အခန်း (၃၂၁-၃၂၅)

အပိုင်း ၃၂၁ ရှုချီချင်း

ထို့ကြောင့် ဝမ်ကလန်သည် အလွန်လျှို့ဝှက်ပြီး အားကောင်းသည့် ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ဟု မင်းသမီးနီဟွမ် ယူဆခဲ့သည်။

သူမ၏ ပန်းတိုင်သည် ရိုးရှင်း၏။ သူမသည် ဝမ်ချောင်က ထိုကွန်ရက်ကို လွှဲပေးရန် လိုချင်သည်။ ထိုသို့လျင်မြန်သော ကွန်ရက်၏ တန်ဖိုးသည် ဝိဉာဉ်သွေးကြောထက်ပင် ပို၍ သာလွန်သည်ဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။

ဤသို့ဖြင့် သူမသည် ထိုကွန်ရက်၏ သဲလွန်စကို ရှာတွေ့နိုင်ရန် သူမကိုယ်သူမ ဝမ်ချောင်၏ ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်တွင် လှောင်ပိတ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝမ်ချောင်သည် သူမကို မောင်းထုတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဟားဟားဟား မင်းသမီး ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို မယုံရင် ကျွန်တော်တတ်နိုင်တာဘာမှမရှိတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်အမှန်တရားကို ပြောခဲ့ပြီးပြီ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ယုံတယ် မယုံဘူးဆိုတာကတော့ ခင်ဗျားအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။"

ဝမ်ချောင်သည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

ထိုသို့သော ဆက်သွယ်ရေးကွန်ရက်ကို သူ မပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သောကြောင့် မင်းသမီးနီဟွမ်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် အချည်းနှီးပင်။

"ဟမ် ငါက နင့်ရဲ့အမြီးကို မဖမ်းမိခင် အချိန်ပဲလိုပါတယ်။"

ဝမ်ချောင်က ထိုကိစ္စကို အကြောက်အကန်ငြင်းဆန်နေသည်ကို ကြည့်ကာ မင်းသမီးနီဟွမ်သည် နယ်စားငယ်ရီထိုင်နေသည့် တဲဆီသို့ ပြန်မသွားမီ ဤစကားလုံးများကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ချန်ထားခဲ့သည်။

"မင်းသမီး စိတ်အေးအေးထားပါ။ ဒီမှာ သလဲသီးဖျော်ရည်တစ်ခွက် သောက်ပါဦး။"

နယ်စားငယ်ရီသည် သူမ ဘေးရှိ ဖျော်ရည်တစ်ခွက်ကို မင်းသမီးနီဟွမ်ဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ အံ့အားသင့်စရာကောင်းစွာဖြင့် မင်းသမီးနီဟွမ်သည် ဖျော်ရည်ခွက်ကို ယူလိုက်ပြီး ရှားရှားပါးပါး ကျေးဇူးတင်နေသည့် အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အစ်မရီ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ဝမ်ချောင် နယ်စားငယ်ရီကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းပြချက်တစ်ခုမှာ မင်းသမီးနီဟွမ်နှင့် ဆက်ဆံရေးတွင် ဖျန်ဖြေပေးရန် သူမ၏ အကူအညီကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင် လုံးဝ စိတ်မကူးခဲ့မိသည့် အရာတစ်ခုမှာ ထို့အစား ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်သည် အမှန်ပင် သူငယ်ချင်းကောင်းများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်ဟူ၍ပင်။

နယ်စားငယ်ရီ ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားခဲ့သည့် ဝါးတဲဘေးမှ ဖြတ်ကျော်ကာ ဝမ်ချောင်သည် ခန်းမကြီးတစ်ခုဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်က ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်၏ အရေးအကြီးဆုံးနေရာ စစ်တုရင်ခန်းမဖြစ်သည်။

စစ်တုရင်ခန်းမသည် ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်တွင် အကြီးဆုံး အဆောက်အဦဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင်၏ အစီအစဉ်များကို ဖွင့်ဟမည့် အရေးကြီးသော ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု တည်ရှိရာ နေရာလည်းဖြစ်သည်။

"သခင်လေး"

"သခင်လေး"

ဝမ်ချောင်ကို မြင်သည်နှင့် စစ်တုရင်ခန်းမ၏ အစောင့်များသည် သူ့ကို လေးစားစွာ ချက်ချင်း ဦးညွတ်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူတို့ကို တိတ်တိတ်နေရန် လက်ဟန်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်နှင့်မတူဘဲ ဧရာမစစ်တုရင်ခန်းမ၏ အတွင်းပိုင်းသည် အလွန်တရာမှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

စာမေးပွဲဖြေဆိုသူ အယောက်သုံးဆယ်ခန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်နေခဲ့ကြပြီး အတွေးနက်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် သက်ဆိုင်ရာ 'စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူများ' ထိုင်နေခဲ့ကြပြီး ဖြေဆိုသူများနှင့် စစ်ဆေးသူများကြားတွင် စစ်တုရင်ခုံတစ်ခုံစီရှိနေခဲ့ကြကာ စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အဖြူအနက်ကျားစေ့များ ထိပ်တိုက်တွေ့နေခဲ့ကြသည်။

ခွန်အားသည် စစ်သူကြီးတစ်ဦးအတွက် လိုအပ်သော အချက်များစွာထဲမှ တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ခိုင်မာစွာ နားလည်ရန်လည်း အရေးကြီးပေသည်။

ဤသည်က ဝမ်ချောင်သည် ဤအရာကို စမ်းသပ်မှု၏ ပထမဆုံးအချီအဖြစ် စီစဉ်ထားခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းလည်းဖြစ်သည်။

ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်လိုသည့် စာမေးပွဲဖြေဆိုသူအားလုံးသည် ဤစမ်းသပ်မှုကို ရှင်းလင်းပြီး စစ်တုရင်ခန်းမထဲသို့ ဦးစွာဝင်ရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

စစ်တုရင်ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည့် ဖြေဆိုသူများသည် နောက်အသုတ် ဖြေဆိုသူများအတွက် စစ်ဆေးသူများအဖြစ် ပြန်၍ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ဤအတောအတွင်း ဝမ်ချောင် တဖြည်းဖြည်းတည်ဆောက်ခဲ့သည့် စနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤစနစ်မှတဆင့် သူသည် အဖွဲ့ဝင်အသစ်များကြား စစ်တုရင်ခန်းမအပေါ် ချစ်ခင်တွယ်တာမှုကိုပြုစုပျိုးထောင်ရင်း အဖိုးတန်လူအင်အားကို ချွေတာနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် တိုက်ပွဲဆင်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကိုလည်း တိုးတက်ခိုင်မာနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ထက် ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ထိုသည်က ကစားသမားများ၏ အတွေးအမြင်များကို အခြေအနေအမျိုးမျိုးနှင့် ပို၍လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန် ထိန်းကျောင်းပေးမည်ဖြစ်သည်။

မည်သူ့ကိုမျှ သတိမပြုမိစေဘဲ ဝမ်ချောင်သည် ပထမထပ်မှ ဒုတိယထပ်ဆီသို့ ကြောင်လိမ်လှေကားမှ တက်လာခဲ့သည်။

"သခင်လေး"

"သခင်လေး"

"သခင်လေး"

ကျောင်းသား တစ်ဒါဇင်ခန့်သည် ဝမ်ချောင်ဆီသို့ လှည့်လာကြပြီး လေးစားစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် လေးစားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့ဖြင့် ပြည့်နေခဲ့ကြပြီး ငေးမောနေသည့်အကြည့်တစ်ခုသည် သက်တူရွယ်တူတစ်ဦးဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်နေခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ထင်ရှားသော ဇစ်မြစ်နှင့် ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်၏ အံ့မခန်းဂုဏ်ကျက်သရေဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် တရွေ့ရွေ့ဖြင့် စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်က သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်နှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းပြချက်မဟုတ်ပေ။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ယနေ့အဖြစ်အပျက် ဝိဉာဉ်သွေးကြောတွင် ဝင်ရောက်လေ့ကျင့်ရန် သူတို့၏ အရည်အချင်းကို ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။

စစ်တုရင်ခန်းမတွင် မတူညီသည့် စာမေးပွဲနှစ်ခုပါရှိသည်။

ပထမစာမေးပွဲသည် လူတစ်ယောက်က စစ်တုရင်ခန်းမသို့ ‌ဝင်ရောက်ရန် အရည်ချင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်လော သို့မဟုတ် မပိုင်ထားဘူးလောကို ဆုံးဖြတ်သည်။ ဤကိစ္စသည် အရေးမကြီးသောကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် ဤတာဝန်ကို ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်ရှိ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို အပ်နှင်းထားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဒုတိယစာမေးပွဲကို ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးဆီသို့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သည့် မည်သူမဆို ဝိဉာဉ်သွေးကြောတွင် ကျင့်ကြံရန် အရည်အချင်းပြည့်မီမှုကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် စစ်တုရင်နည်းလမ်းနှင့် တိုက်ပွဲဆင်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကို တိုးတက်ခိုင်မာစေရန် ထိရောက်မှုအရှိဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဤသည်က ဤကိစ္စအပေါ် အဖွဲ့ဝင်များ၏ စိတ်နေသဘောထားကို ဝိုးတိုးဝါးတားနှင့် ပုံဖော်နိုင်သည်။

ဤသန်မာသောလှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်၏အဖွဲ့ဝင်များသည် တိုက်ပွဲဆင်ခြင်းကိုလေ့လာရန် သူတို့၏နှလုံးသားနှင့်ဝိညာဉ်ကို ရင်းနှီးမြုပ်နှံထားကြပေလိမ့်မည်။

တိုက်ပွဲဆင်ခြင်းတွင် အားကောင်းပြီး ကျွမ်းကျင်သည့် လူတစ်ယောက်... ဤသည်က ဝမ်ချောင် ဘေးချင်းယှဉ်၍ တိုက်ခိုက်ရန် လိုချင်သည့် စစ်သူကြီးနှင့် ရဲဘော်ရဲဘက်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

"တခမ်းတနားလုပ်နေစရာမလိုပါဘူး။"

ဝမ်ချောင်သည် သူ့လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ့နောက်ရှိ ဝေ့အန်းဖန်ကို အမူအရာလုပ်ပြလိုက်သည်။

"လူတိုင်းပဲ စာမေးပွဲက စတင်တော့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ကြပါ။"

ဝေ့အန်းဖန် ရှေ့ထွက်လိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်သည်။

စာမေးပွဲ တရားဝင်စတင်လိုက်ခြင်းနှင့်အတူ လူတစ်ဒါဇင်ခန့်သည် စိတ်ဖိစီးနေသည့် မျက်နှာများဖြင့် ချက်ချင်း ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည့် လူတစ်ဝက်ခန့်သည် ဝိဉာဉ်သွေးကြောအတွက် လာခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ဤစာမေးပွဲကို အောင်မြင်လိုသည့် အာသီသကို အလွယ်တကူ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

စာမေးပွဲဖြေဆိုသူ တစ်ဒါဇင်ထက်ပိုရှိသော်လည်း စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူ တစ်ဦးသာရှိသည်။ မည်သို့ဆိုစေကာမူ ဤသည်က ဝမ်ချောင်ကို အခက်မတွေ့စေခဲ့ပေ။

"စကြစို့"

လူတိုင်းသည် လျင်မြန်စွာဖြင့် သူတို့ရှေ့ရှိ စစ်တုရင်ခုံကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ဝမ်ချောင်သည် ပထမဆုံးစားပွဲမှ နောက်ဆုံးစားပွဲသို့ လျှောက်သွားကာ သူဖြတ်သွားချိန်တိုင်း ကျားစေ့တစ်စေ့ကို ချသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားသည် အလွန်တရာမှ သာမန်ကာလျှံကာဆန်ကာ သူသည် သူ့လှုပ်ရှားမှုများကို အများကြီးတွေးမနေဘဲ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် သူသည် စစ်နတ်ဘုရားစုကျန်ချန်ကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ကျားကစားခြင်းတွင် အခြေခံအားနည်းသော သူ့သက်တူရွယ်သူများကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ပန်းခြံထဲလမ်းလျှောက်သကဲ့သို့ပင်။

မကြာမီ စစ်တုရင်ခန်းမ၏ ဒုတိယထပ်သည် တိတ်ဆိတ်မှု ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုတင်းကြပ်လာခဲ့သည်။ ပထမထပ်ရှိ ကြောက်စရာကောင်းသော စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူများပင် ဤနေရာတွင် စာမေးပွဲဖြေဆိုသူအဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်သည်။

လက်ရှိတွင် အခန်းထဲ၌ စိတ်အေးလက်အေးရှိနေသူမှာ ဝမ်ချောင်ပင်။ စစ်တုရင်ခုံများကို ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်ပတ်လည်ပြီးနောက် သူ့တွင် ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် သိပ်မဝေးလှသော ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို ငေးကြည့်ရန် အချိန်ပိုပင် ရှိခဲ့သေးသည်။

လုံ့ဝေနှင့် ရှန်ဝေတို့မှ တပ်သားသစ်များကိုလည်း ခေါ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် သူ့ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်တွင် နေရာသည် သေချာပေါက်ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်လာမည်ကို ဝမ်ချောင်သိသည်။ ထို့ကြောင့် ချဲ့ထွင်ခြင်းလုပ်ငန်းကို စတင်ရန် သူဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် အပန်းဖြေရန်အတွက် ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်အနီးတစ်ဝိုက်တွင် နောက်ထပ် အဆောက်အဦများစွာကိုလည်း ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။

လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသုံးခုမှ တပ်သားသစ်များမှလွဲ၍ မြို့တော်မှ သခင်လေးများသည်လည်း ဤနေရာသို့ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိသည်။

ဤနေရာတွင် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ကမြင်းကြောထရန်ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်ကို စစ်စခန်းတစ်ခုဖြစ်ရန် လုံးဝမရည်ရွယ်ထားခဲ့ပေ။ အပန်းဖြေရန် နေရာအချို့လည်း လိုအပ်သည်ဟု သူခံစားခဲ့ရသည်။

"ဟမ်"

ဝမ်ချောင်သည် အမျိုးမျိုးသော စစ်တုရင်ခုံများကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ပတ်နေချိန်တွင် သူ့မျက်ခုံးများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

"ဒီလူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်"

ဝမ်ချောင်သည် တတိယအတန်းရှိ ဒုတိယလူကို စေ့စေ့စပ်စပ်အကဲခတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ သူသည် ချောမွေ့လှပသည့် အသားအရည်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချွန်ထက်သော မျက်ခုံးမွှေးနှင့် ဆေးစုတ်တံဖြင့် ပုံဖော်ထားပုံရသည့် လှပသည့် မေးရိုးရှိသည်။

မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်စေ သို့မဟုတ် နှုတ်ခမ်းချင်းဖိကိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်စေ သူ့အမူအရာများသည် အလွန်တရာ တင့်တယ်ပြီး မျက်စိပသာဒဖြစ်လှသည်။ ယောက်ျားပုံပန်းသဏ္ဍာန်ရှိသော်လည်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိန်းမဆန်သော ဟန်ပန် ရှိနေသည်။

ထို့ထက် ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူ့တွင် လည်စလုတ်မရှိနေသည်ကို ဝမ်ချောင် သိလိုက်ခြင်းပင်။

သူသည် ဤအချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် သူ့ခေါင်းကို ငုံ့ထားရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း သူ့အားထုတ်မှုများသည် ဝမ်ချောင်၏ စူးရှသည့် မျက်စိရှေ့တွင် အချည်းနှီးပင်။

"မိန်းမပျိုတစ်ယောက်လား။"

ဝမ်ချောင် အတွေးထဲကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ လည်စလုတ်မရှိသောကြောင့် တစ်ဖက်လူသည် မိန်းမပျိုတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် အခွင့်အလမ်းများသည်။ သို့သော်လည်း ထူးဆန်းသည့်အရာမှာ ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်၏ မိန်းမပျိုများသည် နယ်စားငယ်ရီအနားတွင် စုဝေးနေသင့်သည်။ ဤနေရာတွင် ဘာကြောင့် နောက်ထပ်တစ်ယောက်ရှိနေသည်နည်း။

ထို့အပြင် ယောက်ျားတစ်ယောက်ပုံစံရှိသော်လည်း ဤလူသည် အလွန်တရာမှ ချောမောလှသည်။ အကယ်၍ သူမသည် သူမ၏ မူလအသွင်အပြင်ကို ပြန်ပြောင်းခဲ့မည်ဆိုပါက စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မိန်းမလှတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။

"အန်းဖန် အဲ့လူငယ်က ဘယ်သူလဲ။"

ဝမ်ချောင်သည် ဝေ့အန်းဖန်ကို ခေါ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ရှုချောင်"

ဝေ့အန်းဖန်သည် ချက်ချင်းပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် သူတာဝန်ယူထားသည့် ကိစ္စ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များအပေါ် ပြီးပြည့်စုံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ ဤသည်က သူ့စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဝမ်ချောင် ချီးကျူးခဲ့ရသည့် အဓိက အကြောင်းအရင်းများထဲမှ တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

"သူက ဘယ်လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေ လာခဲ့တာလဲ။"

"လုံ့ဝေ..။ သခင်လေး သူ ဘယ်သူဘယ်ဝါဖြစ်တယ်ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာရှိလို့လား။"

ဝေ့အန်းဖန်သည် သူ့ရှေ့ရှိ နက်မှောင်သည့် ဆံကေသာရှိသည့် လူငယ်ကို အကဲခတ်ကာ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိဘူး။"

ဝမ်ချောင်သည် အပြုံးဖြင့် သူ့လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဝေ့အန်းဖန်သည် အရည်အချင်းရှိသော လုပ်သားတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူသည် အတွေ့အကြုံအနည်းငယ် ချို့တဲ့နေသေးပုံရသည်။

"ရှုချောင်... ဒီလူက ငါ့ကြောင့် ရောက်လာခဲ့ပုံပဲ။"

ဝမ်ချောင်သည် သူ့ရှေ့ရှိ နက်မှောင်သည့် ဆံကေသာဖြင့် လူငယ်ကို နောက်ထပ်ကြည့်လိုက်ကာ ကျိတ်၍ ရယ်မောလိုက်သည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဆန့်ကျင်ဘက်ဝတ်စုံဝတ်လူငယ်သည် ထိုအချိန်မှာပင် ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ရာ ဝမ်ချောင်သည် တစ်ဖက်သား၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသကို မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် လူငယ်သည် ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ငုံ့လိုက်ကာ သူမ၏ ချောမွေ့ပြေပြစ်သော လည်တိုင်ကို ဖော်ပြနေသည်။

"ရှုကလန်... လုံ့ဝေလေ့ကျင့်ရေးစခန်းရဲ့အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စစ်တုရင်မှာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်တဲ့..."

ဝမ်ချောင်သည် သူ့ရှေ့မှ ဆံပင်အနက်ရောင် လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်လျက် သူ့စိတ်ထဲတွင် လှန်လျောရှာဖွေနေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူ့ခေါင်းထဲ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့ပြီ လူတစ်ယောက်ကို အမှတ်ရလာခဲ့သည်။

'ရှုချီချင်း'

မြို့တော်ရှိ ထိပ်တန်း မှူးမတ်မျိုးနွယ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ရှုကလန်၏ သမီးဖြစ်သည်။ လုံ့ဝေလေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင်ပင် ဤအမျိုးသမီးသည် မယုံနိုင်စရာကောင်းသည့် ဂုဏ်သတင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ရပ်တည်မှုနှင့် ဂုဏ်သတင်းတွင် သူမသည် ဒုတိယအစ်မဝမ်ကျူးယန်နှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူသည် စစ်တုရင်ကစားနည်းတွင် တစ်မူထူးခြားသည့် ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ဝမ်ချောင် ခံစားချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရနေသည့် ပုံပေါ်သည်။

"အဖြစ်နိုင်ဆုံးက သူမပဲ။"

ဝမ်ချောင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

အစကတည်းက ကောက်ယူထားခဲ့သော နာမည်စာရင်းများမှ ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရွေးချယ်ခဲ့သည့် လက်တစ်ဆုပ်စာမှလွဲ၍ ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်၏ ကျန်သည့် အဖွဲ့ဝင်များသည် စစ်တုရင်ခန်းမရှိ စစ်ဆေးမှုကို ရှင်းလင်းခြင်းမှတဆင့် အဖွဲ့အစည်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်သတိမထားမိသော နာမည်နှင့် နောက်ခံရှိသူများ ပမာဏတစ်ခုအထိ ရှိသည်။

အဖြစ်နိုင်ဆုံးမှာ ရှုချောင်နာမည်သည် အတုတစ်ခုဖြစ်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မာနတရားကြောင့် သူမသည် သူမ၏ မျိုးရိုးနာမည်ကို မပြောင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ အစစ်အမှန်မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ဆိုသည်ကို သဲလွန်စအနည်းငယ်ကျန်ရစ်ခဲ့စေသည်။

"ငါ့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို သူမ စိတ်ဆိုးနေတာလား။ အဲ့ဒါကြောင့် သူမက စစ်တုရင်ကစားနည်းမှာ ငါ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ လာခဲ့တာလား။"

ဝမ်ချောင် တွေးဆလိုက်သည်။

ရှုချီချင်းသည် အရည်အချင်းရှိပြီး မော်ကြွားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း သူ ယောင်ဝါးဝါး သတိရလိုက်မိသည်။ ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်သည် အဖွဲ့ဝင်အသစ်များကို လက်ခံနေပြီး စစ်တုရင်ကျွမ်းကျင်မှုသည် အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းဆိုင်ရာ စံသတ်မှတ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိပြီးနောက်တွင် သူမသည် သူ့ကို စိန်ခေါ်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ရှုချီချင်းသည် မော်ကြွားနိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမ၏ စစ်တုရင်ကျွမ်းကျင်မှုသည် စာမေးပွဲဖြေဆိုသူများထက် သိသိသာသာမြင့်မားပြီး သူတို့ထက် အဆင့်အတန်များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူမသည် သူမအနားတွင် ရန်လိုသည့် လေထုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားခဲ့ကာ ဝမ်ချောင်ကို ခနဲ့ရန် ကြိုးစားနေပုံပေါ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤနေရာ၌ သူမ၏ ပန်းတိုင်သည် ဝိညာဉ်သွေးကြော လုံးဝဟုတ်ပုံမပေါ်ပေ။

'...ငါမှတ်မိတာမှန်ရင် ရှုချီချင်းဟာ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကိုင်တွယ်ရာမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။'

ဝမ်ချောင် တွေးလိုက်သည်။

မဟာထန်ရှိ လက်ရှိ ဓလေ့ထုံးတမ်းများသည် အမျိုးသမီးများအတွက် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် နာမည်တစ်ခုရရန် အလွန်ခက်ခဲစေသည်။ သို့ဆိုလျှင်ပင် ရှုချီချင်းသည် လုံ့ဝေလေ့ကျင့်ရေးစခန်းရှိ ယောက်ျားသားများကြားတွင် သူမ၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ ဂုဏ်သတင်းတစ်ရပ်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ယင်းက သူမ၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်အကြောင်း များစွာပြောပြနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူမဆီတွင် ဝမ်ချောင် စိတ်ဝင်စားသည့်အရာမှာ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးစွမ်းရည်ဖြစ်သည်။ သူမတွင် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ထူးခြားသောနည်းလမ်းတစ်ခုရှိပုံရပြီး အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ စုစည်းနိုင်စေခဲ့သည်။

သူ့ယခင်ဘဝတွင် ရှုကလန်သည် ချီဘုရင်နှင့် မဟာမိတ်ပြုခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီး သူမကလန်၏ ခြေလှမ်းနောက်လိုက်ကာ ရှုချီချင်းသည်လည်း ချီဘုရင်၏ ငယ်သားဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အကူအညီဖြင့် ချီဘုရင်သည် သူ့ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများစွာကို ဖြေလျှော့နိုင်ခဲ့သည်။

အနည်းဆုံး တိုက်ပွဲ၏ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဆိုင်ရာ ရှုထောင့်တွင် သူ့အတွက် ဘာကိုမျှ စိုးရိမ်စရာမလိုခဲ့ပေ။

"တကယ်လို့ ငါက ရှုကလန် ဒါမှမဟုတ် ရှုချီချင်းကို ငါ့ဘက်ကို ဆွဲခေါ်နိုင်ခဲ့ရင် အရမ်းကောင်းလိမ့်မယ်။"

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်သည် ပြင်းထန်စွာလှုပ်ရှားစပြုလာသည်။

---------------------

အပိုင်း ၃၂၂ ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်း

ရှုကလန်သည် မြို့တော်တွင် အားကောင်းသည့် ကလန်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဂုဏ်သရေရှိ ဝမ်ကလန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သော်လည်း အရမ်းကြီး မှိန်ဖျော့မနေသည်မှာ သေချာပေသည်။ အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သည် သူတို့ကို သူ့ဘက်သို့ ဆွဲခေါ်နိုင်ခဲ့ပါက သူတို့သည် အဖိုးတန်သည့် ထောက်တိုင်တစ်ခု သေချာပေါက်ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ရှုကလန်သည် ယခုအချိန်တွင် ကြားနေဝါဒကျင့်သုံးနေဆဲဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင် ရှုကလန်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကလန်တစ်ခုအတွက် လက်ရှိအဆင့်တွင် မည်သည့် အင်အားစုကိုမဆို လက်အောက်ခံရမည်ကို သူတို့ မည်သို့ ကျေနပ်နိုင်ကြမည်နည်း။

သို့သော်လည်း ဤသည်က ဝမ်ချောင်အတွက်လည်း ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။

ရှုချီချင်းသည် မာနကြီးသည့် ငန်းပျိုမလေးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင်ကိုစိန်ခေါ်ရန် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းသည် ထိုအချက်ကို ထင်ဟပ်ပြသနေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ မာနကြီးသောလူကို သူ့ဘက် စည်းရုံးခြင်းသည် လွယ်ကူလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ရှုချီချင်း၏ လုံ့ဝေလေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် တောက်ပသည့် ဂုဏ်သတင်းအရ သူမသည် သူ့ထက်လည်း သန်မာနေရပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သည် သူမကို စည်းရုံးချင်ပါက သူသည် သူမ၏ မာနတရားကို အရင်ဆုံး ချိုးနိမ့်ရပေလိမ့်မည်။

"ဟီးဟီး"

ဤသို့ဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို သိသွားပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ဆက်လျှောက်လိုက်ပြီး စစ်တုရင်ခုံတစ်ခုစီတွင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးစီ ရွေ့သွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ ကျားစေ့ပမာဏများစွာကို ဝမ်ချောင် သိမ်းယူသွားခဲ့ပြီး အနက်ရောင်ကျားစေ့များ စစ်တုရင်ခုံကို လွှမ်းမိုးလာသည်ကို ကြည့်ကာ စာမေးပွဲဖြေဆိုသူများ၏ နောက်ကျောတွင် ချွေးအေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည်လည်း သူတို့အတွက် ကိစ္စများကို ခက်ခဲအောင် မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူတို့၏ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းကို ရှင်းလင်းစွာ အကဲခတ်ပြီးနောက် သူသည် သူတို့ကို အသက်ရှူပေါက်ချန်ထားပေးခဲ့သည်။ ရှုချီချင်းသည် ဝမ်ချောင် ထိန်ချန်မထားသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် အခြားသူများကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ့စွမ်းရည်၏ တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် ရှုချီချင်းကို ကိုင်တွယ်ရန် အနည်းဆုံး ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အသုံးပြုပေလိမ့်မည်။

ရှုချီချင်းတွင် သာလွန်ကောင်းမွန်သော စစ်တုရင်ကျွမ်းကျင်မှုရှိသော်လည်း ဤနှစ်ထပ်ကွမ်းစံနှုန်းကြောင့် သူမသည် အခြားသူများထက် ဆိုးရွားသောအခြေအနေဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။

သူမသည် စတင်၍ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို စကိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ချောမွေ့သော မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးအေးများစတင်၍ စီးကျလာခဲ့သည်။

အဆုံးသတ်သို့ ရောက်လာခါနီးတွင် သူမ၏မျက်နှာသည် သွေးရောင်လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမသည် အစပိုင်းတွင် ပြန်လည်ခုခံရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူမ၏ ခံစစ်သည် လျင်မြန်စွာဖြင့် ကျိုးပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

အဆုံးတွင် သူမသည် အခြားသူများထက် ပို၍ဆိုးဝါးသော ရှုံးနိမ့်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ရှုချီချင်း၏ ဖြူလျော်နေသည့်မျက်နှာကို မသိသကဲ့သို့ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် နောက်ဆုံးကျားစေ့ကို ချလိုက်သည်။

"ဒီစာမေးပွဲကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ လူတွေရဲ့ နာမည်ကို ကြေညာပေးမယ်။ ကျိုးယောင်၊ ရှုရုံယွမ်၊ အိုချွမ်ရန်၊ ချန်းဝူ၊ ဆွန်င်ကျောက်ရှု..."

ဝမ်ချောင်သည် ဤစမ်းသပ်မှုကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည့် လူများ၏ နာမည်ကို စတင်ကြေညာနေပြီး သူတို့၏ နာမည်များကို အခေါ်ခံလိုက်ရသည့် လူများသည် ပျော်ရွှင်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် ရှုချီချင်း၏ နာမည်သည် စာရင်းထဲ မပါဝင်ခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီ ဝေ့အန်းဖန် နာမည်အခေါ်ခံလိုက်ရတဲ့သူတွေအတွက် တံဆိပ်တစ်ခုပြင်ဆင်ပြီး သူတို့ကို ကျင့်ကြံဖို့ ဝိဉာဉ်သွေးကြောဆီကို ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး"

ဝေ့အန်းဖန်သည် လေးစားစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝမ်ချောင်သည် သူ့လက်မောင်းအိုးကို ‌ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလိုက်သည်။

"ခဏနေဦး"

ရုတ်ချည်းအသံတစ်ခုက ဝမ်ချောင်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ရှုချီချင်းသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမအနားရှိ စာမေးပွဲဖြေဆိုသူများကို စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်ကာ

"ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်တုရင်ကျွမ်းကျင်မှုက သူတို့ရဲ့အထက်မှာရှိတာ ရှင်းလင်းတယ်။ ခင်ဗျားက သူတို့ကို အောင်ပေးပြီး ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ကျရှုံးစေတာလဲ။"

အရှုံးသည် အရှုံးဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှုချီချင်းသည် သူမ၏ စစ်တုရင်စွမ်းရည်က ဤနေရာရှိ ဖြေဆိုသူများထက် အပုံကြီးသာသည်ကို ကောင်းစွာ သိပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမရွေးချယ်မခံရသည်ကို သိသည်နှင့် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဟမ် ကျားစေ့ ၂၀၀ ကျော်ရှုံးပြီးနောက်မှာ မင်းက မင်းရဲ့ စစ်တုရင်ကျွမ်းကျင်မှုအကြောင်း ပြောရဲသေးတယ်လား။ မင်းရဲ့ စစ်တုရင်ကျွမ်းကျင်မှုကို မြှင့်တင်ပြီးရင် ပြန်လာပါ။"

"ခင်ဗျား"

ရှုချီချင်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အံကြိတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူမကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကာ အေးစက်စက်နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လှေကားဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

သာမန်အခြေအနေတွင် ရှုချီချင်းသည် လူတစ်ယောက်က သူမကို ဤကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုသွားသည်ကို လုံးဝ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် နယ်စားငယ်ရီနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီး ယောင်ဖန်ပင်လျှင် ယခင်က သူမ၏ လက်ထဲတွင် ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူမသည် ရှုချောင်အဖြစ် သူမကိုယ်သူမဖုံးကွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဝမ်ချောင်သည်လည်း မသိသလိုကစားရန် ဝမ်းသာပေသည်။

"မျိုးမစစ်ကောင်"

ဝမ်ချောင် ထွက်သွားပြီးနောက် ရှုချီချင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ လက်ဝါးကို စားပွဲပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် ကျော်ကြားသော သစ်သားစားပွဲသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးကြေသွားခဲ့ကာ နေရာရှိ လူတိုင်းကို ထိန်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူမကို တမင်သက်သက်ခက်ခဲအောင်လုပ်ခဲ့သည်ကို ရှုချီချင်း သိပေသည်။ သူသည် သူမကို ရင်ဆိုင်ရန် နှစ်ထပ်ကွမ်းစံနှုန်းဖြင့် ကစားခဲ့ပြီး သူမကို လုံးဝ အခွင့်အရေးမရဖြစ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုနောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းပြချက်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်ဖက်လူသည် သူမ၏ ဟန်ဆောင်ဖုံးကွယ်မှုကို ဖောက်မြင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ဖြစ်နိုင်၏လော။

သို့သော် ဤသို့ဆိုလျှင်ပင် သူသည် သူမကို အလွယ်တကူ ဖော်ထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်မှာ သေချာသည်မဟုတ်လော။

တစ်ဆင့်နောက်ပြန်ဆုတ်ရပါက အကယ်၍ သူသည် သူမကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် သူမကို ဤသို့သော ဘက်လိုက်မှုမျိုးဖြင့် ဆက်ဆံရန် မလိုအပ်ပေ။

"ဟမ် မင်းတို့ဘာကြည့်နေကြတာလဲ။ ငါက ဒီစားပွဲကို မလျော်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေကြတာလား။"

ဘေးသို့ ရွှေပြားအနည်းငယ် ပစ်ချထားလိုက်ကာ ရှုချီချင်းသည် အခန်းအပြင်သို့ ခြေဆောင့်၍ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်၏ တံခါးနားတွင် နယ်စားငယ်ရီ၏ အခြွေအရံတစ်ယောက်အဖြစ် ခြံဝန်းထဲသို့ ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့သော အစေခံမလေးတစ်ယောက်သည် ဦးညွတ်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"သခင်မလေး ဘယ်လိုလဲ။"

ထိုအစေခံသည် ရှုချီချင်းသာ ကြားနိုင်သည့် အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မေ့လိုက်တော့ သွားကြစို့"

သူမသည် အစောပိုင်းက ဒေါသထွက်နေခဲ့သော်လည်း တံခါးအပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူမ၏ စိတ်သည် မမျှော်လင့်စွာဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးသွားခဲ့သည်။

ဝိဉာဉ်သွေးကြော ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရခြင်းနှင့် ဝမ်ချောင်က ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်သို့ အဖွဲ့ဝင်အသစ်များလက်ခံနေသည်ဟူသော သတင်းနှင့်အတူ ဝမ်ချောင်သည် မြို့တော်ရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားနိုင်ခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဝမ်ကလန်သည် လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းအလယ်သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရပြီး တော်ဝင်မိသားစုသည်ပင် သူတို့နှင့်အတူ ပါဝင်ပတ်သက်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ကလန်၏ မြင့်တက်လာနေသည့် ကြယ်တစ်ပွင့်အနေဖြင့် ဝမ်ချောင်သည်လည်း ကျော်ကြားသူတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လုံ့ဝေလေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် ရှုချီချင်းသည် ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမအထက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ရပ်နေသောကြောင့် သူမသည် မသက်မသာခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်ကို စိန်ခေါ်ရန် သူမသည် ဤနေရာသို့ လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် လုံးဝအရှက်ခွဲခံရခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရမည်ဟု မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် သူမ၏ ဒေါသတရားသည် သူမ ထင်ထားခဲ့သည်ထက် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူမ စိတ်ထဲ၌ ကျန်နေခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ဝမ်ချောင်က သူမကို ထိန်းချုပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် အမျိုးမျိုးသော ရွေ့ကွက်များပင်ဖြစ်သည်။

သူမသည် မည်မျှ ဂုဏ်ယူမော်ကြွားပါစေ ဝမ်ချောင်၏ ရွေ့ကွက်များသည် အကြံအဖန်ကောင်းကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

စစ်တုရင်စွမ်းရည်အရ သူမသည် သူ့အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်ပေ။

မသိစိတ်မှနေ၍ ရှုချီချင်းသည် မြို့တော်ရှိ ကောလာဟလများကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်မိသည်။ ဝမ်ချောင်သည် တစ္ဆေတောအုပ်စီရင်စုတွင် မဟာထန်၏ ဒဏ္ဍာရီလာစစ်နတ်ဘုရားစုကျန်းချန်ကို ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ပြီး သူ့ကိုပင် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။

ရှုချီချင်းသည် စုကျန်းချန်ကို အမြဲတမ်းရိုသေလေးစားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကောလာဟလသည် ဝမ်ချောင်အပေါ် သူမ၏ ရန်လိုမှုကို ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

သူမသည် အစပိုင်းတွင် ဤကောလာဟလများကို အလွယ်တကူမယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူမသည် မတတ်နိုင်သော်လည်း ထိုအရာ၏ အမှန်ဖြစ်နိုင်ချေကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဟမ် ရှင်ပျော်မနေနဲ့။ ကျွန်မ နောက်ဆုံးမှာ ရှင့်ကိုအနိုင်ယူပြမယ်။"

ရှုချီချင်း တွေးလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ စစ်တုရင်ကျွမ်းကျင်မှုသည် အမှန်ပင် အံ့မခန်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် အများကြီး အားနည်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ပေ။

သူမ နောက်တစ်ကြိမ်လာလျှင် သူ့ကို အနိုင်ယူပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သူ့ကို သူမ၏ အစစ်အမှန်လက္ခဏာကို ဖော်ပြမည်။

ယခုအချိန်အထိတိုင် ရှုချီချင်းသည် ဝမ်ချောင်က သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို သတိပြုမိသွားပြီဟု မထင်သေးပေ။

"သွားကြစို့"

"ဒါပေမယ့် သခင်မလေး..."

"လုံလောက်ပြီ ငါတို့ နောက်မှ ပြန်လာကြမယ်။"

ရှုချီချင်းသည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လျက် ပြောလိုက်သည်။ တောင်၏ ဝေးလံခေါင်သီသည့် နေရာသို့ ရောက်လာသည်နှင့် သူမသည် ခေါင်းပေါ်သို့ လက်ဖြင့် ပေါ့ ပါးစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ခလပ်

ကလစ်တစ်ခု ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။

နက်မှောင်ပျော့ပျောင်းသော ရှည်လျားသည့် ဆံကေသာများသည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ပြိုကျလာခဲ့ကာ သူမ၏ ပခုံး၊ နောက်ကျော၊ ရင်ဘတ်နှင့် လက်များပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ညာဘက်လက်မကို အနည်းငယ်လှုပ်လိုက်ခြင်းနှင့်အတူ သူမကိုယ်ပေါ်ရှိ ယောက်ျားသားဝတ်စုံသည် နှစ်ပိုင်းပိုင်းသွားခဲ့ပြီး အဖြူရောင်အောက်ခံဂါဝန်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ဤပြောင်းလဲခြင်းနှင့်အတူ ရှုချီချင်းသည် မိန်းမဆန်သည့် လူငယ်မှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် မိန်းမလှအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သာ ဤနေရာတွင် ရှိပါက သူသည်လည်း ကြက်သေသေသွားပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ လှပသော အနက်ရောင် ဆံကေသာများသည် ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော သူမ၏ ချောမွေ့သည့် အသားအရေကို မြှင့်တင်ပေးနေခဲ့ကာ သူမ၏ ကြော့ရှင်းလှပမှုကို ပေါ်လွင်စေသည်။

သို့သော်လည်း ယောက်ျားသားများ၏ နှလုံးသားများကို အမှန်တကယ် လှုပ်ခါသွားစေသည့် အရာမှာ သူမ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမရင်ဘတ်ထဲမှ ကြက်သွေးရောင် မျက်နှာချေနီစက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကြားထဲတွင် ထားလိုက်ကာ ငရဲမီးပမာ တဟုန်းဟုန်းတောက်လောက်နေသည့် အသံဖြင့် အရောင်ခြယ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အသွင်အပြင်များကြားတွင် လှပသော ကွဲပြားမှုနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုတို့သည် မည်သူ့ကိုမဆို နှလုံးခုန်နှုန်းကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။

မျက်နှာချေနီစက္ကူကို ပြန်သိမ်းလိုက်ကာ သူမသည် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်သည်။

"မြင်းလှည်း"

သစ်တောထဲမှ ကြိုတင်၍ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ရထားလုံးတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှုချီချင်းသည် သူမ၏ အစေခံမလေးနှင့်အတူ ရထားလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုမီ သူမ၏ စကတ်ကို မ လိုက်သည်။ ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်တစ်ခုဖြစ်သွားခဲ့ခြင်းနှင့်အတူ ရထားလုံးသည် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဝမ်ချောင်သည် ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာကာ ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ သွားလိုက်ပြီး အဓိကတောင်ထွတ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်လိုက်သည်။

အဓိကတောင်ထွတ်၏ ဧရာမခန်းမကြီးတစ်ခုတွင် ဝမ်ချောင်သည် နည်းပြဆရာ ကျောက်ရှန်းကျူကို တွေ့လိုက်သည်။

"ဝမ်ချောင် မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

ကျောက်ရှန်းကျူသည် ဝမ်သာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ခန်းမသည် မည်းမှောင်ပြီး အုံ့မှိုင်းနေသည်။ ဝမ်ချောင် ပထမဆုံးရောက်လာသောအခါ ကျောက်ရှန်းကျူသည် နီညိုရောင်စားပွဲတစ်လုံးရှေ့တွင် လေးနက်သည့် အမူအရာဖြင့် ထိုင်နေခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ပထမအကြည့်တစ်ချက်တွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဒုတိယအကြည့်တွင်မူ သူသည် မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ကျောက်ရှန်းကျူရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ စစ်တုရင်ခုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး အကယ်၍ လူတစ်ယောက်သည် ဂရုတစိုက်အနီးကပ်ကြည့်ခဲ့ပါက တစ်ယောက်သည် ၎င်းက ကျောက်ရှန်းကျူနှင့် ဝမ်ချောင်တို့ကြားရှိ ယခင်တိုက်ပွဲ၏ ဖွဲ့စည်းပုံအတိုင်း ပြုလုပ်ထားသည်ကို တွေ့ရပေလိမ့်မည်။

"ကောင်စုတ်လေး မင်း ဘာကို ရယ်မောနေတာလဲ"

လက်တစ်ဖက်သည် ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်၏ လည်တိုင်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ဖျစ်ညစ်လိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ လည်ပင်းသည် ကြီးမားသည့် အားသက်ရောက်မှုအောက်တွင် ချက်ချင်း အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"မဟုတ်ရပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ခင်ဗျားကို ရယ်မောဝံ့မှာလဲ။"

ဝမ်ချောင်သည် လျင်မြန်စွာဖြင့် အရှုံးကို ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ သူ့တွင် တခြားရွေးချယ်စရာ ဘာရှိဦးမည်နည်း။ သူ့ကျင့်ကြံခြင်းခွန်အားသည် လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ကျောက်ရှန်းကျူနှင့် မတူညီသည့် အတန်းစားထဲ ရှိနေဆဲပင်။

"ဟမ်"

ကျောက်ရှန်းကျူသည် ဝမ်ချောင်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် အဝေးသို့ တွန်းလွှတ်လိုက်သည်။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် များသောအားဖြင့် နည်းပြဆရာနှင့် ကျောင်းသားကြားတွင် တင်းကျပ်သော နယ်နိမိတ် ကန့်သတ်မှုများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ကျောက်ရှန်းကျူသည်တော့ အနည်းငယ်ကွဲပြားပေသည်။

ညသန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် အိပ်နေသည့် သူ့ တပ်သားသစ်များအပေါ် ရက်စက်သည့် ကျားကွက်များ ပစ်ချရန် ဆန္ဒရှိနေသည့် အမှန်တရားသည် သူ၏ ထူးခြားချက်ကို ထင်ဟပ်ပြသနေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် တပ်သားသစ်များနှင့် ဟိတ်ကြီးဟန်ကြီးမရှိဘဲ သူတို့နှင့်အတူတကွ နောက်ပြောင်ကျီစယ်သည့် နည်းပြဆရာအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သေချာပေါက်ပင် ကျောက်ရှန်းကျူသည် လူတိုင်းကို ထိုနည်းလမ်းဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ချောင်ကို စစ်တုရင်ခန်းမတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် သူသည် တစ်ဖက်လူကို လျှော့မတွက်ဝံ့တော့ပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျောက်ရှန်းကျူက သူ့ကို အဆင့်အတန်းတူသူအဖြစ် ရှုမြင်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လွတ်လပ်မှုပို၍ ရလာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ ပြော...မင်း ဒီနေရာကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရောက်မလာနိုင်ဘူး။"

ကျောက်ရှန်းကျူ စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ ကျွန်တော် ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကို လေ့လာချင်ပါတယ်။"

ဝမ်ချောင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။"

ကျောက်ရှန်းကျူ၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သည့် အမူအရာသည် ဝမ်ချောင်၏ နှုတ်ခမ်းမှ စကားကို ကြားပြီးနောက် ပျက်ပျယ်သွားခဲ့ကာ အံ့ဩမှုက အစားထိုးနေရာယူလာခဲ့သည်။

"ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်း ကျွန်တော် ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကို လေ့လာချင်ပါတယ်။"

ဝမ်ချောင် နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မူလစွမ်းအင် အဆင့် ၉ အထွတ်အထပ်ကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားဥပဒေသကို နားလည်သဘောပေါက်မှုကလည်း အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ။ ကျွန်တော် အစစ်အမှန်သိုင်းပညာနယ်ပယ်ချီစက်ကွင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို လိုအပ်တယ်။"

"မဟုတ်ဘူး အဲဒါကို ငါမေးနေတာမဟုတ်ဘူး။ ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကို မင်း ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ။"

ယခင်က ရွတ်နောက်နောက်အမူအရာနှင့် နှိုင်းစာလျှင် ကျောက်ရှန်းကျူတွင် ယခုအခိုက်အတန့်၌ သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခုရှိနေခဲ့သည်။

မူရင်းဘာသာပြန်သူမှတ်ချက်- ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားဟာ သမိုင်းမှာ တကယ်ရှိခဲ့တာပါ။ ဆည်းဆာရောင်မြင်းရဲ့ နာမည်က Wuzhui ဖြစ်ပြီး ရှင်းယု(Xiang Yu)ရဲ့ စစ်မြင်းပါ။ ရှင်းယုဟာ တရုတ်မှာ အလွန်ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ‌အနောက်ပိုင်းချူကို အုပ်စိုးသူအရှင်သခင်အဖြစ် သိထားကြပါတယ်။ ကောလာဟလတွေအရ ရှင်းယုဟာ စစ်ရှုံးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်သွားပြီး သူ့ရဲ့မြင်းဟာလည်း မြစ်ထဲခုန်ဆင်းပြီး သူ့သခင်နောက် လိုက်သွားပါတယ် တဲ့။ လူတိုင်းက ချင်ရှီဟွမ်ကို (Qin Shi Huang)ကို သိကြမှာပါ။ သူက တရုတ်နိုင်ငံကို စုစည်းခဲ့သူပါ။ တရုတ်နိုင်ငံကို စုစည်းပြီး မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးနောက်မှာ ရှင်းယု(Xiang Yu)နဲ့ လျူပန်(Liu Bang)တို့ဟာ ချင်မင်းဆက်မှာ မြင့်တက်လာခဲ့ကြသူတွေပါ။ တကယ်လို့ တရုတ်စစ်တုရင်ကို ကစားဖူးကြမယ်ဆိုရင် အလယ်မှာ မြစ်တစ်စင်းကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီမြစ်က ချူနဲ့ ဟန်ကို ပိုင်းခြားထားတဲ့မြစ်အဖြစ် သိထားကြပါတယ်။ ဒါကိုကြည့်ရင် လျူပန်နဲ့ ရှင်းယုကြားက အခြေအနေကို သိရမှာပါ။ သူတို့ဟာ ယာယီစစ်ပြေငြိမ်းဖို့ သဘောတူခဲ့ကြပြီး တရုတ်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းခြားလိုက်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လျူပန်က အဲဒါကို ချိုးဖောက်ပြီး ရှင်းယုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ရှင်းယုဟာ စစ်ရှုံးခဲ့ပြီး လျိုပန်ဟာ ဟန်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပါတယ်။

ဘာသာပြန်သူမှတ်ချက်- ရှုချီချင်း ဝမ်ချောင်ကို ၂၀၀ mu ရှုံးခဲ့တာပါ။ mu က ဘာကိုဆိုလိုသလဲ ဆိုတာ ရှာခဲ့ပေမယ့် မတွေ့ခဲ့လို့ ကျားစေ့ လို့ သုံးခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ Chess စစ်တုရင် လို့ သုံးထားပေမယ့် တချို့နေရာတွေမှာ GO ဂို ကစားနည်း လို့ သုံးထားပါတယ်။ ဒီကစားနည်းမှာ အဖြူအနက်ကျားစေ့တွေက အများကြီးပါပါတယ်။ သာမန် ကျားကွက်တွေထက်လည်း ကျားကွက်တွေ ပိုများပါတယ်။

အပိုင်း ၃၂၃ စမ်းသပ်မှု

ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းသည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။ အခြားသော နည်းပြဆရာများပင် ၎င်းကို မသိခဲ့ကြပေ။ တပ်သားသစ်ဆိုလျှင် ပြောစရာပင်မလိုပါချေ။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ၎င်းကို တည်ရှိမှုကို လူသုံးဦးသာ သိထားသည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် တိုက်ပွဲချီစက်ကွင်းနှင့် စပ်လျဉ်းသော အကြောင်းအရာသည်ကပင် တားမြစ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သာလွန်သူများ(အကြီးအကဲများ) သည် ဤနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ရေးစခန်းဆီသို့ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့သောအခါ သူတို့သည် ၎င်းကို လက်ဆင့်ကမ်းသင့် မသင့်ကို တွေဝေနေခဲ့ကြသေးသည်။

ဤသည်ကို နားလည်သောကြောင့် ကျောက်ရှန်းကျူသည် ဤကိစ္စကို မည်သူ့ရှေ့မှာမျှ ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။

'ဆိုတော့ ဝမ်ချောင်က ဘယ်သောက်ကျိုးနည်းလောကကမို့ ဒီနည်းစနစ်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သိရှိနေရတာလဲ။'

ကျောက်ရှန်းကျူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို တုံ့ပြန်လိုက်သည့်အလား ဝမ်ချောင် ရိုးရိုးလေးပြုံးလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ထိုနည်းစနစ်သည် လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည်ကို သိပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် သူ့ယခင်ဘဝတွင် အမွေဆက်ခံခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ပင်ကိုအားဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် သူသည် ထိုအရာကို အနာဂတ်မှ သိရှိခဲ့သည်ဟု ထုတ်ပြောလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"နည်းပြဆရာကျောက် ကျွန်တော် မှားသွားခဲ့တာလား။ အဲလိုနည်းစနစ်တစ်ခုက လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ မရှိဘူးလား။"

ဝမ်ချောင်သည် အမေးတစ်ခုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းကျူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဝမ်ချောင်ကို တစ်ခဏမျှ အကဲခတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်ချောင် အဲဒီချီစက်ကွင်းက ဘာကို ကိုယ်စားပြုသလဲဆိုတာ မင်း နားလည်လား။"

"ဒါပေါ့ ကျွန်တော်နားလည်တယ်။"

ဝမ်ချောင်သည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အားအကောင်းဆုံး တိုက်ပွဲချီစက်ကွင်းဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲအတွက် ဖန်တီးထားခဲ့သည်။

ဤလျှို့ဝှက်ပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ထူးခြားချက်မှာ နည်းစနစ်၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ရန် စစ်မြင်းတစ်ကောင်လိုအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်သည်။

"ခဏစောင့်"

ဤစကားကို ချန်ထားခဲ့ကာ ကျောက်ရှန်းကျူသည် အခန်းအပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ စင်္ကြန်လမ်းအတော်များများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူသည် သိပ်မကြာမီ ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ အလယ်အကျဆုံးတွင် ရှိနေသည့် ခန်းမတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤခန်းမတွင်းရှိ လေထုသည် လွှမ်းမိုးပြီး ကြမ်းတမ်းလှသည်။

ဤခန်းမ၏ ထိပ်ဆုံးတွင်ထိုင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသူမှာ တစ်ဦးသာရှိသည်။ ထို့အပြင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းရှိ ရာပေါင်းများစွာသော နည်းပြဆရာများတွင် အဆင့်မြင့်သည့် နည်းပြဆရာအနည်းငယ်ကသာ ဤအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီပေသည်။

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျောက်ရှန်းကျူသည် ဝမ်ချောင်နှင့် သူပြောခဲ့သည့် စကားဝိုင်းပါ အချက်အလက်ကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

"ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းလား.."

အမှောင်ထုထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသည့် မြင့်မားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်သည် ထိုစကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ဖြောင့်မတ်သွားခဲ့သည်။ သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ကာ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းဟာ ငါတို့ကို အရှင်မင်းမြတ် အပ်နှံထားတဲ့ လက်စွဲစာအုပ်ဖြစ်တယ်။ မင်းရယ် ငါရယ် အရှင်မင်းမြတ်ရယ်ကလွဲလို့ ဒီကိစ္စကို သိတဲ့လူ မရှိလောက်ဘူး။ ဒါ့အပြင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကလည်း စတင်တာ မကြာသေးဘူး ဒါကြောင့် ဝမ်ချောင်က ဘယ်လိုလုပ်... ဒါမှမဟုတ် ဝမ်ကလန်ရဲ့ မြို့စားဟောင်းက သူ့ကို ဒီကိစ္စပြောပြခဲ့တဲ့လူဖြစ်နိုင်လား။"

"ဒါကလည်း ကျွန်တော်တွေးနေတဲ့ အရာပါပဲ။"

ကျောက်ရှန်းကျူ လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဒါက ဝမ်ကလန်ရဲ့ မြို့စားဟောင်းက သူ့ကို ပြောပြခဲ့တဲ့သူဆိုရင် အရာရာတိုင်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ။ မြို့စားဟောင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အရာ လုံးဝလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး အရှင်မင်းမြတ်နဲ့ သူ့ကြားက ရင်းနှီးမှုကို ထည့်စဉ်းစားလိုက်ရင် ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးဟာ အရှင်မြင်းမြတ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်လည်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်။"

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သည် ဤနေရာတွင် ရှိခဲ့ပါက သူသည် သေချာပေါက် ပြောစရာစကားမဲ့သွားပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ဤနှစ်ယောက်သည် သူတို့အတွေးနှင့်သူတို့ လွန်လွန်ကျူးကျူးတွေးနေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဤအရာက ဝမ်ချောင်၏ အဖိုး မြို့စားကြီးကျူး၏ ရည်ရွယ်ချက်ဟု အမှန်တကယ် တွေးထင်နေခဲ့ကြသည်။

"ဒါက မြို့စားဟောင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်တာကြောင့် အရှင်မင်းမြတ်က ငါတို့ကို နည်းစနစ်နဲ့ သင့်လျော်တဲ့ ဆက်ခံသူကို ရှာဖွေဖို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညွှန်ကြားထားခဲ့တာက လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ရဲ့ အစွမ်းထက်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူနဲ့ဆက်စပ်နေတဲ့ သက်ရောက်မှုတွေကြောင့်ဆိုတာ သူလည်း သိထားလောက်တယ်။ အဲဒီပြဿနာတွေကို ရင်ဆိုင်ရာမှာ အရှင်မင်းမြတ်ကတောင် ဂရုတစိုက် လျှောက်လှမ်းရလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမယ့် မြို့စားဟောင်းက ဒီကိစ္စကို သိရှိထားရင် သူက ဘာလို့ သူ့မြေးကို ဒီလျှို့ဝှက်ပညာရပ်လေ့လာဖို့ ညွှန်ကြားထားခဲ့သေးလဲ။"

ခန်းမထိပ်ရှိ မြင့်မားသောလူသည် ပဟေဠိပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်အား တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်လည်းပဲ အဲနောက်ကွယ်က အကြောင်းအရင်းကိုမသိဘူး အရှင်မင်းမြတ်နဲ့ မြို့စားဟောင်းတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အတွေးတချို့ရှိမယ်ထင်တယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်ဝမ်ချောင်ကို ‌အဲဒီအကြောင်းမေးခဲ့သေးတယ် သူပြောတာက ဒီကိစ္စနောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို သူနားလည်တယ် တဲ့။"

ကျောက်ရှန်းကျူသည် သူနှင့် ဝမ်ချောင် အသေးစိပ်ပြောခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုစကားများသည် ခန်းမထိပ်ရှိ မြင့်မားသည့်လူအပေါ်တွင် တိကျပြတ်သားသောအကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ခုရှိခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် သူ့စကားများသည် လုံးဝကွဲပြားသော အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးမိနိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

"မြို့စားဟောင်းကလည်း စိတ်မရှိတာကြောင့် သူ့ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း လိုက်ကြတာပေါ့။ ကျောက်ရှန်းကျူ ငါတို့ စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်းသွားရမယ်။"

မြင့်မားသည့်ပုဂ္ဂိုလ်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်။ ကျွန်တော်ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ နားလည်ပါတယ်။"

ကျောက်ရှန်းကျူသည် ခန်းမထဲမှ လေးစားစွာ ပြန်မဆုတ်မီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ရှန်းကျူက ထိုမျှအချိန်အကြားကြီး ပျောက်ကွယ်သွားရလောက်အောင် ဘာလုပ်နေသည်ကို စူးစမ်းလျက် အခန်းထဲတွင် စိတ်ရှည်ရှည် စောင့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့စိတ်ရှည်မှုသည် တန်သွားခဲ့ပြီး ကျောက်ရှန်းကျူက တံခါးမှ ဝင်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဝမ်ချောင် ငါ မင်းဆီကို ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကို လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ဒီကိစ္စကို အရင်ဆုံး သေချာစဉ်းစားရမယ်။ ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းဟာ သာမန်သိုင်းချီစက်ကွင်းနဲ့ မတူဘူး။ ပထမ ဒါကို စစ်မြင်းတစ်ကောင်နဲ့ ဖြည့်စွက်ရမယ်။ ဒါက မင်းအတွက် ပြဿနာမရှိလောက်ဘူး။ ဒုတိယ ဒီလျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံတာက တခြားသိုင်းပညာရပ်တွေထက် ပိုပြီး ခက်ခဲတယ်။ အဲဒါက ကျင့်ကြံဖို့ ဧရာမကြီးမားတဲ့ မူလစွမ်းအင်ပမာဏ လိုအပ်ပြီး ဒါက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်နှုန်းကို မဟားတရားနှောင့်နှေးသွားစေနိုင်တယ်။ တခြားစကားနဲ့ ပြောရရင် မင်းနဲ့ သက်တူရွယ်တူတွေက နက်နဲသိမ်မွေ့တဲ့ သိုင်းပညာနယ်ပယ်ကို ရောက်နေချိန်မှာ ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းရဲ့ သက်ရောက်မှုကြောင့် မင်းဟာ အစစ်အမှန်သိုင်းပညာအဆင့် ၂ မှာပဲ သောင်တင်နေနိုင်တယ်။ ဒီလိုဆိုရင်တောင် မင်း ဆက်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိသေးလား။"

ကျောက်ရှန်းကျူ လေးနက်ခက်ထန်စွာမေးလိုက်သည်။

ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကို လက်ဆင့်မကမ်းခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက်မရှိ၍ မဟုတ်ပေ။ ဤလျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းကိုယ်၌ကပင် ကြီးမားသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်နည်းပါးသည့် လူများသာ သည်းခံနိုင်သည်။

"ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

ဝမ်ချောင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကို လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

"ပြီးတော့ ငါ မင်းကို အလေးအနက်ပြောချင်သေးတယ် တကယ်လို့ ငါက ဒီနည်းစနစ်ကို မင်းကို သင်ပေးခဲ့ရင်တောင် မင်းအတွက် အောင်မြင်နိုင်ဖို့ အာမခံချက်မရှိဘူး ဒါက မင်းမျှော်လင့်ထားသလောက် ရောက်နိုင်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင်တောင် မင်းဆက်သွားချင်သေးလား။"

ကျောက်ရှန်းကျူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မေးလိုက်သည်။ ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းသည် တစ်ဦး၏ လုံ့လဝီရိယနှင့် အရည်အချင်းအပေါ် မြင့်မားသော တောင်းဆိုမှုတစ်ခုရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်က အောင်မြင်မှုကို အာမခံရန် မလုံလောက်ပေ။

လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခုသည် အားကောင်းလေလေ သူ့ကို ကျင့်ကြံရန် ပို၍ ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ သိုင်းပညာများ အသိုင်းအဝန်းတွင် ပြောဆိုလေ့ရှိသော ဆိုရိုးစကားတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းသည် မကြာသေးမီနှစ်များမှ ပေါ်လာခဲ့သော လျှို့ဝှက်ပညာရပ်မဟုတ်ပေ။ အမှန်တွင် ၎င်းကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည့် ကျင့်ကြံသူများ အတိတ်တွင် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အလွန့်အလွန်နည်းပါးသည့် သို့မဟုတ် ရှိပင်မရှိနိုင်သည့် လူများသာ ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကို ကျင့်ကြံရာတွင် အချိုးအစားမမျှသည့် အချိန်ပမာဏကြောင့် ၎င်းသည် ကျင့်ကြံမှုတွင် တိုးတက်မှု နောက်ကျကျန်ခဲ့စေနိုင်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် လူတစ်ဦး၏ အောင်မြင်မှုသည် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် နိမ့်ကျခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။ ဤသို့သော အခြေအနေများ အများအပြားရှိခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ နည်းပြဆရာအနေဖြင့် ကျောက်ရှန်းကျူသည် သူ့အနာဂတ်အတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

တစ်ဖက်လူက သူ ဘာတွေလုပ်နေသည်ကို သိရှိစေရန် သူ‌ သေချာအောင်လုပ်ပေးရပေမည်။

"အင်း"

ဝမ်ချောင် နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်"

ကျောက်ရှန်းကျူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စကားပုံတစ်ခုလိုပဲ အမွေအနှစ်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန်နဲ့ လက်ဆင့်ကမ်းလို့မရဘူး။ ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်းရဲ့ အားအကောင်းဆုံးလျှို့ဝှက်ပညာရပ်အနေနဲ့ ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကိုလေ့လာဖို့ မင်း ရှင်းလင်းရမယ့် လိုအပ်ချက်တွေရှိတယ်။ မင်း ပြင်ဆင်မှုတချို့လုပ်ရမယ်။ အခုကစပြီး သုံးရက်နေရင် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုထဲ မင်းကို ထည့်လိမ့်မယ် တကယ်လို့ မင်းက အဲဒါကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ငါ မင်းကို ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကို သင်ကြားပေးမယ်။"

"စမ်းသပ်မှုလား"

ဝမ်ချောင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤကိစ္စကို မသိရှိခဲ့ပေ။

"အင်း မင်းကို‌ပြောရရင် ဒါက လေ့ကျင့်ရေးစခန်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေပဲ ငါကတောင် သူတို့ကို မချိုးဖောက်နိုင်ဘူး။ ဒီစည်းမျဥ်းတွေကို မင်းလက်ခံရင် အခြားဆရာတစ်ဦးရဲ့ တာဝန်ခံမှုအောက်မှာ မင်းကို ထားမှာဖြစ်တယ် ဒါကြောင့် ဘယ်လိုသက်ညှာမှုကိုမှ မမျှော်လင့်ပါနဲ့။"

"ပြီးတော့ မင်းက ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်ကို တည်ထောင်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွေကနေ တပ်သားသစ်အတော်များများ စုဆောင်းထားတာကို ငါသိတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီစမ်းသပ်မှုက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို စမ်းသပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းနဲ့အတူ ဘယ်သူ့ကိုမှ ခေါ်သွားလို့မရဘူး ဒါက ဝမ်ကလန်ရဲ့ အစောင့်တွေလည်း ပါဝင်တယ်။ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်တာ ဒါမှမဟုတ် လိမ်လည်လှည့်ဖြားတာတို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ရင် မင်းရဲ့နာမည်ကို မှတ်တမ်းတွေကနေ ပယ်ဖျက်မှာဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေလည်း နှင်ထုတ်ခံရမှာဖြစ်တယ်။"

ကျောက်ရှန်းကျူသည် လေးနက်စွာဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

စစ်တပ်စည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် ဆိုးရွားသော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများ ရှိနေသောကြောင့် အဆိုပါကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ဝမ်ချောင်ကို ကြိုတင်သတိပေးရန်လိုအပ်ပေသည်။ နှင်ထုတ်ခံရခြင်းမှာ ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း မှတ်တမ်းများထဲမှ နာမည်ဖျက်လိုက်ခြင်းသည် ဝမ်ချောင်ကို စစ်တပ်မှ အပြီးအပိုင် ပိတ်ပင်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အတူ သူ့မှတ်တမ်းများတွင် ဤအစွန်းအထင်းသည် နိုင်ငံရေးလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှလည်း ဟန့်တားပေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သခင်လေးတစ်ယောက်အတွက် ထိုသည်က လူတစ်ယောက် ဘဝပျက်သွားခဲ့ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဝမ်ချောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လွယ်လွယ်ပြောရလျှင် အကယ်၍ သူသည် ဆည်းဆာရောင်မြင်းလားချီစက်ကွင်းကို ရရှိလိုပါက သူသည် ထိုအရာနှင့် ထိုက်တန်သည့် ခွန်အားကို ပြသရပေလိမ့်မည်။

"မင်း အခုသွားလို့ရပြီ။"

"အင်း"

အဓိက တောင်ထွတ်ပေါ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကာ ဝမ်ချောင်သည် သူ မရှိချိန် စီစဉ်မှုများကို ပြုလုပ်ရန် ဓားသွားဖယ်ရှားခြင်းအိမ်တော်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယခုမှစ၍ နောက်သုံးရက်တွင် စတင်မည့် စမ်းသပ်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ရန် သူ့နေရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

စမ်းသပ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ်ကြားခဲ့ဖူးသည်။

တော်ဝင်ရုံးတော်သည် တပ်သားများ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် လက်ခံနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့ကို စမ်းသပ်ရန် တာဝန်အချို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့ပုံရသည်။

သို့သော်လည်း တာဝန်သည် လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွဲပြားနိုင်ပြီး မကြာခဏဆိုသလိုပင် ၎င်းသည် စခန်းနည်းပြဆရာများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤတာဝန်အားလုံးသည် တော်ဝင်ရုံးတော်တွင် ဖော်ထုတ်တွေ့ရှိထားသည့် တကယ့်ပြဿနာများနှင့် ဆက်စပ်နေကြပြီး သူတို့အတွက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခက်ခဲမှုအဆင့်ရှိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တော်ဝင်ရုံးတော်သည် တပ်သားသစ်များအတွက် ထည့်သွင်းပေးထားသည့် တာဝန်များ၏ အန္တရာယ်ကို ကန့်သတ်ရန် ကြိုးစားဆဲဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဘယ်လိုတာဝန်မျိုးကို ငါ လက်ခံရရှိမလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်။"

‌ဝမ်ချောင် တွေးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဤသို့သော တာဝန်တွင် ဝမ်ချောင် ဝင်ပါသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

မျက်စိတမှိတ်အတွင်း အချိန်သုံးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဟီးးးးး

ငြိမ်သက်နေသော တောင်တန်းများကြားတွင် အားကြီးသော မြင်းတစ်ကောင်၏ ပြတ်သားသောအသံသည် အနီးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် တောအုပ်နှင့် တောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ့ခေါင်းနှင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ရင်းနှီးစွာ လျှာဖြင့် ယက်နေခဲ့သည်။

သူ့အပြုအမူကြောင့် ယားယံသွားခဲ့ကာ ဝမ်ချောင်သည် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား အရိပ်ငယ်လေး ‌ငါတို့နောက်ဆုံးတွေ့ကတည်းက အတော်ကြာသွားခဲ့ပြီ။"

အရိပ်ငယ်လေး၏ ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံသော အမွှေးကို ပွတ်သပ်လျက် ဝမ်ချောင်သည် လက်တစ်ဆုပ်စာ ပဲကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အရိပ်ငယ်လေးကို ကျွေးလိုက်သည်။ ပဲစေ့များကို မြုံနေသည့် ထိုအကောင်လေးကို ကြည့်ကာ ဝမ်ချောင်သည် ရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခွာဖြူအရိပ်လေးသည် လွတ်လပ်မှုကို မြတ်နိုး၏။ ထိုသို့သော စရိုက်လက္ခဏာသည် မြို့တော်၌ရှိစဉ်အချိန်တုန်းက ပေါ်လွင်ထင်ရှားခြင်းမရှိသော်လည်း သစ်တောများနှင့် တောင်တန်းများအတွင်း၌ရောက်သည်နှင့် ၎င်းသည် သူ့ပင်ကိုယ်သဘာဝကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဤသည်ကို နားလည်သောကြောင့် ဝမ်ချောင်သည်လည်း သူ့ကို အပြင်ဘက်တွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကျင်လည်စေခဲ့သည်။

လူအများစု တွေးထင်ထားသည့်အရာနှင့် မတူဘဲ ဝမ်ချောင်၏ လုပ်ရပ်များသည် သူနှင့် ခွာဖြူအရိပ်လေးအကြား အက်ကြောင်းတစ်ခုဖြစ်မလာစေသည့်အပြင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ရင်းနှီးမှုကို ပို၍ပင် တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။

ဤသည်က ခွာဖြူအရိပ်လေးသည် အာရုံခံစားနိုင်ပြီး သူသည် သူ့သခင်က မည်သူမျှ လုံးဝမလုပ်ခဲ့ဖူးသည့် အရာတစ်ခုကို သူ့ကို ပေးခဲ့သည်ကို နားလည်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လွတ်လပ်မှု...။

"အရိပ်လေး သွားကြစို့။ တစ်နေရာရာကို သွားဖို့ မင်းကိုလိုတယ်။"

ဝမ်ချောင်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် ခွာဖြူအရိပ်လေး၏ ကျောပေါ်တွင် မြင်းကုန်းနှီးတစ်ခုတပ်ဆင်လိုက်ပြီး ထိုပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ သူလှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်တရာမှ ကျွမ်းကျင်လှကာ မြင်းစစ်သည်ဟောင်းတစ်ဦးနှင့် ဆင်တူသည်။

--------------------------

အပိုင်း ၃၂၄ မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းမှ အရာရှိ

ကျားးး

မြင်းဝမ်းဗိုက်ကို အနည်းငယ် ကုပ်တွယ်ထားလျက် အရိပ်လေးသည် ချက်ချင်း ကောင်းကင်ထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ငါးကျန့်အကွာအဝေးသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကာ နောက်တွင် ဖုန်မှုန့်လုံးကြီးကို ချန်ထားခဲ့သည်။

လပေါင်းများစွာ ကြီးထွားလာပြီးနောက် အရိပ်ငယ်လေး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်စွမ်းမှုသည် ယခင်ကထက် ပို၍ပင် ကြံ့ခိုင်လာပြီး ကျန်းမာသန်စွမ်းလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အရွယ်မရောက်သေးသော်လည်း အရွယ်ရောက်ပြီးသား မြင်းအများစုကို ယှဉ်နိုင်ပြီး အနည်းငယ်ပင် သာလွန်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။

"ကောင်လေး ဒါကိုဖမ်း"

ရှည်မျောမျောလူတစ်ယောက်သည် ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ အစွန်းနားတွင် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် အချိန်တစ်ခုကြာအောင် စောင့်နေခဲ့ပုံရသည်။ ဝမ်ချောင်၏ ရုပ်သွင်ကို မြင်သည်နှင့် သူသည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူ့ကိုယ်ကို အနည်းငယ်တိမ်းစောင်းလိုက်ပြီး ၎င်းကို ဖမ်းလိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲရှိ ထိုပစ္စည်းကို ကြည့်လိုက်သည်တွင် ၎င်းသည် လက်မလုံးပတ်လောက်ရှိသည့် ဝါးကျည်တောက်ဆိုသည်ကို သူ သိလိုက်သည်။

"...ကောင်လေး အခက်အခဲတချို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အဲဒါကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါ။ အဲဒါက မင်းအတွက် အထောက်အကူတချို့ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြနိုင်တယ်။"

"ဟားဟားဟား ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နည်းပြဆရာကျောက်။"

ဝမ်ချောင်သည် လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး ဝါးကျည်တောက်ကို သူ့ရင်ဘတ်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်သည်။ ခွာဖြူအရိပ်လေး၏ မြန်ဆန်သည့် ကဆုတ်ပေါက်ပြေးလွှားနေမှုအောက်တွင် သူသည် မကြာမီ တောတောင်ထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဟူ

ဆောင်းဦးလေညင်းသည် တောင်တန်းအနက်ပိုင်းတွင် လွင်တီးခေါင်တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ တိုက်ခတ်နေသည်။ ဤနယ်မြေ၏ အလွန်တွင် အားကောင်းသည့် အရှိန်အဝါဖြင့် လူသုံးယောက်သည် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည့် မြင့်မားသော မြင်းသုံးကောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။

ထိုအုပ်စုတွင် ယောက်ျားနှစ်ယောက်နှင့် မိန်းမတစ်ယောက်တို့ ပါဝင်ပြီး သူတို့သည် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်ခန့်ရှိကြသည်။ သူတို့၏ ဟန်ပန်များသည် သူတို့၏ သာမန်မဟုတ်သော လက္ခဏာများကို အရိပ်အမြွက်ပြသနေသည့် ဩဇာအရှိန်အဝါတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။ လှပသော ကတော့ချွန်ပုံစံ ချီစက်ကွင်းများသည် မြင်းခွာများအောက်တွင် ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီး ထိုအုပ်စု၏ရဲရင့်သည့် အသွင်သဏ္ဍာန်ကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းပညာနယ်ပယ်...။

သူတို့အားလုံးသည် အစစ်အမှန်သိုင်းပညာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည်။

"သူ မကြာခင် ရောက်လာဦးမှာလား။"

"ငါတို့ အချိန်တစ်ခုကြာအောင် စောင့်ခဲ့ပြီးပြီ ဒါပေမယ့် သူက ပေါ်မလာသေးဘူးတဲ့လား။"

"ငါတို့ကို အချိန်အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းဖို့ဆိုတာ သူ့ကိုယ်သူ ဘာထင်နေတာလဲ။"

"အချိန်သဘောတရားက ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်းက လူတွေအပေါ် မသက်ရောက်ဘူးလား။"

လွင်တီးခေါင်နီညိုရောင် ဆင်ခြေလျှောပေါ်တွင် စစ်မြင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဇိမ်ပြေနပြေကြည့်နေခဲ့ကြပြီး သူတို့ကို စီးနင်းနေသည့် မြင်းစီးသူများသည်တော့ အလွန်စိတ်မရှည်ဖြစ်နေပုံပေါ်သည်။

ဟီးးးး

ထိုအချိန်မှာပင် ကျယ်လောင်သည့် မြင်းဟီသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ တောင်ကုန်း၏ အခြားအစွန်းတစ်ဖက်တွင် သေးငယ်သည့် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့အရွယ်အစားသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို စောင့်ခိုင်းခဲ့မိပါပြီ။"

ခွာဖြူအရိပ်လေးကို စီးနင်းလျက် ဝမ်ချောင်သည် စိမ်းစိုသည့် တောအုပ်တစ်ခုမှ တိုးထွက်လာခဲ့ပြီး တောင်ဆင်ခြေလျှော၏ နီညိုရောင် မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

'ဒီနေရာ ဟုတ်လောက်တယ်။'

သူ့ထက်ကြိုရောက်နေသည့် လူသုံးယောက်နှင့် မြင့်မားသော ကြက်သွေးရောင် ရဲရဲတောက်နေသည့်အလံကို ကြည့်ကာ ဝမ်ချောင် တွေးလိုက်သည်။

တာဝန်တစ်ခုတွင် ပါဝင်နေကြသည့် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသုံးခုမှ တပ်သားများအတွက် စုဝေးရန် သတ်မှတ်ထားသည့် တွေ့ဆုံရာနေရာသုံးခုရှိသည်။ ‌တွေဆုံရာနေရာရွေးချယ်မှုသည် တာဝန်၏ သဘောသဘာဝနှင့် အဆင့်အပေါ်တွင် မူတည်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ချောင် စုဝေးရမည့်နေရာသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကျားနဂါးရဲရဲတောက်အလံ ဖြစ်သည်။

ဤသည်က တာဝန်တစ်ခုတွင် ဝမ်ချောင်ပါဝင်သည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ သူသည် တောင်တန်းထဲတွင် တစ်ခဏတာမျှ လမ်းပျောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ စောစောထွက်ခွာလာခဲ့သောကြောင့် အရမ်းကြီး နောက်မကျခဲ့ပေ။

'သူတို့အားလုံးက အစစ်အမှန်သိုင်းပညာနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ။'

ဝမ်ချောင်သည် ထိုသုံးယောက်အောက်ရှိ ကတော့ချွန်ချီစက်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤတာဝန်အတွက် အစစ်အမှန်သိုင်းပညာနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများနှင့်အတူ တွဲပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"မင်းက ဘယ်လို သောက်ကျိုးနည်းတွေဖြစ်နေလို့ အခုမှ ရောက်လာရတာလဲ။"

"မင်းအတွက် ငါတို့အားလုံးကို စောင့်ခိုင်းဖို့ဆိုတာ... မင်း နည်းနည်းလေး ဘဝင်မြင့်မနေဘူးလား။"

"ဒါက ခွန်းဝူလေကျင့်ရေးစခန်းရဲ့ တပ်သားတွေ ဘယ်လိုပြုမူကြသလဲ ဆိုတာလား။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သာမန်အရပ်သားတွေက တကယ့်ကို ယဉ်ကျေးမှုမရှိကြဘူးပဲ။"

သူ့နားထဲတွင် ထော်လော်ကန့်လန့်ဝေဖန်သံများပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ရန် ဟန်ပြင်နေချိန်ဖြစ်သည်။ ထိုသုံးယောက်သည် သူ့ကို ရန်လိုသည့် အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သာမန်သာ ပြုံးလိုက်ကာ ဝမ်ချောင်သည် ဆန့်ထုတ်ထားသော သူ့လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် ထိုသုံးယောက်သည် သူ့ကို ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ လူအများစုကဲ့သို့ နိမ့်ကျသည့်ဇစ်မြစ်မှ လူတစ်ယောက်အဖြစ် ရှုမြင်နေခဲ့ကြသည်။

အမှန်ပင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသုံးခုတွင် ခွန်းဝူမှ တပ်သားများ၏ နောက်ခံသည် အနိမ်ကျဆုံးဖြစ်သည်။ ချန်ပုရန်ကို ဥပမာအဖြစ်ကြည့်ပါက သူသည် သာမန်မုဆိုးမိသားစုတစ်ခု၏ သားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

ဤရှုထောင့်တွင် မတူညီသော ‌စခန်းများမှ လူများ၏ အဆင့်အတန်းများတွင် ကြီးမားသည့် ကွာဟမှု အမှန်တကယ်ရှိနေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ငါနောက်ကျသွားတယ်။"

ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့၏ ရိုင်းပျမှုကို ဂရုစိုက်မနေတော့ပေ။

"ဘယ်လိုသောက်ကျိုးနည်းကြီးလဲ။ ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်းက ဒီလို ငယ်ရွယ်တဲ့လူတစ်ယောက်ကို တကယ်ကြီး စေလွှတ်ခဲ့တယ်လား။"

လူသုံးယောက်တွင် အလယ်၌ရပ်နေသည့် လူငယ်သည် ဝမ်ချောင်ကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး အကဲခတ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အခြားသူများသည်လည်း တစ်ခုခုကို သိရှိလိုက်ကြသည်။ ဝမ်ချောင်၏ ပုံပန်းသည် ဆယ့်ငါးနှင့်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်နှင့် ဆင်တူသည်။

တာဝန်များအတွက် စေလွှတ်လေ့ရှိသော လူများသည် အနည်းဆုံးအသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်ခန့်ရှိကြပြီး ဝမ်ကျူးယန်နှင့် နယ်စားငယ်ရီတို့နှင့် အဆင့်တူသူများဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သုံးယောက်သည်လည်း သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာစခန်းများတွင် အတော်လေးကျော်ကြားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်ပေါ်လာခြင်းသည် အမှန်ပင် အနည်းငယ်ထော်လော်ကန့်လန့်ဖြစ်နေသည်။

ထိုသည်သာမက လေးထောင့်ပုံစံမျက်နှာဖြင့် ညာဘက်မှလူငယ်သည်လည်း နောက်ထပ်တစ်ခုခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"မင်းမှာ အစစ်အမှန်သိုင်းပညာချီစက်ကွင်းလည်း မရှိဘူးလား။ ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်းက မင်းကို ငါတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေဖို့ လွှတ်လိုက်တာလား။"

ဝမ်ချောင်သည် ငယ်ရွယ်သည်သာမက သူသည် အားလည်း နည်းပေသေးသည်။ သူ့တွင် အစစ်အမှန်သိုင်းပညာချီစက်ကွင်းပင် မရှိသည်ကို တွေးကြည့်လိုက်ပါက...။

ထို့အပြင် သူစီးနင်းနေသည့် မြင်းသည် ငယ်ရွယ်သည့် မြင်းတစ်ကောင်ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဤကဲ့သို့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ကို လက်ခံရန်မှာ သူတို့အတွက် ခက်ခဲပေသည်။ တာဝန်တစ်ခုတွင် အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်စေနိုင်သည့် အရာတစ်ခုမှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေသည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သုံးယောက်သည် ဝမ်ချောင်ကို အထူးသဘောမကျဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် လုံ့ဝေ၊ ရှန်းဝေတို့နှင့် ခွန်းဝူကြားတွင် အဆင့်အတန်းချင်း ကြီးမားသည့် ကွာဟချက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မှူးမတ်မျိုးနွယ်နှင့် သာမန်အရပ်သားများကြား ကွာဟချက်သည် ထိုမျှ လွယ်ကူစွာ မဖြည့်ဆည်းနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ဝမ်ချောင်၏ အားနည်းပုံရသည့် ပုံစံမှာ သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေခဲ့သည်။

'ဒီအထင်လွဲမှုက ပိုပိုပြီး ကြီးလာတာပဲ။'

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်၍ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထိုသုံးယောက်၏ ၀တ်စားဆင်ယင်မှုမှ ဝမ်ချောင်သည် သူတို့၏ နောက်ခံကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကာ အမှန်တကယ်ပင် ၎င်းတို့သည် ထင်ရှားသောကလန်များမှ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ နောက်ခံတစ်ခုမှ သူ့နောက်ခံကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ သူသည် ရှင်းပြရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ လိုအပ်သည်ဟုလည်း သူ မထင်ခဲ့ပေ။ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုများက စကားလုံးထက် ကျယ်လောင်စွာ စကားပြောလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်လေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက မင်းတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်စေရပါဘူး။ တကယ်လို့ ငါတို့က ဘယ်လိုအန္တရာယ်မျိုးနဲ့ပဲ ကြုံလာခဲ့ပါစေ ငါ့ကို ထားခဲ့ကြပါ။"

ဝမ်ချောင် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟမ် အဲလိုက အကောင်းဆုံးဖြစ်မှာပါ။"

အလယ်ရှိ လူငယ်လေးသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ့မြင်းဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ကာ သူ့မြင်းသည် ဟီလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်သည် ဆင်ခြေလျှောမှ စတင်ဆင်းလိုက်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

တခြားတစ်‌ယောက်သည် လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်၏ ခွာဖြူအရိပ်လေးသည် တတိယထွက်ခွာသူဖြစ်သည်။

ဘိတ်ဆုံးမှ မိန်းမပျိုလေးသည် ဝမ်ချောင်၏ လိမ္မာပါးနပ်သော ကျွမ်းကျင်မှုကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် သတိပြန်လည်လာပြီး သူမ၏ မြင်းကို မောင်းလိုက်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးရှိ တောအုပ်သည် မြင်းစီးသူများကို လျင်မြန်စွာဖြတ်ကျော်သွားကြ၏။ ဤသို့ ကြမ်းတမ်းသော မြေအနေအထားတွင် အစစ်အမှန်စွမ်းရည်ရှိသော စစ်မြင်းများသာလျှင် တောက်ပနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေများ၊ ဆူးများပြည့်နေသော ချုံပုတ်များနှင့် အချွန်အတက်များပါရှိသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကျောက်တုံးများတို့ကြောင့် လေ့ကျင့်မထားသည့် မြင်းတစ်ကောင်သည် အလွယ်တကူ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။

သူတို့သုံးယောက်သည် ဝမ်ချောင်က အမီလိုက်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အမြန်နှုန်းတွင် ဝမ်ချောင်က သူတို့နောက် အမီလိုက်ရန် ပြဿနာမရှိသည်ကို သူတို့မကြာမီ နားလည်သွားခဲ့ကြသည်။

"ဟမ် အနည်းဆုံး သူက အဲလောက်အားမနည်းပါဘူး။"

ထိုသုံးယောက်သည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အာရုံများကို ဝမ်ချောင်ဆီမှ အဝေးသို့ ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

'ဒါက... ငါတို့က မြို့တော်ကို ဦးတည်နေကြတာမဟုတ်ဘူးပဲ။'

ထိုအုပ်စုနောက်လိုက်ပါကာ ဝမ်ချောင်သည် တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။ တောင်တန်း၏ ရှုပ်ထွေးပွေလီလှသည့် မြေအနေအထားကြောင့် ၎င်းသည် မသိ‌သာသော်လည်း ဂရုတစိုက်သတိထားကြည့်မည်ဆိုပါက သူတို့အုပ်စုသည် မြို့တော်ကိုကျော်ဖြတ်သွားမည့် ဧရာမစက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံအတိုင်း လက်ရှိရွေ့လျားနေကြသည်ကို ပြောနိုင်သေးသည်။

တခြားစကားဖြင့် ဆိုရလျှင် သူတို့၏ တာဝန်သည် မြို့တော်၌ ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် သိချင်စိတ်ပြင်းပျလာခဲ့သည်။

နှစ်နာရီဝန်းကျင်ခန့်တွင် သူတို့အုပ်စုသည် သစ်တောများကို ဖြတ်သန်းပြီးခဲ့ပြီး အဓိကလမ်းမဆီသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ နောက်ထပ် လီလေးဆယ်လောက် မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ပြီးနောက် မြို့တော်၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် သူတို့သည် အရာရှိတစ်ဦး၏ ၀တ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့တွင် တင်းမာသည့် မျက်နှာရှိပြီး သူ့နောက်၌ ရပ်နေကြသည်မှာ တော်ဝင်ရုံးတော်မှ ‌ဧကရာဇ်စစ်တပ်စစ်သည်များဖြစ်ကြသည်။

'သူက မှီခိုသူတွေရဲ့ဘုရင့်အမှုထမ်းက အရာရှိတစ်ယောက်ပဲ။'

ဝမ်ချောင် တွေးလိုက်သည်။ တော်ဝင်ရုံးတော်ရှိ အရာရှိများတွင် ဝမ်ချောင် မတွေ့ဆုံလိုသည် အရာရှိများမှာ မှီခိုသူများ၏ဘုရင့်အမှုထမ်းမှ အရာရှိများဖြစ်ကြသည်။ ဤခံစားချက်သည် မြို့တော်ရှိ လူအများစုနှင့်လည်း အတူတူပင်။

အကြောင်းမှာ မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းသည် အာဘတ်စစ်စော်ဘွားဖြစ်စေ၊ ခဲရပ်စပါစီနူဖြစ်စေ၊ ဝူရှန်းဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဂိုဂူလျောဖြစ်စေ တိုင်းတစ်ပါးသားများကို အလွန်တရာမှ အကာအကွယ်ပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တိုင်းတစ်ပါးသားများပါဝင်နေသည့် ရန်ပွဲများဖြစ်ပွားသည်နှင့် မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းမှ အရာရှိများသည် ပထမဆုံးကြားသိသည်နှင့် သေချာပေါက်ရောက်လာပေလိမ့်မည်။

မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းမှ အရာရှိများ၏ အသုံးအများဆုံးနှင့် ရွံမုန်းချင်စရာအကောင်းဆုံးစကားမှာ "အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ဒေသက ငါတို့ဟာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ လူတွေဖြစ်ကြပြီး အခြားသူတွေကို သည်းခံနိုင်ဖို့ သဘောထားကြီးတတ်ရမယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော ယုံကြည်မှုကြောင့် မဟာထန်၏ တိုင်းသူပြည်သားများသည် တိုင်းတစ်ပါးသားများနှင့် ပဋိပက္ခတွင် မကြာခဏဆိုသလို အရေးမသာသည့် လူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ဤသည်က မဟာထန်ရှိ မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကျယ်ပြန့်သည့် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုတစ်ခုဆီသို့လည်း ဦးတည်စေခဲ့သည်။

သို့သော် မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းသည် သံခင်းတမန်ခင်းကို တာဝန်ယူရသောကြောင့် သူတို့သည် ကြီးကျယ်သော အခွင့်အာဏာများ ရရှိခဲ့သည်။ မြို့တော်တွင် ပတ်ပတ်လည်ဒေသများမှ သံတမန်များကို နှစ်စဉ်လက်ခံတွေ့ဆုံခြင်းကိုလည်း သူတို့က စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ပညာရှင်ဧကရာဇ်သည်လည်း ဤကိစ္စထဲတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သည်မှာ ရှားပါး၏။ ထို့ကြောင့် မှီခိုသူများဘုရင့်အမှုထမ်း၏ လက်ထဲတွင် ကြီးမားသောအာဏာကို စုဆောင်းလာစေခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိ ကလန်ကြီးများ၏ သခင်လေးများသည်ပင် သူတို့ကို ရန်မစမီ နှစ်ခါပြန်စဉ်းစားကြပေလိမ့်မည်။ ဤသို့မဟုတ်ပါက အကယ်၍ မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းသည် တိုင်တန်းရန် စာလွှာတစ်ခုပေးပို့ခဲ့ပြီး စစ်ဆေးရေးများကလည်း စကားပြောဆိုခဲ့ပါက သူတို့သည် သူတို့၏ ကလန်အတွက် ဒုက္ခယူဆောင်လာနိုင်သည်။

"မှီခိုသူတွေရဲ့ ဘုရင့်အမှုထမ်းဟာ သံတမန်ရေးရာကိစ္စတွေမှာပဲ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့တယ်။ ဆိုလိုတာက ဒီတာဝန်ဟာ အနောက်တိုင်း ဒေသတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်ဖို့ အလားအလာရှိတယ်။"

ဝမ်ချောင် တွေးဆလိုက်သည်။

မြောက်ပိုင်းပိုင်ထင်ကာကွယ်ရေးအိမ်တော်သည် လက်ရှိတွင် အရှေ့နှင့်အနောက် တာဂီကာဂနိတ်တို့နှင့် တင်းမာသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းသည် ဤနေရာသို့ တာ့ခ်များအတွက် ရောက်နေသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤနည်းဖြင့် ဇာတ်လမ်း၏ကျန်ရှိသည့် အပိုင်းကို ခန့်မှန်းရန် သိပ်မခက်တော့ပေ။

ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဒေသများတွင် မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်း အစိုးအရိမ်ဆုံး လူများမှာ အာဘတ်စစ်စော်ဘွား၊ ခဲရပ်စပါစီနူနှင့် စင်ဒူမှ လူများဖြစ်ကြသည်။

အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအနေဖြင့် အနောက်တိုင်း‌ဒေသများမှ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ဒေသသို့ ခရီးရှည်ကြီး နှင်ရသည်သာမက အန္တရာယ်များနှင့်လည်း ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လမ်းကြောင်းလည်း ကောင်းမွန်စွာ ဖောက်လုပ်မထားသောကြောင့် လုံခြုံရေးပြဿနာကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

"ပိုးထည်လမ်းမ"

အခြားအကြောင်းပြချက်အနေဖြင့် ဤနာမည်သည် ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအသုံးအနှုန်းသည် မဟာထန်တွင် အသုံးမပြုသေးသော်လည်း ဝမ်ချောင်တွင် တာဝန်က ဘာတွေဖြစ်မလဲဆိုသည့် အရိပ်အမြွက်တစ်ခုရှိသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သာမန်ခွန်းဝူ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ လာခဲ့သောကြောင့် အရာရှိများနှင့် ပြောဆိုဆက်ဆံရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် လုံ့ဝေလေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ လူငယ်သည် အရာရှိနှင့် ပြောဆိုဆက်ဆံရန် ရှေ့ထွက်လိုက်သည်။

မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းမှ ထိုအရာရှိသည် သူတို့အုပ်စုဆီသို့ လှည့်မလာမီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့တွေ ပထမဆုံး စုဝေးရာနေရာ အနောက်ဘက်ကို ဦးတည်ရမယ်။ ငါတို့က အားလုံးကို စီစဉ်ထားခဲ့ပြီ ဒါကြောင့် မင်းတို့တွေ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာရုံပဲ။ မင်းတို့ကို အရင်သတိပေးပါရစေ တာဝန်အလယ်မှာ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင်တောင် မင်းတို့ကို ပြန်လှည့်ဖို့ ခွင့်မပြုဘူး။ အမိန့်တွေက အကြွင်းမဲ့ဖြစ်တယ် အမိန့်ဖီဆန်မှုအတွက် မင်းတို့တွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်။"

သူသည် ပြတ်သားစွာဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အပိုင်း ၃၂၅ ပထမစုဝေးရာနေရာ

"ဟုတ်ကဲ့ပါ လူကြီးမင်း"

မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်း မည်မျှကြောက်ဖို့ကောင်းသည်ကို သိသောကြောင့် ထိုသုံးယောက်သည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြပြီး လေးစားစွာ ပြန်‌ဖြေလိုက်ကြသည်။ ဝမ်ချောင်၏ ခေါင်းတစ်လုံးသာ မတ်မတ်ကြီးကျန်နေခဲ့ကာ ထိုအရာရှိ၏ စကားကြောင့် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

"မင်း မင်း ငါ့စကားကို ကြားလိုက်လား။"

ဝမ်ချောင် တုံ့ပြန်မှုမရှိသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကာ ထိုအရာရှိ၏ အမူအရာသည် ရုတ်တရက်ကြောက်ဖို့ကောင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခြောက်ကပ်ကပ်လက်ညိုးဖြင့် ဝမ်ချောင်ကို ညွှန်းလိုက်ကာ မကျေမနပ်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ လူကြီးမင်းရဲ့စကားကို မင်း မကြားလိုက်ဘူးလား။"

"ဒီမှာ ပြဿနာမရှာနဲ့ မြန်မြန် လူကြီးမင်းကို တောင်းပန်လိုက်။"

သူတို့သုံးယောက်သည် ဝမ်ချောင်ကို ဆန်းစစ်ရန် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းမှ အရာရှိများသည် ဆက်ဆံရခက်သောကြောင့် ကျော်ကြားကြသည်။ သူတို့၏ ဆိုးရွားသည့်ဖက်ခြမ်းတွင် လူတစ်ယောက်သည် ဒုက္ခပေါင်းစုံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်သည်။

လူများစွာတို့သည် မှီခိုသူများဘုရင့်အမှုထမ်း၏ လက်ထဲတွင် ခံစားခဲ့ရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူတို့သည် သူတို့ကို စော်ကားရန် လုံးဝဆန္ဒမရှိကြပေ။

"ဟီးဟီး လူကြီးမင်း စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်မှာပါ"

ဝမ်ချောင်သည် သူ့မြင်း၏ ကျောပေါ်မှနေ၍ ဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်မောလိုက်သည်။ လုံ့ဝေနှင့် ရှန်းဝေတို့မှ သူ့စီနီယာများသည် မှီခိုသူများဘုရင့်အမှုထမ်း၏ အင်အားကို ကြောက်ရွံ့နိုင်သော်လည်း သူသည်တော့ အလွန်ခြားနားသည့် နေရာတွင် ရှိသည်။

ဝမျးးး

ထိုအရာရှိသည် ဒေါသပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် သူ့လက်များကို နှိမ့်လိုက်ပြီး သူ့ခါးမှ ရွှေရောင်တံဆိပ်ငယ်လေးတစ်ခုကို လှပ်ပြလိုက်သည်။

၎င်းသည် အလွန်မှ တိုတောင်းသည့် အချိန်အတွင်းဖြစ်ပြီး အနီးတွင်ရှိနေကြသည့် လူသုံးယောက်သည်ပင် ၎င်းကို လုံးဝ သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ရှိနေသည့် အရာရှိသည်တော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

အပ်တစ်ချောင်းဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သူသည် သူ့ပါးစပ်မှ ဖိတ်စင်လာခါနီး ကျိန်ဆဲသည့်စကားလုံးများကို အတင်းအကျပ် ပြန်မျိုချလိုက်ရသည်။

သူသည် ဝမ်ချောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် နက်ရှိုင်းသည့် ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။ ထိုအုပ်စု၏ ပေါ်လွင်ထင်ရှားခြင်းမရှိဆုံး ထိုအဖွဲ့ဝင်သည် သူတို့ထဲတွင် အမြင့်မားဆုံးအဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်ကို သူ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။

မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းသည် အားကောင်းပါစေ သူတို့၏ လက်များသည် တော်ဝင်မိသားစုထဲသို့ မည်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်နည်း။

"လူကြီးမင်း ဒီကောင်စုတ်ကိုယ်စား ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို သေချာပေါက် မှတ်လောက်သားလောက်အောင် ဆုံးမလိုက်ပါ့မယ်။"

ရှုကန်းသည် သူ့မြင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ချောင်ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ စုဝေးရာနေရာတွင် ထိုလူ့ကို မြင်ပြီးနောက် သူ့ရှေ့ရှိထိုလူငယ်ကို အလွန်သဘောမကျဖြစ်နေခဲ့သည်။ မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းမှ အရာရှိရှေ့တွင် တစ်ဖက်လူ၏ အလေးအနက်မရှိသော သဘောထားကို ကြည့်ကာ သူ့ဒေါသသည် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် သူတို့သည် ဝမ်ချောင်ကြောင့် မှီခိုသူများ၏ ဘုရင့်အမှုထမ်းမှ အရာရှိတစ်ဦး၏ မကောင်းသည့် ဖက်ခြမ်းသို့ ရောက်သွားခဲ့ပါက နောင်တွင် သူတို့၌ မည်သို့သော ခက်ခဲမှုများ ရောက်လာလိမ့်မည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။

"လုံလောက်ပြီ။ အချိန်ဆွဲနေတာတွေ တော်တော့ တာဝန်ကို ဆက်လုပ်ကြမယ်။"

ထိုအရာရှိက သူ့လက်ကို ဝေ့ယမ်းပြီး သူတို့ကို မောင်းထုတ်လိုက်ချိန်တွင် ရှုကန်းသည် ဝမ်ချောင်ကို ဆူပူကျိန်းမောင်းရန် ပြင်ဆင်နေချိန်ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော အသေးအမွှားကိစ္စကြောင့် မဟာထန်ဘုရင်တစ်ပါးကို စော်ကားရန်မှာ ရူးမိုက်နေခြင်းသက်သက်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဟမ် ကံကောင်းသွားတယ်မှတ်ပါ။"

ရှုကန်းသည် ဝမ်ချောင်ကို ကြောက်စရာကောင်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနောက်ဘက်သို့ သူ့မြင်းကို မောင်းနှင်လိုက်ကာ အရာရှိ ပြောခဲ့သည့် ပထမစုဝေးရာနေရာသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဟူးလာလာ

ဝမ်ချောင်နှင့် အခြားသူများ ထွက်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် ခိုဖြူတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာရှိသည် သူ့လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ခိုကို ဆင်းသက်စေလိုက်ကာ ခိုခြေထောက်ရှိ စာလွှာကို ဂရုတစိုက်ဖြင့် ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။

စာပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ပြီးနောက် သိရှိနားလည်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုသည် သူ့မျက်လုံးထဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် စုတ်တံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုစာလွှာ၏ နောက်ကျောတွင် လျင်မြန်စွာရေးလိုက်သည်။

'ပစ်မှတ်က ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီ။'

ခိုခြေထောက်တွင် စာလွှာကို ပြန်‌၍ ချည်နှောင်လိုက်ကာ သူသည် ခိုကို လွှတ်တင်လိုက်သည်။

ဟူးလာလာ

ခိုသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့ပြီး မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ပထမစုဝေးရာနေရာ၌ သူ့ကို စောင့်ကြိုနေမည့်အရာမှာ ယာမင်အစောင့်များမဟုတ်ဘဲ မဟာထန်မြင်းစစ်သည် တပ်စုလေးခုက စောင့်ကြိုနေမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤမြင်းစီးတပ်သားများသည် ကွဲကြေလုလုဖြစ်နေပုံပေါ်သော စုတ်ပြတ်သတ်နေသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားကြသော မြင်းစီးစစ်သည်များသည် လှံများစိုက်ထူထားသည့်အတိုင်း သူတို့၏ကျောကို ဖြောင့်မတ်ထားခဲ့ဆဲဖြစ်သည်။

ပြတ်သားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာမှုကို သူတို့၏ မျက်လုံးများမှ ထင်ဟပ်ပြသနေခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ အကြောက်အရွံ့မရှိသော စိတ်ဝိဉာဉ်ကို ဖော်ပြနေခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ တိုက်ပွဲရာနှင့်ချီ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော ဝါရင့်စစ်မှုထမ်းဟောင်း တပ်စုလေးစုဖြစ်သည်။

"အရှင်တို့"

သူတို့လေးယောက်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ဤနေရာတွင် သူတို့ကို စောင့်နေခဲ့ပုံပေါ်သော လက်ထောက်အိုကြီးတစ်ယောက်သည် သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် သူ့စစ်မြင်းကို ရှေ့သို့ ချက်ချင်း မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ဤအပြုအမူသည် မဟာထန်စစ်တပ်အတွင်းရှိ မဟာလေ့ကျင့်ရေးစခန်းသုံးခု၏ ထူးခြားသော အဆင့်အတန်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

မဟာလေ့ကျင့်ရေးစခန်းသုံးခု၏ ကျောင်းသားများသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိပ်တန်းစစ်ဖက်အရာရှိကြီးများဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့နောက်ကွယ်ရှိ ကြီးမားသော အလားအလာသည် အမျိုးမျိုးသော တပ်ဖွဲ့များအတွင်းရှိ လက်ထောက်အများစုထက်ပင် သာလွန်သော အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို သူတို့အား ရရှိစေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် လက်ထောက်ကျန်းလင်က တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့အတွက် တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို ဒီနေရာကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ အရှင်တို့ရဲ့ တပ်ဖြန့်ချထားမှုကို နားထောင်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန်ထွက်ခွာကြမလဲဆိုတာ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အမိန့်ပေးပါ။"

ကျန်းလင်စကားပြောလိုက်သောအခါ သူသည် စစ်ဖက်ဆိုင်ရာအရိုအသေပေးမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် သူ့ညာဘက်လက်ကို သူ့ရင်ဘတ်ဆီသို့ လေးစားစွာဖြင့် ထားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ဒီစစ်သည်တွေကို ငါတို့ရဲ့ လက်အောက်မှာ တပ်ဖြန့်ချထားမှာလား။"

အကယ်၍ ရှုကန်း နားကြားမမှားခဲ့လျှင် ဤလက်ထောက်သည် သူတို့ရှေ့ရှိ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာနှင့် ယဉ်ပါးခဲ့သော ဝါရင့်စစ်မှုထမ်းဟောင်းများသည် သူတို့၏ လက်အောက်သို့ ချထားခဲ့မည်ဟု ပြောခဲ့ပုံပေါ်သည်။

သူသည် ပြီးခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း အမျိုးမျိုးသော တာဝန်များကို တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဤသည်က သူသည် ဤသဘောသဘာဝနှင့်တစ်ခုကို ပက်ပင်းကြုံရသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်။ ကျွန်တော်တို့ ရရှိခဲ့တဲ့ အမိန့်တွေအရ အယောက်နှစ်ဆယ်ပါဝင်တဲ့ တပ်စုတစ်ခုစီကို အရှင်တို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို ခွဲဝေပေးသွားမှာပါ နောက်ပြီး လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာအပြည့်အဝကိုလည်း ပေးအပ်သွားမှာပါ။ စိတ်ချပါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်သားတွေက ဓားတောင်ကိုပဲ ကျော်ရကျော်ရ မီးပင်လယ်ကိုဖြတ်ရဖြတ်ရ သူတို့ကို တောင်းဆိုလိုက်တဲ့ အမိန့်တိုင်းကို ကျေပွန်အောင်ထမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ စစ်သည်တွေပါ။ သူတို့ရဲ့ လမ်းအဆုံးမှာ သေခြင်းတရားကရှိနေရင်တောင် သူတို့ဟာ မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ချီတက်သွားကြဦးမှာပါ။"

"သူတို့ထက် ပိုပြီးအရည်အချင်းရှိတဲ့ စစ်သည်တွေမရှိတော့ဘူး။"

ကျန်းလင်သည် အဆုံးတွင် လေးနက်စွာဖြင့် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

လုံ့ဝေနှင့် ရှန်းဝေတို့မှ ကျောင်းသားသုံးဦးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ခါသွားခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတွင် မဟာလေ့ကျင့်ရေးစခန်းသုံးခုမှ မည်သည့်ကျောင်းသားကများ စစ်မြေပြင်ကို စိုးမိုးချယ်လှယ်ရန် စစ်တပ်တစ်ခုကို ကွပ်ကဲရန် အိပ်မက်မမက်ဖူးခဲ့ဘဲ ရှိမည်နည်း။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းများမှ သူတို့ဘွဲ့ရပြီးမှသာ ရောက်လာပေလိမ့်မည်။ အခွင့်အရေးတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာဖြင့် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့တစ်ယောက်မှ စိတ်မကူးမိခဲ့ကြပေ။

သူတို့တစ်ယောက်စီသည် အယောက်နှစ်ဆယ်သာပါဝင်သော အုပ်စုငယ်လေးကို ဦးဆောင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် လူသစ်များဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ အမိန့်အောက်တွင် ဆယ်ယောက်အုပ်စုခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက် ရှိလိမ့်မည်ကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပါက ဤသည်က မဆိုးပေ။

"ကောင်းတယ်"

ပျော်ရွှင်မှုသည် ထိုသုံးယောက်၌သာ ကန့်သတ်မထားခဲ့ပေ။ ဝမ်ချောင်သည်လည်း ဤအခွင့်အလမ်းကြောင့် ပျော်ရွှင်မြူးတူးသွားခဲ့သည်။

'ဒီတာဝန်မှာ အရွယ်အစားတစ်ခုရှိတဲ့ အုပ်စုတစ်ခုကို ကွပ်ကဲရလိမ့်မယ်လို့ တွေးကြည့်လိုက်ရင်'

ဝမ်ချောင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တွေးလိုက်သည်။

ယခင် မဟာထန်စစ်သေနာပတိချုပ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် မဟာထန်၏ စစ်သည်များနှင့် အလိုလိုရင်းနှီးမှုကို ခံစားလိုက်သည်။

စစ်သည်များကို တပ်ဖြန့်ပြီး သူတို့ကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း ဤအရာအားလုံးသည် သူသည် အတိတ်ကို ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်ကို အတိတ်ကို တသသခံစားရစေသည်။

သူ့ဝိဉာဉ်အနက်ဆုံးအပိုင်းမှ ခေါ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ သူ့သွေးများသည် စိတ်လှုပ်တရှားဖြင့် စတင်ဆူပွက်လာခဲ့သည်။

သူပြန်လည်မွေးဖွားလာကတည်းက စစ်တပ်တစ်ခုကို သူဦးဆောင်ခဲ့ရသည့် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုမှာ ဂိုဂူလျောလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်သည့် စစ်ဆင်ရေးတွင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသည်က တစ်ညတည်းသာ လည်ပတ်သည့် အလွန်တိုတောင်းသော စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းတွင် အရန်တာဝန်ကိုသာ တာဝန်ယူခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ခြားနား၏။ ဤစစ်သည်များသည် သူ၏တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက် ရှိပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ဤစစ်ဆင်ရေးသည် တစ်ရက်ထက်ပိုကြာမည့်ပုံပေါ်သည်။

ဤကာလအတွင်း ဝမ်ချောင်သည် သူ့အတိတ်နေ့ရက်များကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်ပြီး စစ်မြေပြင်၏ ကြည်နူးမှုကို ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကျားး

ကျန်းလင်က ရှုကန်းထံသို့ တပ်သားများကို ကွပ်ကဲရန် လွှဲပြောင်းပေးနေစဉ် ဝမ်ချောင်သည် သူ့မြင်းကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လိုက်ပြီး စစ်သည်များထံသို့ ဒုန်းဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

"အဲဒီ မိုက်မဲတဲ့ကောင်က တကယ့်ကို ငါတို့ရှေ့အရင် သွားရဲတယ်။"

"ဟမ် ငါတို့က သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။"

"နောက်မှ တာဝန်အတွက် သူ့ကို ဘေးဖယ်ထားတဲ့အခါ သူ ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ ကြည့်ရအောင်။"

ထိုသုံးယောက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူတို့၏ ဒေါသတကြီးပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း သူသည် သူတို့ကို ဂရုစိုက်မနေခဲ့ပေ။ သွေးကြောများအတွင်း နစ်မြုပ်နေသော အရာတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ သူ့ကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့နေခဲ့သည်။

မြင်းစစ်သည်များနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ ခွာဖြူအရိပ်လေးသည် အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး ထူးခြားသော ကလစ်-ခလပ် စည်းချက်ဖြင့် သူတို့ရှေ့တွင် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။

ဤထူးခြားသော ကလစ်-ခလပ် စည်းချက်သည် သူတို့၏နောက်ကွယ်တွင် အနည်းဆုံးဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ အတွေ့အကြုံရှိသည့် မြင်းစစ်သည်များသာ အဓိက သိကြသည့် လေးစားမှုပြသည့် အမူအရာဖြစ်သည်။

သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သော စုတ်ပြတ်နေသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် စစ်သည်အဖြစ် သူတို့ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တိုက်ပွဲ အရေအတွက်ကို အရိပ်အမြွက်ပြသနေခဲ့သည်။ တိုင်းပြည်၏ နယ်နိမိတ်များကို စောင့်ကြပ်ရန် သူတို့ဘဝတစ်ခုလုံးကို မြှုပ်နှံထားခဲ့ကြသည့် ဤလူများသည် သူ့လေးစားသမှုထက် ပို၍ထိုက်တန်ကြသော ရဲမက်များဖြစ်ကြသည်။

ဝမ်ချောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ကာ တပ်စုလေးခုမှ ရှစ်ဆယ်သော ဝါရင့်စစ်မှုထမ်းများ၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အံ့အားသင့်နေသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မဟာလေ့ကျင့်ရေးစခန်းသုံးခုမှ လူငယ်သခင်လေးများကို စောင့်ဆိုင်းရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တွေးထင်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထို့အစား ဤသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်သည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူ သိမည်နည်း။

ဤရိုးရှင်းသည့် လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ဤနေရာရှိ စစ်သည်အများစု၏ သဘောကျလက်ခံမှုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဒီတာဝန်အတွက် ဘယ်သူတွေက ငါ့နောက်လိုက်ချင်ကြလဲ။"

ဝမ်ချောင်သည် ကျယ်လောင်ပြီး အားကောင်းသည့် အသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။ ဝါရင့် စစ်မှုထမ်း ရှစ်ဆယ်ကျော်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသခဲ့ပေ။

"ကျွန်ုပ်တို့က သင့်နောက်ကို လိုက်ချင်ပါတယ်။"

ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်တွင် လူနှစ်ဆယ်ပါ တပ်စုတစ်စုသည် ရုတ်တရက် ဖွဲ့စည်းပုံမှ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရှေ့သို့ ဒုန်းဆိုင်းထွက်လာခဲ့ကြသည်။

"ကောင်းတယ် ငါ့နောက်လိုက်"

ဝမ်ချောင်သည် လက်ပြလိုက်ပြီး အခြားအစွန်းတစ်ဖက်ရှိ တောင်ဆီသို့ ဒုန်းဆိုင်းလိုက်သည်။ သူ့နောက်တွင် နှစ်ဆယ်သော မြင်းတပ်သားများသည် မြင်းဇာက်ကြိုးများကို ကိုင်ထားခဲ့ကြပြီး သူ့နောက် ထပ်ကြပ်မကွာလိုက်လာခဲ့သည်။ အံ့အားသင့်စရာကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ သို့မဟုတ် ဖွဲ့စည်းပုံထဲတွင် ဖရိုဖရဲဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။ သူတို့ကိုယ်တိုင်က တစ်ခုတည်းသော စုစည်းမှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ဝမ်ချောင်သည် နောက်ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူသည် ချီးကျူးသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ့တပ်စုသည် စည်းကမ်းသေဝပ်မှုကို မြင့်မားစွာ ပြသနေပြီး ၎င်းသည် ဤစစ်ဆင်ရေးအတွက် သူ့ယုံကြည်မှုကို ပို၍ တိုးမြင့်လာစေသည်။

"အဲကောင်လေး ဘယ်သွားနေတာလဲ။"

ထွက်ခွာသွားသည့် ဝမ်ချောင်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ ရှုကန်းမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မေးဖို့တောင်လိုလို့လား။ သူရဲ့ စွမ်းရည်အရ သူက သူ့ရဲ့ အသစ်တွေ့ရှိထားတဲ့ အခွင့်အာဏာကို အပြည့်အဝအသုံးချဖို့ ဒီမြင်းစစ်သည်တွေကို တစ်ဖက်ကို ဆွဲခေါ်သွားတာပဲဖြစ်ရမယ်။ ဒီလိုအသေးအမွှားလေးအတွက်နဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားဖို့ဆိုတာ နိမ့်ကျတဲ့ဇစ်မြစ်ကလာတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်အဖြစ် မျှော်လင့်ထားခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ။"

ဟွမ်ရုံတုသည် ရှုကန်းဘေးမှနေ၍ အထင်သေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားများသည်လည်း စစ်သည်နှစ်ဆယ်ကို ကွပ်ကဲရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ခုန်ထွက်မတတ် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည့် ကလန်များမှဆင်းသက်လာသောကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ အစစ်အမှန်ခံစားချက်များနှင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ရှေ့တန်းတင်ခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်ကို သူတို့သိသည်။

အဆုံးတွင် ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ လူများသည် တောသားများသာဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့ကဲ့သို့သော မှူးမတ်မျိုးနွယ်များနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ ထိုသို့သော အတွေးများဖြင့် ဟွမ်ရုံတု၏ ထိုကောင်လေးအပေါ် အထင်သေးမှုသည် ပို၍ နက်ရှုင်းလာခဲ့သည်။

"မေ့လိုက်တော့ တာဝန်က ပိုအရေးကြီးတယ်။ ငါတို့တွေ ငါတို့ကြားမှာ တပ်စုတွေကို မြန်မြန်လေး အရင်ခွဲဝေသင့်တယ်။"

ထိုသုံးယောက်ထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော မိန်းမပျိုပိုင်စီလင်က ‌ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ အကြောင်းပြချက်အချို့ကြောင့် ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ ထိုကောင်လေးသည် သူမအတွက် ထူးခြားစွာ ရင်းနှီးသလို ခံစားရစေသည်။ သူမသည် သူ့ကို ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခုရှိသည်။ သို့သော် လက်ရှိတွင် အမှန်တရားသည် သူမထံမှ ရှောင်ပုန်းနေပုံပေါ်သည်။

--------------------