သိုင်းလောကကို တုန်လှုပ်စေသော ထိုးဖောက်အောင်မြင်မှု

ရှောင်လင်ကျောင်းတော်တွင်။

ညဥ့်ဦးယံ၌ ဆိတ်ငြိမ်လှသော ရှေးဟောင်းကျောင်းတော်ကြီး၏ အေးချမ်းမှုကို ပြင်းထန်သော လေပြေတစ်ခုက ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"အသံက အနောက်ဘက်ဆောင်က လာတာ"

"သွားကြည့်ကြစို့"

ဆူညံသံကြောင့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ တပည့်များ ချက်ချင်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြသည်။

အနောက်ဘက်ဆောင်သည် ဝူတန်ဂိုဏ်းနှင့် ဓားနတ်ဘုရား တို့ တည်းခိုရာ နေရာဖြစ်ပေ​၏။

အကယ်၍ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက လာရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်လျှင်လည်း ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ရွေးချယ်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကံဆိုးလွန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

မကြာမီ သိုင်းသမားအားလုံး အနောက်ဘက်ဆောင်သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ ဝင်းထဲတွင် ဝူတန်ဂိုဏ်းသား သုံးဦးနှင့် ယွဲ့ချင်းရို တို့သာ ရှိနေပြီး ဓားနတ်ဘုရားကိုမူ မတွေ့ရပေ။

သို့သော် အခန်းထဲမှ လေထုမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေဆဲပင်။

"သခင်မလေးယွဲ့... ရှင့်ဆရာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဒါက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုဆိုရင် ဘာလို့ ချန်အာကောက ဘာလို့ ဘာမှမလုပ်တာလဲ"

လူအများက ဝိုင်းဝန်းမေးမြန်းနေကြစဉ်။

"အောမိသောဖော"

ဟူသော ရွတ်ဆိုသံနှင့်အတူ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်စု ဝင်းထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

ဦးဆောင်လာသူမှာ မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူနှင့် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် ရှောင်လင်ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ကျန့်ခုန်း ဖြစ်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်မလေး ယွဲ့"

"ကျွန်တော် မှားမကြည့်ဘူးဆိုရင် ဓားနတ်ဘုရားဟာ ပိတ်ဆို့နေတဲ့ အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဘယ်သူမှ မမှန်းဆနိုင်တဲ့ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီ ထင်တယ်"

ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။

ယနေ့ခေတ် သိုင်းလောကတွင် ပထမအဆင့်ပင် ရှားပါးလှရာ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် ဆိုသည်မှာ လူအများအတွက် အလှမ်းဝေးလွန်းလှခြင်းပင်။

ဆရာတော် ကျန့်ခုန်းက အခြေအနေကို လူအများ နားလည်အောင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မသိတာ တစ်ခုရှိတယ်"

"သိုင်းပညာ အဆင့်တွေကို ကိုးဆင့် ခွဲထားတယ်၊ အားလုံးက ပထမအဆင့်ဟာ အမြင့်ဆုံးလို့ ထင်နေကြတာ"

"တကယ်တော့ ပထမအဆင့်ရဲ့ အထက်မှာ နောက်ထပ် အဆင့်သုံးဆင့် ရှိပါသေးတယ်"

"အထွတ်အထိပ် အဆင့်သုံးဆင့်ကတော့ 'ထိပ်တန်းပညာရှင်၊ သိုင်းဧကရာဇ် နဲ့ သိုင်းအရှင်သခင်' တို့ပဲ ဖြစ်တယ်"

"ဓားနတ်ဘုရားဟာ အခု အဲဒီအထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကို ခြေလှမ်းစလှမ်းလိုက်ပြီ"

"အလယ်ပိုင်းဒေသ သိုင်းလောကမှာ ဓားနတ်ဘုရားရှိနေသရွေ့ အနောက်ဒေသ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွေ ဘယ်တော့မှ ကျူးကျော်ရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ဤစကားကြောင့် သိုင်းသမားများစွာ စိတ်ပျက်သွားကြသည်။

မိမိတို့ အမြဲမျှော်မှန်းခဲ့သော ပထမအဆင့်မှာ တကယ်တော့ အစကနဦးသာ ရှိသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အချို့မှာ အားငယ်သွားကြခြင်းပင်။

သို့သော် ဆရာတော်က ဤအချက်ကို လူအများအား အသိပေးခြင်းမှာ မိမိတို့နှင့် ရန်သူကြားရှိ ကွာဟချက်ကို သိမြင်စေပြီး ပိုမိုကြိုးစားလာစေရန် တွန်းအားပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒိုင်း"

ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ အခန်းတံခါးမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

ငွေရောင်နဂါးတစ်ကောင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသကဲ့သို့ ပုံရိပ်တစ်ခု ညအမှောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ထိုပုံရိပ်ကို ငေးကြည့်ရင်း အံ့ဩအားကျခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပေ​၏။

"ဒါ အထွတ်အထိပ် အဆင့်လား"

"တကယ် အားကောင်းတာပဲ"

"ဒါဆို သိုင်းပညာရဲ့ အထွတ်အထိပ်က တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့ ကျင့်ကြံတာပေါ့"

သိုင်းသမားများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ဆရာတော် ကျန့်ခုန်းကတော့ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော ဓားနတ်ဘုရားကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မှားနေတယ်... ဒါက အထွတ်အထိပ်အစစ် မဟုတ်သေးဘူး"

"သူက အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကို တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရောက်သေးတာ!" ဟု ဆရာတော်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူအုပ်ကြီးကတော့ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

"ဝုန်း"

ဓားနတ်ဘုရားသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်ရာ ဝင်းအတွင်း၌ တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သော တစ်နာရီက လူနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။

ဓားနတ်ဘုရားသည် လူအုပ်ကြားရှိ လင်ချွမ်ကို ကြည့်ကာ အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆရာတော်ကို လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်ကာ -

"ကျွန်တော်မျိုး အသိအမြင်သစ်တစ်ခု ရလိုက်လို့ အခန်းကို ငှားသုံးခဲ့တာ အားနာလှပါတယ်"

"အဆင့်တက်ချိန်မှာ အရှိန်ကို မထိန်းနိုင်လို့ အခန်းပျက်စီးသွားတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ဆရာတော်"

"အခန်းလေး တစ်ခန်းက အရေးမကြီးပါဘူး"

"ဓားနတ်ဘုရား အခုလို အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်တာဟာ အလယ်ပိုင်းဒေသ သိုင်းလောကအတွက် မင်္ဂလာတစ်ပါးပါပဲ"

"ဂုဏ်ယူပါတယ်"

ဆရာတော် ကျန့်ခုန်းက ချက်ချင်းပင် ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။

ဓားနတ်ဘုရားသည် ရှက်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။

လင်ချွမ်သာ မရှိလျှင် သူသည် သေမည့်ရက်ကိုသာ စောင့်နေရမည့်သူပင်။

“ဒီကျေးဇူးကို ဘယ်လိုဆပ်ရမလဲ... ငါ့တပည့်မလေး ရိုအာကို အကြီးအကဲလင်နဲ့ စေ့စပ်ပေးရင် ကောင်းမလား"

ဟု ဓားနတ်ဘုရားက စိတ်ထဲမှ ကြံစည်နေမိသည်။

သူသည် လင်ချွမ်​၏ တန်ဖိုးကို အားလုံးထက် ပိုသိသည်။

အသက် ၁၈ နှစ်နှင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသူမှာ မည်သည့်အင်အားစုအတွက်မဆို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာပင်။

"ဝူတန်ဂိုဏ်းက လင်ရှောင် မဟုတ်လား"

ဓားနတ်ဘုရားက လင်ရှောင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

လင်ရှောင်မှာ အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူသွားကာ-

"ကျွန်တော်မျိုး လင်ရှောင်က အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရားကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ဟု ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဟား၊ စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့"

"ငါ့အခန်းက ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ဝင်းချင်းလည်း တူနေတာပဲ၊ ငါ့တပည့်မနဲ့ ငါ့ကို မင်းတို့ အခန်းမှာ ခဏလောက် ဝေမျှတည်းခိုခွင့် ပေးနိုင်မလား"