အခန်း (၁၄၀)

ယီပိုင်မင်းထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ထွက်ပေါ်မလာပေ။

ထိုလူနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ ယီပိုင်မင်း၏ အိမ်ရှေ့စံရာထူးကို လုယူခဲ့သူဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ယီပိုင်မင်းအတွက် နန်းတွင်းက ကြိုတင်သတ်မှတ်ပေးထားခဲ့သည့် စေ့စပ်ထားသူဖြစ်သည်။

ယီပိုင်မင်း အိမ်ရှေ့စံအဖြစ် ရှိနေစဉ်က ယီပိုင်လျန်သည် သူ၏ရှေ့တွင် အမြဲတမ်း ဖားယားသွေးဆောင်ကာ မျက်နှာချိုသွေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက လူအကဲခတ်တော်သည့် ချန်ပိုင်က ယီပိုင်လျန်၏ မျက်လုံးများတွင် သူငယ်အိမ်ထက် မျက်ဖြူက ပိုများနေကြောင်း ၎င်းမှာ ယုတ်ညံ့သူတို့၏ ပုံစံဖြစ်ကြောင်း တစ်ခါက ပြောဖူးသည်။

အမှန်တကယ်ပင်... ယီပိုင်မင်း ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရပြီး မကြာမီမှာပင် ထိုမျက်ဖြူဆန်သော ဝံပုလွေလေး ယီပိုင်လျန်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာလွှဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် ယီပိုင်မင်း၏ နို့တိုက်မိခင်ကို သေသည်အထိ ရိုက်နှက်ရန် မိန်းမစိုးအား ကိုယ်တိုင်အမိန့်ပေးခဲ့ရုံသာမက ချန်လျန်လျန်ကိုပါ ယီပိုင်မင်းရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး အမျိုးမျိုး လှောင်ပြောင်ကဲ့ရဲ့ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ယီပိုင်မင်းမှာ ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း နန်းတွင်းတွင် ကြီးပြင်းလာသူဖြစ်ပြီး မျက်စိကွယ်နေသူဖြစ်ရာ သာမန်လူတို့ထက် များစွာ ပိုမိုနားလည်တတ်သိသည်။ သူ၏နှလုံးသားမှာ ထိုစဉ်က အလွန်တရာ နာကျင်ခဲ့ရသော်လည်း သူသည် ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲမပြခဲ့ပေ။ ထိုအစား နာကျင်ခါးသီးမှု အားလုံးကို ရင်ထဲမှာပင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။

ပုကျိုရှောက်နှင့် ချန်ပိုင်တို့သည်လည်း သူ့ရှေ့တွင် ထိုလူနှစ်ဦး၏အကြောင်းကို တမင်ရှောင်ရှားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပုကျိုရှောက်က ယီပိုင်မင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို သိရှိနိုင်ရန် တမင်တကာ ထည့်သွင်းပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ခေါက် ယီပိုင်မင်း ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပုနှင့် ချန်တို့ ခံစားမိကြသည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုမှာ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင်သာမက မဟာကျိုး ဧကရာဇ်နှင့် အိမ်ရှေ့စံ ယီပိုင်လျန်တို့အပေါ် ထားရှိသည့် သူ၏ လျစ်လျူရှုမှုတွင်လည်း ထင်ရှားနေသည်။ သူသည် ထိုလူများကို ဘာမျှမဟုတ်သကဲ့သို့ပင် သဘောထားနေတော့သည်။

ယီပိုင်မင်းသည် တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီသို့ လေ့လာရေးခရီးစဉ်အကြောင်းကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်ဒမီ၏ အစွမ်းမှာ သာမန်မျှသာဖြစ်ကြောင်း သူ ကြားသိထားပြီးဖြစ်သလို ယီပိုင်လျန်လည်း တက်ရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပေးကာ ရှောင်ဖယ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ အေးစက်တည်ငြိမ်သော လေသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပုကျိုရှောက်နှင့် ချန်ပိုင်တို့မှာ ကျောချမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်စိပြန်လည်မြင်တွေ့လာပြီးနောက် ယီပိုင်မင်း၏ မီးခိုးရောင်မျက်ဝန်းများသည် အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေတတ်ရာ သူ အမှန်တကယ် ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ပေ။

သူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ယီပိုင်မင်းသည် နန်းတော်အတွင်းမှ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ မဟာကျိုးတွင် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုမရှိဘဲ မည်

သည့်မင်းသားကိုမျှ မြို့စားနယ်စားဘွဲ့မပေးအပ်သလို သီးခြားနေအိမ်လည်း ခွင့်မပြုပေ။ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသော အိမ်ရှေ့စံ ယီပိုင်လျန်မှလွဲ၍ ကျန်မင်းသားများမှာ မြို့အတွင်း သီးခြားနေထိုင်ခွင့်မရှိကြပေ။ သို့သော် ယီပိုင်မင်းမှာမူ လက်ရှိတွင် စစ်ပညာနန်းဆောင်၌သာ ယာယီနေထိုင်လျက်ရှိသည်။

နန်းတော်မှ ထွက်လာပြီးနောက် သူသည် သူငယ်ချင်းများကို သူ့အား မင်းသားဘွဲ့ထည့်ကာ ခေါ်ဆိုခြင်းမပြုရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူ၏ထံတွင် တော်ဝင်မင်းသားတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များ လုံးဝမကျန်ရှိတော့ပေ။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်အတွင်း သူသည် နေရာအနှံ့ခရီးလှည့်လည်ကာ သွေးတိမ်သားရဲများကို သုတ်သင်ခဲ့သဖြင့် မဟာကျိုးတွင် ကျော်ကြားလာခဲ့ရာ ဧကရာဇ်ကျိုးကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို အထင်ကြီးလာခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် ယနေ့တိုင် နန်းတွင်း၌ မည်သည့် တရားဝင်တာဝန်မှ မရှိဘဲ အာဏာမရှိသော မင်းသားတစ်ဦးအဖြစ်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ပုကျိုရှောက်နှင့် ချန်ပိုင်တို့၏ အမြင်တွင်မူ သူတို့ရှေ့တွင် ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ယီပိုင်မင်းသာလျှင် မဟာကျိုး၏ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်ဖြစ်ပေသည်။

ဧကရာဇ်ကျိုးသည် သူ၏ သားသမီးများထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်သည့် ယီပိုင်မင်းကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ဖိနှိပ်ထားရသနည်းဆိုသည်ကို ပုကျိုရှောက်နှင့် ချန်ပိုင်တို့ နားမလည်နိုင်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ဘဝတစ်သက်တာတွင် ယီပိုင်မင်းတစ်ဦးတည်းကိုသာ နောက်လိုက်အဖြစ် သစ္စာရှိရှိ လိုက်ပါရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"သူတို့ ဘယ်လိုနေကြလဲ။ သူတို့ကို မမြင်ရတာတောင် နှစ်အတော်ကြာပြီပဲ"

ယီပိုင်မင်း၏ လေသံမှာ ဒီည ညစာ စားပြီးပြီလားဟု မေးမြန်းနေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ပေါ့ပါးတည်ငြိမ်နေသည်။

"သူတို့ကတော့ အကောင်းသားပေါ့။ ဟို အမှိုက်ပုံလို တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအသင်းမှာ ဥက္ကဋ္ဌနဲ့ ဒုဥက္ကဋ္ဌ လုပ်နေကြတာလေ"

ချန်ပိုင်က ဝေဖန်ချက်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟေး... မင်းက တကယ်ပဲ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား။ အဲဒီအတွဲက တခြားသူတွေရှေ့မှာ ပျို့အန်

ချင်စရာကောင်းအောင် သူတို့အချစ်တွေကို ပြသနေတာလေ ငါတော့ တကယ်ကို ရင်ထဲမှာ မအီမသာ ဖြစ်ရတယ်"

"ဒါဆို ပြောပါဦး... မင်းတို့က အဲဒီ အမှိုက်ပုံအကယ်ဒမီကို ဘာကိစ္စသွားရတာလဲ။ သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေဆီ အလည်သွားတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်"

ယီပိုင်မင်းက နောက်ပြောင်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယောက်ျားလေးချင်း ဖြစ်သည့်တိုင် ပုနှင့် ချန်တို့၏ နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ ခဏမျှ မြန်သွားခဲ့ရသည်။

"နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ပေါ်လာတော့မယ်။ ဒုတိယခန်းမမှူးက သူ့ကို ကူညီဖို့ ထူးချွန်တဲ့ မှော်ဆရာတချို့ကို ရှာချင်နေတာ။ သူ့ကို မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က ခေါင်းကို ကန်လိုက်လို့လားတော့မသိဘူး... တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီမှာ သင့်တော်တဲ့သူ သွားရှာမယ်တဲ့လေ"

ပုကျိုရှောက်နှင့် ချန်ပိုင်တို့မှာ မူလက ပျင်းပျင်းရှိသဖြင့် အကယ်ဒမီသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီ၏ ပညာရေးအဆင့်အတန်းမှာ မည်မျှရှိသည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထိုနေရာမှာ ချမ်းသာပြီး အလိုလိုက်ခံထားရသည့် လူကုံထံကလေးများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

အရပ်ရှစ်မျက်နှာ နတ်ဘုရားလက်နက်များ ပေါ်ထွက်လာမည့် သတင်းမှာ ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမအတွင်း၌ အထူးလျှို့ဝှက်ချက်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမ၏ ခန်းမမှူးကြီးမှာ အရေးကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်လေ့မရှိဘဲ တစ်နှစ်ပတ်လုံးနီးပါး မြင်တွေ့ရခဲသူ ဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်များအကြောင်း သတင်းကိုလည်း ခန်းမမှူးကြီးကိုယ်တိုင် ပေးပို့သော စာတစ်စောင်မှတစ်ဆင့် သိရှိရခြင်းဖြစ်သည်။

ခန်းမ၏ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို တာဝန်ယူရသည့် ဒုတိယခန်းမမှူး ကျန့်လီက အရည်အချင်းရှိသူ မည်သူမဆို နတ်ဘုရားလက်နက် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့တွင် ပါဝင်နိုင်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။ သို့သော် ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် အရည်အချင်းအရှိဆုံး ဖြစ်သည့် ဝူကျိ လူငယ်ပါရမီရှင် သုံးဦးဖြစ်သော ရဲ့၊ ပု နှင့် ချန် တို့မှာမူ ထိုအဖွဲ့တွင် သေချာပေါက် ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက သိထားကြသည်။

"ချန်ပိုင်... စကားကို ဆင်ခြင်ပြောဦး။ ဒုတိယခန်းမမှူးက ကိစ္စတစ်ခုခုလုပ်ရင် သူ့အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ ရှိမှာပဲ။ နောက်ပြီး တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီက မင်းနဲ့ ပိုင်မင်း ထင်သလောက်လည်း မရိုးရှင်းဘူး။ သူတို့ရွေးလိုက်တဲ့ အပြန်အလှန်ဖလှယ်ရေး ကျောင်းသား သုံးယောက်က လျှော့တွက်လို့မရဘူး"

ပုကျိုရှောက်က ပြောလိုက်သည်။

မူလက သူသည်လည်း ချန်ပိုင်ကဲ့သို့ပင် ထင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ထိုနေ့က မှော်အကယ်ဒမီတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စများက သူ၏ အမြင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

"ကျိုရှောက်... မင်းပြောတဲ့ လျှော့တွက်လို့မရဘူးဆိုတာက ကာကွယ်ဖို့ပဲ သိတဲ့ ဝတုတ်လေးကို ပြောတာလား ဒါမှမဟုတ် ကံကောင်းလို့ အဆင့်မြင့်မှော်ဆေးရည် ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေးကိုလား ဒါမှမဟုတ် အမြဲတမ်း ဝတ်ရုံခြုံထားပြီး စိတ်နေစိတ်ထား ထူးဆန်းတဲ့သူကို ပြောတာလား"

ချန်ပိုင်က သွားဖြူဖြူလေးများ ပေါ်သည်အထိ ပြုံးရင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"အင်း... မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီခရီးကနေ တစ်ခုခုတော့ ထူးထူးခြားခြား တွေ့ခဲ့ပုံရသားပဲ။ အဲဒီ သုံးယောက်က ဒုတိယခန်းမမှူး ပြောနေတဲ့ နှစ်ကုန်အားလပ်ရက်အပြီး ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမကို လာသတင်းပို့မယ့် ကျောင်းသားတွေပေါ့ ဟုတ်လား"

ယီပိုင်မင်းသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းနှစ်ဦး၏ စကားနာထိုးတတ်သော ပုံစံကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

"သူတို့ပဲပေါ့။ နောက်ထပ် နှစ်လလောက် ထပ်စောင့်ရဦးမယ်။ ငါတောင် နှစ်ကုန်အားလပ်ရက် ရှိတာကို မေ့နေတာ။ ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်... မင်းတို့ ဒီအားလပ်ရက်မှာ ဘာလုပ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိလဲ"

ချန်ပိုင်က မေးလိုက်သည်။

မဟာကျိုး၏ စစ်ပညာနန်းဆောင်များနှင့် မှော်အကယ်ဒမီများသည် နှစ်စဉ်နှစ်ကုန်တွင် နှစ်လကြာ အားလပ်ရက် ပေးလေ့ရှိသည်။ ထိုကာလအတွင်း ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ မိသားစုနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရန် နေရပ်သို့ ပြန်ကြသော်လည်း အချို့သော ကြိုးစားသူများမှာမူ မိမိတို့၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် သီးခြားလေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်တတ်ကြသည်။

"ငါကတော့ တောင်ဘက်ပိုင်းကို သွားဖို့ စဉ်းစားထားတယ်။ အဲဒီမှာ သွေးတိမ်သားရဲတစ်

ကောင်ကို တွေ့တယ်ဆိုလို့ ခမည်းတော်က ငါ့ကို သွားသုတ်သင်ခိုင်းထားတယ်"

ယီပိုင်မင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့လည်း မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

ချန်ပိုင်နှင့် ပုကျိုရှောက်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။

နှစ်သစ်ကူးချိန်ကဲ့သို့သော အားလပ်ရက်မျိုးတွင် ဧကရာဇ်ကျိုးက ယီပိုင်မင်းအား သားရဲသုတ်သင်ရန် စေလွှတ်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အေးစက်လွန်းလှသော ဖခင်တစ်ဦး၏ လုပ်ရပ်ပင်။ သို့သော် ယီပိုင်မင်းကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ မယ်တော် ကွယ်လွန်ပြီးနောက်တွင် သူ၏အတွက် နှစ်ကုန်အားလပ်ရက်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်နေတော့သည်။ ယွီကျင်းမြို့တွင် ကျန်ရစ်နေပြီး အေးစက်သော ဆက်ဆံမှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသည်ထက် တောင်ဘက်သို့ သွားရောက်ကာ အတွေ့အကြုံသစ်များ ရှာဖွေခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

"တစ်ခုတော့ ကြိုပြောထားမယ်။ ဒါက ကစားဖို့ သွားတာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီသားရဲက အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ရမယ်"

ယီပိုင်မင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။

သွေးတိမ်သားရဲဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချန်ပိုင်နှင့် ပုကျိုရှောက်တို့၏ မျက်နှာများ အနည်းငယ် ပျက်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။ ယွီကျင်း၏ တည်ငြိမ်လွန်းသော ဘဝက သူတို့ကို ငြီးငွေ့နေစေပြီ ဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားလက်နက် ရှာဖွေရေးခရီးမထွက်မီ ဤကဲ့သို့သော စွန့်စားခန်းမျိုးမှာ သူတို့အတွက် လိုအပ်နေသော အတွေ့အကြုံပင် ဖြစ်ပေသည်။