလို့ သွားခိုးခဲ့ရတာလဲ"
ယင်ဟွိုက်ယွီ စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ အော်မေ့က ကျမ်းစာပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို သိလျှင် ဝူတန်တောင်တွင် အကြီးအကျယ် ပြဿနာတက်ပေလိမ့်မည်။
"ခိုးတာ?"
"ငါ ခိုးတာ မဟုတ်ဘူး"
လင်ချွမ်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး။
"ငါ လုခဲ့တာ"
သူက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။
ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ စကားပြောရန်ပင် ခက်ခဲသွားတော့သည်။
"မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါ ဒီကျမ်းစာကို မလိုပါဘူး။ သိုင်းပြိုင်ပွဲပြီးရင် ပြန်ပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာပါ့မယ်။ အဲဒီမတိုင်ခင်အထိတော့ ဘာပြဿနာမှ တက်မှာမဟုတ်ဘူး"
လင်ချွမ်က ယင်ဟွိုက်ယွီကို နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး ချန်အာကောကို သိုင်းသင်ပေးရန် စတင်လိုက်သည်။
နောက်တစ်နေ့တွင်။
အယ်မေ့တပည့်အုပ်စုကြီးသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲသို့ အင်တိုက်အားတိုက် ဝင်လာကြသည်။
ဝူတန်တပည့်များကတော့ ယခင်က ရှောင်လင်ကျောင်းနှင့် ပြိုင်ဖူးသဖြင့် ယဉ်ပါးနေပြီဖြစ်၏။
အရေးကြီးဆုံးမှာ သူတို့တွင် ရူယိကို နိုင်ခဲ့သော ပါရမီရှင် ချန်အာကော ရှိနေခြင်းပင်။
ထိုစဉ်က သိုင်းပြိုင်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ချန်အာကောသည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် မည်သူမျှ သူ၏ အဆင့်ကို မသိနိုင်ပေ။
ရူယိကို နိုင်ခဲ့သော သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုကြောင့် အော်မေ့တပည့်များမှာ အလိုအလျောက် ရှိန်နေကြသည်။
အမှန်တကယ်တွင်မူ ချန်အာကောသည် အလွန်ကြောက်လန့်နေပြီး စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ဆုတောင်းနေသည်။
"မင်းတို့... ငါ့နားကို သိပ်မလာကြပါနဲ့ဦး"