သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အတင်းအဓမ္မ လုယူခြင်း
Vol. 6 Ch. 79
နေ့လယ်ခင်းအချိန်၊ ယွင်ဇီမြို့ပြင်ရှိ အနောက်ဘက်လမ်း ဈေးကွက်။
ဤနေရာသည် မြို့ပြင်တွင် အကြီးဆုံးသော ဈေးကွက်များထဲမှ တစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
ဆန်၊ အသား၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် အခြားပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ဒေသခံ အမြောက်အမြားသည် ဤနေရာသို့ လာရောက်လေ့ ရှိကြသည်။
ဈေးသည် အများအပြားသည်လည်း ဤနေရာတွင် လာရောက်ရောင်းချကြသဖြင့် အလွန် စည်ကားသိုက်မြိုက်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ယခုအချိန်၌ ကျန်းဖန်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။
သေချာသည်မှာ ဤဈေးကွက်သို့ မလာရောက်မီ သူသည် ရုပ်ဖျက်သိုင်းကို အသုံးပြု၍ မူလရုပ်ရည်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ မီးခိုးရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အသက် (၅၀)၊ (၆၀) အရွယ်ခန့်ရှိ လူအိုကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့် ရုပ်ဖျက်သိုင်းသည် သူ့အား ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ရုပ်ဖျက်ခွင့် ပြုထားသည်။
လူအို၊ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်၊ လူငယ် သို့မဟုတ် ကလေးတစ်ယောက် အဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
တကယ့်ကို ဘက်စုံသုံးနိုင်ပြီး ပြောင်းလဲရလွယ်ကူလှသည်။
သာမန်လူများ အနေဖြင့် သူ၏ အထောက်အထား အစစ်အမှန်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
ယခင်က ပန်းသူခိုး ချောင်ကျွင်းသည် အုပ်ချုပ်သူ ၏ ဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ဤကဲ့သို့သော ရုပ်ဖျက်သိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းဖန် ရုပ်ဖျက်လိုက်ရခြင်းမှာ သတိထားလိုစိတ် သပ်သပ်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဈေးထဲတွင် ဘာဖြစ်လာမည်၊ သူ့ကို ဘယ်သူက ပစ်မှတ်ထားလာမည် ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
အတိုချုပ် ပြောရလျှင် စိတ်ချရအောင် လုပ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အစားအသောက်တချို့ပါ ဝယ်သွားရင် ကောင်းမယ်"
ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူ၏ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာများကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ဈေးသို့ လာရောက်ခြင်းသည် နဝမအဆင့် အခွင့်အလမ်းကို ရယူရန် သပ်သပ်သာ မဟုတ်ပေ။
ကပ်ဘေးများ မဖြစ်ပွားမီ အစားအသောက် အမြောက်အမြား ဝယ်ယူထားလိုခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။
ဤနည်းအားဖြင့် အနာဂတ်တွင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာလျှင်ပင် သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်စရာမလိုဘဲ အလွယ်တကူ ရပ်တည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"အခွင့်အလမ်းရဲ့ သဲလွန်စအရ ဆိုရင်တော့ နဝမအဆင့် အခွင့်အလမ်းက ငါးသည်တစ်ယောက်ရဲ့ ဆိုင်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်"
ကျန်းဖန်သည် ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိထားသော အခွင့်အလမ်း သဲလွန်စကို စဉ်းစားရင်း မကြာမီမှာပင် ငါးသည်၏ ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
ဆိုင်ပေါ်တွင် ငါးများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ငါးအားလုံးသည် ယွင်မုန်ကန်မှ ဖမ်းဆီးလာသော ငါးများဖြစ်၍ အလွန် လတ်ဆတ်နေသည်။
ထိုအထဲတွင် အနည်းဆုံး ပေါင် (၂၀)၊ (၃၀) ခန့် လေးလံမည့် ငါးကြီးတစ်ကောင် ပါဝင်နေသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ ဈေးကြီးမည့်ပုံ ပေါက်၏။
သာမန်လူများ တတ်နိုင်မည့် အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။
ထို့ကြောင့် ဆိုင်ပေါ်တွင် မည်သူမျှ မဝယ်ဘဲ ကျန်ရစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ နဝမအဆင့် အခွင့်အလမ်းသည် ဤငါးကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ပြင် ဤငါးကြီးသည် အပြင်ပန်း မြင်ရသလောက် ရိုးရှင်းပုံ မရပေ။ နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်။
ငါးကြီး၏ အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သူ အာရုံခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအရာက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို ဆူပွက်လာစေသည်။
"ဒီငါးက ဘယ်လောက်လဲ"
ကျန်းဖန် မေးလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားရသော် ငါးသည်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ဖောက်သည်ကြီးတစ်ဦး ရောက်လာပြီဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤငါးကို ရောင်းထွက်ပါက သူ့အတွက် တစ်လစာ ဝင်ငွေ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
သူသည် စမ်းသပ်သည့် သဘောဖြင့် ဈေးနှုန်းတစ်ခု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းဖန်သည် ဈေးမဆစ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူလိုက်လေသည်။
"ရှယ်ပဲ"
ငါးသည် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားသည်။ ဒါက ထီပေါက်တာပဲ။ ဈေးနည်းနည်း ပိုပြောလိုက်ရင် ကောင်းသားဟု တွေးမိသော်လည်း သူ နောက်မဆုတ်တော့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ဖောက်သည်မျိုးသည် ရှားပါးလှသည်။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကို လန့်ပြေးအောင် လုပ်မိပါက သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
မကြာမီ ကျန်းဖန်သည် ငါးကို ဝယ်ယူပြီး ထိုနေရာမှ အမြန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ကျန်းဖန် ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် အခြားလူတစ်ယောက် ထိုဆိုင်သို့ ရောက်လာပြီး ထိုငါးကြီးကို ဝယ်ယူလိုကြောင်း ပြောဆိုကာ ဈေးနှစ်ဆကျော် ပေးမည်ဟုပင် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။
ကံဆိုးစွာဖြင့် ကျန်းဖန် ဝယ်ယူသွားပြီဖြစ်ရာ ငါးသည်မှာ ဘာမျှ မတတ်နိုင်တော့ချေ။
ကျန်းဖန် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မီးဖိုချောင်သို့ သွားပြီး ငါးကြီးကို ခွဲစိတ်လိုက်လေသည်။
ငါးကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် လက်ဖဝါး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ခရမ်းရောင် ရတနာငါးတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
၎င်းသည် အကြေးခွံခရမ်းရောင် ရတနာငါးပင် ဖြစ်သည်။
ငါးအသား တစ်ဖတ်စီတိုင်းတွင် ကြီးမားသော သန့်စင်သည့် စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေပြီး ဝိညာဉ်ဆေးဝါး နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။
"ယောကျာ်း... ရှင် ရတနာငါးတစ်ကောင် တကယ် ဝယ်လာတာလား"
စုဝေဝေ၏ လှပသော မျက်လုံးလေးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အလွန် အံ့သြသွားလေသည်။
ယခင်က ယွင်မုန်ကန်တွင် ငါးဖမ်းစဉ်က သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် ရတနာငါးအချို့ကို ဖမ်းမိဖူးသော်လည်း ယွင်ဇီမြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ရတနာငါး ရရှိရန် အခွင့်အရေးမှာ မရှိသင့်တော့ပေ။
သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် ဈေးထဲသို့ အစားအစာ သွားဝယ်ရုံဖြင့် ရတနာငါးတစ်ကောင် ဝယ်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။ သူတို့ ရွှေတွင်းတူးမိလိုက်ခြင်းပင်။
ဤကဲ့သို့သော အကြေးခွံခရမ်းရောင် ရတနာငါးတစ်ကောင်ကို ရောင်းချလိုက်ပါက အနည်းဆုံး ငွေစ တစ်ရာခန့် ရရှိနိုင်သည်။
ထို့ပြင် ငွေရှိတိုင်း ဝယ်၍ရသော အရာလည်း မဟုတ်ချေ။
"ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့"
ကျန်းဖန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ အစားအသောက် လိုအပ်ချက်သည်လည်း ကြီးမားလာခဲ့သည်။
အသင့်တော်ဆုံး အစားအစာမှာ သဘာဝကျစွာပင် ရတနာငါး ဖြစ်သည်။
ပြဿနာမှာ ရတနာငါးသည် ရှာဖွေရ လွယ်ကူသော အရာ မဟုတ်ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့သည် နဝမအဆင့် အခွင့်အလမ်းကို ရရှိခဲ့ပြီး အကြေးခွံခရမ်းရောင် ရတနာငါးကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဤရတနာငါး တစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် သူ၏ အစားအသောက် လိုအပ်ချက်ကို တစ်ခဏတာ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းကိုလည်း အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ကျွန်မ ဒီအကြေးခွံခရမ်းရောင် ရတနာငါးကို ချက်လိုက်ပါ့မယ်"
စုဝေဝေသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရတနာငါးကို မီးဖိုချောင်သို့ ယူဆောင်သွားပြီး စတင် ချက်ပြုတ်လေတော့သည်။
ယခင်က အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဖူးသဖြင့် သူမသည် ဤကိစ္စများကို ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအကြေးခွံခရမ်းရောင် ရတနာငါးသည် သက်တမ်းရင့်နေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ယခင်က ရရှိခဲ့သော ရတနာငါးများထက် စွမ်းအင် ပိုမို ပါဝင်နေပုံ ရသည်။
ဤအချက်က ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အားအင်ပြည့်ဝစေခဲ့သည်။
ဆေးတစ်မျိုးမျိုး သောက်သုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။
ဝဝလင်လင် စားသောက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အိပ်ခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ဝင်သွားကြပြီး စောင်များ လှန်လှောကာ ကုတင်လေး တုန်ခါသွားတော့သည်။
သူတို့သည် ထူးခြားကောင်းမွန်သော ညတစ်ညကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဤအရာက သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို များစွာ တိုးတက်စေခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် စုဝေဝေအတွက် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခံနိုင်ရည်နှင့် ခွန်အားမှာ တိုးတက်လာပုံ ရသည်။
ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုံးဝ ကွာခြားသွားခဲ့သည်။
…
နောက်ရက်များတွင် ကျန်းဖန်သည် ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲကာ အနောက်ဘက်လမ်း ဈေးကွက်သို့ သွားရောက်ပြီး ဆန်၊ ဝက်သား၊ ကြက်သား၊ ဘဲသား၊ ထင်း၊ ဆီ၊ ဆား စသော မရှိမဖြစ် ပစ္စည်းများကို အမြောက်အမြား စသည်တို့ကို စတင် ဝယ်ယူလေသည်။
ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့ နှစ်ဦးအတွက် (၂) နှစ်၊ (၃) နှစ်စာ လုံလောက်သော ပမာဏ ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ့တွင် အပိုဆောင်း သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံး ရှိနေသဖြင့် အစားအသောက်များကို ပိုမို သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။
ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်သာ မရှိပါက ဤမျှများပြားသော အစားအသောက်များကို သိမ်းဆည်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ဤမျှ များပြားသော အစားအသောက် ပမာဏသည် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ယွင်ဇီမြို့ အမှန်တကယ် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားပြီး မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရလျှင်ပင်…
ဤထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှင်သန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ဟင်..."
ကျန်းဖန်သည် ကောက်ပဲသီးနှံများ ဝယ်ယူပြီး အိမ်ပြန်ရောက်ခါနီးတွင် လမ်းမပေါ်၌ ရုတ်တရက် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
လူအများအပြား ဝိုင်းအုံကြည့်နေကြသည်။
သူ အနားသို့ ရောက်သွားသောအခါ လူငယ်စုံတွဲ တစ်တွဲအား လူတစ်စုက ဝိုင်းရံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုလူစုကို ဦးဆောင်သူမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝပုံရသော ဇိမ်ခံအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ့မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး တောက်ပြောင်သော ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထား၏။ သူသည် မောက်မာဝင့်ကြွားပြီး အထင်သေးသော အကြည့်များ ရှိနေသည်။
သူ့အကြည့်သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို အစေခံများအဖြစ်သာ သဘောထားနေပုံ ရသည်။
ဤသူသည် ချမ်းသာသော အပျော်အပါးလိုက်စားသူ တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
ဤလူငယ်၏ ဘေးတွင် အစောင့် ၃၊ ၄ ယောက် ပါရှိသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် သန်မာထွားကျိုင်းပြီး သွေးစွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေကာ အနည်းဆုံး အရွတ်ကြွက်သား သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ရှိကြသည်။ ဓားမကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။ ရက်စက်သော လူသတ်သမားများ ဖြစ်ကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဤအစောင့်များကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရဲခြင်း မရှိကြချေ။
"မိန်းကလေး..."
"ငါက လုမိသားစုရဲ့ တတိယသခင်လေး လုဝမ်တာပါ"
"ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့စမ်းပါ... မင်းဘေးက အသုံးမကျတဲ့ ယောကျာ်းကို ထားခဲ့လိုက်... မင်းကို စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေနဲ့ ဇိမ်ကျကျ ထားပေးမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်"
"အဆုံးအစမဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုတွေက မင်းကို စောင့်ကြိုနေတယ်"
လုဝမ်တာသည် ရုပ်ရည်ချောမောသော အမျိုးသမီးငယ်လေးကို လောဘတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ သူမကို တပ်မက်နေသော ငတ်မွတ်နေသည့် သရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။
…