ဖုန်းဝေအား သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရန်ငြိုးဟောင်းကို လက်စားချေခြင်း
Vol. 6 Ch. 76
"သခင်ကြီးဂယ်... ကျွန်တော်တို့ သဘောပေါက်ပြီ"
"သွေးကျွန်ရှာတယ်ဆိုတာ အလွယ်လေးပါဗျာ"
"ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်အတွက် ဘယ်လို သွေးကျွန်အမျိုးအစားက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မလဲ"
ဖုန်းဝေ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရရှိရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေလေသည်။
ဤဓားပြများအတွက် လူသတ်ခြင်းသည် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။
သူတို့ ယဉ်ပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့မဟုတ်ပါက ယန်ချင်၏ ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ချေ။
"အသက်ကြီးတဲ့သူတွေလည်း မဟုတ်ဘူး... ကလေးတွေလည်း မဟုတ်ဘူး"
"အကောင်းဆုံး သွေးကျွန်တွေကတော့ လူငယ်လူရွယ်၊ လူလတ်ပိုင်းတွေပေါ့ကွာ"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူငယ်တွေက သန်မာထွားကျိုင်းပြီး ဇီဝစွမ်းအားတွေ ပြည့်ဝနေတာကိုး"
"သိုင်းပညာရှင်တွေဆိုရင် အကောင်းဆုံးပေါ့... အဲ့ဒါက ခေါင်းဆောင် အကြိုက်ဆုံးပဲ"
"ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ ယွင်ဇီမြို့ အခြေအနေအရ လူတိုင်းက သတိထားနေကြပြီး နေရာတိုင်းမှာ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့တွေ ရှိနေတော့ ငါတို့ မဆင်မခြင် လုပ်လို့မဖြစ်ဘူး"
"ဒါကြောင့် မြို့ပြင်က လူငယ်တချို့ကို သွေးကျွန်အဖြစ် ဖမ်းဆီးပြီး ခေါင်းဆောင် ဒဏ်ရာကနေ မြန်မြန်သက်သာလာအောင် ကူညီဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"
ဂယ်လီရုံသည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလိုက်သည်။
သူသည် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများ နေထိုင်ရာ ရပ်ကွက်များကို သွားရောက်နှောင့်ယှက်ရဲခြင်း မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုခမ်းနားထည်ဝါသော အိမ်ကြီးများထဲတွင် သိုင်းပညာရှင်များ ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်။
အကယ်၍ မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်မိပါက အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။
ဆိုရိုးစကား ရှိသည်မဟုတ်လော... ခရမ်းချဉ်သီး ညှစ်မယ်ဆိုရင် ပျော့တဲ့အလုံးကို ရွေးညှစ်ရတယ်တဲ့။
ထို့ကြောင့် သူသည် သာမန်အရပ်သားများကို သားကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အလုပ်များကို ယခင်က မရေမတွက်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"သခင်ကြီးဂယ်... ပစ်မှတ် တွေ့ပြီလား"
တစ်ယောက်က စပ်စုလိုက်သည်။
"တွေ့ပြီ... ပစ်မှတ်အနည်းငယ်တော့ ရှာတွေ့ထားတယ်"
"ဒီည သူတို့က ငါတို့ရဲ့ သွေးကျွန်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
"ပထမဆုံး အနေနဲ့ကတော့ အပြင်ကလာတဲ့ လင်မယားနှစ်ယောက်"
"သူတို့က ဒီမှာ ဘာအဆက်အသွယ်မှ မရှိဘူး... ပျောက်သွားရင်တောင် ဘယ်သူမှ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"သူတို့က ငါတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ"
ဂယ်လီရုံ ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီး ယနေ့ညအတွက် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်…
တစ်ခဏချင်းမှာပင် လူတစ်စုသည် ညဉ့်ငှက်များကဲ့သို့ လျင်မြန်သွက်လက်စွာ ပြေးလွှားသွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာဖြင့် နေအိမ်တစ်လုံးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုအိမ်မှာ ကျန်းဖန်၏ နေအိမ်မှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် ထိုအိမ်၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။
"ဘာသံမှ မကြားရဘူး... အိပ်ပျော်နေကြတယ် ထင်တယ်"
"အထဲရောက်တာနဲ့ လည်ပင်းကို ချက်ချင်း လှီးပစ်ကြ"
"အကူအညီတောင်းဖို့ အော်ခွင့် မပေးနဲ့"
"ဒီတစ်ခေါက် လှုပ်ရှားမှုက မြန်ဆန်ရမယ်... ဘာပြဿနာမှ မရှိစေနဲ့ ကြားလား"
ဂယ်လီရုံသည် အိမ်ထဲမှ အသံများကို သေချာနားထောင်လိုက်ရာ ပုံမှန် အသက်ရှူသံများကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။
အတွင်းရှိ လင်မယားနှစ်ယောက် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် လုပ်လိုက်မယ်... ကျွန်တော် ရှင်းပစ်လိုက်မယ်"
ဖုန်းဝေက သူ့သဘောဆန္ဒအလျောက် ပြောလိုက်သည်။
ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန်အတွက် လက်တွေ့ကျသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရယူရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
အနာဂတ်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အောင်မြင်မှု ရရှိနိုင်မလား ဆိုသည်မှာ ဤအခိုက်အတန့်အပေါ် မူတည်နေသည်။
"ဟော... မင်းက ငါ့ကို ရှင်းပစ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား"
ထိုအချိန်၌ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားအလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားလေသည်။
အမှောင်ထုကို ထိုးခွဲလိုက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်ပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသည်။
ဘုန်း…
ဖုန်းဝေ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်မီ ဓားချက်တစ်ချက် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ပစ်လိုက်လေသည်။ ခေါင်းပြတ်သည် လေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွား၏။ နောက်ဆုံးတွင် မြေကြီးပေါ်သို့ ဘုတ်ခနဲ ကျရောက်သွားကာ ဖုန်မှုန့်များ ထလာသည်။
ထို့နောက် ဖုန်းဝေသည် ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးများမှာ ရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာတော့သည်။
မြေကြီးပေါ်တွင် ကျရောက်နေသော ခေါင်းပြတ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေပြီး ထိတ်လန့်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤကဲ့သို့ သေဆုံးသွားရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ဘာ…
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော် ဂယ်လီရုံနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ကျပန်းရွေးချယ်လိုက်သော နေအိမ်တွင် ဤမျှ တော်သော ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး နေထိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။
ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် အရွတ်ကြွက်သား သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖုန်းဝေ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
ခေါင်းတစ်လုံး ချက်ချင်း ပြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ရန်သူ၏ ဓားအမြန်နှုန်းမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိသည်မှာ ရန်သူသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိသော ဓားသိုင်း အရှင်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
သူတို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာပြီး အလွန် ကံဆိုးသည်ဟု ခံစားလိုက်ကြရသည်။
"ပြေးကြ..."
စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောတော့ဘဲ ဂယ်လီရုံနှင့် အခြားသူများသည် အဝေးသို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးကြလေသည်။
ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားသိုင်းဆရာသခင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မည်သည့်စကားမျှ အရာရောက်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ပြင် ရန်သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သူတို့၏ အပေါင်းအဖော်တစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် တောင်းပန်နေခြင်းသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။
ယခု သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ အသက်ရှင်ရန် ထွက်ပြေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"နောက်ကျသွားပြီ"
ကျန်းဖန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေလိုက်သည်။
အကယ်၍ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်သာ ဖြစ်နေသေးလျှင် သူတို့အကုန်လုံးကို လိုက်ဖမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်က လွတ်မြောက်သွားကောင်း လွတ်မြောက်သွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာပြီးကတည်းက သူ၏ ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ယခင်ကနှင့် ယှဉ်လျှင် လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဝှစ်…
တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကျန်းဖန်၏ ပုံရိပ်သည် တဖျပ်ဖျပ် လက်သွားပြီး ပျံသန်းနေသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားကာ ရတနာဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။
ချက်ချင်းပင် ဓားအလင်းရောင် အများအပြား ထွက်ပေါ်လာသည်။
လေထုကို အလွယ်တကူ ထိုးခွဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထက်မြက်မှုကို သယ်ဆောင်သွားသည်။
ဤသည်မှာ စွမ်းအားအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်ထားသော အသေးစိတ် အဆင့် ဓားသိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းသည် အရှင်သခင် တစ်ယောက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ဘုန်း…
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဂယ်လီရုံနှင့် အခြားသူများ ခြေတစ်လှမ်းမျှ မပြေးနိုင်မီမှာပင် ဓားအလင်းရောင်များ သူတို့ဆီသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ ခေါင်းများ လွင့်ပျံသွားကြသည်။
ဂယ်လီရုံ အပါအဝင် အားလုံးသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရလိုက်ဘဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ခြံဝင်းထဲတွင် ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်း ၄ လောင်း ထပ်မံ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
သွေးများ ဒလဟော စီးဆင်းနေသည်။
မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့သြခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
မူလက ခေါင်းဆောင် ဒဏ်ရာသက်သာစေရန်အတွက် သွေးကျွန်များ ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ကြသည်။
သူတို့ ဤမျှ ကံဆိုးလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။
မစခင်ကတည်းကပင် ဤကဲ့သို့သော ဓားသိုင်းဆရာသခင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရဘဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။
အမှောင်ထဲ လမ်းလျှောက်ရင် သရဲနဲ့ တွေ့တတ်တယ် ဆိုတာ ဒါကို ပြောတာပဲ။
"ငါ့အိမ်ကို လာနှောင့်ယှက်ရဲတယ် ဆိုတော့... မင်းတို့က ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးကြတာပဲ"
ကျန်းဖန်သည် သူသတ်ဖြတ်လိုက်သော မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသည့် ဧည့်သည် ၅ ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အလွန် ကျေနပ်သွားမိသည်။
သူ၏ ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် စွမ်းအားကြီးမားသော အင်အားများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် သူသည် မြွေပျံသိုင်းကျမ်းကို ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။
ယခုတော့ အရာထင်လာပြီဟု ထင်ရသည်။
အခက်အခဲ အမျိုးမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန်အောင် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူသာ သိုင်းပညာ မလေ့ကျင့်ခဲ့ပါက ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ မျက်စိမှိတ်ပြီး သေခြင်းတရားကို စောင့်ဆိုင်းရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
"ဒါ မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ်က ဖုန်းဝေ မဟုတ်လား"
"သော်ကရွာကို လစဉ်ကြေး လာကောက်တုန်းက မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ် အရာရှိလေ"
"မမျှော်လင့်ဘဲ သူ ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားရတာပဲ"
ထိုလူများကို ကြည့်လိုက်ရာ ဖုန်းဝေကို ကျန်းဖန် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ယခင်က တွေ့ဖူးပြီး ဆက်ကြေးငွေပင် ပေးဆောင်ခဲ့ရဖူးသဖြင့် ကောင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။
သူ့ကို လက်စားချေရန်၊ ပေးဆပ်ခိုင်းရန် တစ်ချိန်က ဆန္ဒရှိခဲ့ဖူးသည်။
မူလက သော်ကရွာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လက်စားချေရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ယွင်ဇီမြို့တွင် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဤလူသည် သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
…