အခန်း (၁၄၇)
Vol. 14 Ch. 147
များပြားလှသော စားသောက်ပွဲနှင့် ဝိုင်သောက်စားမှုများအပြီးတွင် ဖန်းကုသည် ဝမ်ရန်ရွှီနှင့် မူနန်ယန့်တို့ကို တည်းခိုမည့်နေရာ စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မူ ယွင်ရှန်းကိုခေါ်ကာ တောက်ယဲ့တောင်ရှိ မုဆိုးစစ်သည်သမဂ္ဂထံသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
မုဆိုးစစ်သည်သမဂ္ဂရှိ ဝန်ထမ်းများမှာ ဖန်းကုနှင့် အတော်ပင် ရင်းနှီးနေကြပြီဖြစ်သည်။ သူ့ကို မြင်သည်နှင့် ရယ်မောကာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
"လူရူးကြီး... မင်း ပြန်လာပြန်ပြီလား။ ဒီတစ်ခါလည်း ပွဲကြည့်ဖို့ပဲ လာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ အခုတလော လက်ဝှေ့ကွင်းထဲမှာ တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ မုဆိုးအဖွဲ့သစ်တချို့ ရောက်နေတယ်ဟေ့"
တောက်ယဲ့တောင် လက်ဝှေ့ကွင်းသို့ လာရောက်ကြသော မုဆိုးများမှာ ရည်ရွယ်ချက် အမျိုးမျိုးရှိကြသည်။ အချို့က အဆင့်တက်ရန် အကဲဖြတ်ခံဖို့ လာကြကာ အချို့က ပွဲကြည့်ပြီး အတွေ့အကြုံယူရန် လာကြပြီး၊ အချို့မှာမူ ဆုကြေးငွေ အများအပြားရရန် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ယှဉ်ပြိုင်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။
ဟွမ်ထိန် မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့ဝင် သုံးဦးမှာမူ ပထမအမျိုးအစားနှင့် ဒုတိယအမျိုးအစားအကြားတွင် ရှိနေပြီး တောက်ယဲ့တောင်ရှိ အဆင့် C အဖွဲ့များကြားတွင် အတော်လေး နာမည်ရထားသူများ ဖြစ်သည်။ ဖန်းကုနှင့် သူ၏အဖွဲ့ စတင်ဖွဲ့စည်းစဉ်က သုံးနှစ်ဆက်တိုက် မစ်ရှင်အမျိုးမျိုးကို ဇောက်ချလုပ်ကိုင်ခဲ့သဖြင့် အဆင့် E မှ D၊ ထိုမှတစ်ဆင့် C အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဤလက်ဝှေ့ကွင်းသို့လည်း အကြိမ်ကြိမ် လာရောက်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် သူတို့အဖွဲ့တွင် ဆင့်ခေါ်ဂုဏ်ထူးဆောင်တစ်ဦး မရှိခြင်းကြောင့် အဆင့် C တွင်သာ နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်ခန့် ရပ်တန့်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဖန်းကုက အဖွဲ့သားများကို ခေါ်လာသည့်အခါ အဓိကအားဖြင့် ပွဲကြည့်ရန်နှင့် မုဆိုးလောက၏ နောက်ဆုံးရသတင်းများကို နားစွင့်ရန်သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အရပ် ၂ မီတာကျော်ရှိသော ဖန်းကုက ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပခုံးပေါ်တင်၍ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သမဂ္ဂရှိ ဝန်ထမ်းများမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထိုနေရာရှိ မုဆိုးဟောင်းအချို့ကပင် "ဖန်းကု... ဒါ မင်းသမီးလေးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။ ဒီကလေးမလေးက ကြည့်ရတာ အရမ်းနုနယ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ မင်းနဲ့တော့ တစ်စက်ကလေးမှ မတူဘူး" ဟု ပြောင်ချော်ချော် နောက်ပြောင်ကြသည်။
အသက် ၃၀ ကျော်ရှိပြီး ကြမ်းတမ်းခိုင်မာသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည့် ဖန်းကုနှင့် အတွင်းအားကျင့်ကြံထားသဖြင့် အသားအရေမှာ ရေစက်ကလေးများ ထွက်တော့မည့်အလား ကြည်လင်ဝင်းပနေသော ယွင်ရှန်းတို့နှစ်ဦး အတူရပ်နေပုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကွာခြားလွန်းလှသည်။ လူပျိုကြီး ဖန်းကုမှာ နောက်ပြောင်ခံရသဖြင့် မျက်နှာမှာ ရှားရှားပါးပါး နီရဲသွားပြီး အသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"မျက်စိမပါတဲ့ ကောင်တွေ... ငါ ဒီနေ့လာတာ အဆင့် B မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့ အကဲဖြတ်ပွဲ လျှောက်ဖို့ကွ။ ဒီကလေးမလေးက ငါရှာထားတဲ့ ဆင့်ခေါ်ဂုဏ်ထူးဆောင်ပဲ"
သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စောစောက ပြောင်လှောင်နေကြသော မုဆိုးများမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်ကြီးများ အဟောင်းသားဖြစ်ကာ ယွင်ရှန်းကို ဝိုင်းကြည့်နေကြတော့သည်။
ဟမ်... ဒီကလေးမလေးက ဆင့်ခေါ်ဂုဏ်ထူးဆောင်တဲ့လား။
မဟာကျိုးမြို့တော်တွင် ဆင့်ခေါ်ဂုဏ်ထူးဆောင် အရှားပါးကြီးမဟုတ်သော်လည်း ဆင့်ခေါ်ကျောင်းတော်မှ အသိအမှတ်ပြုထားသူအများစုမှာ တော်ဝင်မိသားစု သို့မဟုတ် အင်အားကြီးမုဆိုးတပ်မဟာများ၏ အထူးဧည့်သည်တော်များအဖြစ်သာ ဆက်ဆံခံရလေ့ရှိသည်။ အဆင့် C မုဆိုးအဖွဲ့လေးတစ်ခုက ဆင့်ခေါ်ဂုဏ်ထူးဆောင်တစ်ဦးကို ရှာတွေ့ထားသည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စဖြစ်ရာ ဖန်းကုတစ်ယောက် ဘာကြောင့် ဤမျှ ဝမ်းသာနေရသည်ကို သူတို့ နားလည်သွားကြသည်။
လူအများ၏ စူးစမ်းကြည့်ရှုမှုများကြားတွင် ယွင်ရှန်းသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် သူမ၏ ဆင့်ခေါ်လက်စွပ်ကို မုဆိုးသမဂ္ဂမှ တာဝန်ရှိသူထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"တကယ်ပဲ ဆင့်ခေါ်ဂုဏ်ထူးဆောင်တစ်ယောက်ပဲ။ တော်တယ် ဖန်းကု... မင်း တကယ်ပဲ ဆင့်ခေါ်သူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ်ပဲ ဒီကလေးမလေးကို လက်ဝှေ့ကွင်းထဲမှာ ပေးယှဉ်ပြိုင်မှာလား။ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားရင် မကောင်းဘူးနော်"
သမဂ္ဂဝန်ထမ်းက နောက်ပြောင်သည့်အမူအရာများကို ဖျောက်ပစ်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။
မုဆိုးလောကတွင် အသက်ကန့်သတ်ချက် တိတိကျကျမရှိသော်လည်း အကယ်၍ ဤအရုပ်မလေးကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းသော ဆင့်ခေါ်သူလေးသာ မုဆိုးစစ်သည်အဖြစ် တရားဝင်ဖြစ်လာပါက သူမသည် တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အသက်အငယ်ဆုံး မုဆိုးစစ်သည် မှတ်တမ်းကို တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
တောက်ယဲ့တောင်ဂိုဏ်းခွဲမှ ဝန်ထမ်းများကမူ ဖန်းကုတစ်ယောက် အဆင့် B သို့ တက်ချင်ဇောဖြင့် တိုက်ကြီး၏ အနာဂတ်မျိုးဆက်သစ် ပျိုးပင်လေးကို အတင်းအကျပ် အသုံးပြုနေသည်ဟု ထင်မြင်နေကြသည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မုဆိုးများက သူမကို အထင်အမြင်သေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ယွင်ရှန်းတစ်ယောက် စိတ်ထဲတွင် အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ သူမ၏ လိုလီရုပ်သွင်မှာ တကယ့်ကို ပြဿနာပေးလွန်းလှသည်။ ဖန်းကုကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ယွင်ရှန်း၏ စွမ်းရည်ကို သာမန်ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦးအဆင့်နှင့် ဆေးပညာ၊ မှော်ဆေးရည်ဖော်စပ်မှုတွင် ထူးချွန်သူအဖြစ်သာ သိထားခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ၏ အသက်နှင့် အရွယ်အစားမှာ လာမည့်လက်ဝှေ့ကွင်းပြိုင်ပွဲများတွင် မမျှော်လင့်ထားသော အရေးပါသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာမည်ကို ယွင်ရှန်းကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိသေးပေ။
ဖန်းကုက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒီကလေးမလေးက အဖွဲ့ထဲမှာ နေရာဖြည့်ပေးရုံပါပဲ။ သူမကို အနာအဆာတစ်စက်လေးတောင် မရှိစေရဘူးလို့ ငါ အာမခံပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားကို အခြားသူတစ်ယောက်က ပြောလျှင် လူများက သံသယဝင်ကြမည်ဖြစ်
သော်လည်း ဖန်းကုကဲ့သို့ လူသန်ကြီးတစ်ဦးက ပြောသဖြင့်သာ လက်ခံနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အရှိန်အဟုန်ပြင်းလှသော လက်ဝှေ့ကွင်းတိုက်ပွဲများကြားတွင် မည်သူက ကလေးမလေးတစ်ယောက်ကို ဂရုစိုက်နိုင်မှာလဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒီစကားကို ဖန်းကုက ပြောတာဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။
ဖန်းကုက မှော်ဆရာနှင့် သိုင်းအစုံကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးမှာရော အဝေးပစ် မှော်တိုက်ကွက်တွေမှာပါ ထူးချွန်သူပင်။ သူ့ရဲ့စွမ်းအားက အဆင့် C မုဆိုးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များထဲတွင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်းရှိ၏။
"စကားကို အပိုင်မပြောနဲ့ဦး ဖန်းကု။ အခုရက်ပိုင်း အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲနေတယ်။ တခြားနိုင်ငံက မုဆိုးအဖွဲ့တချို့ တောက်ယဲ့တောင် လက်ဝှေ့ကွင်းကို ရောက်နေကြတယ်။ အဆင့် B ရော C ရော ပါတာပဲ။ သူတို့က တော်တော်လေး သန်မာကြပြီး ငါတို့နိုင်ငံက မုဆိုးအဖွဲ့ တော်တော်များများကို အလဲထိုးထားပြီးပြီ"
မုဆိုးသမဂ္ဂ ဝန်ထမ်းက စိုးရိမ်တကြီး သတိပေးလိုက်ပြန်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖန်းကု၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားတော့သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ဒေသန္တရအကြောင်းရင်းများကြောင့် ကာကွယ်ရေးမြို့တစ်ခုစီတွင် ထိုဒေသမှ ဒေသခံမုဆိုးများကသာ အရေအတွက် အများဆုံးရှိလေ့ရှိသည်။ သို့သော် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ပြိုင်ပွဲများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကာကွယ်ရေးမြို့များအကြား "
ယှဉ်ပြိုင်ရေး မုဆိုးစစ်သည်များဟုခေါ်သော ပြိုင်ပွဲပုံစံသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ဤမုဆိုးများသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်ကြပြီး နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဆက်တိုက်အနိုင်ရရှိမှု ဆုကြေးများ ရရှိရန်အတွက် လက်ဝှေ့ကွင်းအသီးသီးသို့ လှည့်လည်စိန်ခေါ်တတ်ကြသည်။ မကြာသေးမီကပင် အခြားအင်အားကြီးနိုင်ငံများမှ ထိုကဲ့သို့သော မုဆိုးအုပ်စုတစ်စု တောက်ယဲ့တောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်ဝှေ့ကွင်းတွင် ဆက်တိုက်အနိုင်ရရှိမှု မှတ်တမ်းများစွာကို တင်ထားကြသည်။
ဤအကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ မုဆိုးသမဂ္ဂအတွင်းရှိ ဒေသခံမုဆိုးများ၏ မျက်နှာများတွင် ဒေါသရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားကြသည်။ မုဆိုးအဖွဲ့အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်မှာ သဘာဝဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ မဟာကျိုး၏ ပြည်တွင်းရေးသာဖြစ်သည်။ အခြားနိုင်ငံမှ မုဆိုးများကို ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှာမူ မဟာကျိုး တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက် မျက်နှာပျက်စရာ ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။
"ဒီလိုတွေ ဖြစ်နေတာတောင် ဘာလို့ အင်အားကြီးတဲ့ မုဆိုးတပ်မဟာတွေက ဝင်မပါကြတာလဲ"
ဖန်းကုက သတင်းကို ကြားရသည်နှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးသူပီပီ ဤကဲ့သို့ အနိုင်ကျင့်ခံရမှုကို သူ ကြည့်မနေနိုင်ပေ။
မဟာကျိုးမြို့တော်အတွင်းတွင် အဆင့် A ရှိသော မုဆိုးတပ်မဟာကြီး အများအပြား ရှိသည်။ ထိုအဖွဲ့များရှိ မုဆိုးစစ်သည်များသာ ထွက်လာပါက ရိုသေမှုမရှိသော ဤနိုင်ငံခြားသား မုဆိုးများကို ကောင်းကောင်း ပညာပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ကို လာစိန်ခေါ်နေတဲ့ နိုင်ငံခြားသား မုဆိုးအဖွဲ့တွေက အဆင့် B နဲ့ C တွေပဲလေ။ အဆင့် A တပ်မဟာတွေက ဝင်ပါဖို့ဆိုတာက သိပ်ပြီးတော့ မသင့်တော်ဘူး ဖြစ်နေတာပေါ့"
မုဆိုးသမဂ္ဂမှ တစ်ဦးက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။
အကယ်၍ အဆင့်မြင့် မုဆိုးများက အခြားနိုင်ငံမှ အဆင့်နိမ့် မုဆိုးများကို နှိမ်နှင်းသည်ဟု သတင်းထွက်သွားပါက မဟာကျိုး မုဆိုးများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖန်းကု တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
သူ့အနေဖြင့်လည်း ကူညီရန် အင်အားမရှိသေးပေ။ သူ၏ ဤတစ်ခေါက် ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဆင့်တက်စာမေးပွဲ အောင်မြင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်များကို တိုက်ရိုက်သွားရောက် ရန်စရန် မသင့်တော်သလို ယွင်ရှန်း၏ ဘေးကင်းရေးကိုလည်း သူ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။
ယွင်ရှန်းကိုယ်တိုင်လည်း ဖန်းကု၏ စိုးရိမ်မှုကို နားလည်သည်။ သို့သော် သူမမှာ ငယ်ရွယ်ပြီး အဆင့်အတန်းလည်း မရှိသေးသဖြင့် မည်သည့်မှတ်ချက်မျှ မပေးခဲ့ပေ။ သူမ၏ အစီအစဉ်မှာ ဟွမ်ထိန်အဖွဲ့အား အဆင့် B အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးပြီးမှသာ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုသည်ကို စဉ်းစားရန်ဖြစ်သည်။
ညည်းညူမှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတိုင်း ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ မုဆိုးသမဂ္ဂသည် ယွင်ရှန်း၏ အသက်အရွယ်ကြောင့် မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို အဟန့်အတား မပြုခဲ့ပေ။
သူမ၏ အမည်၊ နေရပ်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ မုဆိုးဂိုဏ်းခွဲ၏ အချက်အလက်များကို ဖြည့်စွက်ပြီးနောက် သမဂ္ဂက ယွင်ရှန်းအတွက် အဆင့် E ဟု ရေးထိုးထားသော မုဆိုးစစ်သည် တံဆိပ်ပြားကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယွင်ရှန်းတစ်ယောက် တရားဝင် အဆင့် E မုဆိုးစစ်သည် ဖြစ်လာကြောင်း သက်သေပင်။
"ခေါင်းဆောင်ဖုန်း... သမီး ဈေးတန်းထဲကို တစ်ယောက်တည်း သွားကြည့်ချင်လို့"
ယွင်ရှန်းက မုဆိုးသမဂ္ဂမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဖန်းကုကို ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် မဲမဲလေးကို ခေါ်ကာ ဈေးတန်းထဲသို့ အရင်သွားရောက် စူးစမ်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
တောက်ယဲ့တောင်၏ ဈေးကွက်နယ်မြေမှာ မုဆိုးသမဂ္ဂနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် တည်ရှိသည်။
"ကောင်းပြီလေ နှစ်သစ်ကူးနီးပြီဆိုတော့ ဈေးထဲမှာ အတော်လေး စည်ကားနေမှာပဲ။ ငါတို့ တည်းခိုတဲ့ ဇရပ်က ဈေးရဲ့ မြောက်ဘက်မှာ ရှိတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး။ စောစောပြန်လာခဲ့နော်"
ဖန်းကုက ပြောသည်။ မြို့ထဲတွင် ယွင်ရှန်း ပြဿနာတက်လိမ့်မည်ဟု သူ မစိုးရိမ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကာကွယ်ရေးမြို့အတွင်းရှိ ကင်းလှည့်အဖွဲ့များမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယွင်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် မဲမဲလေးနှင့်အတူ ဈေးတန်းဆီသို့ ပေါ့ပါးသွက်လက်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ဖန်းကုမှာမူ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပါက ဝမ်ရန်ရွှီ၊ မူနန်ယန့်တို့နှင့် ထိုနိုင်ငံခြားသား မုဆိုးများအကြောင်းကို ဆွေးနွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။