သက်သေတစ်ခုနှင့် အပြစ်ပုံချခြင်း

အယ်မေ့တပည့်များ၏ ဓားသိုင်းမှာ များသောအားဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ယင် သိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းမှာ အမျိုးသမီးတပည့်များအတွက် ပိုမိုသင့်တော်သောကြောင့် ပင်။

သို့သော် ၎င်းသည် အတွင်းအား ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာမှုကို လျော့နည်းစေသည်။

အော်မေ့ဓားသိုင်းကို ထူးထူးခြားခြား ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ခန့်မှန်းရခက်သော လှည့်ကွက်များအပေါ်မှာသာ အဓိက အားကိုးကြရသည်။

ထို့အပြင် ယခုခေတ် အော်မေ့ဂိုဏ်းတွင် အစွမ်းထက်သူ အလွန်ရှားပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်မျှပင် မရှိတော့ပေ။

ဝူတန်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ပင် လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၃၀ က သူတော်စင်များနှင့် နတ်ဆိုးတို့၏ စစ်ပွဲကြီးတွင် အော်မေ့ဂိုဏ်းမှာလည်း အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

အစွမ်းထက်သော ရှေးမျိုးဆက်များ အားလုံးနီးပါး သေဆုံးကုန်ကြပြီး ကျန်ရှိသူများမှာလည်း အသုံးမကျသော လူငယ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

အော်မေ့​၏ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရပ်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လျိုဟွမ်းယင်ကို တွေ့သောအခါ အော်မေ့ဂိုဏ်းက ရတနာတစ်ခုလို တန်ဖိုးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ့်ကို ရယ်စရာပင်။

“ချလွမ်း"

ဓားချင်းထိသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျိုဟွမ်းယင်​၏ လက်ထဲမှ ဓားမှာ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ထွက်သွားကာ လင်ချွမ်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“တဖက်လူရဲ့ ဓားကို လှမ်းပြီး ထိန်းချုပ်တာလား"

အော်မေ့တပည့်များသည် မယုံနိုင်စဖွယ် မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေကြသည်။

အရာဝတ္ထုများကို အဝေးမှ လှမ်း၍ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းသမားများ၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်သည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဓားလေးစင်ကို တားဆီးခဲ့သည်ကိုပါ ထည့်တွက်လျှင် သူပြသခဲ့သော အစွမ်းမှာ သာမန် နွားကျောင်းသား တစ်ဦး၏ အစွမ်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

“မင်း... မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

လျိုဟွမ်းယင် မှင်တက်သွားသည်။

သူမနှင့် ချင်ယွီတို့ အမြဲ အထင်သေးခဲ့သော နွားကျောင်းသားလေးမှာ အမှန်တကယ်တော့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

“ဓားကို နှလုံးသားက ထိန်းချုပ်တယ်၊ အရာဝတ္ထုတွေကို စိတ်ဝိညာဉ်က အုပ်စိုးတယ်။ ဒါဟာ ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်ပဲ"

လင်ချွမ်သည် လျိုဟွမ်းယင်​၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ သိုင်းကျမ်းထဲမှ ဂါထာတစ်ခုကို အေးအေးဆေးဆေး ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

ဤဂါထာမှာ နားလည်ရ လွယ်ကူသော်လည်း လက်တွေ့တွင် ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦးပင်လျှင် အတွင်းအား အလွန်ပေါများမှသာ အဝေးမှ ဓားကို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“မင်း"

လျိုဟွမ်းယင်သည် လင်ချွမ်ကို ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုစဉ် လင်ချွမ်​၏ ဝတ်ရုံမှာ လေမတိုက်ဘဲ လွင့်မြောနေ၏။

သူ၏ ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်မှ လွတ်ထွက်သွားကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွား‌ လေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာပြီး အယ်မေ့တပည့်များနှင့် ငါးလှမ်းခန့် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသည်။

လျိုဟွမ်းယင်​၏ ဓားမှာ လင်ချွမ်​၏ ဘေးတွင် အလိုအလျောက် ပတ်ချာလည်နေတော့သည်။

ဤကဲ့သို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုံရိပ်ကို စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့်သာ ဖော်ပြနိုင် ပေမည်။

“ချောလိုက်တာ"

လင်ယန်ရွှယ်သည် အချစ်စိတ်မွှန်နေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ လင်ချွမ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

လင်ချွမ် သူမနှင့် ရင်ဆိုင်စဉ်က ဓားသိုင်းကို တစ်ခါမျှ မသုံးခဲ့ဖူးပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမကို နှိမ်နင်းရန် လင်ချွမ်အတွက် ဓားသိုင်း မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဟွမ်းယင်ကို ကာကွယ်ကြ"

“ဒီလူက စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းသမားပဲ ရှိသေးတာ။ အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်ကြ"

အော်မေ့ အကြီးအကဲက အော်လိုက်ခြင်းပင်။

သူမသည် လင်ယန်ရွှယ်​၏အစွမ်းကို သိသည်။

ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက တကယ် သတ်ဖြတ်လိုလျှင် အော်မေ့တပည့်များမှာ ခဏချင်း သေဆုံးနိုင်သည်ကို သူမ သိသည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ လင်ချွမ်ကို သတ်၍ ဝူတန်တောင်ပေါ်သို့ ပြေးတက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူမသည် လင်ချွမ်​၏ အစွမ်းကို အထင်သေးခဲ့မိသည်။

သူသည် စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းသမား မဟုတ်ပေ။

လေထဲတွင် ဤကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနိုင်ခြင်းမှာ ပထမအဆင့် များသာလုပ်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။

“မိုက်မဲလိုက်တာ"

လင်ယန်ရွှယ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သူမသည် အော်မေ့တပည့်များကို တိုက်ခိုက်ရန်ပင် စိတ်မလောတော့ဘဲ လင်ချွမ်​၏ ရဲရင့်သောပုံရိပ်ကိုသာ ငေးကြည့်နေတော့သည်။

“ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်"

လင်ချွမ် တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူကိုယ်တိုင်မှာမူ မလှုပ်ရှားပေ။

သူ၏ ဘေးတွင် ပတ်ချာလည်နေသော ဓားသည် အလိုအလျောက် ပျံထွက်သွားပြီး ဓားပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

“အား"

အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမကို ကာကွယ်ပေးထားသော ဂိုဏ်းတူအစ်မ လေးယောက်မှာ လဲကျသေဆုံးသွားသည်ကို လျိုဟွမ်းယင် ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေမိသည်။

သူတို့ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရက်စက်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

အဆင့် ၃ သိုင်းသမားဖြစ်သော လျိုဟွမ်းယင်မှာ လက်စားချေရန် စိတ်မကူးတော့ဘဲ ကြောက်စိတ်သာ ကြီးစိုးနေတော့သည်။

“ကျွန်မကို မသတ်ပါနဲ့"

လျိုဟွမ်းယင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အသနားခံလိုက် တော့သည်။

မျက်ရည်များမှာ ထိန်းမရအောင် စီးကျလာသည်။

သူမသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

“ဟွမ်းယင်"

အော်မေ့အကြီးအကဲမှာ မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လျိုဟွမ်းယင် ဤမျှ ပျော့ညံ့လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် လင်ချွမ်ဂအမြင်တွင်မူ ဤသည်မှာ လျိုဟွမ်းယင်​၏ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

အလိုလိုက်ခံရသော ပန်းတစ်ပွင့်မှာ အလွန်ကျိုးလွယ် ပေသည်။

လျိုဟွမ်းယင်မှာ သေလူကိုပင် တစ်ခါမျှ မြင်ဖူးပုံ မရပေ။

“ဒီလောက်ပဲလား၊ ပျင်းစရာကြီး"

လင်ယန်ရွှယ်က စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက် မိသည်။

သူမထံမှ အနက်ရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကျန်ရှိနေသော အော်မေ့တပည့်များကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏချင်းမှာပင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

အနက်ရောင် မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အယ်မေ့တပည့်များမှာ သွေးအန်ကာ သေဆုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လျိုဟွမ်းယင် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့သည်။

သူမမှာ လင်ယန်ရွှယ် လိုချင်သော ဆုလာဘ် ဖြစ်သောကြောင့် အသက်ချမ်းသာရာ ရနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းလိုချင်တာကို ငါ ချန်ထားပေးခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ အပြစ်အားလုံးကိုတော့ မင်းပဲ ခံယူရလိမ့်မယ်"

လင်ချွမ်က လင်ယန်ရွှယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်မိသည်။

သူ၏ စကားမှာ အလွန်ပြတ်သားသဖြင့် လင်ယန်ရွှယ်ပင် မငြင်းရဲပေ။

ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဤကဲ့သို့ မည်သူပြောရဲပါမည်နည်း။

လင်ချွမ်တစ်ယောက်သာ လုပ်ရဲပေလိမ့်မည်။

“ဟီး၊ ရှင်ပြောသမျှ အားလုံး အတိုင်းပါပဲ"

“နှမြောစရာကောင်းတာက အယ်မေ့တပည့်တွေ အများကြီးကို သတ်လိုက်မိပြီဆိုတော့ ငါ အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ဆက်နေလို့ မရတော့ဘူးပေါ့"

လင်ယန်ရွှယ်က ရယ်မောပြီးနောက် စိတ်မကောင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုသည်။

“ရှင် ကျွန်မနဲ့အတူ အနောက်ဘက်ဒေသကို လိုက်ခဲ့ပါလား? အဲဒီက ပတ်ဝန်းကျင်က အလယ်ပိုင်းဒေသလောက် မသာယာပေမဲ့၊ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းက ဝူတန်ဂိုဏ်းထက် ဘာမှမနိမ့်ကျပါဘူး"

လင်ယန်ရွှယ်၏ ပါးပြင်လေးမှာ ရဲတက်သွားသည်။

သူမသည် လင်ချွမ်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ လင်ချွမ်မှာ နွားကြီးကို ဆွဲ၍ အဝေးသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ချစ်စကားများကို လေထဲသို့သာ ပြောလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟင်း"

လင်ယန်ရွှယ် ဒေါသမထွက်ဘဲ အလျှော့ပေးလိုသော စိတ်သာ ရှိသည်။

သူမသည် ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သလို ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူလည်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် မည်သည့်ယောက်ျားမျှ သူမကို မဖွယ်မရာ မတွေးရဲကြပေ။

လင်ချွမ်နှင့် မတွေ့မီက သူမနှင့် ထိုက်တန်သော ယောက်ျား ဤလောကတွင် ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယခုမှ စိတ်ဝင်စားစရာ ယောက်ျားတစ်ယောက် တွေ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက အရေးပင် မလုပ်ပေ။

“ဒေါသထွက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ"

“ဒါပေမဲ့ ငါ အရှုံးမပေးပါဘူး။ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းက ကိစ္စတွေကို ရှင်းပြီးတာနဲ့ ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်"

လင်ယန်ရွှယ်က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ အမည်ပါသော သက်သေခံတံဆိပ်ပြားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခဲ့သည်။

ပြီးနောက် လျိုဟွမ်းယင်ကို ဆွဲမ၍ လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နှစ်နာရီခန့် အကြာတွင်။

တောင်ပေါ်သို့ ပြန်လာသော ဝူတန်တပည့်တစ်ဦးသည် အယ်မေ့တပည့်များ၏ အလောင်းများကို တွေ့ရှိသွားသည်။

သူသည် တောင်ပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်သွားကာ အလယ်ပိုင်းဒေသ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေမည့် ဤသတင်းကို သတင်းပို့လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် “လင်ယန်ရွှယ်” ဟု ရေးထွင်းထားသော တံဆိပ်ပြားကိုလည်း တွေ့ရှိကာ ဂိုဏ်းချုပ်ထံ ဆက်သခဲ့သည်။

သုံးရက်အတွင်း။

အယ်မေ့တပည့်များကို ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းချုပ်က သတ်ဖြတ်သွားသည်ဟူသော သတင်းသည် အလယ်ပိုင်းဒေသ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

အော်မေ့ဂိုဏ်းမှာ ဝမ်းနည်းနေသလို လျိုဟွမ်ဒယင်​၏ သတင်းကိုလည်း စိုးရိမ်နေကြသည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းဘက်မှ လျိုဟွမ်းယင်​၏ အလောင်းကို မတွေ့ရကြောင်း အကြောင်းပြန်ခဲ့သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုတည်းကပင် အလယ်ပိုင်းဒေသ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံး၏ အမုန်းတရားများကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

လင်ချွမ်ကိုတော့ မည်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

အယ်မေ့ဂိုဏ်းသည် အခြားဂိုဏ်းများနှင့် ပူးပေါင်းကာ အနောက်ဘက်ဒေသ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ်၊ ဝူတန်တောင်ခြေရှိ မြက်ခင်းပြင်မှာတော့ အေးချမ်းသာယာသော နိဗ္ဗာန်ဘုံလေးအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေပါတော့သည်။