အခန်း (၁၄၅)

ယွင်ရှန်းသည် ယန်ယွင်ဟူသော အမည်ဖြင့် ဆင့်ခေါ်ဂုဏ်ထူးဆောင်အဖြစ် ဟွမ်ထိန်အဖွဲ့နှင့်အတူ ဤခရီးကို စတင်ခဲ့သည်။

မဲမဲလေးကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာလည်း ယွင်ရှန်း ကြိုတင်စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အခြားအကြောင်းရင်းများထက် သူမ၏ တရားဝင်ဆင့်ခေါ်သားရဲဖြစ်သော ဘိုဘိုမှာ အားကိုးရရန် အလွန်ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ ဘိုဘို၏ ရုပ်သွင်မှာလည်း ထူးဆန်းလွန်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သဖြင့် ယွင်ရှန်းအနေဖြင့် ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်မပြလိုပေ။

မဲမဲလေးမှာမူ များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ ၎င်း၏ ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ရန်သူကို အငိုက်ဖမ်းတိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး အကယ်၍ မယှဉ်နိုင်သော ရန်သူနှင့်တွေ့ပါကလည်း ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ယွင်ရှန်းသည် မဲမဲလေးကို သားရဲဘုရင်မျှော်စင်အတွင်းမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းနှင့်အတူ မဲမဲလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စစ်မှန်သော ဆင့်ခေါ်သားရဲ ဘိုဘို၏ ရုပ်သွင်ကို မြင်ဖူးထားကြသည့် ဟွမ်ထိန်အဖွဲ့သား သုံးဦးစလုံးမှာ သိသိသာသာပင် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် လူလေးဦးနှင့် ခွေးတစ်ကောင်တို့သည် ယွီကျင်းမြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

"ယွင်ရှန်း... မင်း ဟွမ်ထိန်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်ရင် အရင်ဆုံး မုဆိုးစစ်သည် တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့လိုတယ်။ မုဆိုးစစ်သည် အဆင့်တွေကို S, A, B, C, D, E ဆိုပြီး အဆင့်ခြောက်ဆင့် ခွဲထားတယ်။ စစ်သည်တော်၊ မှော်ဆရာ ဒါမှမဟုတ် ဆင့်ခေါ်ဂုဏ်ထူးဆောင် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေအထောက်အထား ရှိသူတိုင်း သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းခွဲတွေမှာ မုဆိုးစစ်သည် တံဆိပ်ပြားသွားထုတ်လို့ရတယ်။ မင်းအနေနဲ့ မှော်စစ်သည်တံဆိပ် ဒါမှမဟုတ် ဆင့်ခေါ်လက်စွပ်ကို ပြရလိမ့်

မယ်"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖန်းကုက လမ်းခရီးတွင် မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့အစည်းများအကြောင်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းအတွက်မူ ယခုခရီးသည် ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသေးသော မုဆိုးစစ်သည် ကမ္ဘာသစ်ကြီးထဲသို့ ခြေချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မုဆိုးစစ်သည်များကို အဆင့်ခွဲခြားရုံတင်မကဘဲ လူဦးရေနှင့် အဖွဲ့အစည်းအလိုက် မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့၊ မုဆိုးတပ်မဟာနှင့် အလွတ်တန်းမုဆိုးဟူ၍လည်း ခွဲခြားထားသည်။ ပထမနှစ်မျိုးမှာ တစ်ဦးချင်းနှင့် အဖွဲ့လိုက် မစ်ရှင်များကို တိုက်ရိုက်လက်ခံနိုင်သော်လည်း အလွတ်တန်းမုဆိုးများမှာမူ တစ်ဦးချင်းမစ်ရှင်များကိုသာ လက်ခံဆောင်ရွက်ခွင့် ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် အမျိုးမျိုးသော မစ်ရှင်များကို အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ လက်ခံနိုင်ရန်အတွက် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ မုဆိုးစစ်သည်အများစုမှာ သတ်မှတ်ထားသော အဖွဲ့ သို့မဟုတ် တပ်မဟာတစ်ခုခုသို့ ဝင်ရောက်ကြလေ့ရှိသည်။

မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့များကိုလည်း မုဆိုးစစ်သည်များကဲ့သို့ပင် S, A, B, C, D, E ဟူ၍ အဆင့်ခြောက်ဆင့် ခွဲခြားထားပြီး အဆင့်တစ်ခုချင်းစီသည် မိမိတို့အဆင့်နှင့် ကိုက်ညီသော မစ်ရှင်များကိုသာ လုပ်ဆောင်ခွင့်ရှိကာ အဆင့်ကျော်လွန်၍ လုပ်ဆောင်ခွင့်မရှိပေ။ အဖွဲ့အဆင့် မြင့်မားလေလေ ပိုမိုကောင်းမွန်သော မစ်ရှင်များကို ရရှိလေလေဖြစ်ပြီး ရရှိမည့် ဆုလာဘ်နှင့် ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း ပိုမိုကြီးမားလေဖြစ်သည်။

ဟွမ်ထိန်အဖွဲ့သည် အတူတကွ လက်တွဲခဲ့သည်မှာ ၇ နှစ်၊ ၈ နှစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်ကာ ဖန်းကု၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အဖွဲ့သားသုံးဦးစလုံး၏ စွမ်းရည်မှာ အတော်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။ သူတို့သည် အဆင့် E မှ အဆင့် C အထိ တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းလာနိုင်ခဲ့ပြီး မဟာကျိုး၏ မုဆိုးလောကတွင်လည်း အမည်တစ်လုံး ရရှိထားကြသည်။

သို့သော် မုဆိုးစစ်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စည်းမျဉ်းများကြောင့် ဖန်းကုနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် အဆင့် C မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့အဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်နေခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ယွင်ရှန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် တစ်ဖွဲ့လုံးမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာနေကြတော့သည်။

တစ်ဦးချင်းစီ အဆင့်တက်ရန်အတွက် မြို့အဆင့်ရှိ မုဆိုးဂိုဏ်းခွဲများတွင် အကဲဖြတ်ခံရုံဖြင့် လုံလောက်သော်လည်း အဖွဲ့လိုက် အဆင့်တိုးမြှင့်ရန်အတွက်မူ သတ်မှတ်ထားသော မုဆိုးစစ်သည် ကာကွယ်ရေးမြို့များသို့ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ တိုက်ကြီးတစ်ဝှမ်းရှိ နိုင်ငံအသီးသီး၏ နယ်စပ်ဒေသများတွင် ထိုကဲ့သို့သော မြို့များကို တည်ထားလေ့ရှိသည်။

ယွင်ရှန်းတို့အဖွဲ့ သွားရောက်မည့် တောက်ယဲ့တောင်မြို့သည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ကာကွယ်ရေးမြို့များအနက် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဤမြို့များ တည်ရှိရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မုဆိုးစစ်သည်များကို အကဲဖြတ်ရန်နှင့် သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ဖန်းကုက ဤအကြောင်းကို ပြောပြနေစဉ်မှာပင် ဝမ်ရန်ရွှီနှင့် မူနန်ယန့်တို့မှာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် အမူအရာများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ ဝမ်ရန်ရွှီကဆိုလျှင် "နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ခေါင်းမော့နိုင်ပြီဟေ့။ ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒီ အဆင့် C အဖွဲ့တွေကို သူတို့အမေတောင် မမှတ်မိနိုင်အောင်ကို ငါ ဆော်ပစ်ဦးမယ်" ဟု ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးနေလေသည်။

ယွင်ရှန်းမှာမူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲပင်။ သူတို့က အဆင့်တက်စာမေးပွဲ ဖြေဆိုရန် လာကြခြင်း မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ဝမ်ရန်ရွှီ၏ လေသံမှာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် လာခြင်းနှင့် ပိုတူနေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဝမ်ရန်ရွှီ ပြောလိုသည့် ဆိုလိုရင်းကို ယွင်ရှန်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ မဟာကျိုး၏ နယ်မြေမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ မတ်စောက်သော တောင်တန်းကြီးအချို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင်မူ ပြာလဲ့လဲ့အရောင်ရှိသော ဘဲဥပုံ ကျောက်တုံးအဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။

အဆောက်အအုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွင်ရှန်း သဘောပေါက်သွားသည်မှာ မုဆိုးစစ်သည် ကာကွယ်ရေးမြို့ဆိုသည်မှာ မြို့အစစ်အမှန်မဟုတ်ဘဲ အားကစားကွင်းကြီးတစ်ခုနှင့်တူသော ဧရာမ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင်။

"ခေါင်းဆောင်ဖုန်း... ဒါက တောက်ယဲ့တောင်မြို့လား။ ကြည့်ရတာ လက်ဝှေ့ကွင်းတစ်ခုနဲ့ ပိုတူနေသလိုပဲ" ဟု ယွင်ရှန်းက မေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းရောမခေတ်က တိရစ္ဆာန်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရသော ကွင်းကြီးများကဲ့သို့ပင် အလွန်ကြီးမားလှပြီး ယွီကျင်းမြို့၏ တစ်ဝက်ခန့်ပင် ရှိပေလိမ့်မည်။

"မင်းရဲ့ အမြင်က တော်တော်လေး စူးရှတာပဲ ယွင်ရှန်း။ ဒါက အမှန်တကယ်ပဲ လက်ဝှေ့ကွင်းကြီး တစ်ခုပါ။ မဟာကျိုးနိုင်ငံက တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ တောက်ယဲ့တောင် လက်ဝှေ့ကွင်းပေါ့"

ဖန်းကုက ရှင်းပြရင်း မြေပုံတစ်ခုဝယ်ကာ ယွင်ရှန်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ စနစ်ကျသော နိုင်ငံများနည်းတူ မဟာကျိုးသည်လည်း အချင်းချင်း သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် မှော်ဆရာများ၊ စစ်သည်တော်များနှင့် ဆင့်ခေါ်ဂုဏ်ထူးဆောင်များအကြား တိုက်ခိုက်မှုများသည် အရပ်သားများကို မထိခိုက်စေရန် အထူးဂရုပြုရသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်တွင်လည်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မရှိပါက နိုင်ငံ၏ အင်အားမှာ ဆုတ်ယုတ်သွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် နိုင်ငံကြီး ၅ ခုသည် မုဆိုးစစ်သည် ကာကွယ်ရေးမြို့ များဟူသော စိတ်ကူးကို ဖော်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဤမြို့များကို ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တောင်တန်းဒေသများ သို့မဟုတ် သားရဲဘေးအန္တရာယ်ရှိသော နေရာများတွင် တည်ဆောက်ထားသည်။ ၎င်းက စွမ်းအားရှင်များအား အရပ်သားများကို မထိခိုက်စေဘဲ အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်စေနိုင်သလို ဒေသတွင်း သားရဲဘေးကိုလည်း နှိမ်နင်းရာရောက်စေသည်။

"မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့ အဆင့်တက်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်က တကယ်တော့ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲပဲ။ ဥပမာ အဆင့် C အဖွဲ့ကနေ B ကို တက်ချင်ရင် တူညီတဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ အခြားအဖွဲ့တွေကို စိန်ခေါ်ပြီး အနည်းဆုံး ၃ ကြိမ် အနိုင်ရရမယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ နောက်ဆုံးအဆင့်အနေနဲ့ အဆင့် B အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို အနိုင်တိုက်ရတာပေါ့"

ဖန်းကုက ရှင်းပြသည်။ သူတို့သည် ယွင်ရှန်း ကြောက်ပြီး မလိုက်လာမည် စိုးသဖြင့် ဤအကြောင်းကို ကြိုတင်မပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့ ယွင်ရှန်း။ ငါတို့အဖွဲ့က အဆင့် C ထဲမှာ ထိပ်သီး ၅ ဖွဲ့ထဲ ပါပါတယ်။ မင်း ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘဲ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ထိုင်နေရုံနဲ့တင် ရပါတယ်"

ဝမ်ရန်ရွှီက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

တောက်ယဲ့တောင်အတွင်း၌ လူဦးရေမှာ အလွန်စည်ကားလှသည်။ ယွင်ရှန်း၏ သေးငယ်သော ကိုယ်လုံးလေးမှာ အရပ်ရှည်လှသော မုဆိုးစစ်သည်များကြားတွင် နစ်မြုပ်သွားနိုင်သဖြင့် အရပ် ၂ မီတာကျော်မြင့်သော ဖန်းကုက သူမကို ပခုံးပေါ်သို့ မတင်လိုက်ပြန်သည်။ ယွင်ရှန်းမှာ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားသော်လည်း "ဧရာမလူသားတစ်ဦး၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်ခြင်းက အလုပ်ကို ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်" ဟူသော နယူတန်၏ စကားအတိုင်း အမြင့်မှနေ၍ အရာရာကို ကောင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့် သဘောကျသွားတော့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် လက်ထဲရှိ မြေပုံကို ကြည့်ရှုရင်း ကာကွယ်ရေးမြို့၏ တည်ဆောက်ပုံကို လေ့လာလိုက်သည်။

"အို... ခေါင်းဆောင်ဖုန်း ကာကွယ်ရေးမြို့ထဲမှာ လက်နက်တိုက်တွေနဲ့ ဆေးခန်းတွေလည်း ရှိတာပဲလား"

မြေပုံပေါ်ရှိ ဆိုင်များကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ယွင်ရှန်းမှာ တိုက်သစ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"လက်နက်တွေနဲ့ ဆေးတွေတင်မကဘူး ဒီမြို့ထဲက ဈေးတန်းမှာဆိုရင် ယွီကျင်းမြို့မှာတောင် ရှာမရနိုင်တဲ့ ရတနာတွေကို တွေ့နိုင်တယ်"

ဖန်းကုက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။